Cubicin

1 fiolka zawiera 350 mg lub 500 mg daptomycyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cubicin 1 fiolka, proszek do sporz. konc. roztw. do inf. 377,70zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk z grupy pierścieniowych lipopeptydów. Mechanizm działania polega na wiązaniu się (w obecności jonów wapnia) z błonami bakteryjnymi zarówno w fazie wzrostu komórek, jak i stacjonarnej, co wywołuje depolaryzację i prowadzi do zahamowania syntezy białek, DNA i RNA. Prowadzi to do śmierci komórki bakteryjnej z nieznacznym udziałem cytolizy. Daptomycyna działa wyłącznie na bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, gronkowce koagulazo-ujemne, Streptococcus agalactiae, Streptococcus dysgalactiae subsp equisimilis, Streptococcus pyogenes, paciorkowce grupy G, Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp. Nie działa na bakterie Gram-ujemne. Stan równowagi stężeń występuje po 3. dawce leku. Daptomycyna jedynie w minimalnym stopniu przenika przez barierę krew-mózg i łożyskową. W 90% wiąże się z białkami. Nie jest metabolizowana przez mikrosomy wątroby. Wydalana jest głównie przez nerki.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli: w powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich bez bakteriemii - 4 mg/kg mc. raz na dobę przez 7-14 dni lub do ustąpienia zakażenia; w powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich z bakteriemią - 6 mg/kg mc. raz na dobę, leczenie może trwać ponad 14 dni; w rozpoznanym lub podejrzewanym prawostronnym infekcyjnym zapaleniu wsierdzia wywołanym przez Staphylococcus aureus - 6 mg/kg mc. raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B Child-Pugh), u pacjentów w podeszłym wieku ani u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥30 ml/min. U pacjentów z klirensem kreatyniny Sposób podania. Lek podaje się dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu, w infuzji dożylnej w ciągu 30 min lub we wstrzyknięciu dożylnym w ciągu 2 min.

Wskazania

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych: zakażeń skóry i tkanek miękkich z powikłaniami (cSSTI); prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE) wywołanego przez Staphylococcus aureus (zaleca się, aby decyzję dotyczącą stosowania daptomycyny podejmować uwzględniając wrażliwość bakterii na antybiotyki i na podstawie opinii eksperta); bakteriemii wywołanej przez Staphylococcus aureus (SAB), związanej z prawostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia (RIE) lub zakażeniem skóry i tkanek miękkich (cSSTI). Daptomycyna działa jedynie na bakterie Gram-dodatnie; w zakażeniach mieszanych, gdy podejrzewa się zakażenie bakteriami Gram-ujemnymi i (lub) pewnymi rodzajami bakterii beztlenowych, preparat powinien być podawany w skojarzeniu z odpowiednimi środkami przeciwbakteryjnymi. Należy stosować się do oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na daptomycynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

W przypadku zidentyfikowania ogniska zakażenia innego niż powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich lub prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, po rozpoczęciu leczenia daptomycyną należy rozważyć wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwbakteryjnego, którego skuteczność w odniesieniu do określonego rodzaju występującego zakażenia(ń) została wykazana. Nie wykazano skuteczności daptomycyny w leczeniu zapalenia płuc ani u pacjentów z zakażeniami sztucznej zastawki lub u pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia wywołanym przez Staphylococcus aureus. Dane kliniczne dotyczące stosowania daptomycyny w leczeniu prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia wywołanego przez Staphylococcus aureus są ograniczone - pochodzą od 19 pacjentów. W przypadku występowania zakażeń głębokich konieczna jest interwencja chirurgiczna. Brak wystarczających dowodów, aby wyciągnąć jakiekolwiek wnioski na temat możliwej skuteczności klinicznej daptomycyny w zakażeniach wywołanym przez enterokoki (w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium), ponadto nie została określona dawka daptomycyny, która mogłaby być właściwa do leczenia zakażeń enterokokowych z bakteriemią lub bez. Lek należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów otrzymujących leki nefrotoksyczne (regularnie kontrolować czynność nerek); z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C w skali Child-Pugh); otyłych (ryzyko zwiększenia ekspozycji na daptomycynę); w podeszłym wieku. Ze względu na fakt, że daptomycyna może powodować zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK, MM), przed rozpoczęciem leczenia i co najmniej raz w tygodniu podczas jego trwania należy oznaczać aktywność CPK w osoczu oraz regularnie monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących miopatię. Aktywność CPK należy oznaczać częściej (np. co 2-3 dni podczas co najmniej pierwszych 2 tyg. leczenia) u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia miopatii, tj.: u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia (CCr Clostridium difficile, reakcji nadwrażliwości. W razie nadkażenia niewrażliwymi drobnoustrojami, należy zastosować odpowiednie leczenie. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u dzieci i młodzieży <18 lat.

Niepożądane działanie

Często: zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, kandydozy, niedokrwistość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie, niedociśnienie, ból żołądkowo-jelitowy i ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wiatry, wzdęcia i rozdęcie, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność AlAT, AspAT lub fosfatazy zasadowej), wysypka, świąd, ból kończyn, zwiększona aktywność CPK w surowicy, odczyn w miejscu infuzji, gorączka, osłabienie. Niezbyt często: fungemia, trombocytoza, eozynofilia, zwiększony współczynnik znormalizowany międzynarodowy (INR), zmniejszenie apetytu, hiperglikemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej, parestezje, zaburzenia smaku, drżenie, zawroty głowy o podłożu błędnikowym, nadkomorowa tachykardia, skurcze dodatkowe, uderzenia gorąca, niestrawność, zapalenie języka, pokrzywka, zapalenie mięśni, zwiększone stężenie mioglobiny, osłabienie mięśniowe, ból mięśni, ból stawów, zwiększona aktywność LDH w surowicy, zaburzenia czynności nerek (w tym częściowa i całkowita niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy), zapalenie pochwy, zmęczenie, ból. Rzadko: wydłużony czas protrombinowy (PT), żółtaczka. Częstość nieznana: biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile, nadwrażliwość (w tym: obrzęk naczynioruchowy, wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi - DRESS, eozynofilia płucna, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa z zajęciem błon śluzowych i uczuciem obrzęku jamy ustnej i gardła), anafilaksja, reakcje na infuzje (w tym: tachykardia, sapanie, gorączka, dreszcze, uderzenia gorąca, zawroty głowy, omdlenia i metaliczny smak w ustach), neuropatia obwodowa, eozynofilowe zapalenie płuc, kaszel, rabdomioliza.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne, tzn. gdy ryzyko jest większe niż potencjalne korzyści. Należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia preparatem.

Uwagi

Daptomycyna może wpływać na wyniki badań krzepnięcia (wydłużenie PT, zwiększenie wartości INR), jeśli w testach laboratoryjnych stosowane są pewne odczynniki zawierające rekombinowaną tromboplastynę, co należy wziąć pod uwagę w przypadku wystąpienia nieprawidłowości PT/INR; prawdopodobieństwo błędnego wyniku można zminimalizować pobierając krew do oznaczenia PT/INR wówczas, gdy stężenie daptomycyny w osoczu jest najmniejsze.

Interakcje

Daptomycyna nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny lub probenecydu i leki te nie zmieniają farmakokinetyki daptomycyny. U pacjentów przyjmujących daptomycynę i warfarynę należy kontrolować aktywność przeciwzakrzepową przez kilka pierwszych dni od rozpoczęcia stosowania daptomycyny. Nie przeprowadzono badań z lekami przeciwzakrzepowymi innymi niż warfaryna. Aztreonam nie zmienia w sposób znaczący farmakokinetyki daptomycyny. Nie są znane interakcje między daptomycyną i tobramycyną, jeśli stosuje się zatwierdzone dawki daptomycyny, należy jednak zachować ostrożność podczas takiej terapii skojarzonej. Zaleca się, aby podczas leczenia daptomycyną czasowo przerwać stosowanie leków, które mogą wywołać miopatię, chyba że korzyści z jednoczesnego leczenia tymi lekami przewyższają ryzyko; jeżeli nie da się uniknąć równoczesnego leczenia należy oznaczać aktywność CPK częściej niż raz w tyg. i obserwować pacjentów w kierunku objawów sugerujących miopatię. Podczas skojarzonego leczenia z preparatami zmniejszającymi filtrację nerkową (np. NLPZ i inhibitory COX-2) stężenia daptomycyny w osoczu mogą być zwiększone, ponadto możliwe jest wzajemne nasilenie oddziaływania leków na nerki - zachować ostrożność. Daptomycyna nie wchodzi w interakcje za pośrednictwem cytochromu P450. Niezgodności farmaceutyczne. Roztwory daptomycyny wykazują niezgodność z roztworami glukozy oraz następującymi lekami: aztreonam, ceftazydym, ceftriakson, gentamycyna, flukonazol, lewofloksacyna, dopamina, heparyna, lidokaina. Daptomycynę można mieszać jedynie z 0,9% roztworem NaCl.

Preparat zawiera substancję Daptomycin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 350 mg lub 500 mg daptomycyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.