Dropzol Tim

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Dropzol Tim but. 5 ml, krople do oczu, roztwór 26,08zł 2017-10-31

Działanie

Preparat zawiera dwie substancje czynne, które obniżają podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie wydzielania cieczy wodnistej za pośrednictwem różnych mechanizmów działania. Połączone działanie obu leków powoduje większe obniżenie ciśnienia śródgałkowego w porównaniu z leczeniem każdym z nich stosowanym osobno. Chlorowodorek dorzolamidu silnie hamuje aktywność anhydrazy węglanowej II. Zahamowanie aktywności tego enzymu w aparacie rzęskowym zmniejsza wydzielanie cieczy wodnistej, prawdopodobnie przez spowolnienie tworzenia jonów wodorowęglanowych, w następstwie tego ograniczenie transportu sodu i płynu. Maleinian tymololu jest nieselektywnym lekiem blokującym receptory β-adrenergiczne. Główne działanie tymololu związane jest ze zmniejszeniem wytwarzania cieczy wodnistej, ponadto obserwowano także niewielkie zwiększenie odpływu płynu. Po zastosowaniu miejscowym preparat obniża podwyższone ciśnienie śródgałkowe, niezależnie od tego czy jest ono związane z jaskrą, czy też nie.

Dawkowanie

1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 2 razy na dobę. W przypadku stosowania miejscowo więcej niż jednego leku okulistycznego, należy zachować co najmniej 10-min przerwę pomiędzy podaniem tych leków. Okluzja przewodu nosowo-łzowego lub zamknięcie oczu na 2 min zmniejsza wchłanianie ogólnoustrojowe i zwiększa działanie miejscowe.

Wskazania

Leczenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania lub jaskrą torebkową w przypadku, gdy monoterapia miejscowym β-adrenolitykiem nie jest skuteczna.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne, bądź którykolwiek składnik preparatu. Nadreaktywność dróg oddechowych w tym astma oskrzelowa występująca aktualnie lub w wywiadzie oraz ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. nie kontrolowany przez rozrusznik, jawna niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub kwasica hiperchloremiczna.

Środki ostrożności

Ze względu na zawartość β-adrenolityku preparat może powodować takie same działania niepożądane, jakie stwierdzano przy systemowym podawaniu β-adrenolityków (mniejsza częstość występowania). U pacjentów z chorobami układu krążenia (np. choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala i niewydolność serca) i niedociśnieniem tętniczym, należy krytycznie ocenić leczenie β-blokerami i rozważyć leczenie innymi substancjami czynnymi. Pacjenci z chorobami układu krążenia powinni być obserwowani w kierunku objawów pogorszenia tych chorób i wystąpienia działań niepożądanych. Zachować ostrożność u pacjentów z blokiem serca Ist. oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (np. ciężkich postaci choroby Raynauda lub zespołem Raynauda). Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną/umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Pacjentów stosujących tymolol i systemowy β-bloker należy uważnie obserwować. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch miejscowo podawanych β-adrenolityków. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania preparatu u pacjentów z upośledzeniem funkcji wątroby - należy zachować ostrożność w tej grupie chorych. Dorzolamid jest sulfonamidem, dlatego po podaniu miejscowym preparatu mogą wystąpić takie same działania niepożądane, jak przy podaniu systemowym sulfonamidów. Należy przerwać stosowanie preparatu, jeśli pojawią się ciężkie działania niepożądane lub objawy nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia  działań niepożądanych ze strony oka należy rozważyć odstawienie preparatu. Podczas stosowania leków β-adrenolitycznych pacjenci, u których w wywiadzie występuje atopia lub ciężkie reakcje anafilaktyczne na wiele alergenów, mogą wykazywać większą nadwrażliwość na ekspozycję na alergeny i mogą nie reagować na dawki adrenaliny zwykle stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznej. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dorzolamidu i doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej. β-adrenolityki należy stosować ostrożnie u pacjentów z samoistną hipoglikemią lub u pacjentów z cukrzycą chwiejną; β-adrenolityki mogą maskować objawy ostrej hipoglikemii. β-adrenolityki mogą także maskować objawy nadczynności tarczycy. Nagłe przerwanie leczenia β-adrenolitykami może spowodować zaostrzenie objawów. Leczenie β-adrenolitykami może nasilać objawy myasthenia gravis. Pacjenci z kamicą nerkową w wywiadzie mogą być narażeni na większe ryzyko kamicy moczowej. Nie badano stosowania preparatu u pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Okulistyczne β-blokery mogą blokować efekty systemowych β-mimetyków np. adrenaliny - należy poinformować anestezjologa, gdy pacjent otrzymuje tymolol. Podczas stosowania dorzolamidu obserwowano obrzęk rogówki i nieodwracalną dekompensację rogówki u pacjentów z wcześniej istniejącymi przewlekłymi wadami rogówki i (lub) zabiegami chirurgicznymi wewnątrz gałki ocznej w wywiadzie - należy zachować ostrożność przy miejscowym stosowaniu dorzolamidu u takich pacjentów. Okulistyczne β-blokery mogą powodować suchość oczu - pacjenci z chorobami rogówki powinny być leczeni z ostrożnością. Podczas stosowania środków hamujących wytwarzanie cieczy wodnistej (np. timolol, acetazolamid), stwierdzano występowanie odwarstwienia naczyniówki po zabiegach filtracyjnych. U niektórych pacjentów po długotrwałym leczeniu obserwowano zmniejszoną wrażliwość na maleinian tymololu podawany do oczu; w badaniach klinicznych nie stwierdzono jednak istotnej różnicy w średniej wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego po wstępnej stabilizacji. Skuteczność stosowania leku u dzieci nie została ustalona. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie oka oraz przebarwienie miękkich soczewek kontaktowych. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Przed podaniem leku należy usunąć soczewki kontaktowe i założyć je ponownie dopiero po co najmniej 15 min.

Niepożądane działanie

Dorzolamid z tymolem. Bardzo często: uczucie palenia i kłucia w oku, zaburzenia smaku. Często: nastrzyknięcie spojówki, niewyraźne widzenie, ubytek nabłonka rogówki, swędzenie, łzawienie, zapalenie zatok. Niezbyt często: kamica moczowa. Rzadko: duszność, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, kontaktowe zapalenie skóry, objawy podmiotowe lub przedmiotowe ogólnej reakcji alergicznej (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, reakcja anafilaktyczna, rzadko skurcz oskrzeli). Dodatkowe działania niepożądane obserwowane przy monoterapii każdym ze składników. Tymolol. Często: ból głowy, objawy przedmiotowe i podmiotowe podrażnienia oka (np. palenie, pieczenie, swędzenie, łzawienie, zaczerwienienie), zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zmniejszenie wrażliwości rogówki, suchość gałki ocznej. Niezbyt często: zawroty głowy, depresja, zaburzenia widzenia (w tym zaburzenia refrakcji; w niektórych przypadkach z powodu odstawienia leku zwężającego źrenicę), zwolnienie czynności serca, omdlenie, duszność, nudności, dyspepsja, zmęczenie/osłabienie. Rzadko: bezsenność, koszmary nocne, utrata pamięci, parestezje, nasilenie objawów przedmiotowych i podmiotowych myastenia gravis, zmniejszenie popędu płciowego, udar mózgu, opadanie powieki, podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, odwarstwienie naczyniówki (po zabiegach filtracyjnych), szum w uszach, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęki, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie czynności serca, niedokrwienie mózgu, chromanie, objaw Raynauda, zimne dłonie i stopy, skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z występującą wcześniej chorobą przebiegającą ze skurczem oskrzeli), kaszel, biegunka, suchość w jamie ustnej, łysienie, wysypka łuszczycopodobna lub zaostrzenie łuszczycy, toczeń rumieniowaty układowy, choroba Peyroniego. Częstość nieznana: ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, miejscowa i uogólniona wysypka, świąd, reakcja anafilaktyczna), hipoglikemia, omdlenia, niedokrwienie mózgu, erozja rogówki, niewydolnośc serca, zaburzenia smaku, ból brzucha, wymioty, wysypka skórna, ból mięśni, zaburzenia czynności seksualnych, zmniejszenie libido. Dorzolamid. Często: ból głowy, zapalenie powiek, podrażnienie powiek, nudności, zmęczenie/osłabienie. Niezbyt często: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego. Rzadko: zawroty głowy, parestezje, podrażnienie (w tym zaczerwienienie) oka, ból oka, sklejanie powiek, przejściowa krótkowzroczność, obrzęk rogówki, obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowe, odwarstwienie naczyniówki (po zabiegach filtracyjnych), krwawienia z nosa, podrażnienie gardła, suchość w ustach, wysypka.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Uwagi

U pacjentów z chorobą wieńcową preparat należy odstawiać stopniowo. Możliwe działania niepożądane, takie jak zaburzenia ostrości widzenia mogą u niektórych pacjentów wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i (lub) obsługi urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Nie stwierdzono niepożądanych interakcji następującymi lekami działającymi ogólnie: inhibitorami ACE, antagonistami kanału wapniowego, lekami moczopędnymi, NLPZ (w tym aspiryną) oraz hormonami (np. estrogenami, insuliną, tyroksyną). Istnieje możliwość addytywnych działań i wystąpienia niedociśnienia tętniczego i (lub) znacznej bradykardii przy równoczesnym podawaniu roztworu do oczu β-blokerów z doustnymi antagonistami kanału wapniowego, β-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami, guanetedyną, lekami opioidowymi oraz inhibitorami MAO. Stwierdzono nasilenie ogólnoustrojowego zahamowania receptorów β-adrenergicznych (np. zmniejszona częstość rytmu serca, depresja) podczas leczenia skojarzonego inhibitorami CYP2D6 (np. chinidyną, fluoksetyną, paroksetyną) i tymololem. Stosowanie dorzolamidu w postaci kropli do oczu nie wiąże się z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej. Jednak stwierdzano takie zaburzenia przy doustnym podawaniu inhibitorów anhydrazy węglanowej i powodowały one w pewnych przypadkach interakcje z innymi lekami (np. toksyczność związana z leczeniem salicylanami w dużych dawkach). Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia takich interakcji u pacjentów przyjmujących preparat. Preparat ma niewielki wpływ lub nie ma wpływu na wielkość źrenic, jednak czasami obserwowano rozszerzenie źrenicy po równoczesnym podaniu okulistycznych β-blokerów i adrenaliny. β-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych. Doustne β-adrenolityki mogą nasilać występowanie gwałtownych zwyżek ciśnienia tętniczego obserwowanych po odstawieniu klonidyny.

Preparat zawiera substancje Dorzolamide, Timolol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu).

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu).

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Roztwór zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu); krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu).

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorowodorku) i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu w postaci chlorowodorku; krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml roztworu zawiera 1 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny (w postaci chlorowodorku) oraz 0,25 mg fluocynolonu (w postaci acetonidu); lek zawiera p-hydroksybenzoesany.

1 g maści do oczu zawiera 5 mg erytromycyny.

1 ml roztworu zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny do oczu zawiera 1 mg deksametazonu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,3 mg bimatoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu tymololu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 5 mg trometamolu ketorolaku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 15 mg azytromycyny dwuwodnej (co odpowiada 14,3 mg azytromycyny). 1 pojemnik jednodawkowy zawiera 3,74 mg azytromycyny dwuwodnej w 250 mg roztworu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg brynzolamidu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leczenie nerwu wzrokowego komórkami macierzystymi Leczenie nerwu wzrokowego komórkami macierzystymi

Gdy nerw wzrokowy zostanie uszkodzony, z pomocą przychodzą komórki macierzyste. Nerw wzrokowy zaczyna się w siatkówce, biegnie przez całą czaszkę i kończy ...

więcej

Zapalenie tęczówki - przyczyny, objawy, leczenie, powikłania Zapalenie tęczówki - przyczyny, objawy, leczenie, powikłania

Zapalenie tęczówki to nawrotowa choroba oczu, która prowadzi do postępującego uszkodzenia wzroku, a u 20 proc. pacjentów do ciężkiego, trwałego upośledzenia widzenia ...

więcej

SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć? SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć?

Soczewki kontaktowe (szkła kontaktowe) ułatwiają życie: pozwalają na swobodne uprawianie sportów, nie zaparowują i nie zsuwają się z nosa. Szkła kontaktowe występują ...

więcej

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME, makulopatia cukrzycowa) to druga po AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem) pod względem częstości występowania choroba oczu, która ...

więcej

Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie

Jaskra pierwotna otwartego kąta, określana również jako jaskra prosta przewlekła, jest najczęściej występującym typem jaskry w Polsce. Jaskra pierwotna otwartego kąta to ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.