Erivedge

1 kaps. zawiera 150 mg wismodegibu. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Erivedge 28 szt., kaps. twarde 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwnowotworowy, drobnocząsteczkowy inhibitor szlaku Hedgehog. Przekazywanie sygnałów szlakiem Hedgehog poprzez białko SMO prowadzi do aktywacji i lokalizacji w jądrze komórkowym czynników transkrypcyjnych GLI oraz indukcji docelowych genów szlaku Hedgehog. Wiele z tych genów odgrywa rolę w proliferacji, przeżyciu oraz różnicowaniu komórek. Wismodegib wiąże się z białkiem SMO i hamuje jego funkcję, tym samym prowadząc do zablokowania transdukcji sygnału przekazywanego szlakiem Hedgehog. Wiązanie z białkami osocza w warunkach ex vivo u ludzi wynosi >99%. Wismodegib podlega powolnej eliminacji w drodze metabolizmu i wydalania cząsteczki niezmienionej. Wismodegib jest obecny głównie w osoczu, gdzie osiągane stężenie reprezentuje ponad 98% wszystkich stężeń (włączając pochodne metabolity) leku. Drogi metabolizmu wismodegibu u ludzi obejmują utlenienie, glukuronidację oraz rzadko wykorzystywane rozszczepienie pierścienia pirydynowego. CYP2C9 wydaje się częściowo uczestniczyć w metabolizmie wismodegibu in vivo. Wydalany jest zarówno w postaci metabolitów, jak i w postaci niezmienionej - z kałem (82% podanej dawki) i 4,4% z moczem. Po podaniu pojedynczej dawki T0,5 wynosi około 12 dni. Pozorny T0,5 wismodegibu w stanie stacjonarnym w przypadku codziennego dawkowania szacowany jest na 4 dni. W czasie ciągłego codziennego podawania stwierdza się 3-krotną kumulację całkowitych stężeń w osoczu.

Dawkowanie

Doustnie. Preparat powinien być przepisywany wyłącznie przez lub pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza mającego doświadczenie w leczeniu choroby stanowiącej zatwierdzone wskazanie. Dorośli: 1 kaps. raz na dobę. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien zostać poinstruowany by nie przyjmować pominiętej dawki, lecz aby przyjąć kolejną dawkę zgodnie z zaleceniami lekarza. W badaniach klinicznych leczenie preparatem było kontynuowane aż do wystąpienia progresji choroby lub do wystąpienia nieakceptowalnych objawów toksyczności. Możliwe było przerwanie leczenia na okres do 4 tyg. w zależności od indywidualnej tolerancji. Należy regularnie oceniać korzyści płynące z dalszego leczenia. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów ≥65 lat nie jest konieczne specjalne dostosowanie dawki. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nereknie jest wymagana korekta dawki. Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ta populacja chorych wymaga starannego monitorowania w kierunku działań niepożądanych. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby w stopniu łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim wg klasyfikacji NCI-ODWG. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podawania. Kapsułki połykać w całości z wodą, niezależnie od posiłku. Kapsułek nie należy w żadnym przypadku otwierać, aby uniknąć niezamierzonej ekspozycji pacjentów i personelu medycznego.

Wskazania

Leczenie dorosłych pacjentów, u których stwierdzono objawowego raka podstawnokomórkowego z przerzutami lub miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego niespełniającego kryteriów leczenia chirurgicznego lub radioterapii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i okres karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym nieprzestrzegające zaleceń Programu zapobiegania ciąży Erivedge. Jednoczesne stosowania dziurawca zwyczajnego.

Środki ostrożności

Wismodegib podawany kobiecie w ciąży może spowodować obumarcie zarodka lub płodu lub poważne wady rozwojowe. Inhibitory szlaku zwanego "Hedgehog pathway”, do których należy wismodegib odznaczają się udowodnionym działaniem embriotoksycznym i (lub) teratogennym u wielu gatunków zwierząt i mogą spowodować poważne zniekształcenia, w tym wady twarzoczaszki, wady linii pośrodkowej ciała i wady kończyn. Preparatu bezwzględnie nie wolno stosować u kobiet w ciąży. Program zapobiegania ciąży Erivedge (PPP) definiuje kobietę w wieku rozrodczym jako dojrzałą seksualnie osobę płci żeńskiej, która: miesiączkowała w dowolnym czasie w ciągu ostatnich 12 miesięcy; nie została poddana histerektomii lub obustronnemu usunięciu jajników, lub u której nie rozpoznano klinicznie potwierdzonej nieodwracalnej przedwczesnej niewydolności jajników; nie stwierdzono u niej genotypu XY, zespołu Turnera lub agenezji macicy; przestanie miesiączkować po zastosowaniu leczenia przeciwnowotworowego, w tym leczenia wismodegibem. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, które nie przestrzegają zaleceń PPP. Kobieta w wieku rozrodczym musi być świadoma, że: wismodegib niesie za sobą ryzyko uszkodzenia nienarodzonego dziecka; nie może przyjmować preparatu, jeśli jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę; musi uzyskać negatywny wynik testu ciążowego przeprowadzonego przez wykwalifikowany personel medyczny, w okresie 7 dni przed rozpoczęciem leczenia preparatem; w okresie prowadzenia leczenia musi co miesiąc uzyskiwać negatywny wynik testu ciążowego, nawet jeśli przestanie miesiączkować; nie może zajść w ciążę przyjmując wismodegib oraz przez okres 24 miesięcy po zakończeniu terapii; musi być zdolna do przestrzegania zasad skutecznej metody antykoncepcji; podczas okresu przyjmowania preparatu musi stosować dwie rekomendowane metody antykoncepcyjne, chyba że zobowiąże się do powstrzymania od współżycia seksualnego (abstynencja); nie może karmić piersią w okresie leczenia oraz przez okres 24 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki; musi poinformować członka opiekującego się nią zespołu medycznego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej przedstawionych zdarzeń w okresie leczenia lub podczas 24 miesięcy po jego zakończeniu: pacjentka zajdzie w ciążę lub z dowolnego powodu podejrzewa, że może być w ciąży; w przypadku niewystąpienia oczekiwanego krwawienia miesięcznego; pacjentka przerwie stosowanie antykoncepcji i nie zobowiąże się do powstrzymania od współżycia seksualnego (abstynencja); jeśli zajdzie potrzeba zmiany metody antykoncepcji podczas leczenia. Wismodegib przenika do nasienia. W celu uniknięcia potencjalnej ekspozycji płodu podczas ciąży, mężczyzna musi być świadomy, że: wismodegib niesie za sobą ryzyko uszkodzenia nienarodzonego dziecka, jeżeli mężczyzna podejmuje współżycie bez odpowiednich zabezpieczeń z ciężarną kobietą; zawsze musi stosować rekomendowaną antykoncepcję; jest zobowiązany poinformować lekarza prowadzącego w przypadku, gdy jego partnerka zajdzie w ciążę w czasie stosowania przez niego preparatu lub w okresie 2 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Obowiązkiem lekarza jest informowanie pacjentów/pacjentek, tak aby zrozumieli i zaakceptowali wszystkie warunki PPP. Lekarz przepisujący lek musi upewnić się, że: pacjenci powinni zostać dokładnie poinformowani o ryzyku teratogenności związanej z ekspozycją na lek; pacjentów poinformowano, że nie wolno przekazywać preparatu innym osobom oraz że wszelkie niewykorzystane kapsułki po zakończeniu terapii powinny zostać natychmiast usunięte przez pacjenta zgodnie z obowiązującymi przepisami (np. poprzez zwrot kapsułek farmaceucie lub lekarzowi); wszyscy pacjenci uzupełnili i podpisali: "Formularz potwierdzający otrzymanie porady"; wszyscy pacjenci, w tym mężczyźni i kobiety niebędące w wieku rozrodczym, otrzymają: "Broszurę dla pacjenta" i "Kartę przypominającą dla pacjenta", które podsumują zalecenia PPP, których należy przestrzegać. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować dwie rekomendowane metody antykoncepcji, włączając jedną metodę wysoce skuteczną oraz metodę barierową przez okres prowadzenia leczenia preparatem i 24 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Mężczyźni muszą zawsze stosować prezerwatywę z substancją plemnikobójczą, nawet jeżeli poddali się wcześniej zabiegowi wazektomii, podczas stosunków płciowych z partnerką, przez cały okres przyjmowania preparatu oraz przez okres 2 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie nadzorowanego przez personel medyczny testu ciążowego, który przeprowadza członek zespołu prowadzącego leczenie, w okresie 7 dni przed włączeniem leczenia oraz co miesiąc podczas leczenia. Testy ciążowe powinny odznaczać się czułością wynoszącą co najmniej 25 mIU/ml gonatropiny kosmówkowej (hCG). U pacjentek, u których w czasie stosowania preparatu wystąpi brak krwawień miesiączkowych, należy kontynuować wykonywanie comiesięcznych testów ciążowych, dopóki trwa terapia. Początkowe przepisanie i wydanie preparatu kobietom w wieku rozrodczym powinno mieć miejsce w okresie maksymalnie 7 dni od daty uzyskania negatywnego wyniku testu ciążowego (dzień testu ciążowego=dzień 1). Przepisywanie leku powinno być ograniczone do 28 dni terapii, kontynuacja leczenia wymaga ponownego przepisania preparatu. U pacjentów, u których stosowano lek zgłaszano przypadki przedwczesnego zamknięcia płytki nasadowej. Ze względu na długi okres półtrwania w fazie eliminacji zamknięcie płytki nasadowej może wystąpić lub postępować po zakończeniu podawania leku. Wykazano, iż u zwierząt wismodegib wywołuje poważne nieodwracalne zmiany w rosnących zębach (degeneracja/martwica odontoblastów, tworzenie wypełnionych płynem torbieli w miazdze zębowej, skostnienie kanału korzenia zęba i krwawienie) oraz zamknięcie nasadowych płytek wzrostowych. Wspomniane wyniki wskazują na potencjalne ryzyko niskiego wzrostu i deformacji zębów u niemowląt i dzieci. Pacjenci nie powinni oddawać krwi w okresie leczenia preparatem oraz przez 24 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki. Mężczyźni nie powinni być dawcami nasienia podczas terapii preparatem oraz 2 miesiące po jej zakończeniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu z silnymi induktorami CYP (np. ryfampicyna, karbamazepina lub fenytoina), ponieważ nie można wykluczyć zmniejszenia stężenia leku w osoczu oraz zmniejszania skuteczności wismodegibu. U pacjentów z zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym (BCC) istnieje zwiększone ryzyko rozwinięcia raka kolczystokomórkowego skóry (cuSCC). Jego przypadki odnotowano u chorych na zaawansowanego raka podstawnokomórkowego, leczonych wismodegibem. Nie ustalono, czy występowanie raka kolczystokomórkowego skóry jest związane z terapią preparatem. Z tego powodu należy rutynowo obserwować wszystkich pacjentów przyjmujących wismodegib. Ze względu na zawartość laktozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem aktywności laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego preparatu. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność preparatu u dzieci i młodzieży <18 lat nie zostały ustalone. Z powodu zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa stosowania, preparatu nie należy stosować w tej grupie wiekowej.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, brak smaku, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, niestrawność, łysienie, świąd, wysypka, skurcze mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, brak miesiączki, zmniejszenie masy ciała, uczucie zmęczenia, ból. Często: odwodnienie, zmniejszone odczuwanie smaku, bóle w nadbrzuszu, ból brzucha, utrata rzęs (brwi), nieprawidłowy wzrost włosów, bóle pleców, bóle w klatce piersiowej pochodzenia mięśniowo-szkieletowego, bóle mięśni, bóle bocznej części tułowia, bóle mięśniowo-szkieletowe, wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, osłabienie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności GGT, zwiększenie aktywności AspAT, fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych). Częstość nieznana: przedwczesne zamknięcie płytki nasadowej (indywidualne przypadki były zgłaszane u pacjentów z rdzeniakiem podczas stosowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu).

Ciąża i laktacja

Z powodu istniejącego ryzyka obumarcia zarodka lub płodu oraz ryzyka wystąpienia ciężkich wad rozwojowych spowodowanych przez wismodegib, kobiety przyjmujące preparat nie mogą być w ciąży lub zachodzić w ciążę w okresie leczenia oraz przez okres 24 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym nieprzestrzegających wymagań PPP. W przypadku zajścia w ciążę, niewystąpienia krwawienia miesięcznego lub spowodowanych dowolnymi przyczynami podejrzeń pacjentki, iż może być w ciąży, pacjentka musi natychmiast poinformować lekarza prowadzącego. Trwały brak miesiączki w czasie terapii preparatem powinien być traktowany jako ciąża, aż do czasu oceny medycznej i potwierdzenia rozpoznania. Kobieta w wieku rozrodczym musi być zdolna do przestrzegania zasad skutecznej metody antykoncepcji. Musi ona stosować dwie rekomendowane metody antykoncepcji, w tym jedną metodę wysoce skuteczną oraz metodę barierową przez okres trwania leczenia preparatem i 24 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Kobieta w wieku rozrodczym, u której występują nieregularne krwawienia miesięczne lub wystąpił brak miesiączki, musi przestrzegać wszystkich zasad skutecznej antykoncepcji. Wismodegib przenika do nasienia. W celu uniknięcia potencjalnej ekspozycji płodu podczas ciąży, mężczyzna musi zawsze stosować prezerwatywę z substancją plemnikobójczą, nawet jeśli wcześniej poddał się zabiegowi wazektomii, podczas stosunków płciowych z partnerką, przez cały okres przyjmowania preparatu oraz przez okres 2 miesięcy po zakończeniu leczenia. Poniżej przedstawiono rekomendowane formy wysoce skutecznych metod: zastrzyki hormonalne w postaci depot; wkładka wewnątrzmaciczna (IUD). Poniżej przedstawiono rekomendowane formy barierowych metod antykoncepcji: dowolna prezerwatywa dla mężczyzn (z substancją plemnikobójczą, jeśli dostępne); metoda barierowa stosowana dopochwowo (z substancją plemnikobójczą, jeśli dostępne). Preparat może spowodować obumarcie zarodka lub płodu lub poważne wady rozwojowe w przypadku podania ciężarnej kobiecie. Wykazano, iż inhibitory szlaku zwanego "hedgehog pathway”, do których należy wismodegib, charakteryzują się embriotoksycznym i (lub) teratogennym działaniem u wielu gatunków zwierząt oraz mogą spowodować ciężkie zniekształcenia, włączając nieprawidłowości budowy twarzoczaszki, wady linii pośrodkowej ciała i wady kończyn. W przypadku ciąży lub podejrzenia ciąży pacjentki leczonej preparatem należy natychmiast przerwać terapię. Ilość wismodegibu wydzielanego w mleku kobiecym nie jest znana. Z powodu potencjalnego ryzyka wywołania ciężkich wad rozwojowych, kobiety nie mogą karmić piersią przez okres przyjmowania preparatu oraz przez okres 24 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Dane uzyskane z badań na szczurach i psach wskazują, że leczenie preparatem może mieć nieodwracalny, niekorzystny wpływ na płodność mężczyzn i kobiet. Dodatkowo, w badaniach klinicznych z udziałem kobiet w wieku rozrodczym obserwowano występowanie braku miesiączki. Przed rozpoczęciem terapii preparatem należy omówić z kobietami w wieku rozrodczym możliwe strategie zachowania płodności.

Uwagi

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tzn. że jest zasadniczo pozbawiony sodu. Leku nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Informacja przygotowana na podst. ChPL z dn. 15.09.2016 r. Aktualna ChPL dostępna na stronie www.roche.pl.

Interakcje

Nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między wismodegibem a substancjami podwyższającymi wartość pH. Wyniki badania klinicznego wskazują zmniejszenie stężenia niezwiązanego wismodegibu o 33% po 7 dniach równoczesnego stosowania 20 mg rabeprazolu (inhibitor pompy protonowej), podawanego 2 h przed przyjęciem wismodegibu. Nie oczekuje się istotności klinicznej powyższej interakcji. Nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między wismodegibem a inhibitorami CYP450. Wyniki badania klinicznego wykazały zwiększenie stężenia niezwiązanego wismodegibu o 57% po 7 dniach równoczesnego stosowania 400 mg flukonazolu (umiarkowany inhibitor CYP2C9) na dobę. Niemniej jednak, nie oczekuje się istotności klinicznej powyższej interakcji. Itrakonazol (silny inhibitor CYP3A4) stosowany w dawce 200 mg na dobę nie wpłynął na AUC0-24h wismodegibu po 7 dniach równoczesnego stosowania obu leków u zdrowych ochotników. Nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między wismodegibem a inhibitorami P-gp. Wyniki badania klinicznego wskazują na brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między wismodegibem a itrakonazolem (silny inhibitor glikoproteiny P) u zdrowych ochotników. Jeśli wismodegib jest stosowany jednocześnie z substancjami indukującymi CYP (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, dziurawiec) ekspozycja na wismodegib może ulec zmniejszeniu. Ekspozycja układowa etynyloestradiolu i noretyndronu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z wismodegibem, jednak powyższe badanie trwało jedynie 7 dni i nie można wykluczyć, że wismodegib stosowany przez dłuższy czas będzie induktorem enzymów metabolizujących steroidy antykoncepcyjne. Indukcja może prowadzić do zmniejszenia ogólnoustrojowej ekspozycji na steroidy antykoncepcyjne, a zatem do zmniejszenia skuteczności antykoncepcji. Wismodegib może potencjalnie wykazywać działanie hamujące białko oporności raka piersi (BCRP). Dane z interakcji in vivo nie są dostępne. Nie można wykluczyć, że wismodegib może powodować zwiększenie stężenia leków takich jak rozuwastatyna, topotekan i sulfasalazyna transportowanych przez to białko. Jednoczesne podanie powinno być przeprowadzone z zachowaniem ostrożności, może być konieczne dostosowanie dawki. Nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między wismodegibem a substratami CYP450. In vitro, CYP2C8 był najwrażliwszą na hamujące działanie wismodegibu izoformą CYP. Jednak, wyniki badania dotyczącego interakcji u pacjentów z nowotworem wykazały, iż ogólnoustrojowa ekspozycja na rozyglitazon (substrat CYP2C8) nie podlega modyfikacji w przypadku jednoczesnego podania z wismodegibem, dlatego można wykluczyć inhibicję enzymów CYP przez wismodegib in vivo. In vitro wismodegib jest inhibitorem OATP1B1. Nie można wykluczyć, że wismodegib może zwiększać ekspozycję na substraty OATP1B1, na przykład bosentan, glibenklamid, repaglinid, walsartan i statyny. Zachowania ostrożności wymaga szczególnie jednoczesne stosowanie wismodegibu z jakąkolwiek statyną.

Preparat zawiera substancję Vismodegib.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 150 mg wismodegibu. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.