Doltard

1 tabl. zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg lub 100 mg siarczanu morfiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Doltard 20 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 52,68zł 2017-10-31

Działanie

Silny lek przeciwbólowy z grupy czystych agonistów receptorów opioidowych (silny agonista receptorów mi, słabszy kappa i delta, prawdopodobnie bez wpływu na sigma). Znosi ból, powoduje sedację. Wykazuje działanie kurczące na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych powodując kurcz odźwiernika, opóźnienie opróżniania żołądka, zwolnienie perystaltyki, zaparcia, wzrost ciśnienia w drogach żółciowych i moczowych. Przenika przez łożysko, hamuje czynność skurczową macicy, przenika do mleka matki. Powoduje zwiększenie stężenia histaminy we krwi. Przez działanie na o.u.n. powoduje nudności, wymioty, hamuje odruch kaszlowy, zwęża źrenice, nasila uwalnianie hormonu antydiuretycznego, obniża temperaturę ciała i pobudliwość ośrodka oddechowego. Poprawia nastrój i działa euforyzująco. Specjalna konstrukcja tabletki (system kontrolowanego uwalniania substancji czynnej) nie zmniejsza dostępności biologicznej lecz zmniejsza stałą wchłaniania (uwalnianie morfiny jest tym wolniejsze im większe jest jej stężenie we krwi), dzięki czemu lek może być stosowany w 12-godzinnych odstępach czasowych. Początek działania występuje po około 2,5 h, średni czas działania wynosi 8-12 h, przy powtarzanych dawkach stan stacjonarny osiągany jest po 24 h. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi około 20-60%, maksymalne stężenie we krwi osiąga średnio po około 4 h od podania leku (dla tabl. 10 mg i 30 mg - między 1 a 7 h; dla tabl. 60 mg - między 2 a 7 h, dla tabl. 100 mg - między 90 min a 12 h). W około 35% wiąże się z białkami osocza, dobrze przenika do tkanek, słabo do o.u.n. (współczynnik rozdziału około 0,4). Jest metabolizowana w wątrobie, głównie (70%) do 3-glukuronianu morfiny (M3G) i 6-glukuronianu morfiny (M6G) - M6G wykazuje silne powinowactwo do receptorów opioidowych o.u.n. (około 10-20 razy silniejsze od morfiny) i prawdopodobnie odgrywa główną rolę w działaniu przeciwbólowym leku, zwłaszcza stosowanego w dawkach powtarzanych. Metabolity są wydalane z moczem. Morfina podlega krążeniu wątrobowo-jelitowemu - częściowo przenika do żółci (około 10% dawki) i jest wydalana z kałem (90% dawki w ciągu pierwszych 24 h). Okres półtrwania wynosi 2-3 h; nie wykazuje tendencji do kumulacji w organizmie. Metabolizm morfiny u dzieci powyżej 3 m.ż. nie różni się istotnie od metabolizmu dorosłych.

Dawkowanie

Należy dobrać indywidualnie w zależności od natężenia bólu, wieku chorego i odpowiedzi na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe. Dorośli: 3-100 mg co 12 h. Pacjenci w podeszłym wieku: leczenie należy rozpocząć od mniejszej dawki początkowej, a następnie zwiększać ją indywidualnie do uzyskania pożądanego działania terapeutycznego; morfina jest znacznie wolniej metabolizowana u tych pacjentów, dlatego może okazać się konieczne zmniejszenie dobowej dawki leku. Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub wątroby, pacjenci ze zmniejszoną motoryką przewodu pokarmowego: dawkowanie należy dostosować indywidualnie. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, podczas lub po posiłku; tabletek nie wolno przełamywać, gryźć, kruszyć ze względu na ryzyko gwałtownego uwolnienia zbyt dużej dawki.

Wskazania

Leczenie silnego i przewlekłego bólu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na morfinę, inne opioidy lub na pozostałe składniki preparatu. Jednoczesne leczenie z użyciem agonistów/antagonistów morfiny. Porażenna niedrożność jelit lub zaparcie. Zahamowanie czynności układu oddechowego, ciężka astma oskrzelowa lub choroba obturacyjna płuc. Ciężka niewydolność wątroby. Zespół ostrego brzucha. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, skuteczności oraz dawkowania.

Środki ostrożności

Lek należy stosować szczególnie ostrożnie oraz w zmniejszonych dawkach u pacjentów z: chorobą Addisona, przerostem gruczołu krokowego, niedoczynnością tarczycy, zmniejszoną pojemnością płuc, niewydolnością nerek i/lub wątroby oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Należy ostrożnie stosować u pacjentów z: nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym i urazem czaszki, zahamowaniem czynności oddechowej, przewlekłym zaparciem lub innymi zaburzeniami pracy jelit, zaburzeniami przytomności, napadami nieregularnych kurczów mięśni, chorobami dróg żółciowych, zapaleniem trzustki, obniżonym ciśnieniem tętniczym w związku z hipowolemią, ostrymi bólami brzucha, leczonych agonistami/antagonistami opioidów, leczonych innymi środkami działającymi hamująco na o.u.n., nadużywających alkoholu. Morfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów uzależnionych od opioidów. Nagłe odstawienie może prowadzić do objawów odstawienia. U pacjentów nadużywających leków lub uzależnionych od leków w wywiadzie leczenie należy prowadzić przez krótki okres i ściśle monitorować. Morfina może obniżać próg pobudliwości u pacjentów z padaczką. Zachować ostrożność przy stosowaniu leku przed i w ciągu pierwszych 24 h po zabiegu operacyjnym. Ze względu na zawartość laktozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie stosować w połączeniu z inhibitorami MAO.

Niepożądane działanie

Bardzo często (>1/10): uspokojenie, senność (ustępuje zwykle po kilku dniach podawania), ból głowy; depresja oddechowa zależna od dawki; zaparcie, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej; wahania nastroju (zwykle podwyższenie nastroju, czasami dysforia). Często (≥1/100, <1/10): zwiększone wydzielanie ADH; parestezje, zaburzenia postrzegania, zawroty głowy; zwężenie źrenic; skurcz oskrzeli, duszność, osłabiony odruch kaszlowy; niestrawność, biegunka; trudności z oddawaniem moczu i zatrzymanie moczu; wysypka, pokrzywka, świąd (z powodu uwalniania histaminy przez morfinę), zwiększona potliwość; bóle pleców; brak łaknienia; zakażenie dróg moczowych; astenia, dreszcze, gorączka, obrzęki obwodowe (ustępujące po zakończeniu leczenia); depresja, splątanie, bezsenność, zmiana aktywności (zwykle obniżenie, czasem pobudzenie) i zmiana możliwości poznawczych i czuciowych, np. trudności z podejmowaniem decyzji, zaburzenia postrzegania, halucynacje (przemijające), koszmary senne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, dezorientacja. Niezbyt często (≥1/1 000, <1/100): kołatanie serca; zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, utrata przytomności, zobojętnienie, drżenie; zaburzenie widzenia, tj. zamglone widzenie, podwójne widzenie, oczopląs; obrzęk płuc; porażenna niedrożność jelit, zaburzenia smaku; skurcze dróg moczowych; bolesne kurcze mięśni, sztywność mięśni; niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy; objawy z odstawienia (niepokój, wymioty, wzrost łaknienia, drażliwość, drgawki, nadpobudliwość, zatkany nos, drgawki i silne łzawienie) stwierdzono u niemowląt matek, które stosowały morfinę; złe samopoczucie, nietolerancja leku; reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, reakcje alergiczne; skurcze dróg żółciowych, podwyższone wartości prób wątrobowych; zatrzymanie miesiączki; psychiczne i fizyczne uzależnienie, euforia, lęk, podniecenie, obniżone libido, impotencja. Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000): rzadkoskurcz lub częstoskurcz; napady astmy u osób nadwrażliwych; nadciśnienie tętnicze; zapalenie trzustki. Bardzo rzadko (<1/10 000): duże dawki mogą prowadzić do pobudzenia o.u.n. (przeczulica i allodynia, które nie reagują na wyższą dawkę morfiny), napady drgawkowe przypominające padaczkę, mioklonie.

Ciąża i laktacja

Ze względu na silne działanie niepożądane po zastosowaniu morfiny zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni podczas leczenia stosować środki antykoncepcyjne. Leku nie należy stosować w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze ciąży. W przypadku kiedy nie istnieje alternatywne leczenie przeciwbólowe, należy przy zastosowaniu leku rozważyć potencjalne korzyści dla matki i ryzyko dla płodu. Morfina przenika przez łożysko i może prowadzić do depresji oddechowej i spowolnienia funkcji psychofizjologicznych u noworodków. Morfiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią (przenika do mleka matki).

Uwagi

Lek, zwłaszcza na początku leczenia oraz przy zwiększaniu dawek i w połączeniu z alkoholem lub lekami uspokajającymi wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Przy jednoczesnym stosowaniu agonistów/antagonistów opioidów (w tym naltrekson) dochodzi do konkurencyjnego wiązania z receptorami opioidowymi, w wyniku czego mogą wystąpić objawy odstawienia. Nie należy stosować morfiny z inhibitorami MAO jednocześnie lub w ciągu 14 dni po odstawieniu inhibitorów MAO (może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilenie depresji o.u.n i depresji oddechowej). Morfina nasila działanie leków wpływających depresyjnie na o.u.n. (inne analgetyki opioidowe, barbiturany, benzodiazepiny, środki zwiotczające działające ośrodkowo, pochodne fenotiazyny), pogłębiając sedację i zwiększając ryzyko depresji oddychania, śpiączki, spadku ciśnienia krwi. Amitryptylina i klomipramina mogą wzmacniać przeciwbólowe działanie morfiny. Leki przeciwbakteryjne (np. rifampicyna) zmniejszają działanie przeciwbólowe morfiny, zwiększając jej metabolizm. Środki zobojętniające należy podawać w odstępie co najmniej 2 h. Należy unikać jednoczesnego stosowania morfiny z alkoholem.

Preparat zawiera substancję Morphine sulphate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg lub 100 mg siarczanu morfiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu.

1 tabl. powl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg lub 200 mg siarczanu morfiny. 1 tabl. 10 mg zawiera 90 mg laktozy; 1 tabl. 30 mg zawiera 70 mg laktozy; 1 tabl. 60 mg zawiera 40 mg laktozy. Tabl. 30 mg i tabl. 60 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110).

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera laktozę; ponadto tabl. 20 mg zawierają żółcień pomarańczową.

1 amp. (1 ml) zawiera 10 mg lub 20 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera pirosiarczyn sodu(E 223) oraz sód.

1 ml zawiera 1 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera 0,154 mmol (3,54 mg) sodu w 1 ml roztworu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.