Doxonex

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Doxonex 30 szt., tabl. 27,92zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny i kompetycyjny antagonista postsynaptycznych receptorów α1-adrenergicznych, o działaniu naczyniorozszerzającym. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi wynikające ze zmniejszenia oporu obwodowego. Nie powoduje odruchowej tachykardii, zwiększenia pojemności minutowej ani aktywności reninowej osocza, co jest tłumaczone zachowaniem presynaptycznej kontroli uwalniania noradrenaliny (brak wpływu na adrenergiczne receptory presynaptyczne α2 oraz zmniejszenie obciążenia wstępnego serca). U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) powoduje poprawę wyników badań urodynamicznych i zmniejszenie dolegliwości. Działanie to spowodowane jest wybiórczym blokowaniem receptorów α1-adrenergicznych zlokalizowanych w mięśniach gładkich gruczołu krokowego i szyi pęcherza moczowego. Rozkurcza mięśnie gładkie trójkąta pęcherza moczowego, zwieracza pęcherza moczowego i sterczowego odcinka cewki moczowej oraz mięśnie zrębu gruczołu krokowego, przez co zmniejsza dynamiczny komponent odpowiedzialny za utrudnienie odpływu moczu w BPH. Powoduje nasilenie apoptozy komórek nabłonkowych i mięśniowych zrębu gruczołu krokowego, co niezależnie od blokowania receptorów α1 uważane jest za jeden z mechanizmów przyczyniających się do złagodzenia objawów i długotrwałych korzyści ze stosowania leku w BPH. Doksazosyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. W ok. 98% wiąże się z białkami osocza. Jest intensywnie metabolizowana (przede wszystkim na drodze O-demetylacji i hydroksylacji) i wydalana głównie z kałem, w postaci metabolitów. Średni T0,5 wynosi 22 h.

Dawkowanie

Doustnie. Łagodny rozrost gruczołu krokowego: początkowo 1 mg raz na dobę; dawkę można stopniowo zwiększać, co 1-2 tyg., do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg raz na dobę i do maksymalnej dawki 8 mg raz na dobę (zazwyczaj zalecana dawka wynosi 2-4 mg raz na dobę). Nadciśnienie tętnicze: początkowo 1 mg.; po 1-2 tyg. dawkę można zwiększyć do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg raz na dobę i do maksymalnej dawki 8 mg raz na dobę (u większości pacjentów, odpowiedź na leczenie występuje po zastosowaniu dawki do 4 mg raz na dobę). Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (doksazosyna nie jest usuwana podczas dializy). Sposób podania. Przyjmować w trakcie posiłku lub niezależnie od niego, popijając wodą. Tabletki można dzielić na połowy, wzdłuż linii podziału.

Wskazania

Leczenie objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Leczenie nadciśnienia tętniczego, jednak nie jako lek pierwszego rzutu (lek może być stosowany w skojarzeniu z tiazydowym lekiem moczopędnym, β-adrenolitykiem, antagonistą kanału wapniowego lub inhibitorem ACE).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na doksazosynę lub pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego. Okres karmienia piersią (tylko dla wskazania: nadciśnienie tętnicze). Niedociśnienie tętnicze (tylko dla wskazania: łagodny rozrost gruczołu krokowego). Monoterapia doksazosyną u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z objawami rozrostu gruczołu krokowego należy wykluczyć nowotwór gruczołu krokowego. Ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego na początku leczenia. Stosować ostrożnie u pacjentów z: obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki dwudzielnej; niewydolnością serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej; prawokomorową niewydolnością serca spowodowaną zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym; lewokomorową niewydolnością serca z niskim ciśnieniem napełniania; stwierdzoną niewydolnością wątroby (nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby); podczas leczenia skojarzonego z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego - patrz interakcje). Z uwagi na ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS), przed zabiegiem usunięcia zaćmy należy poinformować okulistę o stosowaniu leku α-adrenolitycznego obecnie lub w przeszłości. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doksazosyny u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: zakażenie dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, senność, zawroty głowy (także pochodzenia błędnikowego), ból głowy, kołatanie serca, tachykardia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa, ból brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, dna moczanowa, zwiększenie apetytu, anoreksja, pobudzenie, depresja, niepokój, bezsenność, nerwowość, zaburzenia mózgowo-naczyniowe, zmniejszone czucie, omdlenia, drżenie, szum w uszach, dusznica bolesna, zawał serca, krwawienie z nosa, zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zaburzona aktywność enzymów wątrobowych, wysypka, ból stawów, dyzuria, odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu, krwiomocz, impotencja, ból, obrzęk twarzy, zwiększenie masy ciała. Rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, wielomocz. Bardzo rzadko: leukopenia, małopłytkowość, ortostatyczne zawroty głowy, parestezje, niewyraźne widzenie, bradykardia, arytmia, uderzenia gorąca, skurcz oskrzeli, zastój żółci, zapalenie wątroby, żółtaczka, pokrzywka, łysienie, plamica, częstomocz, zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy, ginekomastia, priapizm, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie. Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), wsteczna ejakulacja.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści wynikające ze stosowania przeważają nad ryzykiem. Doksazosyna może kumulować się w mleku - stosowanie w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane (należy przerwać karmienie piersią, jeśli stosowanie doksazosyny jest konieczne).

Uwagi

Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia.

Interakcje

Stosowanie doksazosyny z inhibitorami PDE-5 (m.in. syldenafil, tadalafil, wardenafil) może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze; rozpoczęcie leczenia inhibitorami PDE-5 zaleca się dopiero po uzyskaniu stabilizacji hemodynamicznej pacjenta w terapii lekami α-adrenolitycznymi, zaleca się rozpoczynanie leczenia inhibitorami PDE-5 od możliwie najmniejszej dawki i zachowanie co najmniej 6-h przerwy od przyjęcia doksazosyny (nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania doksazosyny w postaci o przedłużonym uwalnianiu). Doksazosyna nasila działanie hipotensyjne innych leków α-adrenolitycznych i przeciwnadciśnieniowych. Nie ma wpływu na wiązanie z białkami osocza: digoksyny, warfaryny, fenytoiny, acenokumarolu i indometacyny. Nie zaobserwowano żadnych niepożądanych interakcji doksazosyny (postać konwencjonalna) z: tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, lekami β-adrenolitycznymi, NLPZ, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego ani doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Cymetydyna powoduje niewielki (10%) wzrost średniej wartości AUC doksazosyny oraz statystycznie nieistotne zmiany średniej wartości Cmax i T0,5 doksazosyny.

Preparat zawiera substancję Doxazosin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. Preparaty zawierają laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci doksazosyny mezylanu.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu); tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg estradiolu w postaci półwodzianu oraz 2 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.