Diazidan®

1 tabl. zawiera 80 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Diazidan® 60 szt., tabl. 16,89zł 2017-10-31

Działanie

Doustny lek hipoglikemiczny należący do grupy pochodnych sulfonylomocznika drugiej generacji. Zmniejsza stężenie glukozy we krwi dzięki bezpośredniej stymulacji uwalniania insuliny z czynnych komórek beta wysp trzustki, głównie w fazie pierwszej wydzielania. Mechanizm zwiększania wydzielania insuliny nie jest jeszcze do końca poznany. Wiadomo, że po związaniu leku przez receptor dochodzi do zahamowania czynności kanałów ATP/K+ w błonie komórkowej komórek beta oraz wypływu potasu z komórki. Powoduje to depolaryzację, napływ wapnia do wnętrza komórki, następnie związanie wapnia z kalmoduliną, aktywację kinazy oraz uwolnienie ziarnistości zawierającej insulinę w wyniku egzocytozy. Za działanie hipoglikemizujące gliklazydu, szczególnie po dłuższym okresie stosowania, odpowiedzialne jest także uwrażliwianie przez niego wątroby i tkanek obwodowych na insulinę. Gliklazyd zapobiega tworzeniu się zakrzepów w mikrowłośniczkach poprzez zmniejszanie agregacji i adhezji płytek krwi oraz zwiększaniu uwalniania aktywatora plazminogenu. U pacjentów z cukrzycą będących na czczo, po podaniu gliklazydu w dawce 80 mg, maksymalne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (z około 135 do 100 mg/dl) obserwuje się po 4-6 h. Działanie terapeutyczne utrzymuje się do 24 h od podania leku. Lek dobrze, choć w zmiennym stopniu wchłania się z jelit. Pokarm opóźnia wchłanianie leku. Biodostępność wynosi ok. 80%. Wiąże się z białkami osocza w 85-99%. Jest metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych farmakologicznie metabolitów. T0,5 wynosi 8-12 h. Jest wydalany głównie z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: 40-320 mg na dobę. Dawka dobowa do 160 mg może być podawana jednorazowo, natomiast większe dawki dobowe należy stosować w 2 dawkach. Leczenie świeżo rozpoznanej cukrzycy rozpoczyna się zwykle od dawki 80 mg na dobę; dawka ta jest zwiększana o 40-80 mg na dobę co kilka dni (zwykle co tydzień) aż do ustabilizowania się stężenia glukozy we krwi. Dawka maksymalna wynosi 320 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dawkę leku. W przypadku ominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, chyba że zbliża się już pora następnej dawki - wówczas należy przyjąć kolejną dawkę, a następnie przyjmować lek wg dotychczasowego schematu. Lek należy przyjmować z posiłkami. Tabletki można dzielić.

Wskazania

Cukrzyca typu 2 (niezależna od insuliny) u pacjentów, u których przestrzeganie diety, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na gliklazyd lub inne składniki preparatu. Powikłania cukrzycy (stany przedśpiączkowe, śpiączka cukrzycowa, ketonuria, kwasica). Ciężka niewydolność nerek i wątroby. Ciąża i okres karmienia piersią. Stany znacznie zwiększonego zapotrzebowania na insulinę (wysoka gorączka, ciężkie zakażenia, urazy i zabiegi chirurgiczne). Cukrzyca typu 1 (insulinozależna, cukrzyca typu młodzieńczego).

Środki ostrożności

W przypadku zmiany diety może zajść potrzeba modyfikacji dawki leku. Preparat nie jest skuteczny w leczeniu cukrzycy typu 1 (insulinozależnej). Zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby oraz osób w podeszłym wieku, rozpoczynać leczenie od małych dawek i kontrolować stężenie glukozy. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: hipoglikemia (łagodna, przemijająca); zwiększenie masy ciała. Rzadko: zawroty głowy, ból głowy, senność; objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, wymioty, biegunka, zaburzenia smaku); reakcje skórne (wysypka, świąd, zaczerwienienie skóry); hiponatremia i retencja wody, zaburzenia hematologiczne, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, zmniejszenie masy ciała. Bardzo rzadko: ciężka hipoglikemia prowadząca do śpiączki, zapalenie wątroby, uczulenie na światło. Reakcje skórne i zaburzenia hematologiczne pojawiają się głównie w trakcie pierwszych 6 tygodni leczenia.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. U kobiet ciężarnych z cukrzycą należy stosować insulinę.

Uwagi

Podczas terapii konieczne jest przestrzeganie diety cukrzycowej oraz regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i w moczu. W trakcie leczenia gliklazydem nie należy spożywać alkoholu. Do czasu uregulowania stężenia glukozy nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń.

Interakcje

Inhibitory konwertazy niekiedy nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazydu (nie należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków, chociaż może zaistnieć konieczność modyfikacji dawkowania gliklazydu). Leki przeciwkrzepliwe (pochodne kumaryny i indolonu) nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazydu; gliklazyd natomiast najczęściej nasila ich działanie przeciwkrzepliwe (należy monitorować efekty działania leków oraz ewentualnie zmodyfikować ich dawkowanie). Asparaginaza, sole litu, guanetydyna, kortykosteroidy, diuretyki tiazydowe, inhibitory MAO, chinina, chinidyna, salicylany nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazydu (stosując te leki równocześnie należy szczególnie uważnie monitorować glikemię oraz ewentualnie zmodyfikować dawkę gliklazydu). Barbiturany wydłużają działanie gliklazydu, a ten z kolei może wydłużać czas ich działania (konieczne może być dostosowanie dawek obu leków). Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą zmniejszać działanie hipoglikemizujące gliklazydu, przy czym kardioselektywne β-blokery w mniejszym stopniu, mogą one również maskować objawy hipoglikemii (należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków, a w przypadku konieczności należy uważnie monitorować glikemię i dostosować dawkowanie gliklazydu). Cymetydyna i ranitydyna mogą znacznie zmniejszać poposiłkowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi i nasilać hipoglikemizujące działanie gliklazydu (należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków, a w przypadku konieczności należy uważnie monitorować glikemię i dostosować dawkowanie gliklazydu). Leki indukujące enzymy wątrobowe (ryfabutyna, ryfampicyna) nasilają metabolizm gliklazydu i osłabiają jego działanie hipoglikemizujące (konieczne może być dostosowanie dawki gliklazydu podczas i po leczeniu tymi lekami). Leki hamujące enzymy wątrobowe (np. chloramfenikol) poprzez hamowanie metabolizmu gliklazydu nasilają jego działanie, konieczne może być dostosowanie dawki gliklazydu podczas i po leczeniu tymi lekami. Leki wypierające gliklazyd z jego połączeń z białkami osocza (NLPZ, klofibrat, probenecid, sulfonamidy, sulfinpirazon) nasilają jego działanie hipoglikemizujące, konieczne może być dostosowanie dawki gliklazydu podczas i po leczeniu tymi lekami. Leki zmniejszające glikemię (insulina, steroidy anaboliczne, bromokryptyna, dizopiramid, pirydoksyna, tetracykliny, teofilina) nasilają działanie gliklazydu; podczas leczenia skojarzonego należy regularnie kontrolować glikemię i modyfikować dawkowanie leku hipoglikemizującego. Leki zwiększające glikemię (antagoniści wapnia, klonidyna, danazol, estrogen i estrogenowo-progesteronowe środki antykoncepcyjne, diazoksyd, furosemid, glukagon, hormon wzrostu, izoniazyd, kwas nikotynowy, hormony tarczycy, morfina, fenotiazyny, sympatykomimetyki) mogą powodować hiperglikemię u pacjentów leczonych gliklazydem; podczas leczenia skojarzonego należy regularnie kontrolować glikemię i ewentualnie modyfikować dawkowanie gliklazydu. Leki przeciwgrzybicze (mikonazol) stosowane jednocześnie z pochodnymi sulfonylomocznika mogą powodować ciężkie stany hipoglikemiczne; podczas leczenia skojarzonego należy monitorować glikemię i dostosować dawkę gliklazydu. Z alkoholem może wystąpić efekt disulfiramowy oraz nasilenie działania hipoglikemizującego gliklazydu.

Preparat zawiera substancję Gliclazide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg, 60 mg lub 90 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu. Tabl. o zmodyf. uwalnianiu 60 mg zawierają laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 60 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 30 mg gliklazydu.

1 tabl. zawiera 80 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 80 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.