Erwinase®

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Erwinase® 5 fiolek , proszek do sporz. roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Enzym katalizujący rozszczepienie L-asparaginy do kwasu asparaginowego i amoniaku. Maksymalną aktywność w zakresie hamowania proliferacji obserwuje się w pomitotycznej fazie G1 cyklu komórkowego. Przyjmuje się, że asparaginaza działa poprzez zmniejszenie stężenia L-asparaginy w komórkach białaczkowych. Leczenie L-asparaginazą wywołuje rozszczepienie aminokwasu L-asparaginy, co prowadzi do zahamowania syntezy białek. Wielokrotne codzienne podawanie preparatu prowadzi do kumulatywnego zwiększenia stężenia leku we krwi i utrzymującego się przez ponad tydzień na poziomie dającym się oznaczyć. L-asparaginaza jest białkiem, które praktycznie nie wchłania się po podaniu doustnym. Po podaniu dożylnym T0,5 wynosi 14-22 h. Lek przenika do układu siateczkowo-śródbłonkowego i jako białko jest rozkładany do peptydów i aminokwasów.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Zalecana dawka wynosi 25 000 j.m./m2 3 razy w tygodniu (poniedziałek/środa/piątek) przez 2 tygodnie w ramach zastąpienia każdej dawki pegaspargazy lub każdego kursu leczenia asparaginazą. Ze względu na znaczne różnice średniej aktywności asparaginazy zaobserwowane wśród dzieci, optymalna dawka produktu może się różnić u rożnych pacjentów. Dlatego zaleca się monitorowanie stężenia asparaginazy w celu dopasowania dawki. Zawartość każdej fiolki rozpuścić w 1-2 ml roztworu chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań. Powoli dodawać rozcieńczalnik po wewnętrznej ścianie fiolki, nie wlewać bezpośrednio na proszek lub do proszku. Odczekać, aż zawartość się rozpuści, delikatnie mieszając lub obracając fiolkę trzymaną w pozycji pionowej. Unikać tworzenia się piany w związku z nadmiernym lub gwałtownym mieszaniem. Przed podaniem asparaginazy nie należy mieszać z innymi lekami.

Wskazania

Leczenie (w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami) pacjentów, głównie pediatrycznych, z ostrą białaczką limfoblastyczną, u których wystąpiła nadwrażliwość (alergia kliniczna lub "cicha inaktywacja") na natywną lub pegylowaną asparaginazę pochodzącą z E.coli.

Przeciwwskazania

Wcześniejsza reakcja uczuleniowa na kryzantaspazę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia czynności wątroby. Zapalenie trzustki obejmujące wcześniejszy epizod ostrego zapalenia trzustki związany z leczeniem L-asparaginazą.

Środki ostrożności

Produkt leczniczy powinni podawać wyłącznie lekarze z doświadczeniem w leczeniu nowotworów hematologicznych. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, leczenie produktem należy przerwać. Przy ponownym podaniu produktu prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest większe. W przypadku wystąpienia objawów zapalenia trzustki leczenie produktem należy przerwać. W trakcie leczenia jakąkolwiek asparaginazą mogą wystąpić rzadkie przypadki zespołu odwracalnej tylnej encefalopatii (ang. PRES). W obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego zespół ten charakteryzuje się przemijającymi (trwającymi od kilku dni do kilku miesięcy) zmianami/obrzękiem, głównie w tylnej części mózgu. Objawy PRES obejmują przede wszystkim podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, drgawki, ból głowy, zmiany stanu psychicznego i ostre zaburzenia widzenia (głównie ślepota korowa lub niedowidzenie połowicze jednoimienne). PRES należy leczyć objawowo, w tym należy zastosować leczenie pojawiających się drgawek. Może być konieczne zaprzestanie stosowania lub zmniejszenie dawki jednocześnie podawanych produktów leczniczych o działaniu immunosupresyjnym. W modelach zwierzęcych wykazano, że L-asparaginaza ma działanie immunosupresyjne. Stosowanie leku u ludzi może predysponować do wystąpienia infekcji. Ponieważ produkt leczniczy może powodować uczulenia, zaleca się ostrożność w przypadku stosowania proszku lub roztworu.

Niepożądane działanie

Bardzo często: koagulopatie (nieprawidłowy czynnik krzepnięcia, zmniejszone stężenie antytrombiny III, białko C, białko S lub fibrynogen w krwi). Często: koagulopatie związane z krwawieniem lub powikłaniami zakrzepowymi, stan hipokoagulacji, koagulopatia bezobjawowa, hipofibrynogenemia, gorączka neutropeniczna, leukopenia (w tym neutropenia); reakcje nadwrażliwości; zwiększona aktywność amylazy lub lipazy w surowicy; duszność; biegunka, ostre zapalenie trzustki, nudności, wymioty, ból brzucha; zwiększenie aktywności bilirubiny, transaminaz i fosfatazy alkalicznej, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia; wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk twarzy, ust; gorączka, dreszcze, obrzęk obwodowy, reakcje w miejscu iniekcji (w tym ból, rumień, krwiak lub obrzęk w miejscu iniekcji), ból. Niezbyt często: niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia; reakcja anafilaktyczna; hiperlipidemia, hiperglikemia; letarg, senność, stan splątania, zawroty głowy, neurotoksyczność, napady typu grand mal, napady częściowe, ból głowy; zakrzepica naczyń płucnych, żył, naczyń obwodowych lub mózgowych, bladość; obrzęk krtani, zatrzymanie oddechu, hipoksja, nieżyt nosa, skurcz oskrzeli. Rzadko: posocznica lub wstrząs septyczny (także zagrażający życiu), zapalenie płuc, adenowirusowe zapalenie wątroby, układowe zakażenie Candida, inne zakażenia; ketoacydoza cukrzycowa; porażenia, encefalopatia, obniżenie świadomości, śpiączka, dysfazja; zawał mięśnia sercowego - wtórnie do innych zdarzeń niepożądanych (np. zakrzepicy, zapalenia trzustki); krwotoczne lub martwicze zapalenie trzustki; niewydolność wątroby. Bardzo rzadko: zaburzenia połykania; ból mięśni, reaktywne zapalenie stawów. Częstość nieznana: niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego; hiperamonemia, wtórna niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę, brak łaknienia; pobudzenie, omamy; krwotoki, nadciśnienie, uderzenia gorąca, niedociśnienie; hepatomegalia, żółtaczka cholestatyczna, hipoproteinemia, hipoalbuminemia, zwiększenie zatrzymywania BSP, stłuszczenie wątroby; toksyczna nekroliza naskórka; ból kończyn, ból stawów; białkomocz, ostra niewydolność nerek, nefropatia moczanowa, pogorszenie czynności nerek, niewydolność nerek; uczucie zmęczenia, złe samopoczucie.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w czasie ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. W badaniach na zwierzętach wykazano niekorzystny wpływ na rozwój zarodka lub płodu. Nie wiadomo, czy kryzantaspaza przenika do mleka kobiecego, nie można wykluczyć ryzyka u niemowląt. Nie należy stosować produktu leczniczego podczas karmienia piersią.

Uwagi

Regularnie w trakcie leczenia należy wykonywać badania czynności wątroby. Należy monitorować poziom amylazy w surowicy, lipazy i (lub) insuliny, aby wykluczyć hiperglikemię i ciężkie zapalenie trzustki. W razie konieczności hiperglikemię można leczyć podaniem insuliny. Przed rozpoczęciem leczenia można wykonać rutynowe badanie parametrów krzepnięcia, w tym czas protrombinowy, czas częściowej tromboplastyny, poziom fibrynogenu oraz antytrombiny III i te parametry należy regularnie monitorować. W przypadku wystąpienia ciężkiej objawowej koagulopatii odstawić leczenie L-asparaginazą do czasu ustąpienia, następnie kontynuować zgodnie z protokołem. Należy również wykonywać badania czynności nerek i monitorować poziom kwasu moczowego w surowicy. Kryzantaspaza może wpłynąć na interpretację badań czynności tarczycy ze względu na nagłe zmniejszenie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę (TBG) w surowicy. W razie wystąpienia nefropatii moczanowej zaleca się podanie allopurynolu, aby zmniejszyć stężenie kwasu moczowego. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z powodu wpływu na OUN, a także występowania nudności i wymiotów.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie kryzantaspazy i leków wpływających na czynność wątroby może zwiększyć ryzyko wystąpienia zmiany w parametrach czynności wątroby (np. zwiększona aktywność AspAT, AlAT i zwiększone stężenie bilirubiny). Jeżeli kryzantaspaza zostanie podana bezpośrednio przed podaniem lub po podaniu metotreksatu, który jest antymetabolitem, wystąpi działanie antagonistyczne lub synergiczne niezależnie od dawki. Kryzantaspaza może zmniejszyć lub wyeliminować wpływ metotreksatu na komórki nowotworowe i ten efekt trwa tak długo, jak długo stężenie asparaginy w osoczu jest zmniejszone. Kryzantaspaza działa także jako „czynnik ratunkowy”, jeżeli zostanie podana w ciągu 24 h od podania dużej dawki metotreksatu. Nie stosować metotreksatu razem z kryzantaspazą lub po jej podaniu, jeżeli poziom asparaginy jest poniżej normy. Podanie kryzantaspazy w skojarzeniu z podaniem lub niezwłocznie po podaniu prednizonu może wiązać się ze zwiększeniem działania toksycznego (może zwiększyć się ryzyko zmiany parametrów krzepnięcia, obejmującej np. spadek poziomu fibrynogenu i ATIII). Podanie kryzantaspazy w skojarzeniu z lub niezwłocznie przed podaniem winkrystyny może wiązać się ze zwiększeniem działania toksycznego i ryzyka wystąpienia anafilaksji. Donoszono, że jednoczesne podawanie imatynibu i L-asparaginazy może się wiązać ze zwiększeniem hepatotoksyczności. Dlatego stosowanie imatynibu w schemacie skojarzonym wymaga szczególnych środków ostrożności.

Preparat zawiera substancję Asparaginase.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 5 000 j.m. lub 10 000 j.m. asparaginazy.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.