Dicuno

1 tabl. powl. zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku potasowego. Tabl. 50 mg zawiera czerwień koszenilową (E124).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Dicuno 100 szt., tabl. powl. 9,54zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn, które odgrywają zasadniczą rolę w patogenezie procesu zapalnego, bólu i gorączki. Szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w czasie 20-60 min. Ok. 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie podczas tzw. "pierwszego przejścia", w wyniku czego biodostępność leku po podaniu doustnym wynosi w przybliżeniu połowę wartości występującej po parenteralnym podaniu równoważnej dawki. W ok. 99,7% wiąże się z białkami osocza. Przenika do płynu maziowego, w którym maksymalne stężenie osiąga 2-4 h od osiągnięcia maksymalnego stężenia we krwi. W płynie maziowym osiąga stężenie większe niż we krwi. Okres półtrwania w fazie eliminacji z płynu maziowego wynosi 3-6 h. Jest metabolizowany głównie na drodze hydroksylacji i metoksylacji do pochodnych fenolowych, które są następnie przekształcane do glukuronidów. Jest wydalany z moczem w postaci metabolitów (60%) oraz z kałem. T0,5 diklofenaku w fazie eliminacji wynosi 1-2 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 25-50 mg 3 razy na dobę. Maksymalna zalecana dobowa dawka to 150 mg. W leczeniu migreny początkowa dawka w wysokości 50 mg powinna być zastosowana podczas pierwszych objawów zbliżającego się ataku. W przypadku, kiedy po 2h od przyjęcia pierwszej dawki złagodzenie bólu nie jest wystarczające, może być zastosowana następna dawka w wysokości 50 mg. Jeśli jest taka potrzeba, następne dawki 50 mg mogą być stosowane co 4-6 h, nie przekraczając całkowitej dawki 150 mg na dobę. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby, oraz w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Tabl. nie należy przyjmować w trakcie ani tuż po posiłkach.

Wskazania

Objawowe leczenie ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Objawowe leczenie ostrego migrenowego bólu głowy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na diklofenak lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, lub nawracający wrzód żołądka/krwawienie w wywiadzie (2 lub więcej wyrazistych epizodów zdiagnozowanego owrzodzenia lub krwawienia).Podawane w wywiadzie krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Schorzenia powodujące zwiększoną tendencję do krwawienia. Ciężka niewydolność wątroby, lub nerek (filtracja kłębuszkowa <30 ml/min). Porfiria wątrobowa. Stwierdzona zastoinowa niewydolność serca (klasy II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych lub choroba naczyń mózgowych. III trymestr ciąży. Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występowały objawy astmy, zapalenia błony śluzowej nosa lub pokrzywki po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.

Środki ostrożności

Korzyści ze stosowania diklofenaku przewyższają ryzyko, jednakże obecnie dostępne dane wskazują na zwiększenie ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowych tętnic w związku ze stosowaniem diklofenaku, podobne do obserwowanego w przypadku stosowania selektywnych inhibitorów COX-2. U pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), należy ostrożnie rozważyć rozpoczęcie leczenia diklofenakiem. U wszystkich pacjentów diklofenak należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce i przez okres nie dłuższy niż to konieczne do kontrolowania objawów. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów: z astmą, sezonowym alergicznym nieżytem nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa (np. polipami nosa), przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub przewlekłymi zakażeniami układu oddechowego oraz u pacjentów uczulonych na inne leki lub substancje (zwiększone ryzyko nietolerancji diklofenaku i wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości); z objawami wskazującymi na zaburzenia żołądka i jelit lub z wywiadem sugerującym chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienia lub perforację; w podeszłym wieku oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy w małych dawkach, kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko toksycznego działania na przewód pokarmowy; leczenie należy rozpoczynać i kontynuować z zastosowaniem najmniejszych dawek skutecznych diklofenaku oraz rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi, np. inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem); z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub z chorobą Crohna (ryzyko pogorszenia stanu ogólnego); z zaburzeniami czynności wątroby (ryzyko pogorszenia stanu ogólnego); z zaburzoną czynnością nerek, nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, w podeszłym wieku, u pacjentów jednocześnie otrzymujących leki moczopędne lub leki znacząco wpływające na czynność nerek oraz pacjentów z hipowolemią o różnej etiologii, np.: w fazie około- lub pooperacyjnej po dużych zabiegach chirurgicznych (ryzyko pogorszenia czynności nerek, zatrzymania płynów i powstania obrzęków; u tych pacjentów zaleca się monitorowanie czynności nerek w czasie leczenia diklofenakiem); z zaburzeniami hemostazy (diklofenak może przejściowo hamować agregację płytek krwi); z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Należy unikać jednoczesnego stosowania diklofenaku z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy natychmiast przerwać leczenie diklofenakiem w przypadku wystąpienia: krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz w przypadku utrzymywania się nieprawidłowych lub pogorszenia wyników badań czynnościowych wątroby lub oznak klinicznych sugerujących wystąpienie zaburzeń czynności wątroby. Lek może maskować objawy istniejącego zakażenia. Nie należy stosować u dzieci i młodzież poniżej 18 r.ż. Tabl. 50 mg zawierają czerwień koszenilową (E124), która może wywoływać reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Często: ból nadbrzuszny, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, jadłowstręt, ból i zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, wysypka. Niezbyt często: skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienie z żołądka lub jelit, krwawe wymioty, krwawy stolec, owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy z lub bez krwawienia lub perforacji, krwotoczna biegunka; zaburzenia czynności wątroby, włączając zapalenie wątroby, z żółtaczką lub bez; pokrzywka, zmęczenie, obrzęk, reakcje nadwrażliwości (takie jak skurcze oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, włączając niedociśnienie). Rzadko: trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, anemia hemolityczna, anemia aplastyczna, parestezja, zaburzenia pamięci, dezorientacja, pogorszenie słuchu i zaburzenie widzenia (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie), szumy uszne, zaburzenia snu, rozdrażnienie, drgawki, depresja, niepokój, koszmary senne, drżenie, reakcje psychotyczne, zaburzenia smaku, jałowe zapalenie opon mózgowych, zaburzenia odczuwania, kołatanie serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, zwężenie jelit, problemy z jelitem grubym (niesprecyzowane krwotoczne zapalenie okrężnicy i nasilenie zapalenia okrężnicy, choroba Crohn'a), aftowe zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zmiany w przełyku, zaparcia, zapalenie trzustki, piorunujące zapalenie wątroby, egzema, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, utrata włosów, reakcje nadwrażliwości na światło, plamica (włączając plamicę alergiczną), ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych, impotencja (reakcja na diklofenak nie jest pewna), ból w klatce piersiowej. Bardzo rzadko: pęcherze na skórze, włączając chorobę Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wyjątkowo, występowanie poważnych skórnych i łagodnych tkankowych zakaźnych komplikacji podczas ospy wietrznej.

Ciąża i laktacja

W I i II trymestrze ciąży stosować tylko w przypadku gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku stosowania diklofenaku u kobiet planujących ciążę oraz w I i II trymestrze ciąży, podawane dawki powinny być możliwie jak najniższe a czas trwania leczenia możliwie najkrótszy. W III trymestrze ciąży stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane. W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn u płodu mogą wpływać uszkadzająco na układ krążenia i oddechowy (nadciśnienie płucne z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego Botalla), zaburzenia czynności nerek (które może prowadzić do rozwoju niewydolności nerek z małowodziem). U matki i noworodka, po zastosowaniu produktu pod koniec ciąży może wystąpić wydłużenie czasu krwawienia, (działanie antyagregacyjne, nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek leku) oraz zahamowanie kurczliwości macicy powodujące wydłużenie porodu. Lek nie powinien być podawany podczas karmienia piersią. Diklofenak może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę.

Uwagi

Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Pacjenci, u których podczas stosowania preparatu występują zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia o.u.n. nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn.

Interakcje

Diklofenak może zwiększać stężenie litu, digoksyny, fenytoiny we krwi - zaleca się monitorowanie stężeń tych leków, jeśli są podawane jednocześnie z diklofenakiem. Może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi - należy zachować ostrożność podczas stosowania diklofenaku w czasie krótszym niż 24 h przed lub po leczeniu metotreksatem. Może nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny - u pacjentów leczonych cyklopsoryną dawkę diklofenaku należy zmniejszyć. Może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (np. moczopędnych, β-adrenolityków, inhibitorów ACE); ponadto zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności podczas terapii skojarzonej, zwłaszcza z lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE - pacjentów należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia oraz podczas leczenia skojarzonego, należy także regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze; podczas jednoczesnego stosowania leków oszczędzających potas należy regularnie kontrolować stężenie potasu we krwi. Stosowany z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko toksycznego wpływu na przewód pokarmowy; z lekami przeciwzakrzepowymi i antyagregacyjnymi, z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawień (w tym z przewodu pokarmowego); z chinolonami może wywołać drgawki. Nie wpływa na działanie leków przeciwcukrzycowych, choć obserwowano pojedyncze przypadki zarówno działania hipoglikemizującego jak i hiperglikemizującego, które spowodowały konieczność zmiany dawkowania leków przeciwcukrzycowych - podczas terapii skojarzonej należy często kontrolować glikemię. Metabolizm diklofenaku jest katalizowany przez enzym CYP2C9. Leczenie skojarzone z lekami (np. flukonazol), które hamują działanie tego enzymu prowadzi prawdopodobnie do zwiększonego stężenia diklofenaku w osoczu. Leki takie jak ryfampicyna, karbamazepina i barbiturany, które pobudzają działanie enzymu CYP2P9 mogą zmniejszać stężenie diklofenaku w osoczu do poziomu poniżej terapeutycznego. Diazepam, który jest metabolizowany przez CYP2C9, powoduje wzrost stężenia diklofenaku w osoczu o 50-100%. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z kolestypolem lub cholestyraminą zmniejsza wchłanianie diklofenaku o ok. 30% (kolestypol) i 60% (cholestyramina). Produkty te należy podawać oddzielnie z zachowaniem kilkugodzinnej przerwy.

Preparat zawiera substancję Diclofenac potassium.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku potasowego. Tabl. 50 mg zawiera czerwień koszenilową (E124).

1 tabl. powl. zawiera 50 mg diklofenaku potasowego; preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 12,5 mg lub 25 mg diklofenaku potasowego; tabl. 12,5 mg zawierają laktozę, tabl. 25 mg zawierają sacharozę. 1 kaps. zawiera 12,5 mg lub 25 mg diklofenaku potasowego; kaps. zawierają sorbitol.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.