Episindan

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Episindan 1 fiolka 100 ml, roztw. do wstrz. 393,08zł 2017-10-31

Działanie

Lek o działaniu przeciwnowotworowym. Mechanizm działania epirubicyny polega na wiązaniu się z DNA, hamując w ten sposób replikację oraz transkrypcję. Po podaniu dożylnym, epirubicyna ulega trójfazowej eliminacji z osocza, bardzo szybka faza początkowa, po której następuje wolna faza końcowa. T0,5 wynosi średnio 40 h. Epirubicyna ulega rozległej dystrybucji do tkanek. Jest metabolizowana do glukuronianów i epirubicynolu, wydalana przede wszystkim z żółcią.

Dawkowanie

Lek można podawać dożylnie we wlewie w soli fizjologicznej i dopęcherzowo. Dorośli w monoterapii: dożylnie 60-90 mg/m2 pc. w ciągu 3-5 min co 3 tyg.; w raku płuc: 120 mg/m2 w 1. dniu, co 3 tyg. w dożylnm bolusie przez 3-5 min. lub w 30 min. wlewie. W chemioterapii uzupełniającej raka piersi z przerzutami węzłowymi można stosować w polichemioterapii dawki: 100-120 mg/m2 pc. w 1. i 8. dniu w 2 dawkach podzielonych co 3-4 tyg. U chorych z upośledzeniem czynności szpiku (w podeszłym wieku, po poprzednim leczeniu lub w wyniku nacieku nowotworowego) podaje się dawkę mniejszą - 60-75 mg/m2 pc. w leczeniu standardowym oraz 105-120 mg/m2 pc. w leczeniu dużymi dawkami. Dawkę tę można podać jednorazowo lub podzielić na pojedyncze mniejsze dawki podawane przez 2-3 dni. Zaawansowany rak jajnika w monoterapii: 60-90 mg/m2 pc., w leczeniu skojarzonym: 50-100 mg/m2 pc.; rak żołądka w monoterapii: 60-90 mg/m2 pc., w leczeniu skojarzonym: 50 mg/m2 pc. W upośledzeniu czynności wątroby przy SGOT 2-5xGGN podaje się połowę dawki, natomiast przy przy SGOT >5xGGN podaje się 25% dawki. Podawanie dopęcherzowe: rak powierzchniowy pęcherza moczowego - wlew dopęcherzowy 50 mg po rozpuszczeniu w 50 ml 0,9% roztworu NaCl lub sterylnej wody raz w tygodniu przez 8 tyg. (dawkę należy zmniejszyć do 30 mg/50 ml w przypadku miejscowych objawów niepożądanych); carcinoma in situ - wlew 80 mg/50 ml; profilaktyka nawrotów raka pęcherza po elektroresekcji przezcewkowej - 50 mg/50 ml raz w tygodniu przez 4 tyg., a następnie raz w miesiącu przez 11 miesięcy. Chory powinien utrzymać mocz w pęcherzu przez 1-2 h.

Wskazania

Rak piersi, zaawansowane stadia raka jajnika, rak żołądka, drobnokomórkowy rak płuc. Dopęcherzowo: rak brodawkowaty pęcherza moczowego z nabłonka przejściowego, rak in situ pęcherza, profilaktyka nawrotów po resekcji przezcewkowej powierzchniowego raka pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na inne antracykliny lub antracenodiony. Nasilone zahamowanie czynności szpiku kostnego spowodowane uprzednim leczeniem przeciwnowotworowym lub radioterapią. Wcześniejsze leczenie maksymalnymi skumulowanymi dawkami epirubicyny i (lub) innych antracyklin (np. doksorubicyny lub daunorubicyny) i antracenodionów. Przebyte lub czynne zaburzenia czynności mięśnia sercowego, ostry zawał oraz przebyty zawał mięśnia sercowego skutkujący niewydolnością serca III lub IV stopnia wg NYHA, ostrymi chorobami zapalnymi serca, zaburzeniami rytmu serca z poważnymi następstwami hemodynamicznymi. Niestabilna dławica piersiowa. Kardiomiopatia. Ostre uogólnione zakażenia. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Okres karmienia piersią. W stosowaniu dopęcherzowym przeciwwskazaniem są zakażenia układu moczowego, krwiomocz, nowotwory inwazyjne penetrujące ścianę pęcherza moczowego, problemy z cewnikowaniem, stany zapalne pęcherza moczowego.

Środki ostrożności

Przekroczenie całkowitej dawki epirubicyny (900 mg/m2 pc.) znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności krążenia. Zmiany w EKG takie jak spłaszczenie lub odwrócenie załamka T, obniżenie odcinka ST lub zaburzenia rytmu nie są wskazaniem do przerwania terapii; utrzymujące się zmniejszenie amplitudy QRS, wydłużenie okresu skurczowego oraz zmniejszenie frakcji wyrzutowej uznaje się za cechy silnie wskazujące na działanie kardiotoksyczne. Ryzyko działania kardiotoksycznego jest większe u pacjentów, którzy byli poddani napromienianiu śródpiersia, otrzymywali inne leki o działaniu kardiotoksycznym, u pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W 1-2 dni po podaniu leku może wystąpić czerwone zabarwienie moczu. W przypadku wystąpienia wynaczynienia należy natychmiast przerwać wstrzyknięcie. Brak danych dotyczących stosowania preparatu u dzieci.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zahamowanie czynności szpiku (leukopenia, granulocytopenia i neutropenia, niedokrwistość i neutropenia z gorączką), łysienie (zazwyczaj odwracalne) występujące u 60-90% pacjentów, zahamowanie wzrostu brody u mężczyzn; czerwony kolor moczu 1-2 dni po podaniu leku. Często: zakażenie, reakcje alergiczne podczas podawania dopęcherzowego; jadłowstręt, uderzenia gorąca; nudności, wymioty, biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia; utrata apetytu, bóle brzucha; zapalenie błony śluzowej (może wystąpić 5-10 dni po rozpoczęciu leczenia i zwykle obejmuje zapalenie jamy ustnej z obszarami bolesnych nadżerek, owrzodzenia i krwawienia, głównie po bokach języka i błony śluzowej podjęzykowej), zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, przebarwienia błony śluzowej jamy ustnej; zaczerwienie wzdłuż żyły, do której podaje się lek; miejscowe zapalenie żył, stwardnienie żył; miejscowy ból i martwica tkanki (po przypadkowym podaniu leku poza żyłę); chemiczne zapalenie pęcherza moczowego, w niektórych przypadkach krwotoczne, występujące po podaniu do pęcherza moczowego. Niezbyt często: trombocytopenia; ból głowy; zapalenie żyły, zakrzepowe zapalenie żył; przebarwienia skóry i paznokci, zaczerwienienie skóry, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry w przypadku radioterapii. Rzadko: białaczki szpikowe wtórne z fazą lub bez fazy przedbiałaczkowej w przypadku równoczesnego stosowania cytostatyków uszkadzających DNA; anafilaksja (reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne z lub bez wstrząsu, w tym wysypka skórna, świąd, gorączka i dreszcze); hiperurykemia (jako wynik szybkiego rozpadu komórek nowotworowych), zawroty głowy; kardiotoksyczność (zmiany w zapisie EKG, tachykardia, arytmia, kardiomiopatia, zastoinowa niewydolność serca (duszność, obrzęki, powiększenie wątroby, wodobrzusze, obrzęk płuc, wysięk opłucnowy, rytm cwałowy), częstoskurcz komorowy, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa; pokrzywka; brak miesiączki, brak plemników w nasieniu; gorączka, dreszcze, zawroty głowy, wysoka gorączka, złe samopoczucie, osłabienie; zwiększenie aktywności aminotransferaz. Ponadto obserwowano: zapalenie płuc, sepsę i wstrząs septyczny, krwotok i niedotlenienie tkanek (które mogą wystąpić jako rezultat zahamowania czynności szpiku); zapalenie spojówek, zapalenie rogówki; zdarzenia o charakterze zakrzepowo-zatorowym, w tym zatorowość płucna (również ze skutkiem śmiertelnym); ból i/lub pieczenie w jamie ustnej; toksyczność miejscowa, wysypka, zmiany skórne; ciężkie zapalenie tkanki łącznej; bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory.

Ciąża i laktacja

Jeżeli epirubicyna jest stosowana podczas ciąży lubpacjentka zajdzie wciążę podczas przyjmowania leku, pacjentkę należy poinformować o potencjalnym zagrożeniu dla płodu i należy rozważyć możliwość konsultacji genetycznej. Nie stosować w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Mężczyźni i kobiety powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w czasie i przynajmniej przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia preparatem. Karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia preparatem.

Uwagi

Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy obserwować parametry hematologiczne. Również przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów powinny ustąpić ostre objawy toksyczności związane z wcześniej zastosowaną chemioterapią (takie jak ciężkie zapalenie jamy ustnej lub błon śluzowych, neutropenia, trombocytopenia i uogólnione zakażenie). Czynność serca należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia oraz starannie monitorować przez cały okres leczenia i po jego zakończeniu. Zaleca się wykonanie EKG przed i po każdym podaniu leku. Przed zastosowaniem leku oraz każdorazowo po uzyskaniu następnej dawki skumulowanej 100 mg/m2, a także w razie wystpąpienia jakichkolwiek objawów niewydolności serca należy wykonać badanie LVEF. Zaleca się przeprowadzanie testów czynnościowych wątroby przed oraz podczas leczenia. W trakcie terapii należy monitorować stężenie kwasu moczowego we krwi. Stężenie kreatyniny w surowicy należy regularnie oznaczać przed i w trakcie leczenia. Należy zapewnić wystarczające spożycie płynów, alkalizację moczu oraz w razie potrzeby można podać allopurinol. Pacjenci, u których wystąpią objawy mogące wpływać na sprawność psychomotoryczną (np.: nudności, wymioty) powinni unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Dekswerapamil może zmieniać farmakokinetykę epirubicyny i zwiększać działanie tłumiące szpiku. Wcześniejsze podawanie wysokich dawek (900 mg/m2 i 1200 mg/m2) deksrazoksanu może zwiększać klirens układowy epirubicyny oraz zmniejszać AUC. Docetaksel może zwiększać stężenie metabolitów epirubicyny w osoczu, jeśli jest podawany bezpośrednio po epirubicynie. Jednoczesne podanie interferonu α2β może powodować zarówno zmniejszenie końcowego okresu półtrwania jak i całkowitego klirensu epirubicyny. Paklitaksel podawany przez epirubicyną zwiększa toksyczność hematologiczną, w porównaniu z podaniem po epirubicynie; klirens paklitakselu jest zmniejszony przez epirubicynę. Chinina może przyspieszać początkową dystrybucję epirubicyny z krwi do tkanek oraz wpływać na rozwarstwienie krwinek czerwonych przez epirubicynę. Cymetydyna zwiększa AUC epirubicyny i epirubicynolu. Leki mielosupresyjne, kardio- i hepatotoksyczne w połączeniu z epirubicyną mogą nasilić swoje działanie toksyczne. Bardzo ostrożnie stosować w połączeniu z cytostatykami o działaniu kardiotoksycznym (np. 5-FU i/lub cyklofosfamid) oraz niektórymi lekami kardiologicznymi (np. antagoniści wapnia). Nie należy stosować razem z żywymi, atenuowanymi szczepionkami.

Preparat zawiera substancję Epirubicin hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

1 fiolka zawiera 10 mg, 50 mg, 100 mg lub 200 mg chlorowodorku epirubicyny.

1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny. Lek zawiera sód (3,54 mg/ml).

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.