Coaparin®

1 ampułka 0,2 ml zawiera 5 000 j.m. soli sodowej heparyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Coaparin® 10 amp. 0,2 ml, roztw. do wstrz. 69,95zł 2017-10-31

Działanie

Preparat o działaniu przeciwzakrzepowym. W małych ilościach heparyna w połączeniu z antytrombiną III unieczynnia aktywną postać osoczowego czynnika X (Xa) oraz hamuje proces przekształcania protrombiny w trombinę. W większych ilościach heparyna unieczynnia trombinę oraz zapobiega przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Przeciwdziała stabilizacji fibryny i hamuje aktywację jej czynnika stabilizującego. Nie wykazuje aktywności fibrynolitycznej. Heparyna nie zmienia czasu krwawienia, ale może wydłużać czas protrombinowy. Nie przenika przez łożysko i do mleka matki.

Dawkowanie

Głęboko podskórnie, na przemian w lewą lub prawą okolicę przednio-boczną lub tylno-boczną ściany brzucha. Pacjenci przed zabiegami chirurgicznymi oraz po zabiegach: 5 000 j.m. 2 h przed zabiegiem, następnie po zabiegu co 8-12 h przez 10-14 dni lub do momentu, aż pacjent zacznie chodzić (w zależności od tego, co nastąpi szybciej). Pacjenci po zawale mięśnia sercowego: 5 000 j.m. 2 razy na dobę przez 10 dni lub do momentu, gdy pacjent zacznie chodzić. Pozostali pacjenci: 5 000 j.m. co 8-12 h. Ciąża i okres połogu: w I i II trymestrze podawać 5 000 j.m. co 12 h; w III trymestrze 10 000 j.m. co 12 h. Nie przekraczać stężenia 0,4 j.m./ml heparyny w osoczu, określanego za pomocą specyficznych przeciwciał anty-Xa. Dawkę należy zmniejszyć w czasie porodu.

Wskazania

Profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył głębokich i zaburzeń zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia tych zaburzeń.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym alkohol benzylowy. Hemofilia, niepoddające się kontroli krwawienia, np. choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy z krwawieniem. Rozległe urazy, niedawno przebyty śródczaszkowy wylew krwi, operacje okulistyczne lub neurochirurgiczne. Bakteryjne zapalenie wsierdzia. Nadciśnienie tętnicze o ciężkim przebiegu. Małopłytkowość obecna lub w wywiadzie. Choroby wątroby o ciężkim przebiegu (w tym żylaki przełyku). Czynna gruźlica. Zwiększenie przepuszczalności naczyń włosowatych. Nie stosować domięśniowo. Nie stosować u dzieci.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów poddanych znieczuleniu rdzeniowemu. Ryzyko wystąpienia krwiaka nadtwardówkowego lub rdzenia jest większe podczas powtarzalnych nakłuć lędźwiowych i podawanie leków wpływających na hemostazę (NLPZ, kwas acetylosalicylowy, indometacyna, leki przeciwzakrzepowe); jeśli konieczne jest podanie heparyny, to należy dokonać wstrzyknięcia 4 h przed zabiegiem. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz nadwrażliwością na heparyny drobnocząsteczkowe. U kobiet po ukończeniu 60 rż. stosujących preparat długotrwale wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych. Ryzyko pojawienia się hiperkaliemii wzrasta wraz z przedłużającym się czasem stosowania preparatu. W przypadku pojawienia się małopłytkowości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego, preparat może powodować reakcje anafilaktoidalne.

Niepożądane działanie

Najczęściej: krwawienia u pacjentów z organicznymi zmianami ze skłonnością do krwawień, zaburzeniami hemostazy w wywiadzie, w podeszłym wieku (zwłaszcza u kobiet) oraz w czasie jednoczesnego przyjmowania leków hamujących czynność płytek krwi. Rzadko: skórne i ogólne reakcje nadwrażliwości (zwłaszcza u osób, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu heparyny drobnocząsteczkowej). Sporadycznie: wstrząs anafilaktyczny. Między 6 a 12 dniem stosowania leku oraz przy ponownym podaniu może rozwinąć się małopłytkowość; zwykle ilość płytek wraca do normy w ciągu 48-72 h po zakończeniu terapii, jednak rejestrowano przypadki o ciężkim przebiegu (tzw. zespół białego zakrzepu z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi). Preparat może hamować wydzielanie aldosteronu, wywołując hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek, wcześniej występującą kwasicą metaboliczną, podwyższonym stężeniem potasu lub przyjmujących leki oszczędzające potas. Długotrwałe podawanie heparyny, zwykle w dużych dawkach, było związane z występowaniem osteoporozy, przemijającego łysienia (najczęściej po 4-12 tyg. leczenia). Bardzo rzadko: krwiak nadtwardówkowy lub rdzenia u pacjentów stosujących preparat profilaktycznie, którym podawano środki znieczulające w okolice opony twardej lub poddanych znieczuleniu rdzeniowemu. Heparyna może być przyczyną zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało ustalone; preparat można stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ze względu na ryzyko krwawień szczególnie ostrożnie stosować w III trymestrze ciąży oraz bezpośrednio po porodzie. Heparyna nie przenika przez barierę łożyskową ani do mleka kobiet karmiących piersią.

Uwagi

0,2 ml roztworu zawiera 1,8 mg alkoholu benzylowego. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu lub w przypadku przedłużającego się leczenia (szczególnie poniżej 7 dni), zaleca się określanie stężenia potasu we krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania heparyny z innymi lekami przeciwzakrzepowymi krew do badania czasu protrombinowego należy pobrać po upływie co najmniej 24 h od ostatniej dawki preparatu. Podczas długotrwałego stosowania preparatu należy oznaczyć liczbę płytek.

Interakcje

Kwas acetylosalicylowy, dekstran, fenylbutazon, indometacyna, dipirydamol, cefamadol, cefoperazon, duże dawki penicylin, niektóre środki kontrastowe, asparaginaza, epoprostenol) i antytrombina III mogą nasilać działanie preparatu (należy rozważyć zmniejszenie dawki heparyny). Łączne stosowanie heparyny i aprotyniny może spowodować wydłużenie czasu wykrzepiania pełnej krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami II angiotensyny wzrasta ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Glikozydy naparstnicy, tetracyklina, nikotyna, chinina i leki przeciwhistaminowe osłabiają działanie preparatu. Nitrogliceryna osłabia działanie preparatu; jednak jeśli łączne stosowanie jest konieczne, a nitrogliceryna jest podawana dożylnie, należy oznaczać czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) i ewentualnie zwiększyć dawkę heparyny. Podczas łącznego stosowania z lekami trombolitycznymi wzrasta ryzyko wystąpienia komplikacji krwotocznych; należy kontrolować czas kaolinowo-kefalinowy (APTT).

Preparat zawiera substancję Heparin sodium.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

100 g kremu zawiera 20 g wyciągu etanolowego z cebuli, 5000 j.m. heparyny sodowej, 5 g wyciągu z rumianku, 1 g alantoiny. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy, parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 g żelu zawiera 1000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216).

1 ml roztworu zawiera 5 000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego oraz 0,219 mmol (5,04 mg) sodu w 1 ml roztworu.

1 g maści zawiera 1300 j.m. heparynianu sodu.

1 g żelu zawiera: 83,5 mg wyciągu gęstego z nasion kasztanowca i 50 j.m. heparyny sodowej.

1 g kremu zawiera 300 j.m. heparyny sodowej. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy.

1 g żelu zawiera 8,5 mg (1000 j.m.) heparyny sodowej. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

1 g żelu zawiera 20 mg alfa-escyny, 50 mg salicylanu dwuetyloaminy, 50 j.m. heparyny.

1 g żelu zawiera 1000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera glikol propylenowy, parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 ampułka 0,2 ml zawiera 5 000 j.m. soli sodowej heparyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.