Delmuno® 5

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg (5 mg) felodypiny oraz 2,5 mg (5 mg) ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Ciąża i laktacja
  7. Uwagi
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Delmuno® 5 28 szt., tabl. powl. 18,13zł 2017-10-31

Działanie

Preparat hipotensyjny o synergicznym działaniu dwóch substancji czynnych - antagonisty kanału wapniowego rozszerzającego łożysko tętnicze oraz inhibitora ACE powodującego rozszerzenie łożyska tętniczego i żylnego. Felodypina jest antagonistą wapnia o selektywnym działaniu naczyniowym. Obniża ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszenie oporu naczyń obwodowych. Wykazuje wysoką selektywność w stosunku do mięśni gładkich drobnych tętniczek. Ramipryl jest prolekiem, który ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu - ramiprylatu, silnego, długo działającego inhibitora ACE - enzymu, który katalizuje przekształcenie angiotensyny I do silnie zwężającej naczynia krwionośne angiotensyny II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Zmniejsza opory obwodowe prowadząc do zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Po podaniu doustnym felodypina (postać o przedłużonym uwalnianiu) osiąga Cmax w ciągu 3-5 h (biodostępność wynosi 15%; pokarm nie wpływa na biodostępność leku). T0,5 wynosi 25 h, stan stacjonarny jest osiągany po 5 dniach leczenia. Jest metabolizowana w wątrobie, wydalana głównie z moczem. Po podaniu doustnym ramiprylu biodostępność ramiprylatu wynosi około 28%. Ramipryl podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie - obok aktywnego metabolitu - ramiprylatu, powstają także nieaktywne metabolity. Powstawanie ramiprylatu może być ograniczone u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Metabolity są wydalane głównie przez nerki. T0,5 po wielokrotnym podaniu dawki 5-10 mg ramiprylu wynosi 13-17 h, stan stacjonarny jest osiągany po 4 dniach leczenia.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku: 1 tabl. raz na dobę. Maksymalna dawka wynosi 5 mg felodypiny i 5 mg ramiprylu raz na dobę. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby: dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników; maksymalna dawka dobowa ramiprylu u tych pacjentów wynosi 2,5 mg. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 20-60 ml/min) i pacjenci otrzymujący leki moczopędne: dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników. Tabletki należy połykać w całości (nie dzielić, nie kruszyć, nie żuć), popić wodą. Przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku, który nie zawiera dużej ilości tłuszczów lub węglowodanów.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia samoistnego u pacjentów leczonych takimi samymi dawkami ramiprylu i felodypiny jak zawarte w tym leku złożonym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na felodypinę (lub inne pochodne dihydropirydyny), ramipryl, inny inhibitor ACE lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie. Stany niestabilne hemodynamicznie np.: wstrząs kardiogenny, nieleczona niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienny udar mózgu. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 2).

Środki ostrożności

W razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego podczas leczenia inhibitorem ACE należy natychmiast odstawić preparat. U pacjentów z bólem brzucha przyjmujących inhibitory ACE należy uwzględniać w diagnostyce różnicowej obrzęk naczynioruchowy jelit. U pacjentów rasy czarnej leczonych inhibitorami ACE zgłaszano większą częstość występowania obrzęku naczynioruchowego w porównaniu do pacjentów innych ras. Zaleca się monitorowanie czynności nerek, szczególnie w okresie pierwszych tygodni leczenia inhibitorami ACE. Szczególnie ścisła obserwacja jest wymagana w przypadku pacjentów z następującymi zaburzeniami: współistniejąca niewydolność serca, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe (u pacjentów z hemodynamicznie istotnym jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, nawet niewielkie zwiększenie stężenia kreatyniny może być objawem jednostronnej utraty czynności nerek), zaburzenie czynności nerek, stan po przeszczepieniu nerki. Brak doświadczeń z zastosowaniem preparatu u pacjentów po przebytym niedawno przeszczepieniu nerki. Należy ostrożnie postępować u pacjentów z podwyższoną aktywnością układu renina-angiotensyna. U pacjentów z silną aktywacją układu renina-angiotensyna, w związku z zahamowaniem czynności ACE, występuje ryzyko dużego obniżenia - tacy pacjenci wymagają ścisłego monitorowania wartości ciśnienia tętniczego krwi, aż do momentu, kiedy nie jest spodziewane dalsze obniżenie jego wartości. Istotna aktywacja układu renina-angiotensyna może wystąpić w następujących przypadkach: pacjenci z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (rozpoczęcie leczenia z zastosowaniem inhibitorów ACE powinno się odbywać w warunkach szpitalnych), pacjenci ze współistniejącą niewydolnością krążenia w stopniu umiarkowanym (rozpoczęcie leczenia preparatem, tak jak w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego), pacjenci z hemodynamicznie istotnym zaburzeniem napływu lub wypływu z lewej komory, np. zwężenia zastawek aortalnej lub mitralnej (konieczna jest szczególna kontrola lekarska w początkowej fazie leczenia), pacjenci z hemodynamicznie istotnym zwężeniem tętnicy nerkowej (rozpoczęcie leczenia preparatem, tak jak w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, może wystąpić konieczność odstawienia leczenia diuretycznego), pacjenci przyjmujący jednocześnie leki moczopędne, pacjenci, u których występuje niedobór płynów lub niedobór soli (jeżeli to możliwe, należy wyrównać niedobory płynowe i elektrolitów przed rozpoczęciem leczenia). Ostrożnie stosować u pacjentów zagrożonych wystąpieniem hiperkaliemii: pacjenci z niewydolnością nerek, cukrzycą, przyjmujący równocześnie leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu,  substytuty soli zawierające potas lub inne leki, które mogą powodować hiperkaliemię (np. heparyna). Jeżeli stosowanie wyżej wymienionych leków zostanie uznane za właściwe, zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy krwi. Częstsze monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi jest konieczne u chorych z zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie diuretyków oszczędzających potas i suplementów potasu powoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia hiperkaliemii i dlatego nie powinny być jednocześnie stosowane z preparatem. Ryzyko wystąpienia białkomoczu jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek albo przyjmujących duże dawki inhibitorów ACE. Istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym i istniejącym wcześniej obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, leczonych inhibitorami ACE. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, u których pojawia się żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitora ACE (ryzyko piorunującej martwicy wątroby i zgonu). Osoby te należy poddać odpowiedniej kontroli lekarskiej. Brak jest doświadczeń z zastosowaniem preparatu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów, u których występuje ciężka marskość wątroby z obrzękami i (lub) wodobrzuszem, może wystąpić znaczna aktywacja układu renina-angiotensyna - należy zachować szczególną ostrożność. Ponieważ zarówno felodypina, jak i ramipryl są metabolizowane w wątrobie, zaleca się rozpoczynanie leczenia od małych dawek felodypiny lub ramiprylu, pod ścisłą kontrolą lekarską. Pacjenci z hemodynamicznie istotnym zwężeniem tętnic wieńcowych lub naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg, wymagają szczególnie ścisłego monitorowania, najlepiej w warunkach szpitalnych. U pacjentów poddawanych poważnym zabiegom albo po podaniu środków znieczulających ogólnie zmniejszających ciśnienie krwi, może wystąpić obniżenie ciśnienia krwi. U pacjentów z istotnym hemodynamicznie zaburzeniem napływu lub odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawkowe aorty lub zwężenie zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia) inhibitory ACE należy stosować ostrożnie. Konieczna jest szczególna kontrola lekarska w początkowej fazie leczenia. U niektórych pacjentów, po rozpoczęciu podawania preparatu, obserwuje się objawowe niedociśnienie, częściej u pacjentów z niewydolnością serca leczonych dużymi dawkami diuretyków pętlowych, a także w hiponatremii lub ograniczonej wydolności nerek - u takich pacjentów lek należy stosować szczególnie ostrożnie i po dostosowaniu dawki poszczególnych substancji czynnych podawanych w oddzielnych preparatach. Lek można podawać wyłącznie pacjentom wydolnym hemodynamicznie. U pacjentów z nadciśnieniem bez niewydolności serca lub nerek niekiedy obserwuje się niedociśnienie, szczególnie w przypadku zmniejszonej objętości krwi krążącej w wyniku stosowania leków moczopędnych, ograniczenia podaży soli, biegunki lub wymiotów. U pacjentów np. z niewydolnością naczyń wieńcowych i mózgowych obniżenie ciśnienia krwi jest ryzykowne, dlatego takim pacjentom nie należy podawać preparatu, a ramipryl i felodypinę należy stosować w postaci oddzielnych leków. W przypadku, gdy dawki pojedynczo stosowanych leków będą odpowiadały ilościowemu składowi preparatu można zacząć podawanie leku złożonego. W niektórych przypadkach felodypina może powodować niedociśnienie z tachykardią, które mogą nasilać dławicę piersiową. Agranulocytozę i neutropenię obserwowano częściej u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, szczególnie jeżeli występuje ono w przebiegu kolagenozy (np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina) oraz leczonych lekami immunosupresyjnymi. Oznaczanie liczby leukocytów należy rozważyć jako badanie kontrolne u pacjentów z kolagenozami, szczególnie jeżeli w przebiegu choroby dochodzi do niewydolności nerek. Neutropenia i agranulocytoza przemijają bez leczenia po odstawieniu inhibitorów ACE. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania następujących objawów po zastosowaniu preparatu: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i (lub) zapalenie gardła. W przypadku wystąpienia wymienionych objawów należy natychmiast oznaczyć liczbę krwinek białych. W celu wykrycia możliwej leukopenii zaleca się monitorowanie liczby krwinek białych, częściej w początkowej fazie leczenia. Równoczesne leczenie inhibitorami ACE i lekami przeciwcukrzycowymi (insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe) może prowadzić do nasilenia efektu hipoglikemicznego z ryzykiem hipoglikemii, szczególnie na początku leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Podczas jednoczesnego przyjmowania inhibitorów ACE występuje większe prawdopodobieństwo nasilenia reakcji anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych na jad owadów (np. pszczoły lub osy). Działanie ramiprylu jest mniej skuteczne u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci, pacjentów z klirensem kreatyniny <20 ml/min oraz u  pacjentów dializowanych, dlatego leku nie należy stosować u tych pacjentów. Ze względu na zawartość laktozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy (typu Lapp).

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę. Antagoniści wapnia mogą także hamować czynność skurczową macicy podczas porodu. W doświadczeniach na zwierzętach powodowały efekty embriotoksyczne i (lub) teratogenne, szczególnie w postaci malformacji dystalnych części szkieletu. Inhibitory ACE przenikają przez łożysko i mogą powodować wzrost chorobowości i śmiertelności płodów i noworodków. Ekspozycja płodu na inhibitory ACE podczas II i III trymestru wiązała się z występowaniem u noworodka: niedociśnienia, niewydolności nerek, deformacji twarzy lub czaszki i (lub) zgonem. Obserwowano przypadki skąpowodzia, które było odzwierciedleniem zaburzonej czynności nerek płodu. W następstwie skąpowodzia występowały: przykurcze kończyn, deformacje twarzoczaszki, hipoplazja płuc i opóźnienie wzrostu płodu. Zanotowano również opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, porody przedwczesne, przypadki przetrwałego przewodu tętniczego oraz śmierci płodu, nie jest jednak jasne czy były one zależne od stosowania inhibitorów ACE, czy od choroby podstawowej występującej u matki. Felodypina przenika do mleka kobiecego. Ramipryl przenika do mleka zwierząt, nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia objawów hipotonii (np. zawroty głowy), lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Nie jest zalecane stosowanie preparatu z następującymi lekami: leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), sole potasu (ryzyko hiperkaliemii) - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne należy regularnie monitorować stężenie potasu we krwi; leki pobudzające aktywność CYP3A4, np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, preparaty zawierające ziele dziurawca (ryzyko zmniejszenia stężenia felodypiny we krwi); leki silnie hamujące aktywność CYP3A4, np. azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV (ryzyko zwiększenia stężenia felodypiny we krwi). Należy unikać picia soku grejpfrutowego (inhibitor CYP3A4) podczas stosowania preparatu. Należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego preparatem i następującymi lekami: lit (ryzyko zwiększenia stężenia litu we krwi i nasilenia jego toksyczności) - należy kontrolować stężenie litu we krwi; leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki zmniejszające ciśnienie krwi, np. azotany, leki przeciwpsychotyczne, narkotyczne leki przeciwbólowe, leki stosowane w znieczuleniu oraz alkohol (nasilenie działania hipotensyjnego); allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki i inne leki, mogące wpływać na obraz krwi (zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji hematologicznych); NLPZ (osłabienie działania hipotensyjnego oraz ryzyko pogorszenia czynności nerek i wystąpienia hiperkaliemii); sympatykomimetyki o działaniu wazopresyjnym (osłabienie działania hipotensyjnego) - należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze; insulina, metformina, sulfonylomocznik (nasilenie działania hipoglikemizującego z ryzykiem wystąpienia hipoglikemii; efekt ten jest najsilniej wyrażony na początku leczenia); takrolimus (ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi) - należy kontrolować stężenie takrolimusu i odpowiednio modyfikować jego dawkę; heparyna (ryzyko zwiększenia stężenia potasu we krwi). Zwiększone spożycie soli kuchennej podczas leczenia preparatem może osłabiać działanie hipotensyjne preparatu. Felodypina nieznacznie zmniejsza wchłanianie teofiliny - ta interakcja ma prawdopodobnie niewielkie znaczenie kliniczne. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii.

Preparat zawiera substancje Felodipine, Ramipril.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg (5 mg) felodypiny oraz 2,5 mg (5 mg) ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 kaps. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 kaps. twarda zawiera 5 mg ramiprylu i 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu) lub 5 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny lub 10 mg ramiprylu i 5 mg amlodypiny lub 10 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny.

1 kaps. zawiera 10 mg ramiprylu.

1 tabl. zawiera 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu (HL) lub 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu (HD); tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. zawiera 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę. 1 tabl. 2,5 mg + 12, 5 mg zawiera 38 mmol (0,9 mg) sodu; 1 tabl. 5 mg + 25 mg zawiera 76 mmol (1,8 mg) sodu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.