Ebixa

1 tabl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada 8,31 mg memantyny. Każde naciśnięcie pompki dozownika (jedna dawka) dostarcza 0,5 ml roztworu, który zawiera 5 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 4,16 mg memantyny. 1 ml roztworu zawiera 100 mg sorbitolu (E420) i 0,5 mg potasu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ebixa but. 50 ml, roztw. doustny 160,77zł 2017-10-31

Działanie

Memantyna jest napięciozależnym, o średnim powinowactwie, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego). Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonego stężenia glutaminianu, które mogą prowadzić do zaburzenia czynności neuronów. Wyniki badań klinicznych obejmujących populację pacjentów ze średnio ciężkim lub ciężkim stadium choroby Alzheimera, wskazują na korzystny efekt podawania memantyny w porównaniu z placebo. Stosowanie memantyny prowadzi do poprawy parametrów ogólnej oceny klinicznej, funkcji poznawczych oraz codziennego funkcjonowania. Wyniki analizy pacjentów, u których wystąpiło pogorszenie choroby wykazały statystycznie istotny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w zakresie zapobiegania pogorszeniu, w porównaniu z placebo. Po podaniu doustnym bezwzględna biodostępność leku wynosi około 100%. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 3-8 h od przyjęcia leku. Memantyna wiąże się z białkami osocza w około 45%. U człowieka około 80% leku występuje w krążeniu w postaci nie zmienionej. Głównymi metabolitami są N-3,5-dimetylo-gludantan, mieszanina izomerów 4- i 6-hydroksy-memantyny i 1-nitrozo-3,5-dimetylo-adamantan. Metabolity te nie wykazują działania antagonistycznego w stosunku do NMDA. Lek jest wydalany głównie z moczem. T0,5 wynosi 60-100 h. W nerkach zachodzi również proces wchłaniania zwrotnego z kanalików, prawdopodobnie przy udziale białek uczestniczących w transporcie kationów. W przypadku alkalizacji moczu szybkość wydalania memantyny przez nerki może ulec 7-9-krotnemu zwolnieniu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz mający doświadczenie w diagnostyce i terapii choroby Alzheimera. Leczenie można rozpocząć tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę, zapewni stały nadzór nad przyjmowaniem leku przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Należy regularnie oceniać tolerancję i dawkowanie memantyny, z aktualnie obowiązującymi wytycznymi klinicznymi, szczególnie w ciągu 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane tak długo jak utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent dobrze toleruje leczenie memantyną. Przerwanie leczenia należy rozważyć, gdy brak oznak działania terapeutycznego lub w przypadku złej tolerancji leczenia. Dorośli: maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. W celu zredukowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych dawkowanie leku należy zwiększać stopniowo, o 5 mg co tydzień, według następującego schematu: w pierwszym tygodniu 5 mg raz na dobę (1/2 tabl. lub 1 naciśnięcie pompki); w drugim tygodniu 10 mg raz na dobę (1 tabl. lub 2 naciśnięcia pompki); w trzecim tygodniu 15 mg raz na dobę (1 1/2 tabl. lub 3 naciśnięcia pompki); od czwartego tygodnia zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę (2 tabl. lub 4 naciśnięcia pompki). Nie jest konieczne modyfikowanie dawkowania u pacjentów z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. U pacjentów z nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (stężenie kreatyniny 50-80 ml/min) modyfikacja dawki nie jest konieczna; w przypadku pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) dawkę dobową należy zmniejszyć do 10 mg, w przypadku dobrej tolerancji przez co najmniej 7 dni dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę zgodnie ze schematem. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 5-29 ml/min) dawkę należy zmniejszyć do 10 mg. U osób w podeszłym wieku: zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Lek należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze, niezależnie od posiłków. Roztworu nie wolno wlewać ani pompować do ust bezpośrednio z butelki lub pompki dozującej; powinien być dozowany na łyżkę lub do szklanki z wodą.

Wskazania

Leczenie pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na memantynę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby - nie zaleca się stosowania leku w tej grupie pacjentów. Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki. Należy unikać równoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takich jak amantadyna, ketamina, dekstrometorfan. Ostrożnie stosować u pacjentów, u których występują czynniki mogące powodować zwiększenie pH moczu (np. drastyczne zmiany diety, przyjmowanie dużych dawek leków alkalizujących treść żołądkową, kwasica kanalikowo-nerkowa, ciężkie zakażenia dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus). Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania memantyny u pacjentów ze świeżo przebytym zawałem serca, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV) oraz źle kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym - lek należy stosować ostrożnie. Roztwór doustny zawiera sorbitol. Pacjenci z rzadkimi wrodzonymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni stosować tego produktu.

Niepożądane działanie

Często: nadwrażliwość na lek, senność, ból i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, nadciśnienie tętnicze, duszność, zaparcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, zakrzepica żylna/zatorowość, wymioty, zmęczenie. Bardzo rzadko: napady padaczkowe. Częstość nieznana: reakcje psychotyczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby. Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwami - po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów leczonych preparatem, raportowano takie przypadki.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

Uwagi

Należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.

Interakcje

Działanie L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz leków przeciwcholinergicznych może być zwiększone przez równoczesne podawanie antagonistów NMDA, takich jak memantyna; natomiast działanie barbituranów i neuroleptyków może ulec osłabieniu. Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych równocześnie leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu (konieczne może być dostosowanie dawkowania tych leków). Nie należy stosować jednocześnie memantyny i amantadyny ze względu na ryzyko wystąpienia psychozy farmakotoksycznej - taka sama interakcja może wystąpić w przypadku jednoczesnego stosowania ketaminy i dekstrometorfanu. Istnieje jeden opis przypadku dotyczący potencjalnego ryzyka związanego z równoczesnym stosowaniem memantyny i fenytoiny. Ryzyko wystąpienia interakcji istnieje również w przypadku równoczesnego podawania innych leków, takich jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz nikotyna - w procesie wydalania tych leków bierze udział ten sam nerkowy układ transportu kationów - równoczesne ich stosowanie z memantyną może prowadzić do zwiększenia stężeń tych leków we krwi. Jednoczesne podawanie memantyny i hydrochlorotiazydu może prowadzić do zmniejszenia jego stężenia we krwi. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości INR u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną. Mimo, iż nie ustalono związku przyczynowego wskazane jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów leczonych równocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Nie obserwowano istotnych interakcji pomiędzy memantyną a gliburydem/metforminą lub donepezylem. Nie obserwowano istotnego wpływu memantyny na farmakokinetykę galantaminy. Memantyna in vitro nie hamuje aktywności enzymów cytochromu P-450 (CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6, 2E1, 3A), monooksygenazy zawierającej flawinę ani hydrolazy epoksydowej i sulfationowej.

Preparat zawiera substancję Memantine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada odpowiednio 8,31 mg memantyny; tabletki zawierają laktozę i aspartam. 1 ml roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada odpowiednio 8,31 mg memantyny; roztwór zawiera sorbitol.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny co odpowiada 8,31 mg memantyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny (co odpowiada 8,31 mg memantyny) lub 20 mg chlorowodorku memantyny (co odpowiada 16,62 mg memantyny); tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co stanowi ekwiwalent 8,31 mg memantyny.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny; tabletki zawierają laktozę. 1 ml roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny; roztwór zawiera sorbitol.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny (co odpowiada 8,31 mg memantyny).

1 tabl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada 8,31 mg memantyny. Każde naciśnięcie pompki dozownika (jedna dawka) dostarcza 0,5 ml roztworu, który zawiera 5 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 4,16 mg memantyny. 1 ml roztworu zawiera 100 mg sorbitolu (E420) i 0,5 mg potasu.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny (co stanowi ekwiwalent 8,31 mg memantyny) lub 20 mg chlorowodorku memantyny (ekwiwalent 16,62 mg memantyny). Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku memantyny. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada odpowiednio 8,31 mg lub 16,62 mg memantyny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.