Efrinol 2%

1 g kropli do nosa zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku efedryny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Efrinol 2% but. 10 g, krople do nosa, roztwór 6,27zł 2017-10-31

Działanie

Lek sympatykomimetyczny do stosowania miejscowego, wywiera słaby bezpośredni wpływ na receptory α- i β-adrenergiczne. Stosowana miejscowo na błonę śluzową nosa zwęża obwodowe naczynia krwionośne i zmniejsza obrzęk błony śluzowej nosa. Metyloceluloza - substancja pomocnicza preparatu - przedłuża kontakt substancji czynnej z błoną śluzową nosa, nie hamując aktywności nabłonka migawkowego. Substancja czynna wchłania się w 64%; szybko rozprowadzana jest po organizmie. T0,5 wynosi 3-11 h. W niewielkim stopniu jest metabolizowana w wątrobie. Z moczem wydalane jest ok. 95% wchłoniętej dawki leku w ciągu 24 h, głównie w postaci niezmienionej, tylko 10% jako metabolit - norefedryna.

Dawkowanie

Donosowo. Wkraplać 1-3 krople preparatu Efrinol 1% lub 1-2 krople preparatu Efrinol 2% do każdego otworu nosowego 2-5 razy na dobę. Leku nie stosować dłużej niż 5 dni.

Wskazania

Ostre stany zapalne błony śluzowej nosa i zatok przynosowych lub uczuleniowe stany zapalne błony śluzowej nosa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na efedrynę, inne aminy sympatykomimetyczne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza częstoskurcz napadowy), ostra niewydolność wieńcowa. Nadczynność tarczycy. Jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Znieczulenie ogólne cyklopropanem lub halotanem.

Środki ostrożności

Lek należy ostrożnie stosować u pacjentów z: cukrzycą, przerostem gruczołu krokowego, chorobami układu krążenia, dławicą piersiową. Należy unikać długiego stosowania preparatu u pacjentów nadpobudliwych. Tachyfilaksja może wystąpić w ciągu kilku dni po rozpoczęciu stosowania leku. Po długotrwałym stosowaniu leku obserwowano wystąpienie tolerancji i uzależnienia.

Niepożądane działanie

Przyspieszenie tętna, zwiększenie ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, tachykardia i inne zaburzenia rytmu serca, nadpobudliwość, lęk, niepokój, drżenia, ból głowy, trudności z zasypianiem, nudności, wymioty, suchość błon śluzowych nosa i gardła, trudności w oddawaniu moczu, zwłaszcza u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego oraz rzadkie przypadki alergii skórnej w postaci wysypki. Po długotrwałym stosowaniu może rozwinąć się uzależnienie, które wiąże się ze wzrostem agresywności o charakterze psychozy.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Efedryna przenika do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące efedrynę występują objawy pobudzenia i zaburzenia snu.

Interakcje

Inhibitory MAO (nialamid, selegilina, furazolidon) hamując rozkład noradrenaliny, nasilają działanie leku, powodując znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego. Salbutamol i inne leki pobudzające układ współczulny nasilają działanie niepożądane na układ krążenia (dopuszcza się stosowanie jednocześnie z małymi dawkami salbutamolu i leków pobudzających układ współczulny, jakie znajdują się w postaci wziewnej). Metyldopa osłabia działanie leku. Rezerpina hamując magazynowanie noradrenaliny hamuje działanie leku, przyspiesza jego eliminację, podobny skutek może spowodować zakwaszenie moczu. Acetazolamid i inne związki alkalizujące mocz prowadzą do zwiększenia stężenia preparatu we krwi, mogą nasilać działanie toksyczne. Lek działa przeciwstawnie do preparatów zmniejszających ciśnienie krwi. Lek podawany łącznie z teofiliną nasila ośrodkowe objawy niepożądane teofiliny (nudności, wymioty, zwiększona pobudliwość). Guanetydyna hamując uwalnianie noradrenaliny może spowodować obrzęk błony śluzowej nosa, co utrudnia wchłanianie leku. Preparat może osłabiać działanie zmniejszające ciśnienie krwi guanetydyny. Jednoczesne stosowanie z glikozydami nasercowymi (np. digoksyna) lub lekami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Preparat zawiera substancję Ephedrine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 15 mg chlorowodorku efedryny, 60 mg suchego wyciągu z korzenia lukrecji, 72 mg sproszkowanego korzenia lukrecji, 12 mg saponiny i 16,7 mg benzoesanu sodu. Tabletki zawierają sacharozę, czerwień koszenilową E 124 i żółcień chinolinową E 104.

Preparat zawiera 0,1 g chlorowodorku efedryny, 0,5 g benzoesanu sodu, 66,0 g syropu prawoślazowego, 33,4 g syropu z malin. 10 ml syropu zawiera 8,2 g sacharozy.

1 g kropli do nosa zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku efedryny.

5 ml syropu zawiera 622 mg wyciągu tymiankowego, 4,35 mg chlorowodorku efedryny i 1,43 mg saponiny. Syrop zawiera etanol, sacharozę i parahydroksybenzoesan etylu.

Preparat zawiera: 96,3 cz. syropu prawoślazowego, 0,2 cz. chlorowodorku efedryny, 2,0 cz. benzoesanu sodu, 1,5 cz. nalewki pomarańczowej.

1 ampułka (1 ml) zawiera 25 mg chlorowodorku efedryny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.