Dolcontral®

1 ml roztworu zawiera 50 mg chlorowodorku petydyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Dolcontral® 10 amp. 2 ml, roztw. do wstrz. 18,71zł 2017-10-31

Działanie

Syntetyczny, opioidowy lek przeciwbólowy działający przede wszystkim na o.u.n. Działa krócej niż morfina - 2-4 h. Lek wchłania się szybko po podaniu podskórnym i domięśniowym. Maksymalne stężenie w osoczu występuje zwykle po 45 min. W 30-50% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w wątrobie. Znaczna część leku wydalana jest przez nerki w postaci niezmienionej i w postaci aktywnego metabolitu - norpetydyny. T0,5 petydyny wynosi 3-6 h, T0,5 norpetydyny wynosi ok. 20 h.

Dawkowanie

Domięśniowo, podskórnie lub dożylnie (w postaci powolnego wstrzyknięcia). Premedykacja (30-90 min przed zabiegiem operacyjnym). Dorośli: 50-100 mg domięśniowo lub podskórnie. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na petydynę. Dzieci: 1-2 mg/kg mc. domięśniowo lub podskórnie. Podtrzymanie znieczulenia: wstrzykiwać małe powtarzane dawki rozcieńczonego preparatu (np. 10 mg/ml) powoli dożylnie lub podawać we wlewie ciągłym (np. rozcieńczony do 1 mg/ml). Dawkę należy dostosować do stanu pacjenta, rodzaju premedykacji i znieczulenia oraz rodzaju i czasu trwania zabiegu chirurgicznego. Położnictwo: 50-100 mg domięśniowo lub podskórnie - podawać gdy pojawią się skurcze w regularnych odstępach. W razie konieczności dawkę można powtórzyć po 1-3 h, nie przekraczając dawki 400 mg w ciągu 24 h. Leczenie bólu o dużym nasileniu, np. bólu w ostrym zawale serca, kolce wątrobowej i nerkowej, bólu pooperacyjnego. Dorośli: 25-100 mg domięśniowo lub podskórnie. Dawki można powtarzać co 4 h. Jeśli zachodzi potrzeba preparat można podać powoli dożylnie w dawce 25 - 50 mg, najlepiej po uprzednim rozcieńczeniu. U pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa nie powinna przekraczać 25 mg; przy wielokrotnym podaniu należy zmniejszyć całkowitą dawkę dobową. Dzieci: 0,5-2 mg/ kg mc. domięśniowo lub podskórnie co 4 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek dawki leku należy zmniejszyć.Przed podaniem dożylnym zawartość ampułki można rozcieńczyć do 10 ml za pomocą 10% roztworu glukozy lub 0,9% roztworu NaCl lub wody do wstrzykiwań; otrzymany roztwór ma stężenie 5 mg/ml (przy rozcieńczeniu amp. 1 ml) lub 10 mg/ml (przy rozcieńczeniu amp. 2 ml).

Wskazania

Ból o dużym nasileniu, w tym związany z zabiegami chirurgicznymi, w położnictwie oraz w premedykacji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chlorowodorek petydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i czynności oddechowej. Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów MAO (w tym moklobemidu i fenelzyny) oraz okres 2 tyg. od ich odstawienia, ponieważ może wystąpić ciężkie pobudzenie lub zahamowanie o.u.n. (nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze). Jednoczesne stosowanie rytonawiru - ze względu na ryzyko wystąpienia toksycznego działania norpetydyny. Jednoczesne stosowanie selegiliny - ze względu na ryzyko wystąpienia bardzo wysokiej gorączki oraz działania toksycznego na o.u.n. Guz chromochłonny nadnerczy. Śpiączka. Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe lub urazy głowy - ze względu na zwiększenie ryzyka depresji oddechowej, co może prowadzić do podwyższenia ciśnienia płynu rdzeniowo-mózgowego; uspokojenie i zmiany wyglądu źrenicy mogą zaburzać obserwację pacjenta. Ostre zatrucie alkoholem. Przypadki, w których występuje ryzyko porażennej niedrożności jelita lub ciężka biegunka związana z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit wywołanym stosowaniem antybiotyków, lub biegunka wywołana zatruciem (do momentu usunięcia czynnika toksycznego).

Środki ostrożności

Wielokrotne podawanie petydyny może prowadzić do rozwoju tolerancji. Nagłe przerwanie podawania u pacjentów z rozwiniętą tolerancją może powodować wystąpienie objawów odstawiennych. Ostrożnie stosować u pacjentów nadużywających leków lub ze skłonnością do nadużywania leków. Petydyna podawana długotrwale może wywołać uzależnienie typu morfinowego. Stosować ostrożnie lub zmniejszyć dawkę u pacjentów z nieprawidłowościami w obrębie dróg żółciowych, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, astmą, niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, przerostem gruczołu krokowego, stanem zapalnym lub niedrożnością jelit, miastenią, częstoskurczem nadkomorowym, tachykardią, chorobami przebiegającymi z drgawkami. Neurotoksyczność petydyny może wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek, nowotworem, anemią sierpowatokrwinkową, podczas jednoczesnego podawania leków cholinolitycznych albo podczas długotrwałego podawania wzrastających dawek petydyny. Ostrożnie należy stosować lek u dzieci, osób w podeszłym wieku, pacjentów wyniszczonych, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.

Niepożądane działanie

Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest depresja oddechowa. Najczęściej występują: uspokojenie, nudności, zaparcia, wymioty, nadmierne pocenie się. Mogą również wystąpić: zawroty głowy, stan splątania (duże dawki), zmiany nastroju (w tym dysforia, euforia), niepokój, omamy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, skurcz dróg żółciowych, hipotonia ortostatyczna, zaczerwienienie twarzy, bradykardia, tachykardia (częściej po podaniu dożylnym), zwężenie źrenic, zamazane lub podwójne widzenie, inne zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, skurcz moczowodów, działanie antydiuretyczne, pokrzywka, świąd, wysypka, reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Rzadko: reakcje anafilaktyczne po podaniu dożylnym. Długotrwałe stosowanie leku może wywołać fizyczne i psychiczne uzależnienie. Tolerancja na lek rozwija się wraz z przedłużającym się stosowaniem, co nie dotyczy zaparć. Może rozwinąć się tolerancja na działanie przeciwbólowych leków opioidowych na pęcherz moczowy.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Petydyna jest szeroko stosowana w leczeniu bólu podczas porodu, przenika przez łożysko i może powodować depresję oddychania u noworodka. U dzieci matek, które stosowały petydynę w czasie ciąży mogą wystąpić objawy odstawienne. Petydyna przenika do mleka kobiecego - należy wziąć to pod uwagę w przypadku zastosowania u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie petydyny i inhibitorów MAO oraz przez okres 2 tyg. od odstawienia inhibitora MAO. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rytonawiru - ze względu na ryzyko wystąpienia toksycznego działania norpetydyny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie selegiliny - ze względu na ryzyko wystąpienia bardzo wysokiej gorączki oraz działania toksycznego na o.u.n. Leki działające depresyjne na o.u.n. (leki znieczulające, fenobarbital, fenytoina, pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki uspokajające, anksjolityki, leki nasenne) mogą nasilać i przedłużać działanie hamujące petydyny na o.u.n. Petydyna działa antagonistycznie w stosunku do metoklopramidu i domperydonu, może opóźniać wchłanianie meksyletyny. Cymetydyna i disulfiram mogą hamować metabolizm opioidowych leków przeciwbólowych. Podczas jednoczesnego stosowania petydyny i chloropromazyny zwiększa się ryzyko działania toksycznego, spowodowane zwiększeniem się stężenia norpetydyny. Leki przeciwbiegunkowe oraz hamujące perystaltykę jelit (np. loperamid) stosowane jednocześnie z petydyną mogą zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkiego zaparcia. Przy jednoczesnym stosowaniu petydyny i leków cholinolitycznych (np. atropina) może wystąpić sumowanie działania na układ pokarmowy oraz moczowy (ciężkie zaparcie, zatrzymanie moczu). Nie zaleca się stosowania opioidowych leków przeciwbólowych w premedykacji, jeśli stosowana jest cyprofloksacyna. Alkohol może nasilać działanie uspokajające i zmniejszające ciśnienie krwi.

Preparat zawiera substancję Pethidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 50 mg chlorowodorku petydyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.