Durogesic®

Każdy system transdermalny uwalnia odpowiednio 12,5 µg, 25 µg, 50 µg, 75 µg lub 100 µg fentanylu na godzinę. Każdy z plastrów zawiera odpowiednio 2,1 mg, 4,2 mg, 8,4 mg, 12,6 mg i 16,8 mg fentanylu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Durogesic® 5 szt., system transdermalny 138,85zł 2017-10-31

Działanie

System transdermalny dostarczający do krążenia ogólnego fentanyl, silny opioidowy lek przeciwbólowy, w sposób ciągły przez 72 h. Fentanyl ma duże powinowactwo do receptorów opioidowych mi. Główne działanie terapeutyczne to działanie przeciwbólowe i uspokojenie. Minimalne skuteczne stężenie leku w surowicy (wywołujące działanie przeciwbólowe) u pacjentów wcześniej nieleczonych opioidami wynosi 0,3-1,5 ng/ml. Częstość występowania działań niepożądanych zwiększa się, gdy stężenia fentanylu w surowicy wynoszą powyżej 2 ng/ml. Zarówno minimalne stężenie skuteczne, jak i stężenie, przy którym występują objawy toksyczności, zwiększają się wraz z narastaniem tolerancji na lek. Lek wykazuje typowe dla opioidów działania: zahamowanie ośrodka oddechowego, zwężenie źrenic, nudności i wymioty, spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego oraz zmniejszone wydzielanie i zwiększone napięcie mięśniowe w obrębie zwieraczy przewodu pokarmowego, może pojawić się działanie euforyzujące i hamowanie kaszlu oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Plaster zbudowany jest z warstwy ochronnej (na zewnątrz) i dwóch warstw czynnościowych: poliestrowej warstwy zewnętrznej i zawierającej fentanyl, poliakrylowej warstwy przylepnej. Po naklejeniu na skórę pierwszego plastra, stężenie fentanylu we krwi zwiększa się stopniowo, stabilizuje się między 12 a 24 h i utrzymuje się na względnie stałym poziomie przez 72 h. Uzyskiwane stężenia fentanylu w surowicy są proporcjonalne do wielkości zastosowanego plastra. Na koniec drugiej 72 h aplikacji osiągany jest stan stacjonarny stężenia fentanylu, który utrzymuje się podczas dalszych aplikacji tego samego rozmiaru plastra. Fentanyl wiąże się z białkami osocza w ok. 84%. Jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany głównie z udziałem CYP3A4. Skóra nie metabolizuje fentanylu podawanego przezskórnie - 92% dawki dostarczonej przez system transdermalny pojawia się jako niezmieniony fentanyl w krążeniu ustrojowym. Po usunięciu plastra stężenie fentanylu w surowicy zmniejsza się stopniowo o ok. 50% w ciągu 17 h (13-22 h), jeżeli plaster stosowany był przez 24 h. Po 72 h aplikacji średni T0,5 wynosi 20-27 h. Podczas 72 h dożylnego podawania fentanylu ok. 75% dawki wydalane jest w moczu, głównie w postaci metabolitów, poniżej 10% w postaci niezmienionej. Ok. 9% dawki wydalane jest z kałem, głównie w postaci metabolitów.

Dawkowanie

Wybór dawki początkowej powinien opierać się na zebranym od pacjenta wywiadzie dotyczącym stosowania opioidów, z uwzględnieniem tolerancji na opioidy (jeżeli ona występuje) oraz obecnego stanu ogólnego i medycznej oceny pacjenta obejmującej masę ciała, wiek i stopień osłabienia. W przypadku zmiany z jednego systemu transdermalnego na inny system transdermalny zawierającego fentanyl zaleca się, w celu zapewnienia ciągłości działania przeciwbólowego i bezpieczeństwa pacjenta, zaleca się dodatkowy nadzór lekarski oraz szczegółowe wyjaśnienie pacjentowi sposobu stosowania (tak jak przy pierwszym ustalaniu dawki skutecznej klinicznie). Dorośli. Pacjenci otrzymujący wcześniej opioidy. W celu zamiany doustnie lub parenteralnie stosowanych opioidów na Durogesic należy zastosować procedurę Przeliczanie potencjału analgetycznego. Obliczyć zapotrzebowanie pacjenta na leki przeciwbólowe w ciągu ostatnich 24 h. Zamienić uzyskaną dawkę na równoważną przeciwbólowo (ekwianalgetyczną) dawkę doustną morfiny zgodnie z tabelą 1. z Charakterystyki Produktu Leczniczego Durogesic. Przeliczyć dobowe zapotrzebowanie na morfinę na równoważną dawkę preparatu. Zalecane początkowe dawki preparatu w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny, u których istnieje potrzeba zamiany lub przestawienia z innego schematu podawania opioidów (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi ok. 1:150): przy dobowej dawce morfiny doustnie (mg/dobę) - MF wynoszącej Zalecane początkowe dawki preparatu w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny dla pacjentów na stabilnej i dobrze tolerowanej terapii opioidami (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi ok. 1:100): przy dobowej dawce morfiny doustnie (mg/dobę) - MF wynoszącej Pacjenci nieprzyjmujący wcześniej opioidów. Doświadczenie kliniczne u tych pacjentów jest ograniczone. W sytuacji gdy wybór leczenia preparatem uważa się za właściwy u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów, zaleca się aby u tych pacjentów zastosować najpierw małe dawki opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (np.: morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol i kodeina) w celu osiągnięcia dawki ekwianalgetycznej odpowiadającej uwalnianiu 25 µg/h preparatu. Pacjenci wówczas mogą być przestawieni na preparat w dawce 25 µg/h. Dawkowanie może być następnie zwiększane lub zmniejszane w razie potrzeby o 12,5 µg/h lub 25 µg/h, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę preparatu zależną od odpowiedzi klinicznej i dodatkowego zapotrzebowania na środki przeciwbólowe. Zwiększanie dawki i leczenie podtrzymujące. Dostępna dawka 12,5 µg/h odpowiada w przybliżeniu 45 mg/dobę morfiny stosowanej doustnie. Jest ona szczególnie przydatna, gdy zachodzi potrzeba dostosowania niewielkich dawek leku. Plaster powinien być zmieniany co 72 h. Stopniowe zwiększanie dawki powinno być indywidualne dla każdego pacjenta i prowadzone aż do uzyskania równowagi między skutecznością przeciwbólową a tolerancją. Jeśli po stosowaniu pierwszego plastra działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, dawka może być zwiększona po 3 dniach. Następnie, kolejne zmiany stosowanej dawki mogą następować co 3 dni. Na wczesnym etapie leczenia niektórzy pacjenci mogą nie uzyskiwać właściwej skuteczności przeciwbólowej w 3. dniu tego schematu i może być konieczne zmienianie plastrów co 48 h zamiast co 72 h. Skrócenie czasu aplikacji plastra poniżej 72 h może skutkować zwiększeniem stężenia fentanylu w osoczu. W razie konieczności, dostosowanie dawki powinno polegać na jej zwiększeniu o 12,5 µg/h lub 25 µg/h, chociaż zawsze należy brać pod uwagę nasilenie dolegliwości u pacjenta oraz konieczność zastosowania dodatkowych dawek środków przeciwbólowych (morfina podawana doustnie w dawkach 45 lub 90 mg/dobę odpowiada w przybliżeniu dawkom 12,5 µg/h lub 25 µg/h preparatu). W przypadku konieczności zastosowania preparatu w dawce >100 µg/h można zastosować więcej niż jeden plaster. Pacjenci mogą okresowo wymagać dodatkowych dawek leków przeciwbólowych o krótkim czasie działania w celu opanowania bólów przebijających. W przypadku konieczności stosowania preparatu w dawce >300 µg/h, należy rozważyć możliwość zastosowania dodatkowej lub alternatywnej metody podawania opioidów. Dzieci. Preparat należy podawać wyłącznie tolerującym opioidy dzieciom w wieku od 2 do 16 lat, które aktualnie otrzymują odpowiednik co najmniej 30 mg morfiny w postaci doustnej na dobę. W celu przestawienia dzieci z leczenia opioidami podawanymi doustnie lub parenteralnie na leczenie preparatem należy zapoznać się z zasadami zamiany dawek ekwianalgetycznych leków oraz zalecanymi dawkami preparatu ustalonymi w oparciu o dobową dawkę morfiny w postaci doustnej: przy dobowej dawce morfiny podawanej doustnie 30-44 mg/dobę dawka preparatu to 12,5 µg/h; przy dobowej dawce morfiny podawanej doustnie 45-134 mg/dobę dawka preparatu to 25 µg/h. Zamiana na preparat w dawkach większych niż 25 µg/h następuje w taki sam sposób u dzieci jak u dorosłych. Przerwanie stosowania preparatu. W przypadku konieczności przerwania stosowania preparatu, jego zastąpienie innymi opioidami powinno być stopniowe i rozpoczynać się od małej, stopniowo zwiększanej dawki. Jest to związane ze stopniowym zmniejszaniem się stężenia fentanylu w surowicy krwi po usunięciu plastra. Zmniejszenie stężenia fentanylu w surowicy o 50% może trwać 17 h lub więcej. Ogólnie przyjętą zasadą postępowania jest stopniowe zmniejszanie dawki opioidów w celu uniknięcia objawów odstawiennych. U niektórych pacjentów możliwe jest wystąpienie objawów z odstawienia po odstawieniu opioidów w następstwie zmiany na inne leczenie lub zmniejszenia dawki. Sposób podania. Do stosowania wyłącznie na skórę. Plaster powinien być stosowany w obrębie niepodrażnionej i niepoddawanej naświetlaniom skóry, na płaskich częściach klatki piersiowej lub górnej części ramion. Należy wybierać powierzchnię pozbawioną owłosienia. Jeżeli w miejscu przylepienia plastra są obecne włosy, powinny one zostać obcięte (nie zgolone) przed przylepieniem plastra. Jeżeli wybrane miejsce zastosowania plastra wymaga oczyszczenia, należy to zrobić za pomocą czystej wody. Nie wolno używać mydła, oliwek, balsamów lub innych substancji, które mogłyby spowodować podrażnienie skóry lub wpływać na jej przepuszczalność. Przed użyciem plastra powierzchnia skóry powinna być całkowicie osuszona. Nie należy używać plastrów, które są nacięte, przerwane lub uszkodzone. U małych dzieci preferowanym miejscem jego przyklejenia jest górna część pleców. Plaster powinien być noszony na skórze przez 72 h bez przerwy. Nowy plaster może być przyklejony wyłącznie po zdjęciu poprzedniego plastra i w każdym przypadku musi być on umieszczony w innym miejscu skóry. Przed naklejeniem kolejnego plastra w to samo miejsce powinno minąć kilka dni. Pacjenci z przylepionym plastrem mogą się kąpać, brać prysznic i pływać. Po 3 dniach (72 h) plaster należy usunąć odlepiając go delikatnie od skóry. Po usunięciu plastra, natychmiast należy przylepić kolejny plaster w nowe miejsce na skórze.

Wskazania

Leczenie bólu przewlekłego oraz bólu opornego na leczenie, wymagającego podawania leków opioidowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostry lub pooperacyjny ból ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w krótkim czasie oraz związanego z tym ryzyka wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Ciężka depresja oddechowa.

Środki ostrożności

Preparat nie może być stosowany w leczeniu bólu ostrego lub pooperacyjnego ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w krótkim czasie oraz związanego z tym ryzyka wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Pacjenci, u których wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane powinni być monitorowani przez 24 h po usunięciu plastra, ponieważ stężenie fentanylu w surowicy krwi zmniejsza się stopniowo, o ok. 50% w ciągu 17 h (zakres 13-22 h). W przypadku zmiany z jednego systemu transdermalnego na inny system transdermalny zawierający fentanyl, w celu zapewnienia ciągłości działania przeciwbólowego i bezpieczeństwa pacjenta zaleca się dodatkowy nadzór lekarski oraz szczegółowe wyjaśnienie pacjentowi sposobu stosowania (tak jak przy pierwszym ustalaniu dawki skutecznej klinicznie). W bardzo rzadkich przypadkach zastosowanie preparatu jako inicjującej terapii opioidami (nawet w najniższej dostępnej dawce) u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów wiązało się z wystąpieniem znaczącej klinicznie depresji oddechowej i (lub) zgonu. Zaleca się, aby preparat był stosowany u pacjentów, którzy wykazali tolerancję na opioidy. Pacjenci powinni być obserwowani, czy nie występuje u nich zaburzenie czynności ośrodka oddechowego. Depresja ośrodka oddechowego może utrzymywać się po usunięciu plastra. Prawdopodobieństwo wystąpienia depresji oddechowej zwiększa się w przypadku stosowania większej dawki. Leki działające na o.u.n. mogą nasilać depresję ośrodka oddechowego. Jednoczesne stosowanie preparatu z inhibitorami CYP3A4 (np.: rytonawir, ketokonazol, itrakonazol, troleandomycyna, klarytromycyna, nelfinawir, nefazodon, werapamil, diltiazem i amiodaron) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego. W takich sytuacjach zaleca się zapewnienie pacjentowi specjalnej opieki oraz uważną obserwację stanu chorego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 i przezskórnie podawanego fentanylu, chyba że istnieje możliwość dokładnego monitorowania stanu pacjenta pod kątem objawów depresji oddechowej, w razie konieczności należy dostosować dawki leków. U pacjentów z POChP lub innymi chorobami płuc mogą wystąpić bardziej nasilone działania niepożądane. U takich pacjentów leki z tej grupy mogą hamować czynność ośrodka oddechowego i zwiększać opór w drogach oddechowych. W przypadku powtarzanego stosowania opioidów, takich jak fentanyl, może rozwinąć się tolerancja na lek oraz uzależnienie fizyczne i psychiczne. Ryzyko rozwoju patologicznych zachowań związanych ze stosowaniem leku było większe u pacjentów bez choroby nowotworowej z bólem przewlekłym niż u pacjentów z bólem przewlekłym, spowodowanym chorobą nowotworową. Jatrogenne uzależnienie po stosowaniu opioidów występuje rzadko. U pacjentów z wcześniejszym uzależnieniem od leków lub alkoholu występuje większe ryzyko rozwoju uzależnienia lub nadużywania opioidów. Pacjenci z grupy zwiększonego ryzyka nadużywania opioidów wciąż mogą być właściwie leczeni postaciami opioidów o zmodyfikowanym sposobie uwalniania substancji czynnej, jakkolwiek będą wymagali monitorowania objawów przedmiotowych i podmiotowych niewłaściwego stosowania preparatu, jego nadużywania lub uzależnienia się od niego. Fentanyl można przedawkować, podobnie jak innych agonistów receptorów opioidowych. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie preparatu może skutkować przedawkowaniem i (lub) śmiercią. Preparat powinien być stosowany z dużą ostrożnością u pacjentów, którzy mogą być szczególnie wrażliwi na ośrodkowe skutki retencji CO2, np. u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, z zaburzeniami świadomości lub w śpiączce. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nowotworami mózgu. Preparat powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z bradyarytmią. Opioidy mogą wywoływać niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z ostrą hipowolemią. Przed rozpoczęciem stosowania fentanylu w postaci systemów transdermalnych należy wyrównać występujące wcześniej objawowe niedociśnienie i (lub) hipowolemię. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z zaburzeniami czynności nerek należy obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę leku. W przypadku zwiększenia się temperatury skóry do 40st.C, stężenie fentanylu w surowicy może zwiększyć się o 1/3. Z tego względu pacjentów, u których wystąpi gorączka, powinno się monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych typowych dla opioidów, a w razie konieczności dostosować u nich dawkę preparatu. Istnieje możliwość zależnego od temperatury zwiększonego uwalniania fentanylu z systemu transdermalnego, skutkującego prawdopodobnym przedawkowaniem i śmiercią. Przyłożenie ciepła do systemu transdermalnego Durogesic powodowało zwiększenie wartości AUC o 120% oraz średnich wartości Cmax o 61%. Należy unikać nadmiernej ekspozycji miejsca przylepienia plastra na zewnętrzne źródła ciepła, takie jak podgrzewane poduszki, butelki z gorącą wodą (termofory), elektrycznie podgrzewane koce, ogrzewane łóżka wodne, nagrzewające lub opalające lampy, długie gorące kąpiele, sauna, kąpiele w gorących źródłach, czy intensywne opalanie. Pacjenci w podeszłym powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu, a w razie konieczności należy u nich zmniejszyć dawkę leku. Nie należy stosować preparatu u dzieci, u których nie stosowano wcześniej opioidów. Ryzyko wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji istnieje niezależnie od zastosowanej dawki systemu transdermalnego. Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem preparatu u dzieci poniżej 2 rż.; preparat należy podawać wyłącznie dzieciom w wieku 2 lub więcej lat tolerującym opioidy. U dzieci, aby uniknąć przypadkowego połknięcia przez dziecko, należy zachować ostrożność przy wyborze miejsca aplikacji oraz kontrolować, czy system transdermalny ściśle przylega do skóry. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z miastenią, gdyż mogą wystąpić niepadaczkowe reakcje miokloniczne. Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) z preparatem nie jest zalecane. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu z lekami wpływającymi na serotoninergiczny układ neuroprzekaźnikowy (inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny SSRI, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny SNRI, leki zaburzające metabolizm serotoniny, w tym inhibitory MAO), ze względu na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego (w razie podejrzenia wystąpienia tego zespołu fentanyl należy odstawić).

Niepożądane działanie

Bardzo często: senność, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcie. Często: nadwrażliwość, jadłowstręt, bezsenność, depresja, lęk, splątanie, omamy, drżenie, parestezje, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, duszność, biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, niestrawność, nadmierna potliwość, świąd, wysypka, rumień, kurcze mięśni, zatrzymanie moczu, zmęczenie, obrzęki obwodowe, osłabienie, złe samopoczucie, uczucie zimna. Niezbyt często: pobudzenie, dezorientacja, nastrój euforyczny, niedoczulica, napady drgawkowe (w tym drgawki kloniczne i napady typu grand mal), niepamięć, zmniejszony poziom świadomości, utrata świadomości, niewyraźne widzenie, bradykardia, sinica, niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa, zespół zaburzeń oddechowych, niedrożność jelit, wyprysk, alergiczne zapalenie skóry, choroby skóry, zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, drganie mięśni, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych, odczyn w miejscu podania, objawy grypopodobne, uczucie zmian temperatury ciała, gorączka, nadwrażliwość w miejscu podania, zespół z odstawienia. Rzadko: zwężenie źrenic, bezdech, hipowentylacja, niedrożność jelit częściowa, zapalenie skóry lub wyprysk w miejscu podania. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne, zwolnienie rytmu oddychania. Podobnie jak w przypadku innych opioidowych leków przeciwbólowych, w przypadku powtarzanego stosowania preparatu, może rozwinąć się tolerancja na lek oraz uzależnienie fizyczne i psychiczne. Możliwe jest również wystąpienie u niektórych pacjentów objawów z odstawienia (takich jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój i dreszcze) po zamianie dotychczas stosowanych opioidów na preparat lub jeżeli leczenie zostało nagle przerwane. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia, że u noworodków matek, które przewlekle stosowały preparat w trakcie ciąży, występował charakterystyczny dla nich zespół z odstawienia. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży leczonych preparatem jest podobny do tego, który obserwowany jest u dorosłych. W populacji dzieci nie zidentyfikowano czynników ryzyka innych niż te, które związane były z zastosowaniem opioidów w celu zmniejszania bólu związanego z ciężką chorobą. Bardzo częstymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi w badaniach klinicznych u dzieci były gorączka, wymioty oraz nudności.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Istnieją doniesienia o występowaniu charakterystycznego dla opioidów zespołu z odstawienia u noworodków matek, które przewlekle stosowały preparat podczas ciąży. Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie okołoporodowym, gdyż nie powinien być stosowany do kontroli ostrego bólu pooperacyjnego. Ponadto, ze względu na fakt, że fentanyl przenika przez łożysko, zastosowanie w okresie okołoporodowym może wywołać depresję oddechową u noworodka. Fentanyl przenika do mleka matki i może powodować sedację i (lub) depresję oddechową u dziecka karmionego piersią - nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu oraz przez przynajmniej 72 h od usunięcia plastra.

Uwagi

Preparat może zaburzać psychiczną i (lub) fizyczną zdolność niezbędną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć przypadkowego przeniesienia noszonego plastra na osobę postronną, np. dzielącą łóżko lub znajdującą się w bliskim kontakcie z pacjentem (zdarzają się przypadkowe ekspozycje ze skutkiem śmiertelnym; wszystkie przypadki dotyczyły dzieci). Należy pouczyć pacjenta i opiekuna: w razie przypadkowego przeniesienia plastra na osobę postronną należy go natychmiast usunąć; starannie wybierać miejsca aplikacji oraz kontrolować przyleganie plastra, aby zapobiec przypadkowemu przyjęciu go drogą doustną; zużyty plaster należy złożyć na pół, tak aby się skleił i dopiero go wyrzucić.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie innych leków działających hamująco na o.u.n., takich jak opioidy, leki uspokajające, leki nasenne, leki do znieczulenia ogólnego, pochodne fenotiazyny, trankwilizery, leki zmniejszające napięcie mięśniowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym lub napojów alkoholowych może spowodować dodatkowe działanie hamujące. Może w związku z tym wystąpić hipowentylacja, niedociśnienie, głęboka sedacja, śpiączka lub zgon. Z tego powodu stosowanie którejkolwiek z wymienionych powyżej substancji u pacjenta otrzymującego preparat wymaga specjalnej obserwacji pacjenta i opieki nad chorym. Jednoczesne stosowanie przezskórnie podawanego fentanylu z inhibitorami CYP3A4 (np.: rytonawir, ketokonazol, itrakonazol, flukonazol, worykonazol, troleandomycyna, klarytromycyna, nelfinawir, nefazodon, werapamil, diltiazem i amiodaron) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego - zaleca się zapewnienie pacjentowi specjalnej opieki oraz uważną obserwację stanu chorego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 i przezskórnego fentanylu, chyba że istnieje możliwość dokładnego monitorowania pacjenta. Preparat nie jest zalecany do stosowania u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego podawania inhibitorów MAO. Odnotowano ciężkie i nieprzewidywalne interakcje z inhibitorami MAO, w tym skutkujące nasileniem działania opioidów lub nasileniem działania serotoninergicznego. Preparat nie powinien być stosowany przed upływem 14 dni od zakończenia terapii inhibitorami MAO. Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) z preparatem nie jest zalecane. Posiadają one wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych ze względnie małą aktywnością wewnętrzną i w ten sposób częściowo antagonizują działanie przeciwbólowe fentanylu oraz mogą wywoływać objawy z odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów.

Preparat zawiera substancję Fentanyl.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 50 µg fentanylu w postaci cytrynianu.

Każdy system transdermalny uwalnia odpowiednio 12,5 µg, 25 µg, 50 µg, 75 µg lub 100 µg fentanylu na godzinę. Każdy z plastrów zawiera odpowiednio 2,1 mg, 4,2 mg, 8,4 mg, 12,6 mg i 16,8 mg fentanylu.

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 7,5; 15, 22,5 lub 30 cm2 zawiera odpowiednio 4,125 mg, 8,25 mg, 12,375 mg lub 16,5 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h (przez okres 3 dni).

1 tabl. podjęzykowa zawiera 67 µg, 133 µg, 267 µg, 400 µg, 533 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (oraz 0,651 mg sodu).

1 tabl. podpoliczkowa zawiera 100 µg, 200 µg, 400 µg lub 800 µg fentanylu w postaci cytrynianu (1 tabl. 100 µg zawiera 10 mg sodu; 1 tabl. 200 µg, 400 µg lub 800 µg zawiera 20 mg sodu).

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 4,2; 8,4; 16,8; 25,2 lub 33,6 cm2 zawiera odpowiednio 1,38 mg, 2,75 mg, 5,5 mg, 8,25 mg lub 11 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 12 µg/h, 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h.

1 system transdermalny w postaci plastra o powierzchni 10,5, 21, 31,5 lub 42 cm2 zawiera odpowiednio 5,78 mg, 11,56 mg, 17,34 mg lub 23,12 mg fentanylu, co odpowiada szybkości uwalniania fentanylu odpowiednio 25 µg/h, 50 µg/h, 75 µg/h lub 100 µg/h. Plastry zawierają oczyszczony olej sojowy.

100 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 1,55 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie 8 pełnych rozpyleń po 100 µg. 400 µg/dawkę: 1,55 ml roztworu zawiera 6,2 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), co pozwala na podanie podanie 8 pełnych rozpyleń po 400 µg fentanylu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan propylu.

1,8 ml roztworu zawiera 0,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 10 dawek po 50 µg fentanylu. 2,9 ml roztworu zawiera 2,9 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 20 dawek po 100 µg fentanylu. 5 ml roztworu zawiera 10 mg fentanylu (w postaci cytrynianu), zapewnia dostarczenie 40 dawek po 200 µg fentanylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.