Entonox

Każda butla zawiera gaz medyczny sprężony: podtlenek azotu 50% v/v i tlen 50% v/v pod ciśnieniem 170 bar (15st.C).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Entonox but. 10 l, gaz medyczny, sprężony 2017-10-31

Działanie

Podtlenek azotu w stężeniu 50% działa przeciwbólowo, podnosi próg odczuwania bólu spowodowanego różnymi bodźcami. Intensywność działania przeciwbólowego zależy głównie od stanu psychicznego pacjenta. Przy stężeniu 50% podtlenek azotu ma ograniczony efekt anestetyczny, zapewnia natomiast działanie sedatywne i uspokajające. Pacjent pozostaje przytomny i łatwy do wybudzenia, jednak w pewnym stopniu traci kontakt z otoczeniem. 50% stężenie tlenu zapewnia dobre utlenowanie i optymalne wysycenie hemoglobiny tlenem. Zarówno wychwyt, jak i eliminacja podtlenku azotu zachodzi wyłącznie w płucach. Z powodu małej rozpuszczalności we krwi i innych tkankach, wysycenie zarówno krwi, jak i organów docelowych (o.u.n) jest osiągane szybko. Dlatego podtlenek azotu ma szybki początek działania przeciwbólowego, a po zaprzestaniu podawania analgezja ustępuje szybko. Podtlenek azotu nie jest metabolizowany w organizmie człowieka.

Dawkowanie

Lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel z dostępem do odpowiedniej aparatury resuscytacyjnej. Lek jest podawany poprzez inhalację przez maskę twarzową u samodzielnie oddychających pacjentów, zdolnych do zrozumienia i stosowania się do instrukcji dotyczących sposobu posługiwania się urządzeniem i maską. Podawanie gazu jest regulowane oddechem pacjenta. U dzieci lub innych pacjentów, którzy nie są w stanie zrozumieć i wykonać instrukcji, lek jest podawany przez kompetentny personel medyczny, który utrzymuje maskę w odpowiednim miejscu i aktywnie kontroluje podawanie. W takich wypadkach może być podawany przy stałym przepływie gazu. Z powodu zwiększonego ryzyka znacznej sedacji i utraty świadomości, taka forma podawania powinna jednak mieć miejsce jedynie w kontrolowanych warunkach. Podawanie leku należy rozpocząć krótko przed pożądanym działaniem przeciwbólowym. Działanie przeciwbólowe pojawia się po 4-5 wdechach i osiąga maksimum w ciągu 2-3 minut. Podawanie leku należy kontynuować w ciągu całego bolesnego zabiegu lub tak długo jak wymagany jest efekt przeciwbólowy. Po zaprzestaniu podawania/inhalacji działanie ustąpi szybko w ciągu kilku minut. Po zakończeniu podawania należy pozwolić pacjentowi wybudzić się w spokojnych i kontrolowanych warunkach przez około 5 min lub do czasu aż stopień orientacji i świadomości pacjenta będzie satysfakcjonujący. U pacjentów, u których nie występują czynniki ryzyka lek może być podawany przez okres do 6 h bez kontrolowania morfologii krwi. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na działanie przeciwbólowe, konieczne może być stosowanie dodatkowych leków przeciwbólowych. W stomatologii zaleca się używanie podwójnej maski; alternatywnie używa się maski nosowej lub nosowo-policzkowej z odpowiednią wentylacją. Nie zaleca się podawania przez rurkę dotchawiczą. Jeśli lek ma być używany u pacjentów oddychających przez rurkę dotchawiczą, powinien być podawany jedynie przez personel medyczny wyszkolony w stosowaniu anestezji.

Wskazania

Leczenie krótkotrwałego bólu o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, kiedy pożądany jest szybki początek i ustąpienie działania przeciwbólowego. Preparat jest wskazany do stosowania u pacjentów w każdym wieku oprócz dzieci w wieku poniżej jednego miesiąca.

Przeciwwskazania

Lek jest przeciwwskazany: u pacjentów z objawami podmiotowymi lub przedmiotowymi odmy opłucnowej, odmy osierdziowej, ciężkiej rozedmy, zatorów gazowych lub urazów głowy; po głębokim nurkowaniu z ryzykiem choroby dekompresyjnej; po pomostowaniu naczyń płucnych z krążeniem pozaustrojowym lub pomostowaniu aortalno-wieńcowym bez zastosowania krążenia pozaustrojowego; u pacjentów poddawanych w ostatnim czasie dogałkowym wstrzyknięciom gazu (np. SF6, C3F8) do czasu, gdy wspomniany gaz nie zostanie w pełni wchłonięty, ponieważ objętość gazu może spowodować wzrost ciśnienia lub objętości i w rezultacie doprowadzić do utraty wzroku;U pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego. Lek jest przeciwwskazany również: u pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności serca (np. po operacji kardiochirurgicznej) w celu uniknięcia ryzyka dalszego pogorszenia czynności serca; u pacjentów z przetrwałymi objawami splątania, zmianami funkcji poznawczych lub wykazujących jakiekolwiek inne objawy wzmożonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego; u pacjentów z ograniczoną świadomością lub pogorszoną zdolnością do współpracy i wykonywania poleceń, z powodu ryzyka, że dodatkowa sedacja wywołana podtlenkiem azotu może wpływać na naturalne odruchy obronne; u pacjentów, u których występuje niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego oraz z genetycznymi zaburzeniami tego systemu; u pacjentów z urazami twarzy, jeśli stosowanie maski twarzowej może stwarzać trudności lub niebezpieczeństwo.

Środki ostrożności

Podtlenek azotu wpływa na metabolizm witaminy B12 i kwasu foliowego. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z grupy ryzyka niedoboru witaminy B12 i (lub) kwasu foliowego, np. ze zmniejszoną podażą lub wchłanianiem tych witamin lub genetycznym zaburzeniem systemu enzymatycznego zaangażowanego w metabolizm tych witamin, jak również u pacjentów z upośledzoną odpornością. Jeśli to konieczne, należy rozważyć leczenie substytucyjne witaminą B12 i (lub) kwasem foliowym. Podtlenek azotu hamuje syntetazę metioniny, zmniejszając powstawanie tymidyny, która odgrywa istotną rolę w tworzeniu DNA, upośledzając syntezę DNA. Może to prowadzić do nieprawidłowości i zmniejszenia wytwarzania mieliny i w ten sposób do uszkodzenia rdzenia kręgowego. Wpływ na syntezę DNA jest jednym z prawdopodobnych powodów wpływu podtlenku azotu na hemopoezę i uszkodzenie płodu. Podczas ciągłego podawania (przez okres dłuższy niż 6 h) należy zachować ostrożność oraz monitorować parametry hematologiczne. Opisywano zmniejszenie płodności u personelu medycznego i paramedycznego po powtarzanej ekspozycji na podtlenek azotu w niewłaściwie wentylowanych pomieszczeniach. Z powodu zawartości podtlenku azotu, lek zwiększa ciśnienie w uchu środkowym i innych jamach wypełnionych gazem. Podtlenek azotu może być stosowany u dzieci, które są w stanie wykonywać polecenia dotyczące używania urządzenia.

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, uczucie zmniejszonego kontaktu z otoczeniem, euforia, nudności, wymioty. Niezbyt często: silne zmęczenie, uczucie ciśnienia w uchu środkowym, wzdęcia, zwiększenie ilości gazu w jelitach. Bardzo rzadko: polineuropatia, niedowład kończyn dolnych, mielopatia. Częstość nieznana: niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia, psychoza, splątanie, lęk, depresja oddechowa, ból głowy.

Ciąża i laktacja

Unikać stosowania w I i II trymestrze ciąży, gdyż zahamowanie syntetazy metioniny przez podtlenek azotu może powodować działania niepożądane we wczesnym okresie ciąży. Lek może być stosowany w III trymestrze i przy porodzie (jeśli jest stosowany w okresie okołoporodowym, należy obserwować noworodki pod kątem wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych). Lek można stosować w okresie karmienia piersią, ale nie w samej chwili karmienia.

Uwagi

Pomieszczenia, w których stosowany jest lek powinny być odpowiednio wentylowane (należy utrzymywać niskie, poniżej dopuszczalnych wartości w danym kraju, stężenie podtlenku azotu). Mieszanina gazów powinna być przechowywana i stosowana jedynie w przestrzeniach/pomieszczeniach, w których temperatura wynosi > -5st.C. Przy niższych temperaturach mieszanina gazów może ulec rozdzieleniu, co może spowodować podanie hipooksemicznej mieszaniny gazów. Należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu powrotu pełnej sprawności psychomotorycznej (zaniechać wykonywania tych czynności przez co najmniej 30 min po zaprzestaniu podawania gazu).

Interakcje

Podtlenek azotu nasila działanie anestetyków wziewnych i innych substancji działających na o.u.n. (np. opiatów, benzodiazepin, leków psychomimetycznych) - jeśli pacjent stosuje leki działające na o.u.n należy brać pod uwagę ryzyko głębokiej sedacji i zahamowania odruchów obronnych. Podtlenek azotu nasila hamujące działanie metotreksatu na syntetazę metioniny i metabolizm kwasu foliowego. Toksyczne działanie na płuca związane z substancjami czynnymi, takimi jak bleomycyna, amiodaron i furadantin lub antybiotyki o podobnym działaniu mogą być nasilane przez wdychanie tlenu w dużym stężeniu.

Preparat zawiera substancje Nitrous oxide, Oxygen.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Każda butla zawiera gaz medyczny sprężony: podtlenek azotu 50% v/v i tlen 50% v/v pod ciśnieniem 170 bar (15st.C).

Gaz medyczny skroplony, zawiera nie mniej niż 98% (V/V) podtlenku azotu.

Gaz medyczny skroplony i gaz medyczny sprężony, zawiera nie mniej niż 99,5% (V/V) tlenu. Gaz sprężony: butla stalowa bez szwu o pojemności: poniżej 10 l, 10 l, 20 l, 40 l i 50 l; butla aluminiowa o pojemności: poniżej 10 l, 10 l, 20 l, 40 l i 50 l; butla kompozytowa o pojemności: poniżej 10 l, 10 l, 20 l, 40 l i 50 l; wiązka butli stalowych bez szwu 600 l - 12 butli 50 l połączonych w 3 rzędy po 4 butle. Gaz skroplony: zbiornik kriogeniczny z izolacją próżniową z austenicznej stali nierdzewnej o poj. od 50 kg do 70 ton.

Butla stalowa zawiera 7 kg lub 28 kg podtlenku azotu 100% (gaz skroplony, pod ciśnieniem ok. 50 bar, w temperaturze 15st.C).

Tlen medyczny. Zawiera nie mniej niż 99,5% tlenu pod ciśnieniem 150 lub 200 lub 300 barów (15st.C).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.