Delmuno® 5

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg ramiprylu oraz 2,5 mg felodypiny lub 5 mg ramiprylu oraz 5 mg felodypiny. Tabletki zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Delmuno® 5 28 szt., tabl. powl. 18,13 zł 2018-04-19

Działanie

Połączenie inhibitora konwertazy angiotensyny (ramipryl) z antagonistą kanału wapniowego (felodypina). Ramipryl jest prolekiem, który ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu - ramiprylatu - silnego, długo działającego inhibitora ACE - enzymu, który katalizuje przekształcenie angiotensyny I do silnie zwężającej naczynia krwionośne angiotensyny II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Rozszerzenie naczyń wywołane przez inhibitor ACE powoduje zmniejszenie ciśnienia oraz obciążenia wstępnego i następczego. Felodypina jest antagonistą wapnia o selektywnym działaniu naczyniowym. Obniża ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszenie oporu naczyń obwodowych. Wykazuje wysoką selektywność w stosunku do mięśni gładkich drobnych tętniczek. Obniżenie ciśnienia po pojedynczej dawce leku złożonego występuje po 1-2 h i utrzymuje się w całym 24-godzinnym odstępie pomiędzy dawkami. Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy występuje w ciągu 2-4 tyg. leczenia. Po podaniu doustnym ramiprylu biodostępność ramiprylatu wynosi około 28%. Ramipryl podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie - obok aktywnego metabolitu - ramiprylatu, powstają także nieaktywne metabolity. Powstawanie ramiprylatu może być ograniczone u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Metabolity są wydalane głównie przez nerki. T0,5 po wielokrotnym podaniu dawki 5-10 mg ramiprylu wynosi 13-17 h, stan stacjonarny jest osiągany po 4 dniach leczenia. Po podaniu doustnym felodypina (postać o przedłużonym uwalnianiu) osiąga Cmax w ciągu 3-5 h (biodostępność wynosi 15%; pokarm nie wpływa na biodostępność leku). T0,5 wynosi 25 h, stan stacjonarny jest osiągany po 5 dniach leczenia. Jest metabolizowana w wątrobie, wydalana głównie z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Maksymalna dawka wynosi 5 mg felodypiny i 5 mg ramiprylu raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności zmiany dawkowania. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby: dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników, maksymalna dawka dobowa ramiprylu u tych pacjentów wynosi 2,5 mg; pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby - nie stosować. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (CCr 20-60 ml/min) i pacjenci otrzymujący leki moczopędne: dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników; pacjenci z CCr Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości (nie dzielić, nie kruszyć, nie żuć), popić wodą. Przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku, który nie zawiera dużej ilości tłuszczów lub węglowodanów.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia samoistnego u pacjentów leczonych takimi samymi dawkami ramiprylu i felodypiny jak zawarte w tym leku złożonym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ramipryl (lub inny inhibitor ACE), felodypinę (lub inne pochodne dihydropirydyny) lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie. Zabiegi pozaustrojowe powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (dializa lub hemofiltracja z zastosowaniem niektórych błon wysokoprzepływowych, np. z poliakrylonitrylu oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu). Stany niestabilne hemodynamicznie np.: wstrząs kardiogenny, nieleczona niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienny udar mózgu. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Hemodynamicznie istotne zwężenie tętnic nerkowych: obustronne lub jednostronne w przypadku jednej czynnej nerki. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CCr 2). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Podczas leczenia należy kontrolować czynność nerek oraz stężenie elektrolitów (sodu i potasu) we krwi; częstsze monitorowanie jest konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Białkomocz może wystąpić szczególnie u pacjentów z istniejącym zaburzeniem czynności nerek albo przyjmujących względnie duże dawki inhibitorów ACE. Szczególnie ścisła obserwacja jest wymagana w przypadku pacjentów po przeszczepieniu nerki (brak doświadczeń z zastosowaniem leku u tych pacjentów). U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby należy ustalić dawkowanie, jak dla pojedynczych składników leku złożonego. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, u których pojawia się żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitora ACE. Stosować ostrożnie u pacjentów ze wzmożoną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), ze względu na ryzyko wystąpienia znaczącego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek (niezbędny jest nadzór lekarski, w tym monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia lub po zmianie dawki leku) - dotyczy to pacjentów: z ciężkim nadciśnieniem tętniczym; z ciężką marskością wątroby z obrzękami i (lub) wodobrzuszem; ze współistniejącą niewydolnością serca (z niewydolnością nerek lub bez niewydolności nerek); z hemodynamicznie istotnym zaburzeniem napływu lub wypływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa); z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym i (lub) hemodynamicznie istotnym zwężeniem tętnicy nerkowej; z istniejącymi bądź mogącymi wystąpić zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, w tym u pacjentów przyjmujący leki moczopędne (jeżeli to możliwe, należy wyrównać niedobory płynów i elektrolitów przed rozpoczęciem leczenia). Podobnie pacjenci z hemodynamicznie istotnym zwężeniem tętnic wieńcowych lub naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg wymagają szczególnie ścisłego monitorowania, najlepiej w warunkach szpitalnych - u pacjentów z zaburzeniami krążenia wieńcowego i mózgowego obniżenie ciśnienia krwi jest ryzykowne, dlatego takim pacjentom nie należy podawać leku złożonego, a ramipryl i felodypinę należy stosować w postaci oddzielnych leków; w przypadku, gdy dawki pojedynczo stosowanych leków będą odpowiadały ilościowemu składowi leku złożonego można zacząć jego podawanie; w niektórych przypadkach felodypina może powodować niedociśnienie z tachykardią, które mogą nasilać dławicę piersiową. U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu ogólnemu lekami powodującymi niedociśnienie może wystąpić obniżone ciśnienie krwi; w razie wystąpienia hipotonii można ją wyrównać poprzez zwiększenie objętości płynów. Ze względu na ryzyko niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii i zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek), nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu RAA (np. poprzez łączne stosowanie inhibitora ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem); jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, łącznie z monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. Nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Zachować ostrożność u pacjentów ryzykiem wystąpienia hiperkaliemii: z niewydolnością nerek, cukrzycą, a także u osób przyjmujących sole potasu, diuretyki oszczędzające potas i inne substancje zwiększające stężenie potasu we krwi - zwykle nie zaleca się stosowania z lekami powodującymi hiperkaliemię, w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy ściśle kontrolować stężenie potasu we krwi. Należy monitorować liczbę leukocytów w celu wykrycia ewentualnej leukopenii; częstsze kontrole zalecane są w początkowej fazie leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów ze współistniejącą kolagenozą (np. toczniem rumieniowatym lub twardziną) i u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne. Ze względu na ryzyko wystąpienia i nasilenia reakcji anafilaktycznych i anafilaktoidalnych na jad owadów i inne alergeny, należy rozważyć czasowe zaprzestanie stosowania inhibitora ACE przed odczulaniem. Należy przerwać stosowanie preparatu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego i rozpocząć leczenie doraźne w warunkach szpitalnych (ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego wzrasta u pacjentów przyjmujących równocześnie inhibitory DPP-4 lub inhibitory kinazy mTOR). W diagnostyce różnicowej bólów brzucha należy uwzględnić obrzęk naczynioruchowy jelit. Obrzęk naczynioruchowy wywołany inhibitorami ACE występuje częściej w grupie pacjentów rasy czarnej. Inhibitory ACE mogą być mniej skuteczne w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy uwzględnić kaszel indukowany przez inhibitory ACE. U pacjentów przyjmujących felodypinę zgłaszano przypadki wystąpienia łagodnego rozrostu dziąseł z widocznym stanem zapalnym dziąseł i (lub) ozębnej - rozrostowi dziąseł można zapobiec lub cofnąć zmiany stosując właściwą higienę jamy ustnej. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Ramipryl. Często: zwiększenie stężenia potasu we krwi, ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne (zaburzenia regulacji ortostatycznej), omdlenie, suchy, drażniący kaszel, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, duszność, nieżyt żołądkowo-jelitowy (reakcje zapalne przewodu pokarmowego), zaburzenia trawienia, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, wysypka, głównie plamkowo-grudkowa, kurcze mięśni, ból mięśni, ból w klatce piersiowej, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: eozynofilia, anoreksja, zmniejszenie apetytu, obniżenie nastroju, lęk, nerwowość, niepokój, zaburzenia snu (w tym senność), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, parestezje, utrata smaku, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (w tym niewyraźne widzenie), niedokrwienie mięśnia sercowego (w tym dusznica bolesna lub zawał mięśnia serca), tachykardia, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, obrzęk obwodowy, nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy), skurcz oskrzeli (w tym nasilenie astmy oskrzelowej), nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki zakończone zgonem (obserwowano niezwykle rzadkie przypadki zgonów w wyniku przyjmowania inhibitorów ACE), zwiększenie aktywności enzymów trzustkowych, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, ból w nadbrzuszu (w tym zapalenie błony śluzowej żołądka), zaparcie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i (lub) stężenia bilirubiny związanej, obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy może spowodować niedrożność dróg oddechowych zakończoną zgonem), świąd, nadmierne pocenie się, ból stawów, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), zwiększenie wydalania moczu, nasilenie istniejącego białkomoczu, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, przemijające zaburzenia erekcji, osłabienie libido, gorączka. Rzadko: zmniejszenie liczby krwinek białych (w tym neutropenia lub agranulocytoza), zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, małopłytkowość, dezorientacja, drżenie, zaburzenia równowagi, zapalenie spojówek, zaburzenia słuchu, szum uszny, zwężenie naczyń krwionośnych, zaburzenia perfuzji (nasilenie zaburzeń perfuzji), zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie języka, żółtaczka cholestatyczna, uszkodzenie komórek wątrobowych, złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, oddzielenie paznokcia od łożyska, osłabienie. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości na światło. Częstość nieznana: niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne (w przypadku hamowania ACE zwiększa się częstość ciężkich reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych na jad owadów), zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zaburzenia uwagi, niedokrwienie OUN (w tym udar niedokrwienny i przemijający napad niedokrwienny), zaburzenie zdolności psychoruchowych (zaburzenia reakcji), uczucie pieczenia, zaburzenia węchu, objaw Raynaud'a, aftowe zapalenie jamy ustnej (reakcje zapalne w jamie ustnej), niedrożność jelit, ostra niewydolność wątroby, cholestatyczne lub cytolityczne zapalenie wątroby (wyjątkowo zakończone zgonem), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, nasilenie łuszczycy, łuszczycopodobne zapalenie skóry, pecherzycopodobna lub liszajowa wysypka na skórze lub błonach śluzowych, łysienie, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), ginekomastia. Felodypina. Bardzo często: obrzęk obwodowy. Często: ból głowy, nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy. Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, nudności, ból brzucha, wysypka, świąd, zmęczenie. Rzadko: impotencja, zaburzenia czynności seksualnych, omdlenie, wymioty, pokrzywka, ból stawów, ból mięśni. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, gorączka), hiperglikemia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń krwionośnych, rozrost dziąseł, zapalenie dziąseł, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, reakcje nadwrażliwości na światło, częste oddawanie moczu.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę. Antagoniści wapnia mogą hamować czynność skurczową macicy podczas porodu. W doświadczeniach na zwierzętach powodowały efekty embriotoksyczne i (lub) teratogenne, szczególnie w postaci malformacji dystalnych części szkieletu. Inhibitory ACE przenikają przez łożysko i mogą powodować wzrost chorobowości i śmiertelności płodów i noworodków. Narażenie na inhibitor ACE w II i III trymestrze ciąży wywiera toksyczne działanie na płód (osłabiona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaski) oraz na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W przypadku, gdy ekspozycja na inhibitor ACE miała miejsce od II trymestru ciąży, zaleca się wykonanie badania USG czaszki i nerek płodu; dzieci, których matki przyjmowały inhibitor ACE podczas ciąży powinny być poddane dokładnej obserwacji w kierunku niedociśnienia. Felodypina przenika do mleka kobiecego. Ramipryl przenika do mleka zwierząt, nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia objawów hipotonii (np. zawroty głowy), lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Nie stosować inhibitorów ACE podczas przeprowadzania pozaustrojowych zabiegów prowadzących do kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami (hemodializa lub hemofiltracja z zastosowaniem niektórych błon wysoce przepuszczalnych, np. poliakrylonitrylowych oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych - jeśli przeprowadzenie powyższych zabiegów jest konieczne, należy rozważyć zastosowanie innego typu dializatorów lub leków hipotensyjnych z innej grupy. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), np. poprzez zastosowanie ramiprylu z antagonistą angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa częstość występowania niedociśnienia, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. Stosowanie ramiprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniem czynności nerek (GFR 2). Ramiprylu oraz antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Podczas jednoczesnego stosowania ramiprylu z solami potasu, diuretykami oszczędzającymi potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), heparyną i innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi może wystąpić hiperkaliemia - takie połączenie nie jest zalecane, jeśli jest konieczne należy kontrolować stężenie potasu we krwi. NLPZ osłabiają działanie hipotensyjnego ramiprylu, ponadto zwiększa się ryzyko hiperkaliemii oraz niewydolności nerek. Zaobserwowano zwiększoną częstość występowania obrzęku naczynioruchowego u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE z inhibitorami DPP-4 (takimi jak: wildagliptyna, sitagliptyna, saksagliptyna, linagliptyna) lub z inhibitorami kinazy mTOR (takimi jak: temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus) – zachować ostrożność na początku leczenia. Równoczesne stosowanie ramiprylu z allopurynolem, lekami immunosupresyjnymi, kortykosteroidami, prokainamidem, cytostatykami i innymi lekami, które mogą wpływać na obraz krwi zwiększa prawdopodobieństwo reakcji hematologicznych. Inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu i w ten sposób nasilać jego toksyczność - takie połączenie nie jest zalecane, jeśli jest konieczne należy kontrolować stężenia litu we krwi. Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE i doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny może wystąpić hipoglikemia (efekt ten jest najsilniej wyrażony na początku leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek) - zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Stosowanie preparatu z lekami przeciwnadciśnieniowymi (w tym z diuretykami) i innymi lekami, które mogą obniżać ciśnienie krwi (takimi jak: azotany, leki przeciwpsychotyczne, narkotyczne leki przeciwbólowe, leki znieczulające) zwiększa ryzyko niedociśnienia. Także alkohol nasila działanie hipotensyjne preparatu. Zwiększone spożycie soli kuchennej w diecie może osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu. Sympatykomimetyki i inne substancje o działaniu wazopresyjnym mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowego preparatu - zaleca się regularne kontrole ciśnienia tętniczego krwi. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak: inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe (erytromycyna lub klarytromycyna), telitromycyna mogą zwiększać ekspozycję na felodypinę, z ryzykiem niedociśnienia - należy unikać takiego skojarzenia leków. W czasie leczenia felodypiną nie należy spożywać soku grejpfrutowego/grejpfruta (inhibitor CYP3A4), ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności felodypiny i nasilenia działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4, m.in.: karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą zmniejszać stężenia felodypiny we krwi i osłabiać jej działanie hipotensyjne - należy unikać takiego skojarzenia leków. Równoczesne stosowanie teofiliny i felodypiny zmniejsza wchłanianie teofiliny o około 20% (ma to prawdopodobnie niewielkie znaczenie kliniczne). Felodypina może zwiększać stężenie takrolimusu - podczas leczenia w skojarzeniu należy kontrolować stężenie takrolimusu we krwi, może zaistnieć konieczność skorygowania jego dawki.

Cena

Delmuno® 5, cena 100% 18,13 zł

Preparat zawiera substancje Felodipine, Ramipril.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg ramiprylu oraz 2,5 mg felodypiny lub 5 mg ramiprylu oraz 5 mg felodypiny. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę oraz sód.

1 kaps. twarda zawiera 5 mg ramiprylu i 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu) lub 5 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny lub 10 mg ramiprylu i 5 mg amlodypiny lub 10 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny.

1 tabl. zawiera 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu (HL) lub 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu (HD); tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg ramiprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu; tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 kaps. twarda zawiera ramipryl i amlodypinę (w postaci bezylanu), odpowiednio: 5 mg+5 mg, 5 mg+10 mg, 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny.

1 tabl. zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy.

100 g preparatu zawiera 40 g wyciągu z nasion kasztanowca, 37 g nalewki z liści miłorzębu japońskiego, 10 g nalewki z kwiatostanu głogu, 10 g wyciągu z ziela jemioły, 3 g nalewki z ziela arniki. Dawka jednorazowa zawiera 10 mg escyny. Preparat zawiera 55-70% (v/v) etanolu.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny. Preparat zawiera lecytynę sojową.

5 ml roztworu zawiera 25 mg urapidylu w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie

Histiocytoza to grupa rzadko diagnozowanych chorób układu krwiotwórczego, które zalicza się do chorób z pogranicza nowotworowych i autoimmunoagresji. Choroby z tej grupy ...

więcej

Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania

Kibicowanie może powodować poważne problemy zdrowotne. Dopingowanie ulubionej drużyny powoduje nagły skok ciśnienia, przyspieszony puls, co jest szczególnie niebezpieczne dla kibiców zmagających ...

więcej

HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy, żylaki odbytu - co drugi Polak. Objawy choroby hemoroidalnej są bardzo nieprzyjemne, a przecież żylaki odbytu da ...

więcej

Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie tętnicze wtórne to najrzadziej występujący typ nadciśnienia. Nadciśnienie tętnicze wtórne rozpoznaje się u zaledwie 5 proc. chorych. Jego przyczyny można ustalić ...

więcej

Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie

Zespół pozakrzepowy to dość częsty problem zdrowotny, stanowiący przewlekłe powikłanie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG). Szacuje się,że aż 23-60% pacjentów po epizodzie zakrzepicy ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.