Epirubicin-Ebewe

1 fiolka zawiera 10 mg, 50 mg, 100 mg lub 200 mg chlorowodorku epirubicyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Epirubicin-Ebewe 1 fiolka 100 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Lek o działaniu przeciwnowotworowym. Mechanizm przeciwnowotworowego działania epirubicyny nie został w pełni zbadany. Uważa się, że antracykliny wiążą się z łańcuchem DNA poprzez wiązania pomiędzy nićmi DNA, hamując w ten sposób replikację oraz transkrypcję. W wyniku redukcji do wolnych rodników semichinonowych dochodzi do uszkodzenia DNA, lipidów błony komórkowej oraz mitochondriów. Po szybkim podaniu dożylnym, epirubicyna ulega trójfazowej eliminacji z osocza. Epirubicynę charakteryzuje szybka początkowa (α) faza dystrybucji (T0,5α = 1,8-4,8 minut), po której następuje faza środkowa (β) (T0,5β = 0,5-2,6 h), a ostatecznie znacznie wolniejsza końcowa (γ) faza eliminacji (T0,5γ = 15-45 h). Epirubicyna ulega rozległej dystrybucji do tkanek. Po podaniu dożylnym epirubicyna jest szybko metabolizowana do glukuronidów, epirubicynolu i aglikonów. Jest wydalana przede wszystkim z moczem, w postaci nie zmienionej i w postaci metabolitów. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby obserwowano zmniejszony klirens epirubicyny i zwiększenie stężenia leku we krwi.

Dawkowanie

Preparat powinien być podawany wyłącznie pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w chemioterapii nowotworowej. Lek podaje się wyłącznie dożylnie poprzez zestaw do podawania dożylnego, we wlewie z fizjologicznym roztworem NaCl, 5% roztworem glukozy lub mieszaniną NaCl i glukozy, po uprzednim upewnieniu się, że igła jest dobrze umiejscowiona w żyle.Monoterapia: zalecana dawka u dorosłych wynosi 60-90 mg/m2 pc. we wlewie 3-5-minutowym. Podczas ustalania dawki leku należy wziąć pod uwagę morfologię krwi obwodowej i czynność szpiku. Kolejne dawki leku należy podawać w odstępie 21 dni. Dopęcherzowo: standardowa dawka wynosi 50 mg/50 ml w roztworze NaCl lub wody destylowanej. Roztwór leku powinien zostać w pęcherzu moczowym przez 1 h. W przypadku wystąpienia miejscowej reakcji toksyczności zaleca się zmniejszenie dawki do 30 mg/ml.

Wskazania

Chemioterapia raka piersi, raka żołądka, raka jajnika, chłoniaków nieziarniczych oraz w raku płuca (drobno- i niedrobnokomórkowym). Epirubicyna jest także stosowana w leczeniu raka okrężnicy, i odbytnicy, raka głowy i szyi, nowotworów tkanek miękkich, białaczek oraz raka pęcherza moczowego, w tym, w profilaktyce wznów miejscowych powierzchniowego raka pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek lub pozostałe składniki preparatu. Zahamowanie czynności szpiku kostnego spowodowane uprzednim leczeniem cytostatycznym lub radioterapią. Wykorzystanie maksymalnej, dopuszczalnej dawki epirubicyny lub innych antracyklin. Przebyte lub czynne zaburzenia czynności mięśnia sercowego. Zaburzenia czynności wątroby.

Środki ostrożności

Przekroczenie całkowitej dawki epirubicyny (900-1000 mg/m2 pc.) znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności krążenia. W 1-2 dni po podaniu leku może wystąpić czerwone zabarwienie moczu.

Niepożądane działanie

Mielotoksyczność: przemijająca leukopenia i neutropenia (nadir 10-14 dzień od podania leku). Małopłytkowość, trombocytopenia. Kardiotoksyczność: po przekroczeniu maksymalnej skumulowanej dawki leku zwiększa się ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności serca. Ryzyko uszkodzenia serca zwiększa się u chorych, którzy w tym samym czasie lub wcześniej poddani byli radioterapii okolicy śródpiersia. Zmiany zapisu EKG: na ogół przejściowe i odwracalne spłaszczenie lub odwrócenie załamka T, obniżenie odcinka S-T, arytmie. Kardiomiopatia poantracyklinowa charakteryzująca się zmniejszeniem wielkości QRS i zmniejszeniem frakcji wyrzutowej serca. Łysienie (zazwyczaj odwracalne) występujące u 60-90% pacjentów. Zapalenie błony śluzowej występujące zazwyczaj po 5-10 dniach od rozpoczęcia leczenia i dotyczące zazwyczaj błony śluzowej jamy ustnej (bolesne nadżerki umiejscowione głównie wzdłuż brzegów języka i podjęzykowo). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka. Podwyższenie temperatury ciała, gorączka. Rzadko: dreszcze, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie żył. Wynaczynienie powoduje uszkodzenie i martwicę tkanek. Możliwość rozwoju wtórnej, ostrej białaczki szpikowej z fazą lub bez fazy przedbiałaczkowej w przypadku równoczesnego stosowania cytostatyków uszkadzających DNA. Podczas podawania dopęcherzowego w związku z minimalnym wchłanianiem, ogólnoustrojowe działania niepożądane występują rzadko, częściej obserwuje się polekowe zapalenie pęcherza moczowego, czasami krwotoczne.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Uwagi

Szczególnie w trakcie pierwszych cykli leczenia epirubicyną, należy regularnie kontrolować obraz morfologiczny krwi oraz czynność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy także wykonać badania czynności wątroby. Zaleca się wykonanie EKG przed i po każdym cyklu leczenia. W trakcie terapii należy kontrolować stężenie kwasu moczowego we krwi.

Interakcje

Nie powinno się mieszać preparatu z innymi lekami. Nie wolno mieszać preparatu z innymi roztworami do infuzji o odczynie zasadowym (np. roztwory wodorowęglanów). Skojarzone stosowanie z 5-fluorouracylem, cyklofosfamidem, antagonistami wapnia może nasilać działanie zaburzające czynność serca. Nie należy mieszać preparatu z heparyną w jednej strzykawce.

Preparat zawiera substancję Epirubicin hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

1 fiolka zawiera 10 mg, 50 mg, 100 mg lub 200 mg chlorowodorku epirubicyny.

1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera: 0,215 ml alkoholowo - wodnego wyciągu (1:11) odpowiadającego: 10 mg korzenia dzikiego indygo, 7,5 mg korzenia jeżówki purpurowej oraz 2 mg ziela żywotnika zachodniego. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 kaps. zawiera 150 mg cerytynibu.

1 ml zawiesiny zawiera 40 mg octanu megestrolu w postaci zmikronizowanej. Preparat zawiera sacharozę.

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu; lek zawiera etanol (391 mg/ml) oraz polioksylenowany olej rycynowy, tj. rycynooleinian makrogologlicerolu (527 mg/ml).

1 fiolka proszku zawiera 38,5 µg blinatumomabu. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań końcowe stężenie blinatumomabu wynosi 12,5 µg/ml.

1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny. Lek zawiera sód (3,54 mg/ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy ...

więcej

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) to rzadki rodzaj białaczki, który występuje u niemowląt i małych dzieci, z reguły u tych poniżej 2. roku ...

więcej

Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie

Ostra białaczka szpikowa (AML - acute myeloid leukemia) to nowotwór układu krwiotwórczego, który w większości przypadków dotyka dorosłych. Ryzyko jej rozwoju zwiększa ...

więcej

Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie

Białaczka u niemowląt to rzadko występująca, ale bardzo złośliwa choroba nowotworowa układu krwiotwórczego. Białaczka niemowlęca cechuje się znacznym zaawansowaniem choroby już w ...

więcej

Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie

Białaczka włochatokomórkowa (hairy cell leukemia - HCL) to rzadka odmiana przewlekłej białaczki limfocytowej. Nie ma leku powodującego wyleczenie z białaczki włochatokomórkowej, ale ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.