Comboterol

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Comboterol 1 poj. 120 dawek, aerozol inhalacyjny, zaw. 112,09zł 2017-10-31

Działanie

Preparat zawiera salmeterol i propionian flutykazonu, substancje o różnych mechanizmach działania. Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 h) agonistą receptorów β2-adrenergicznych, o długim łańcuchu bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym. Propionian flutykazonu jest syntetycznym kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym; podawany wziewnie w zalecanych dawkach, wywiera działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, którego wynikiem jest zmniejszenie nasilenia objawów i częstości zaostrzeń astmy oskrzelowej. W przypadku stosowania preparatu zawierającego propionian flutykazonu i salmeterol dobra kontrola astmy została osiągnięta szybciej, niż w przypadku stosowania wziewnego kortykosteroidu w monoterapii. W czasie jednoczesnego podawania propionianu flutykazonu i salmeterolu właściwości farmakokinetyczne poszczególnych substancji czynnych preparatu pozostają bez zmian w porównaniu do podawania ich oddzielnie. Salmeterol działa miejscowo w płucach; podczas jego stosowania wziewnego w dawkach terapeutycznych stężenia salmeterolu we krwi są bardzo małe (ok. 200 pg/ml lub mniej). Całkowita biodostępność propionianu flutykazonu po jednorazowym podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi ok. 5-11% dawki nominalnej, w zależności od typu użytego inhalatora. Wchłanianie ogólnoustrojowe odbywa się głównie z płuc i jest początkowo szybkie, a następnie powolne. Pozostała część wziewnej dawki jest połykana i dostaje się do przewodu pokarmowego, ale ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna (0,5 wynosi ok. 8 h.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat: 2 inhalacje (25 µg+125 µg) 2 razy na dobę lub 2 inhalacje (25 µg+250 µg) 2 razy na dobę. Dawkę ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od stopnia ciężkości choroby, uwzględniając zawartą w leku dawkę flutykazonu. U pacjentów z astmą dawka propionianu flutykazonu jest w przybliżeniu tak samo skuteczna, jak 2 dawki innego kortykosteroidu stosowanego wziewnie. Lek nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym leczeniu łagodnej astmy. U pacjentów z ciężką astmą zaleca się ustalenie odpowiedniej dawki wziewnego kortykosteroidu przed zastosowaniem leczenia skojarzonego. Jeżeli u pacjenta konieczne jest stosowanie leku w dawkach, których podanie nie jest możliwe z zastosowaniem preparatu, należy przepisać odpowiednie dawki β-agonisty i (lub) kortykosteroidu. Preparat należy stosować codziennie, nawet gdy objawy nie występują. Pacjenta należy poddawać regularnej kontroli lekarskiej. Należy ustalić najmniejszą dawkę zapewniającą skuteczną kontrolę objawów (dawka leku może być zmieniona tylko na zalecenie lekarza). Po uzyskaniu poprawy stanu pacjenta, u którego stosowano najmniejszą dawkę leku złożonego podawanego 2 razy na dobę, należy podjąć próbę dalszego leczenia innym lekiem zawierającym tylko kortykosteroid wziewny. Jako postępowanie alternatywne, u pacjentów wymagających leczenia długo działającymi β2-mimetykami, lek złożony można zastosować raz na dobę, jeśli pozwoli to na utrzymanie odpowiedniej kontroli objawów choroby. Jeżeli u pacjenta występują objawy nocne, dawkę leku należy podawać wieczorem, a w przypadku objawów występujących głównie w ciągu dni, dawkę leku należy podawać rano. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia zarówno chrypki i kandydozy jamy ustnej i gardła, należy płukać wodą jamę ustną po inhalacji leku. Objawową kandydozę należy leczyć miejscowymi lekami przeciwgrzybiczymi, kontynuując leczenie preparatem. U pacjentów, którzy mają lub mogą mieć trudności ze skoordynowaniem uwolnienia dawki aerozolu z wykonaniem wdechu zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej; należy używać stale tego samego typu komory inhalacyjnej, gdyż wszelkie zmiany mogą prowadzić do zmian dawek dostarczanych do płuc.

Wskazania

Systematyczne leczenie astmy oskrzelowej, gdy zalecane jest jednoczesne stosowanie długo działającego β2-mimetyku i wziewnego kortykosteroidu: u pacjentów, u których objawów astmy nie można opanować mimo stosowania kortykosteroidu wziewnego oraz krótko działającego β2-mimetyku, stosowanego doraźnie; u pacjentów, u których objawy astmy można opanować kortykosteroidem wziewnym i długo działającym β2-mimetykiem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub na substancje pomocnicze.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować do leczenia ostrych objawów astmy; w takim przypadku konieczne jest zastosowanie szybko i krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem u pacjentów w czasie zaostrzenia astmy lub gdy nastąpiło znaczące lub ostre pogorszenie przebiegu choroby. Jeżeli w trakcie leczenia nastąpi pogorszenie objawów astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy kontynuować leczenie oraz zasięgnąć porady lekarskiej. Zwiększone zapotrzebowanie na stosowanie doraźnego krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela lub zmniejszenie odpowiedzi na zastosowanie takiego leku świadczy o pogorszeniu kontroli choroby; należy zweryfikować leczenie. Należy rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidów. W przypadku uzyskania prawidłowej kontroli objawów astmy, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki preparatu. Należy regularnie oceniać stan pacjentów, u których zmniejszono dawkę leku. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę preparatu. Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem u pacjentów chorych na astmę ze względu na ryzyko wystąpienia zaostrzenia choroby; dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza. Po przyjęciu leku może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli - należy natychmiast przerwać podawanie preparatu, ocenić stan pacjenta i w razie konieczności zastosować inne leczenie. Podobnie jak w przypadku innych stosowanych wziewnie leków zawierających kortykosteroidy, preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z przebytą lub czynną gruźlicą płuc oraz grzybiczymi, wirusowymi i innymi zakażeniami dróg oddechowych; jeśli jest to wskazane, należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie. Ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca oraz przemijającego zmniejszenia stężenia potasu we krwi (duże dawki), preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności układu krążenia, w tym z zaburzeniami rytmu serca, z cukrzycą, z nadczynnością tarczycy i z nieleczoną hipokaliemią lub u pacjentów ze skłonnością do występowania małych stężeń jonów potasowych we krwi. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia glukozy we krwi - należy wziąć to pod uwagę przepisując preparat pacjentom z cukrzycą w wywiadzie. Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania kortykosteroidów wziewnych, szczególnie jeśli stosowane są duże dawki przez długi okres; wystąpienie tych działań jest znacznie mniej prawdopodobne niż podczas doustnego stosowania kortykosteroidów. Ważne jest, aby regularnie oceniać stan pacjenta i dawkę kortykosteroidu wziewnego zmniejszyć do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. U dzieci i młodzieży <16 lat przyjmujących duże dawki flutykazonu (zwykle ≥1000 µg/dobę) istnieje szczególne ryzyko wystąpienia działań ogólnoustrojowych (szczególnie przy stosowaniu dużych dawek przez długi okres) - czasie długotrwałego leczenia wziewnym kortykosteroidem regularnie kontrolować wzrost u dzieci; dawkę kortykosteroidu wziewnego należy zmniejszyć do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. Stosowanie aerozolu wziewnego z komorą inhalacyjną może zwiększać ilość leku dostarczaną do płuc; należy wziąć to pod uwagę, gdyż może to doprowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może powodować zahamowanie czynności kory nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy. Sytuacje, w których może wystąpić ostry przełom nadnerczowy, związane są z takimi stanami, jak: uraz, zabieg chirurgiczny, zakażenie lub szybkie zmniejszenie dawki leku. W okresie narażenia na stres lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy rozważyć dodatkowe doustne podanie kortykosteroidów. U pacjentów, u których wcześniej stosowane leczenie steroidami doustnymi zamieniono na leczenie wziewne propionianem flutykazonu należy liczyć się z ryzykiem wystąpienia objawów niewydolności kory nadnerczy przez dłuższy okres. Ryzyko to może także dotyczyć pacjentów, u których w przeszłości stosowano duże dawki steroidów. Pacjentów należy leczyć z zachowaniem szczególnej ostrożności, a czynność kory nadnerczy należy regularnie monitować. Możliwość zaburzenia czynności kory nadnerczy należy zawsze uwzględnić w stanach nagłych i sytuacjach związanych ze stresem, i rozważyć podanie odpowiedniej dawki uzupełniającej kortykosteroidów. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi może być konieczna konsultacja specjalistyczna w celu oceny stopnia niewydolności kory nadnerczy. U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc, w tym wymagającego hospitalizacji. Zwiększone ryzyko dotyczy szczególnie pacjentów w podeszłym wieku, z niskim BMI, z bardzo ciężką postacią choroby oraz u osób palących tytoń. Istnieją pewne dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki steroidów, ale nie zostało to jednoznacznie potwierdzone. Pacjentów z POChP należy szczególnie wnikliwie obserwować w kierunku objawów infekcji dolnych dróg oddechowych, ponieważ objawy tych infekcji oraz zaostrzenia POChP często nakładają się. U pacjentów o pochodzeniu afroamerykańskim leczonych salmeterolem istnieje zwiększone ryzyko poważnych objawów związanych z układem oddechowym lub zgonu - jeżeli u pacjenta o pochodzeniu afrykańskim lub afrokaraibskim w trakcie leczenia preparatem nasilą się objawy astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy kontynuować leczenie oraz zasięgnąć porady lekarskiej. Należy unikać stosowania preparatu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol), ze względu na zwiększenie ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych zarówno flutykazonu, jak również salmeterolu.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy, zapalenie części nosowej gardła. Często: kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc (u pacjentów z POChP), zapalenie oskrzeli, hipokaliemia, podrażnienie gardła, chrypka, bezgłos, zapalenie zatok, łatwiejsze siniaczenie, złamania pourazowe, bóle stawów, bóle mięśni, kurcze mięśni. Niezbyt często: skórne reakcje nadwrażliwości, objawy ze strony układu oddechowego (duszność), hiperglikemia, lęk, zaburzenia snu, drżenia, zaćma, kołatanie serca, tachykardia, migotanie przedsionków, choroba niedokrwienna serca. Rzadko: kandydoza przełyku, obrzęk naczynioruchowy (głównie obrzęk twarzy, jamy ustnej i gardła), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli), reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zmiany zachowania (w tym nadpobudliwość psychoruchowa i drażliwość, głównie u dzieci), jaskra, zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz nadkomorowy oraz skurcze dodatkowe), paradoksalny skurcz oskrzeli. Częstość nieznana: depresja, agresja (głównie u dzieci).

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży należy ograniczyć do przypadków, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu (dane otrzymane z ograniczonej liczby zastosowań leku w ciąży - 300-1000 kobiet, nie wskazują, że salmeterol i flutykazon wywołują wady rozwojowe lub działają szkodliwie na płód/noworodka.) U kobiet w ciąży należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę propionianu flutykazonu zapewniającą odpowiednią kontrolę objawów astmy. Nie wiadomo, czy substancje czynne preparatu lub ich metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków oraz niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie preparatem, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia preparatem. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano wpływu salmeterolu lub flutykazonu na płodność.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Salmeterol. Selektywne, jak i nieselektywne β-adrenolityki mogą osłabiać lub antagonizować działanie salmeterolu i nie powinny być stosowane u pacjentów z astmą, chyba że istnieją inne przyczyny uzasadniające ich zastosowanie. Jednoczesne stosowanie salmeterolu i innych leków działających na receptory β-adrenergiczne może potencjalnie spowodować działanie addycyjne. W trakcie leczenia agonistami receptorów β2 może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia; szczególną ostrożność należy zachować w przypadku ostrej, ciężkiej astmy, gdyż ten wpływ może być zwiększony przez jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami lub diuretykami. Należy unikać jednoczesnego stosowania salmeterolu z ketokonazolem, chyba że korzyści przeważają nad potencjalnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych salmeterolu. Wydaje się prawdopodobne, że podobne ryzyko interakcji dotyczy również innych silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, telitromycyna, rytonawir). Jednoczesne podawanie salmeterolu z erytromycyną (umiarkowany inhibitor CYP3A4) nie było związane z wystąpieniem żadnych poważnych działań niepożądanych. Flutykazon. W normalnych warunkach po podaniu wziewnym, we krwi występują małe stężenia propionianu flutykazonu - znaczące klinicznie interakcje flutykazonu są mało prawdopodobne. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania rytonawiru (bardzo silny inhibitor CYP3A4), ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na flutykazon, chyba że korzyść przewyższa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A (np. erytromycyna); unikać długotrwałego stosowania z takimi lekami.

Preparat zawiera substancje Fluticasone propionate, Salmeterol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka zawiera: 100 µg, 250 µg lub 500 µg mikronizowanego propionianu flutykazonu oraz 50 µg mikronizowanego salmeterolu (w postaci ksynafonianu salmeterolu). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 50 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) oraz 250 µg lub 500 µg propionianu flutykazonu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka zawiera: 100 µg, 250 µg lub 500 µg mikronizowanego propionianu flutykazonu oraz 50 µg mikronizowanego salmeterolu (w postaci ksynafonianu salmeterolu). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

1 dawka preparatu Seretide (aerozol inhalacyjny, zawiesina) zawiera 50 µg, 125 µg lub 250 µg mikronizowanego propionianu flutykazonu oraz 25 µg mikronizowanego salmeterolu (w postaci ksynafonianu salmeterolu). 1 dawka preparatu Seretide Dysk (proszek do inhalacji) zawiera 100 µg, 250 µg lub 500 µg mikronizowanego propionianu flutykazonu oraz 50 µg mikronizowanego salmeterolu (w postaci ksynafonianu salmeterolu).

1 kaps. twarda zawiera 125 µg lub 250 µg propionianu flutykazonu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka aerozolu do nosa zawiera 50 µg propionianu flutykazonu.

1 pojemnik (2 ml) Flixotide zawiesina do nebulizacji zawiera: 0,5 mg lub 2 mg propionianu flutykazonu mikronizowanego. 1 dawka Flixotide aerozol inhalacyjny zawiera: 50 µg, 125 µg lub 250 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego. 1 dawka Flixotide Dysk zawiera: 50 µg, 100 µg, 250 µg lub 500 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego; preparat zawiera laktozę.

1 dawka (100 µl) aerozolu do nosa zawiera 50 µg propionianu flutykazonu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.