Cyrdanax

1 ml sporządzonego roztworu do infuzji zawiera 20 mg deksrazoksanu w postaci chlorowodorku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cyrdanax 4 fiolki, proszek do sporz. roztw. do inf. 868,99zł 2017-10-31

Działanie

Lek osłaniający stosowany w chemioterapii przeciwnowotworowej. Deksrazoksan, pochodna EDTA o prawdopodobnym działaniu kardioprotekcyjnym. Lek i jego metabolity tworzą kompleksy chelatowe z jonami metali, powstającymi podczas podawania antracyklin. Zapobiega to powstawaniu toksycznych związków upośledzających aktywność oksydazy cytochromu c i powstawaniu wolnych rodników tlenowych umożliwiających reakcje oksydoredukcyjne kardiotoksycznych lipidów. Deksrazoksan nie chroni przed innymi niż kardiotoksyczność działaniami niepożądanymi wywołanymi przez antracykliny. Po podaniu dożylnym lek szybko przenika do tkanek. W nieznacznym stopniu (0,5 wynosi 2,2h ± 1,2h. Około 40% leku wydala się w postaci nie zmienionej. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Dawkowanie

Dożylnie, dorośli, w 15-minutowym wlewie dożylnym, ok. 30 min przed podaniem antracyklin w dawce wynoszącej 10-krotność dawki doksorubicyny lub 10-krotność dawki epirubicyny. Zalecana dawka leku wynosi 500 mg/m2 pc. w powszechnie stosowanym schemacie dawkowania doksorubicyny wynoszącym 50 mg/m2 pc. lub 600 mg/m2 pc. w powszechnie stosowanym schemacie dawkowania epirubicyny wynoszącym 60 mg/m2 pc. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o połowę. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dawkę deksrazoksanu proporcjonalnie do zmniejszenia dawki antracykliny.

Wskazania

Zapobieganie przewlekłym powikłaniom kardiotoksycznym wywołanym przez doksorubicynę lub epirubicynę u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi i/lub z rakiem piersi z przerzutami, którzy otrzymali wcześniej skumulowaną dawkę doksorubicyny 300 mg/m2 pc. lub skumulowaną dawkę epirubicyny 540 mg/m2 pc., gdy konieczne jest dalsze leczenie antracyklinami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na deksrazoksan. Jednoczesne stosowanie szczepionek przeciw żółtej febrze. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Istnieją doniesienia o mielosupresyjnym działaniu leku, które może nasilać podobne działanie wywołane przez chemioterapię. Wartość nadiru liczby komórek krwi może być mniejsza u pacjentów leczonych deksrazoksanem - z tego względu konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych. Jednak po większych dawkach chemioterapii antracyklinami, gdy dawka leku przekracza 1 000 mg/m2 pc., zahamowanie czynności szpiku może się znacznie nasilić. Ze względu na cytotoksyczne działanie deksrazoksanu polegające na zahamowaniu aktywności topoizomerazy II, jednoczesne przyjmowanie deksrazoksanu i chemioterapii może powodować zwiększenie ryzyka wystąpienia wtórnych nowotworów. W niektórych badaniach zaobserwowano wyższy współczynnik śmiertelności w grupach terapii skojarzonej deksrazoksanu z chemioterapią, w porównaniu do grup leczonych samą chemioterapią; nie można wykluczyć możliwości wpływu deksrazoksanu na zaobserwowane różnice. Zaobserwowano znaczne zmniejszenie wskaźnika odpowiedzi guza na leczenie w jednym badaniu z udziałem pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, którym podawano doksorubicynę i deksrazoksan, w porównaniu do pacjentów, którym podawano doksorubicynę i placebo. W związku z tym, że deksrazoksan i doksorubicyna są inhibitorami topoizomerazy, istnieje prawdopodobieństwo, że deksrazoksan może wpływać na skuteczność leczenia przeciwnowotworowego doksorubicyny. Dlatego nie zaleca się stosowania deksrazoksanu w skojarzeniu z terapią adjuwantową raka piersi lub chemioterapią podawaną z zamiarem wyleczenia. U pacjentów ze zmniejszonym klirensem kreatyniny może ulec zmniejszeniu klirens deksrazoksanu i jego aktywnych metabolitów. Zaleca się rutynowe wykonywanie badań czynności wątroby przed oraz podczas podawania deksrazoksanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Podczas leczenia deksrazoksanem należy kontynuować standardowe monitorowanie czynności serca związane ze stosowaniem doksorubicyny lub epirubicyny. Brak danych potwierdzających zasadność stosowania deksrazoksanu u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego przebytym w ciągu ostatnich 12 miesięcy, z istniejącą wcześniej niewydolnością serca (w tym kliniczną niewydolnością serca wtórną do, lub w następstwie, leczenia antracyklinami), nieustabilizowaną dusznicą bolesną lub objawową zastawkową wadą serca. Stosowanie deksrazoksanu w skojarzeniu z chemioterapią może zwiększać ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej.

Niepożądane działanie

Lek jest stosowany w skojarzeniu z chemioterapią opartą o antracykliny, dlatego względny udział antracyklin i leku w występowaniu działań niepożądanych może być niejasny. Działanie mielosupresyjne leku może występować dodatkowo z działaniami wywołanymi przez chemioterapię. Odnotowano również występowanie zwiększonego ryzyka rozwoju wtórnych nowotworów, a w szczególności ostrej białaczki szpikowej (AML). Bardzo często: niedokrwistość, leukopenia; nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej; wypadanie włosów; osłabienie. Często: neutropenia, małopłytkowość, neutropenia z gorączką, granulocytopenia; brak apetytu; parestezje, zawroty głowy, ból głowy, neuropatia obwodowa; zapalenie spojówek; zmniejszenie frakcji wyrzutowej serca, tachykardia; zapalenie żył; duszności, kaszel, zapalenie gardła; biegunka, zaparcie, ból brzucha, niestrawność; zwiększenie aktywności aminotransferaz; zaburzenia paznokci, rumień; zapalenie błony śluzowej, gorączka, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, obrzęk, uczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd, zakrzepica). Niezbyt często: zakażenie, posocznica; ostra białaczka szpikowa; aplazja szpiku kostnego z gorączką, zwiększenie liczby eozynofilów, zwiększenie liczby neutrofilów, zwiększenie liczby płytek krwi, zwiększenie liczby białych krwinek, limfopenia, zmniejszenie liczby monocytów; omdlenie; zawroty głowy, zakażenie ucha; zakrzepica żył, obrzęk limfatyczny; zakażenia układu oddechowego; zapalenie dziąseł, kandydoza jamy ustnej; obrzęk, pragnienie. Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość; zator; zatorowość płucna. U dzieci i młodzieży z chłoniakiem Hodgkina i ostrą białaczką limfoblastyczną przyjmujących deksrazoksan w skojarzeniu z chemioterapią, obserwowano przypadki wtórnej ostrej białaczki szpikowej i (lub) zespołu mielodysplastycznego. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano niezbyt często występowanie AML u dorosłych pacjentów z rakiem piersi. Po podaniu leku w dawkach zbliżonych do maksymalnej tolerowanej dawki (MTD) obserwowano: neutropenię, małopłytkowość, nudności, wymioty, przekroczenie normy prób czynnościowych wątroby. Innymi działaniami toksycznymi było złe samopoczucie, niewielka gorączka, zwiększony klirens wydzielania żelaza i cynku z moczem, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, przemijające zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy i zwiększenie aktywności amylazy w surowicy oraz przemijające zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (brak danych). Badania na zwierzętach wykazały jego działania embriotoksyczne i teratogenne. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym podczas leczenia powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji - mężczyźni przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, ze względu na ryzyko wystąpienia u niemowląt ciężkich działań niepożądanych.

Uwagi

Pacjenci, u których w trakcie stosowania leku wystąpi zmęczenie powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.  

Interakcje

Jednoczesne stosowanie preparatu ze szczepionką przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia uogólnionego odczynu poszczepiennego zagrażającego zgonem. Podobnie w przypadku stosowania innych szczepionek zawierających żywe, atenuowane drobnoustroje - zwiększa się ryzyko uogólnionej choroby zagrażającej zgonem, szczególnie u osób z upośledzoną odpornością na skutek chorób zasadniczych. Jeżeli to możliwe, należy stosować inaktywowane szczepionki (poliomyelitis). Deksrazoksan nie jest zalecany w połączeniu z fenytoiną. Produkty lecznicze o działaniu cytotoksycznym mogą zmniejszyć wchłanianie fenytoiny i prowadzić do zaostrzenia przebiegu drgawek. Należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie z cyklosporyną lub takrolimusem (silne działanie immunosupresyjne oraz ryzyko choroby limfoproliferacyjnej). Deksrazoksan może nasilać toksyczny wpływ na czynność szpiku spowodowany przez chemioterapię lub radioterapię, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie podczas pierwszych dwóch cykli leczenia. Nie badano wpływu deksrazoksanu na enzymy cytochromu P450 lub nośniki leków. Leku nie mieszać z innymi preparatami podczas wlewu dożylnego.

Preparat zawiera substancję Dexrazoxane.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 500 mg deksrazoksanu w postaci deksrazoksanu chlorowodorku.

1 ml sporządzonego roztworu do infuzji zawiera 20 mg deksrazoksanu w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 4 fiolki z wyciągami alergenów pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, roztoczy kurzu domowego lub jadów owadów błonkoskrzydłych. Stężenia: fiolka 1 - 100 SQ-U/ml, fiolka 2 - 1000 SQ-U/ml, fiolka 3 - 10000 SQ-U/ml, fiolka 4 - 100000 SQ-U/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego: 100000 SQ-U/ml.

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 fiolka zawiera 3,2 mg ibrytumomabu tiuksetanu. Preparat jest dostarczany w postaci zestawu do sporządzenia ibrytumomabu tiuksetanu znakowanego radioizotopem itru-90. Gotowy preparat po wyznakowaniu radioizotopem zawiera 2,08 mg ibrytumomabu tiuksetanu w całkowitej objętości 10 ml.

Po przygotowaniu koncentratu 1 ml zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU (1 jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie 1 min w określonych warunkach działania: +30st.C ±1st.C TEA pH 8,9 bufor).

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca

Dziurawiec zwyczajny, zwany także zielem świętojańskim, to bylina porastająca łąki, polany, widne zarośla, zbocza, skraje lasów. Dziurawiec jest jednym z najpopularniejszych i ...

więcej

WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru

Witamina B7 (biotyna) jest niezbędna do prawidłowej przemiany materii, zwłaszcza w przemianie glukozy, której poziom we krwi stabilizuje. Z tego powodu witamina ...

więcej

GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja

Głóg wygląda pięknie – zarówno wiosną, gdy kwitnie, jak i jesienią, kiedy dojrzewają jego owoce. W dodatku jest rośliną o wyjątkowych walorach ...

więcej

Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka

Traganek (Astragalus L.) ma liczne właściwości lecznicze. Herbata z traganka wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega infekcjom, wpływa korzystnie na pracę nerek, wątroby i ...

więcej

Konkurs! Wygraj 1 z 10 książek "Zioła na odporność" autorstwa dr Moniki Fijałek - WYNIKI! Konkurs! Wygraj 1 z 10 książek "Zioła na odporność" ...

Zapraszamy do udziału w naszym nowym konkursie - możecie wygrać 1 z 10 książek "Zioła na odporność". Z publikacji dowiecie się, jak ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.