Clindamycin-MIP ampułka

1 amp. 2 ml lub 4 ml zawiera odpowiednio 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Preparat zawiera alkohol benzylowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Clindamycin-MIP ampułka 5 amp. 4 ml, roztw. do wstrz. i inf. 56,89zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od drobnoustroju i stężenia działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Jest aktywny wobec: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae (u pneumokoków opornych na penicylinę wykryto częściową oporność na klindamycynę), Streptococcus pyogenes z grupy A, Streptococcus viridans, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Actinomycetes spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium spp., Mycoplasma hominis. Wrażliwość bakterii Clostridium spp. jest różna, niektóre gatunki są oporne na klindamycynę. Oporność wtórna rozwija się rzadko. Do szczepów opornych należą: Enterococcus spp. (E. faecalis, E. faecium), Neisseria spp. (np. N. gonorrhoeae, N. meningitidis), Haemophilus spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Salmonella spp., Shigella spp. i Nocardia spp. Występuje całkowita oporność krzyżowa patogenów na klindamycynę oraz linkomycynę oraz częściowa oporność krzyżowa na klindamycynę i erytromycynę. Klinadamycyna w 60-94% wiąże się z białkami osocza. Dobrze przenika do tkanek (w tym do kości), płynów ustrojowych. Przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowana w wątrobie; niektóre z jej metabolitów są aktywne. T0,5 we krwi wynosi 3 h u dorosłych i 2 h u dzieci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowaną bądź ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest dłuższy. Jest wydalana z kałem (2/3) i moczem (1/3). Hemodializa nie usuwa klindamycyny z organizmu.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli i młodzież >14 lat: w średnio ciężkich zakażeniach 0,6 - 1,2 g na dobę, w ciężkich zakażeniach: 1,2 - 2,7 g na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4,8 g. Lek podaje się w 2-4 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku od 4 tyg. życia do 14 lat: 20 - 40 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach podzielonych. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane zmniejszenie dawki, jeśli lek podawany jest co 8 h. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. U pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki leku. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 h. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy, dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie. Lek podaje się domięśniowo (głębokie wstrzyknięcie) lub w postaci infuzji dożylnej. Domięśniowo nie podawać jednorazowo więcej niż 600 mg. Dożylnie nie podawać nierozcieńczonego roztworu; do rozcieńczania można używać: wodę do wstrzykiwań, 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór NaCI lub mleczanowy roztwór Ringera. Prędkość wykonania wlewu nie powinna przekroczyć 30 mg/min; w jednogodzinnym wlewie dożylnym nie podawać więcej niż 1,2 g. Wykazuje niezgodność z ampicyliną, solą sodową fenytoiny, barbituranami, aminofiliną, glukonianem wapnia, siarczanem magnezu - nie łączyć w jednym roztworze.

Wskazania

Zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zakażenia ucha, nosa oraz gardła; zakażenia w obrębie zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica; posocznica; zapalenie wsierdzia. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania produktów przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub substancje pomocnicze preparatu (w tym alkohol benzylowy) lub środki miejscowo znieczulające np. lidokainę, pochodne lidokainy. Noworodki, zwłaszcza wcześniaki.

Środki ostrożności

Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (m.in. przebyte zapalenie jelita grubego), a także u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wystąpienie reakcji nadwrażliwości jest wskazaniem do odstawienia preparatu i wdrożenia odpowiedniego postępowania ratunkowego.

Niepożądane działanie

Często: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka o lekkim przebiegu. Może również dojść do zapalenia przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często: przemijające niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. odropodobna wysypka, swędzenie, pokrzywka), zaburzenia obrazu krwi (trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia, neutropenia, granulocytopenia), blokada nerwowo-mięśniowa. Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęk stawów), gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy (np. zespół Stevensa-Johnsona), martwica toksyczno-rozpływna naskórka, przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną, świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry, zapalenie wielostawowe, zmiany odczuwania smaku i zapachu. W miejscu wstrzyknięcia niezbyt często obserwowano - po podaniu domięśniowym: ból, podrażnienie, stwardnienie, jałowy ropień; po podaniu dożylnym: ból, zakrzepowe zapalenie żył. Szybkie podanie dożylne może powodować uczucie gorąca, nudności i rzadko objawy sercowo-naczyniowe (np. niedociśnienie i zatrzymanie akcji serca) - preparatu nie należy stosować w szybkim wstrzyknięciu dożylnym.

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego piersią dziecka (klindamycyna przenika do mleka matki, u dziecka karmionego piersią może wystąpić nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami).

Uwagi

W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia (np. opornymi bakteriami lub grzybami). Podczas długotrwałego stosowania (ponad 3 tyg.) należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek oraz obraz krwi.

Interakcje

Działa antagonistycznie z antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną) - nie stosować łącznie. Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną. Może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie (np. eteru, tubokuraryny, bromku pankuronium). Może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych - zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas leczenia klindamycyną.

Preparat zawiera substancję Clindamycin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml płynu i emulsji oraz 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

1 amp. 2 ml i 4 ml zawiera odpowiednio 300 mg i 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu. 1 amp. 2 ml i 4 ml zawiera odpowiednio 18 mg i 36 mg alkoholu benzylowego.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu. Preparat zawiera glikol propylenowy i parahydroksybenzoesan metylu.

1 ampułka (2 ml) zawiera 300 mg; 1 fiolka (4 ml) zawiera 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu klindamycyny. Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 ml roztworu zawiera 150 mg klindamycyny (w postaci fosforanu); roztwór zawiera alkohol benzylowy.

1 amp. 2 ml lub 4 ml zawiera odpowiednio 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Preparat zawiera alkohol benzylowy.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu i 30 mg lub 50 mg nadtlenku benzoilu.

1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny w postaci fosforanu. Preparat zawiera glikol propylenowy i parahydroksybenzoesan metylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.