Defitelio

1 ml zawiera 80 mg defibrotydu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Defitelio 10 fiolek 2,5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwzakrzepowy. Wykazano, że w warunkach in vitro defibrotyd wiąże się z różnymi miejscami wiązania na śródbłonku naczyń krwionośnych, które uczestniczą w procesach kontrolujących czynność komórek, i inicjuje reakcje sprzyjające ochronie aktywowanych komórek śródbłonka. Defibrotyd zapobiega apoptozie komórek śródbłonka indukowanej przez fludarabinę, ale jednocześnie nie wpływa na przeciwbiałaczkowe działanie tego leku. Hamuje ekspresję heparanazy, przyczyniając się do zachowania integralności macierzy pozakomórkowej, a tym samym również homeostazy tkanek. Zakłada się, że te działania mają na celu ochronę komórek śródbłonka. W warunkach in vitro defibrotyd nasila czynność tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA) i zmniejsza aktywność inhibitora aktywatora plazminogenu 1 (PAI-1), w wyniku czego dochodzi do osłabienia aktywności prokoagulantu oraz zwiększenia potencjału fibrynolitycznego komórek śródbłonka. Defibrotyd wykazuje słabą aktywność profibrynolityczną in vitro.

Dawkowanie

Lek powinien przepisywać i podawać pacjentom lekarz specjalista mający doświadczenie w diagnostyce i leczeniu powikłań po przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych. Dorośli: zalecana dawka to 6,25 mg/kg mc. podawane co 6 h (25 mg/kg mc. na dobę). Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w dawkach większych niż dawka podana powyżej są ograniczone, w związku z tym nie zaleca się zwiększania dawki powyżej 25 mg/kg mc. na dobę. Preparat należy podawać najkrócej przez 21 dni i leczenie należy kontynuować do ustąpienia podmiotowych i przedmiotowych objawów ciężkiej zarostowej choroby żył. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek: nie zaleca się dostosowywania dawki, ale pacjentów należy starannie monitorować. Dzieci i młodzież: zalecana dawka do stosowania u dzieci w wieku od 1 mies. do 18 lat wynosi 6,25 mg/kg mc., podawane co 6 h. Sposób podania. Preparat podaje się w infuzji dożylnej przez 2 h. Należy zawsze rozcieńczyć przed zastosowaniem - można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do infuzji lub 0,9% roztworem chlorku sodu (9mg/ml) do infuzji, tak by uzyskać odpowiednie stężenie, umożliwiające podanie preparatu w 2-h infuzji. Całkowitą objętość roztworu do infuzji należy ustalić na podstawie mc. danego pacjenta. Końcowe stężenie preparatu powinno mieścić się w zakresie od 4 mg/ml do 20 mg/ml. Fiolki przeznaczone są do jednorazowego użycia, a niewykorzystane pozostałości jednej dawki roztworu należy wyrzucić.

Wskazania

Leczenie ciężkiej postaci zarostowej choroby żył wątroby, nazywanej także zespołem niewydolności zatokowej wątroby, występującej po przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku powyżej 1 miesiąca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na defibrotyd lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie z lekami trombolitycznymi (np. t-PA).

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania leków powodujących zwiększenie ryzyka krwotoku w ciągu 24 h po podaniu preparatu (w przypadku heparyny niefrakcjonowanej w ciągu 12 h). Jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych (np. heparyny, warfaryny, bezpośrednich inhibitorów trombiny oraz bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa), poza rutynowymi procedurami utrzymania lub przywrócenia drożności centralnego wkłucia dożylnego wymaga starannego monitorowania. Należy rozważyć zaprzestanie leczenia defibrotydem podczas stosowania takich leków. Leki zaburzające agregację płytek krwi (np. NLPZ), w trakcie podawania defibrotydu powinny być stosowane ostrożnie i pod ścisłym nadzorem medycznym. Nie zaleca się stosowania defibrotydu i należy zaprzestać jego stosowania u pacjentów, u których występuje znaczące klinicznie ostre krwawienie wymagające przetoczenia krwi lub u których dojdzie do takiego krwawienia. U pacjentów, u których przeprowadzany jest zabieg chirurgiczny lub procedura inwazyjna zagrożona istotnym ryzykiem dużego krwawienia, zaleca się tymczasowe przerwanie podawania preparatu. Nie zaleca się podawania preparatu u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie, co określa się jako niemożność utrzymania średniego ciśnienia tętniczego krwi za pomocą jednego leku o działaniu wazopresyjnym. Dotychczas nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca - nie zaleca się stosowania. Podanie preparatu w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), może wywołać uderzenie gorąca, czyli „rozlane uczucie gorąca”. W jednej dawce znajduje się mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), co oznacza, że zasadniczo preparat nie zawiera sodu.

Niepożądane działanie

Często: koagulopatia (zaburzenia krzepnięcia krwi), krwotok mózgowy, niedociśnienie, krwotok, krwotok płucny, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, wymioty, krwiomocz, krwotok w miejscu wprowadzenia cewnika. Niezbyt często: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, krwiak wewnątrzmózgowy, krwotok podspojówkowy, krwiak opłucnej, krwawe wymioty, smoliste stolce, krwotok z jamy ustnej, biegunka, nudności, wylew krwawy, wybroczyny, wysypka, świąd, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, gorączka.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży chyba, że jest to konieczne ze względu na stan kliniczny kobiety. Pacjenci/pacjentki, a także ich partnerzy, muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas przyjmowania defibrotydu i przez tydz. po zaprzestaniu leczenia. Lek może być stosowany podczas karmienia piersią.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenie pojazdów lub obsługiwania maszyn, jednak ze względu na rodzaj choroby, pacjenci nie powinni wykonywać tych czynności.

Interakcje

W mysim modelu choroby zakrzepowo-zatorowej podawany dożylnie rekombinowany t-PA nasilał przeciwzakrzepowe działanie defibrotydu, dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków możliwe jest zwiększenie ryzyka wystąpienia krwotoku i stosowanie takiego skojarzenia leków jest przeciwwskazane. Defibrotyd ma działanie profibrynolityczne, co może potęgować działanie leków przeciwzakrzepowych i (lub) fibrynolitycznych. Obecnie nie ma żadnych doniesień dotyczących doświadczeń związanych z jednoczesnym stosowaniem u pacjentów heparyn drobnocząsteczkowych, warfaryny czy też bezpośrednich inhibitorów trombiny (np. dabigatranu) lub bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa (np. rywaroksabanu i apiksabanu). W związku z tym nie zaleca się stosowania defibrotydu jednocześnie z lekami o działaniu przeciwzakrzepowym i (lub) fibrynolitycznym. Jeśli jednak takie skojarzenie leków jest stosowane w wyjątkowych przypadkach, należy zachować ostrożność i ściśle monitorować parametry krzepnięcia krwi. Defibrotyd nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450.

Preparat zawiera substancję Defibrotide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml zawiera 80 mg defibrotydu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.