Doxorion

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Doxorion 30 szt., tabl. 17,24 zł 2018-01-25

Działanie

Selektywny antagonista receptorów α-1-adrenergicznych. Lek znacznie obniża ciśnienie krwi wskutek zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego. Jedna dawka dobowa prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi utrzymującego się przez 24 h. Na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia ortostatyczne. Największy spadek ciśnienia krwi jest po ok. 2 do 6 h od podania leku. Przy długotrwałym podawaniu leku nie stwierdzono tachyfilaksji. Doksazosyna w niewielkim stopniu obniża stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego i frakcji LDL w osoczu (niewielki wzrost stosunku HDL do cholesterolu całkowitego, ok. 4 do 13% wartości początkowej). Doksazosyna poprawia wrażliwość na insulinę u pacjentów ze zmianami metabolizmu węglowodanów, a także poprawia wyniki badań urodynamicznych u pacjentów z objawowym BPH. Doksazosyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Cmax występuje po 2 h w osoczu. Lek w ok. 98% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 16-30 h (można stosować raz na dobę). Doksazosyna jest metabolizowana głównie w wątrobie (5% dawki doustnej jest metabolizowane do 6-Hydroksydoksazosyna). Lek wydalany głównie z kałem (63%-65%), a mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej doksazosyny.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze. Dawka początkowa 1 mg doksazosyny raz na dobę. Dawkę można zwiększyć do 2 mg po kolejnym 1 do 2 tyg. leczenia, a później do 4 mg. W razie potrzeby dawkowanie można zwiększyć do 8 mg lub maksymalnej dawki zalecanej 16 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego. Dawka początkowa 1 mg doksazosyny raz na dobę. W zależności od parametrów urodynamicznych i objawów występujących u pacjenta dawkowanie można zwiększyć do 2 mg, a później do 4 mg i do maksymalnej zalecanej dawki 8 mg. Zalecany odstęp przed kolejną zmianą dawki wynosi 1 - 2 tygodnie. Typowa zalecana dawka dobowa wynosi 2 - 4 mg.

Wskazania

Pierwotne nadciśnienie tętnicze. Leczenie objawowe łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna, doksazosyna) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Łagodny rozrost gruczołu krokowego współistniejący z zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego lub kamicą pęcherza moczowego. Okres karmienia piersią (jedynie w przypadku wskazania w nadciśnieniu tętniczym). Niedociśnienie tętnicze (jedynie w przypadku wskazania w łagodnym rozroście gruczołu krokowego). Doksazosyna jest przeciwwskazana w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego z objawami zawrotów głowy i osłabienia oraz rzadko utratą przytomności (omdleniem), w szczególności na początku leczenia, wskazane jest  kontrolowanie ciśnienia tętniczego w początkowym okresie leczenia, aby zmniejszyć do minimum ryzyko efektów ortostatycznych. Należy ostrzec pacjentów, aby w początkowym okresie leczenia doksazosyną unikali sytuacji, w których może dojść do urazu wskutek zawrotów głowy lub osłabienia. Zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami serca (obrzęk płuc wskutek zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z dużą pojemnością minutową, prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym, lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania). Doksazosyna metabolizowana jest głównie przez wątrobę, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie leku nie jest zalecane. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy-5 (np. syldenafilem, tadalafilem i wardenafilem). Oba leki rozszerzają naczynia krwionośne i mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia. Zaleca się wprowadzanie inhibitorów PDE-5 jedynie u pacjentów ustabilizowanych hemodynamicznie, którym podaje się doksazosynę. Ponadto zaleca się, aby podawanie inhibitorów PDE-5 rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki i zachowywać 6 h przerwy po przyjęciu doksazosyny. Przed zabiegiem usunięcia zaćmy należy poinformować okulistę o stosowaniu leków α-adrenolitycznych obecnie lub w przeszłości, z uwagi na ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS). Lek może powodować priapizm i przedłużać erekcję. Ze względu na ryzyko uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji, pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doksazosyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały określone. Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany przez pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych, senność, ból głowy, zaburzenia akomodacji, zawroty głowy o podłożu błędnikowym, kołatanie, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie śluzówki nosa, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, parcie na pęcherz, osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony. Niezbyt często: polekowe reakcje alergiczne, dna moczanowa, zwiększony apetyt, anoreksja, nadmierne pragnienie, niepokój, pobudzenie, depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, zaburzenia krążenia mózgowego, hipoestezja, omdlenia, drżenie, apatia, szumy uszne, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, krwawienie z nosa, zapalenie gardła, zaparcia, biegunka, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, nieprawidłowe parametry czynności wątroby, wysypka, ból stawów, bolesne oddawanie moczu, częstomocz, hematuria, impotencja, ból, obrzęk twarzy, gorączka, dreszcze, uderzenia gorąca, bladość, wzrost masy ciała, hipokaliemia. Rzadko: zaburzenia mózgowo-naczyniowe, obrzęk krtani, skurcze mięśni, osłabienie mięśniowe, wielomocz, hipoglikemia. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość, ortostatyczne zawroty głowy, parestezje, przeczulica, sztywność mięśni, zaburzenia smaku, koszmary senne, utrata pamięci, zaburzenia widzenia, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, uderzenia krwi, skurcz oskrzeli, cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka, pokrzywka, wypadanie włosów, plamica, zwiększona diureza, zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy, zwiększone stężenie kreatyniny w moczu i osoczu, ginekomastia, priapizm, zmęczenie, złe samopoczucie, obniżona ciepłota ciała u pacjentów w podeszłym wieku. Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wytrysk wsteczny.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie wówczas, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Matki powinny zaprzestać karmienia piersią, jeśli terapia doksazosyną jest konieczna.

Uwagi

Preparat może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie doksazosyny z inhibitorem PDE-5 może u niektórych pacjentów powodować objawowe niedociśnienie. Doksazosyna nie ma wpływu na wiązanie digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny z białkami (badanie in vitro). W przypadku podawana jednocześnie doksazosyny z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, β-adrenolitykami, NLPZ, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi nie stwierdzono interakcji lekowych. Nie ma jednak danych z formalnych badań interakcji lekowych. Doksazosyna nasila działanie innych leków blokujących receptory alfa i innych leków przeciwnadciśnieniowych polegające na zmniejszaniu ciśnienia tętniczego. Podawanie pojedynczej dawki 1 mg doksazosyny w 1. dniu trwającego cztery dni cyklu podawania doustnego cymetydyny (400 mg dwa razy na dobę) spowodowało 10% wzrost AUC doksazosyny, przy braku znamiennych statystycznie zmian średniego Cmax i T0,5 doksazosyny.

Cena

Doxorion, cena 100% 17,24 zł

Preparat zawiera substancję Doxazosin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu). Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci doksazosyny mezylanu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu.

1 tabl. zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci metanosulfonianu; tabletki zawierają laktozę. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu (XL) zawiera 4 mg lub 8 mg doksazosyny w postaci metanosulfonianu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. miękka zawiera 100 lub 200 mg progesteronu (mikronizowanego).

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 0,5 mg dutasterydu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu). Lek zawiera laktozę.

1 kaps. dopochwowa zawiera 200 mg azotanu fentikonazolu (oraz parahydroksybenzoesan etylu i sól sodową parahydroksybenzoesanu propylu).

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie

Wielotorbielowatość nerek, zarówno autosomalnie dominująca (ADPKD), jak i autosomalnie recesywna (ARPKD) to choroba genetyczną, która prowadzi do niewydolności nerek. Nie ma nią ...

więcej

To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu

Nietrzymanie moczu to nic strasznego – dotyka ono 1 na 3 kobiety po 45. roku życia i 1 na 4 mężczyzn po ...

więcej

Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu? Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu?

Częstomocz to objaw chorobowy, który może mieć wiele przyczyn. Częste oddawanie moczu zwykle jest związane z infekcją układu moczowego, jednak w niektórych ...

więcej

Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie

Kamica nerkowa to cztery schorzenia układu moczowego o podobnych objawach, ale innych przyczynach. U podłoża kamicy cystynowej leży wada wrodzona, trzy pozostałe ...

więcej

Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową

Kamienie w nerkach tworzą się trzy razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Przyczyną ich powstawania jest odkładanie się złogów w nerkach ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.