Crohnax

1 czopek zawiera 250 mg, 500 mg lub 1000 mg mesalazyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Crohnax 30 szt., czopki doodbytnicze 81,99zł 2017-10-31

Działanie

Lek o miejscowym działaniu przeciwzapalnym na zmienioną zapalnie błonę śluzową jelita i tkankę podśluzową odbytnicy. Mechanizm działania leku nie jest w pełni znany. Może wiązać się z hamowaniem syntezy prostaglandyn, cytokin (w tym TNF-alfa) i (lub) zmniejszeniem chemotaksji neutrofili oraz produkcji nadtlenków i wychwytem wolnych rodników. Nie jest znane, który z tych mechanizmów odgrywa dominującą rolę w działaniu klinicznym mesalazyny. Mesalazyna metabolizowana jest w błonie śluzowej jelita oraz w wątrobie. Tylko w niewielkim stopniu jest wchłaniana do krwi. Wiąże się z białkami krwi w ok. 43%, a główny metabolit (acetylomesalazyna) w ok. 78%. Wydalana jest z moczem i kałem. U pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby i nerekmoże dojść do zmniejszenia szybkości eliminacji leku, zwiększenia stężenia ogólnego mesalazyny co może spowodować zwiększone ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności.

Dawkowanie

Doodbytniczo. Dorośli i osoby w podeszłym wieku. W fazie zaostrzenia choroby zazwyczaj stosuje się dawkę dobową 1000-2000 mg w 1-3 dawkach podzielonych. W fazie remisji, w celu uniknięcia nawrotu choroby zazwyczaj stosuje się dawkę dobową 250-500 mg w 1 lub 2 dawkach podzielonych. W ostrych stanach wrzodziejącego jelita grubego leczenie trwa 8-12 tyg. Dzieci i młodzież. Istnieje małe doświadczenie oraz ograniczona dokumentacja dotycząca skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci, zazwyczaj stosowana dawka leku w tej grupie to 500 mg wieczorem lub 1000 mg w dwóch dawkach podzielonych. Sposób podania. Przed zastosowaniem zaleca się wypróżnienie. Przy schemacie dawkowania 2 razy na dobę, czopki należy stosować rano i wieczorem. Przy schemacie dawkowania jeden raz dziennie czopek należy stosować wieczorem, przed snem.

Wskazania

250 mg. Leczenie zaostrzeń i zapobieganie nawrotom wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ze zmianami zlokalizowanymi w odbytnicy. 500 mg, 1000 mg. Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ze zmianami zlokalizowanymi w odbytnicy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas salicylowy i jego pochodne lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby. Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Zaburzenia krzepnięcia. Nie stosować u dzieci poniżej 12 rż.

Środki ostrożności

Nie stosować preparatu u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ze względu na brak badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Podczas terapii mesalazyną mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, objawiające się: niewyjaśnionym krwawieniem, wystąpieniem siniaków, plamicą, anemią, gorączką lub bólem gardła. Mogą także pojawić się objawy świadczące o rozwoju niewydolności wątroby i nerek. Dlatego przed i w czasie trwania terapii lekiem zaleca się wykonanie badania obrazu krwi, badań czynnościowych wątroby (aktywność AlAT lub AspAT), stężenia kreatyniny i badań moczu (testy paskowe i osad moczu). Badania kontrolne należy wykonać 14 dni po rozpoczęciu leczenia, a następnie 2-3 razy w odstępach 4-tyg. W przypadku prawidłowych wyników kolejne badania kontrolne należy przeprowadzić co 3 miesiące. Jeżeli wystąpią dodatkowe objawy, badania należy wykonać natychmiast. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z chorobami płuc, zwłaszcza z astmą oskrzelową, należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia. Leku nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów u których w czasie leczenia dochodzi do rozwoju zaburzeń czynności nerek, należy podejrzewać nefrotoksyczne działanie mesalazyny. W przypadku równoczesnego stosowania innych leków mających działanie nefrotoksyczne należy zwiększyć częstość kontrolowania czynności nerek. Leczenie pacjentów o udokumentowanej nadwrażliwości na sulfasalazynę powinno być prowadzone wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza z uwagi na ryzyko wystąpienia alergii na salicylany. W przypadku wystąpienia ostrych objawów nietolerancji leku, takich jak skurcze, ostry ból brzucha, gorączka, ciężkie bóle głowy lub wysypka, należy natychmiast odstawić lek. Leku nie należy stosować przez 6 tyg. po szczepieniu przeciwko ospie wietrznej.

Niepożądane działanie

250 mg. Często: zawroty głowy; uczucie zmęczenia, osłabienie, złe samopoczucie. Rzadko: ból brzucha, nudności, wymioty. Bardzo rzadko: ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek; gorączka polekowa, reakcje skórne; wyłysienie; toksyczne uszkodzenie wątroby; ostre zapalenie trzustki; śródmiąższowe zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, reakcje ze strony układu oddechowego; niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość; zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia. 500 mg i 1000 mg. Często: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka; bóle i zawroty głowy; pokrzywka, wysypka rumieniowa. Rzadko: zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia; zwiększenie aktywności amylazy i zapalenie trzustki. Bardzo rzadko: leukopenia (również granulocytopenia), neutropenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna, trombocytopenia, eozynofilia, pancytopenia; neuropatia obwodowa; reakcje alergiczne (duszności, kaszel, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc, nacieki płucne, zapalenie płuc); zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz bilirubiny, hepatotoksyczność (zapalenie wątroby, marskość wątroby, niewydolność wątroby); odwracalne wyłysienie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona; bóle mięśni i stawów, objawy toczniopodobne; ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek oraz zespół nerczycowy. Mechanizm powstawania zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia, zapalenia trzustki, nerek oraz wątroby jest nieznany, podejrzewa się reakcję o podłożu alergicznym. Na skutek aplikacji doodbytniczej mogą również wystąpić miejscowe działania niepożądane takie jak świąd okolicy odbytu, dyskomfort oraz parcie na stolec. Sporadycznie mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, gorączka polekowa i odbarwienie moczu.

Ciąża i laktacja

Preparat należy stosować podczas ciąży oraz karmienia piersią ostrożnie i tylko wtedy, gdy w opinii lekarza potencjalne korzyści przeważają nad możliwym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. U ograniczonej liczby kobiet w ciąży, które przyjmowały mesalazynę, nie stwierdzono szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój płodu i noworodka. Brak dalszych istotnych badań epidemiologicznych. W kilku przypadkach opisano, że stosowanie mesalazyny w okresie ciąży może być związane ze zwiększoną częstością porodów przedwczesnych i zmniejszoną masą urodzeniową noworodków. U dzieci matek leczonych w okresie ciąży mesalazyną obserwowano pojedyncze przypadki niewydolności nerek, ostrej niewydolności nadnerczy oraz zaburzeń hematologicznych (pancytopenia, leukopenia, małopłytkowość, anemia). Mesalazyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa stosowania preparatu podczas karmienia piersią. Nie można wykluczyć wystąpienia u niemowląt reakcji nadwrażliwości objawiającej się, np. biegunką –w takim przypadku należy przerwać karmienie piersią.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Nie przeprowadzono swoistych badań nad interakcjami preparatu z innymi lekami. Preparat może wchodzić w interakcje z następującymi lekami, jednak większość z nich ma naturę teoretyczną: glikokortykosteroidy (możliwość nasilenia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego); NLPZ/azatiopryna (możliwość zwiększenia ryzyka działania nefrotoksycznego); pochodne sulfonylomocznika (możliwość zwiększenia działania hipoglikemizującego); metotreksat (możliwość nasilenia toksycznego działania metotreksatu); probenecyd/sulfinpirazon (możliwość osłabienia działania urykozurycznego); spironolakton/furosemid (możliwość osłabienia działania diuretycznego); ryfampicyna (możliwość osłabienia działania tuberkulostatycznego); azatiopryna/6-merkaptopuryna, możliwość zwiększenia ryzyka działania supresyjnego na szpik kostny (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, pancytopenia). Brak jednoznacznych danych na temat interakcji pomiędzy pochodnymi kumaryny, a mesalazyną - istnieje zwiększone ryzyko krwawienia; zachować szczególną ostrożność.

Preparat zawiera substancję Mesalazine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 czopek zawiera 1 g mesalazyny. 100 ml zawiesiny (1 wlewka) zawiera 1 g mesalazyny.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 500 mg lub 1 g mesalazyny. 1 saszetka zawiera 1 g lub 2 g mesalazyny w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu.

1 czopek zawiera 250 mg, 500 mg lub 1 g mesalazyny. Czopki 500 mg zawierają alkohol cetylowy. 1 wlew doodbytniczy (60 ml zawiesiny) zawiera 4 g mesalazyny. Zawiesina zawiera pirosiarczyn potasu i benzoesan sodu.

1 czopek zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

1 tabl. dojelitowa zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

1 tabl. dojelitowa zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

1 czopek zawiera 250 mg, 500 mg lub 1000 mg mesalazyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.