Duomox®

1 tabl. zawiera 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Duomox® 20 szt., tabl. 17,76zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy z grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie β-laktamazy. Wrażliwość in vitro - MIC 0,01-0,1 µg/ml: paciorkowce (grupa A i B), S. pneumioniae, C. tetani, C. welchii, N. gonorrhoeae, N. meningitidis; MIC 0,1-1 µg/ml: S. aureus (niewytwarzające penicylinazy), B. anthracis, B. subtilis, L. monocytogenes, H. influenzae, B. pertussis; MIC 1-10 µg/ml: S. faecalis, E. coli, P. mirabilis, S. typhi, S. sonnei, V. cholerae. Amoksycylina nie działa na szczepy Pseudomonas i Enterobacter wytwarzające β-laktamazę. Po podaniu doustnym amoksycylina jest niemal całkowicie wchłaniana (85-90%); pokarm nie wpływa na jej wchłanianie. Cmax występuje po 1-2 h. Wiąże się z białkami osocza w ok. 20%. Przenika do plwociny, błon śluzowych, tkanki kostnej i cieczy wodnistej oka w stopniu wystarczającym na osiągnięcie tam stężeń terapeutycznych. Stężenie w żółci jest 2-4 razy większe od stężenia w osoczu. W płynie owodniowym i krwi pępowinowej osiąga stężenie równe 25-30% stężenia w osoczu krwi matki. Słabo przenika przez barierę krew-mózg; w przypadku stanu zapalnego opon mózgowych osiąga stężenia równe 20% stężenia osiągniętego we krwi. Amoksycylina jest częściowo metabolizowana. Głównym produktem rozpadu jest kwas penicylinowy, który nie ma działania przeciwbakteryjnego, ale wykazuje właściwości uczulające. Jest wydalana głownie przez nerki w mechanizmie wydzielania kanalikowego (ok. 80%) i przesączania kłębuszkowego (ok. 20%). T0,5 u dorosłych wynosi 1-1,5 h; u wcześniaków, noworodków i dzieci do 6. mż - 3-4 h. W niewydolności nerek (CCr ≤15 ml/min) T0,5 może być wydłużony, nawet do 8,5 h w przypadku anurii.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: 750 mg do 3 g/dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Zakażenia dróg oddechowych: 1,5-2 g 2 razy na dobę lub 1 g 3 razy na dobę. Rzeżączka ostra, niepowikłana: 3 g w jednorazowej dawce (wskazane jest jednoczesne podanie 1 g probenecydu); u kobiet następnego dnia zaleca się powtórzenie dawki. Zakażenia wywoływane przez H. pylori: w schematach wielolekowej terapii skojarzonej. Czas trwania leczenia: w zakażeniach o lekkim lub umiarkowanie ciężkim nasileniu 5-7 dni; w zakażeniach paciorkowcowych - przynajmniej 10 dni; w zakażeniach ciężkich lub przewlekłych oraz zakażeniach w miejscach, gdzie osiągane są małe stężenia antybiotyku - zależnie od obrazu klinicznego, zwykle leczenie należy kontynuować przez 3-4 dni od chwili ustąpienia objawów klinicznych. Dzieci o mc. : 40-90 mg/kg mc./dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych (dane wskazują większą skuteczność amoksycyliny, jeśli podawana jest 3 razy na dobę, w związku z tym stosowanie 2 razy na dobę jest zalecane jedynie podczas stosowania większych dobowych dawek). Nie należy przekraczać dawki 3 g na dobę. Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania: angina: 50 mg/kg mc./dobę, w 2 dawkach podzielonych; ostre zapalenie ucha środkowego: w regionach, gdzie występuje Streptococcus pneumoniae o zmniejszonej wrażliwości na penicyliny, należy uwzględnić lokalne zalecenia dotyczące dawkowania; zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek. Dorośli. CCr 10-30 ml/min: 500 mg 2 razy na dobę; CCr Dzieci. CCr >30 ml/min: bez modyfikacji dawkowania; CCr 10-30 ml/min: dawka zwykle stosowana co 12 h (co odpowiada 2/3 dawki); CCr Sposób podania. Tabletki można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku. Można połknąć w całości, popijając szklanką wody lub rozpuścić w co najmniej 20 ml (1/2 filiżanki), zamieszać i wypić. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej rozkruszenie, w celu łatwiejszego połknięcia lub rozpuszczenia, a nie podział na równe dawki.

Wskazania

Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę: zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych; zakażenia dróg moczowych; zakażenia żołądkowo-jelitowe; zakażenia skóry i tkanek miękkich; rzeżączka ostra, niepowikłana. Należy brać pod uwagę ogólnie dostępne informacje o występowaniu oporności oraz przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amoksycylinę, inne antybiotyki β-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Może występować krzyżowa nadwrażliwość i krzyżowa oporność pomiędzy penicylinami i cefalosporynami. Ostrożnie stosować u pacjentów ze skłonnością do alergii lub z astmą oskrzelową. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości podawanie antybiotyku należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. U pacjentów z mononukleozą zakaźną lub białaczką limfatyczną często występuje osutka plamista, której mechanizm powstawania nie polega na typowej nadwrażliwości na penicyliny - nie stanowi przeciwwskazania do stosowania penicylin. Szczególną ostrożność zachować u wcześniaków, noworodków i dzieci (kontrolować czynność nerek, wątroby oraz parametry hematologiczne); u pacjentów z niewydolnością nerek (wskazana modyfikacja dawkowania). W przypadku leczenia rzeżączki należy zlecić odpowiednie badania w celu potwierdzenia lub wykluczenia zakażenia Treponema pallidum. Stosowanie amoksycyliny może powodować nadkażenie drobnoustrojami niewrażliwymi. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Podobnie należy postąpić w przypadku wystąpienia krwotocznego zapalenia jelita grubego.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, świąd odbytu, wysypka. Niezbyt często: śródmiąższowe zapalenie nerek. Rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, krwotoczne zapalenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy.

Ciąża i laktacja

Z dotychczasowych danych wynika, że amoksycylina była stosowana w ciąży bez zagrożenia dla płodu. Jednak z uwagi na brak kontrolowanych badań u kobiet w ciąży, lek może być stosowany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Niewielka ilość amoksycyliny przenika do mleka matki. Ryzyko wpływu na dziecko jest znikome, z wyjątkiem możliwości działania uczulającego i (lub) kolonizacji grzybów na błonach śluzowych u dziecka.

Interakcje

Probenecyd, fenylbutazon i oksyfenbutazon oraz w mniejszym stopniu kwas acetylosalicylowy, indometacyna, sulfinpyrazon, przedłużają okres półtrwania amoksycyliny i zwiększają jej stężenie we krwi. Chemioterapeutyki o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracykliny, makrolidy lub chloramfenikol) mogą znosić działanie bakteriobójcze amoksycyliny. Amoksycylina działanie synergiczne z aminoglikozydami. Może osłabiać skuteczność środków antykoncepcyjnych. Może zwiększać wchłanianie digoksyny. Duże dawki amoksycyliny mogą nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryny). Stosowanie amoksycyliny z allopurynolem nie zwiększa ryzyka wystąpienia reakcji skórnych, jak to ma miejsce w przypadku ampicyliny.

Preparat zawiera substancję Amoxicillin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 1 g amoksycyliny w postaci soli sodowej i 200 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; preparat zawiera 62,9 mg sodu (2,7 mmol) i 39,3 mg potasu (1 mmol). 1 butelka zawiera 2 g amoksycyliny w postaci soli sodowej i 200 g kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; preparat zawiera 125,9 mg sodu (5,5 mmol) i 39,3 mg potasu (1 mmol).

1 fiolka zawiera 500 mg amoksycyliny (w postaci soli sodowej) i 100 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) lub 1000 mg amoksycyliny (w postaci soli sodowej) i 200 mg kwasuklawulanowego (w postaci klawulanianu potasu). Stosunek substancji czynnych wynosi 5:1. Lek zawiera sód oraz potas.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; tabletki zawierają aspartam.

1 ml sporządzonej zawiesiny doustnej zawiera 120 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 8,58 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (oraz aspartam E951).

5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej, rozcierka. Preparat zawiera aspartam i maltodekstrynę (glukozę).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.