Citabax 40

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg lub 40 mg cytalopramu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Citabax 40 28 szt., tabl. powl. 32,40zł 2017-10-31

Działanie

Silny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. Nie wykazuje lub wykazuje minimalny wpływ na wychwyt zwrotny noradrenaliny, dopaminy oraz GABA. Ma małe powinowactwo (lub w ogóle go nie posiada) w stosunku do wielu receptorów, w tym: 5-HT1A, 5-HT2, DA-D1 i DA-D2, receptory α1, α2, β, H1, muskarynowe, cholinergiczne, benzodiazepinowe i opioidowe. W czasie długotrwałego leczenia nie dochodzi do rozwoju zjawiska tolerancji na lek. Nie zaburza funkcji intelektualnych ani psychoruchowych, wykazuje minimalne działanie lub w ogóle nie wykazuje działania sedatywnego. Niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, niezależnie od przyjmowanych pokarmów; biodostępność wynosi 80%. Stężenie stacjonarne o osoczu jest osiągane po ok. 1-2 tyg. W 80% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi w wątrobie (wszystkie aktywne metabolity są również selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, choć słabszymi od leku macierzystego), a wydalanie z żółcią (85%) i moczem (15%). Ok. 12-35% dawki dobowej wydzielane jest z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 w fazie eliminacji wynosi ok. 36 h. U pacjentów w podeszłym wieku T0,5 jest wydłużony. Cytalopram jest wolniej eliminowany u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (T0,5 jest ok. 2 razy dłuższy, a stężenie w stanie stacjonarnym po danej dawce ok. 2 razy większe niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby).

Dawkowanie

Doustnie. Depresja: preparat podaje się w pojedynczej dawce dobowej wynoszącej 20 mg. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie, dawkę można zwiększać do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 40 mg. Preparat może być przyjmowany rano lub wieczorem, niezależnie od spożywanych posiłków. Leczenie należy kontynuować przez 6 mies. w celu zapobieżenia nawrotom. Zespół lęku napadowego: początkowo 10 mg na dobę, następnie 20 mg na dobę. Dawkę można zwiększać aż do osiągnięcia dawki maksymalnej wynoszącej 40 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Maksymalną skuteczność leczenia obserwuje się po ok. 3 mies. leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku: dawkę należy zmniejszyć do połowy dawki zalecanej, np. 10-20 mg; dawka maksymalna wynosi 20 mg. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma danych na temat stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min). W pierwszych 2 tygodniach leczenia zaleca się stosowanie dawki początkowej 10 mg na dobę u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. Pacjentom wolno metabolizującym leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się dawkę początkową 10 mg na dobę, przez pierwsze 2 tygodnie leczenia. W zależności od reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę.

Wskazania

Depresja i profilaktyka zaburzeń depresyjnych nawracających oraz w leczeniu zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Jednoczesne leczenie inhibitorami MAO - powinno upłynąć min. 14 dni od zaprzestania leczenia nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz co najmniej jeden dzień w przypadku stosowania moklobemidu. Inihbitory MAO można włączyć do terapii po upływie co najmniej 7 dni od odstawienia cytalopramu. Jednoczesne leczenie linezolidem (chyba, że możliwa jest ścisła obserwacja kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi). Pacjenci ze stwierdzonym wydłużeniem odstępu QT lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Jednoczesne leczenie produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT.

Środki ostrożności

Ze względu na zwiększone ryzyko myśli i prób samobójczych oraz samouszkodzeń należy uważnie monitorować pacjentów do uzyskania wyraźnej remisji objawów depresji oraz w początkowych etapach procesu zdrowienia (zwiększone ryzyko samobójstwa). Należy uważnie monitorować pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie, pacjentów, którzy przed rozpoczęciem terapii wykazywali znaczne skłonności samobójcze oraz pacjentów poniżej 25 lat. U pacjentów z cukrzycą leczenie cytalopramem może utrudniać kontrolę stężenia glukozy we krwi, najprawdopodobniej z powodu ustępowania objawów depresji - może być konieczna modyfikacja dawek insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub z jaskrą w wywiadzie. W przypadku wystąpienia napadów padaczkowych należy natychmiast odstawić lek. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z niestabilną padaczką, a pacjenci z dobrze kontrolowaną padaczką powinni być uważnie monitorowani. Preparat należy odstawić w razie zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnej terapii elektrowstrząsami. Cytalopram powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Należy odstawić preparat jeśli pacjent wchodzi w fazę manii. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz przyjmujących leki, które mogą wpływać na czynność płytek krwi. U niektórych pacjentów z zespołem lęku napadowego (napadami paniki) na początku leczenia obserwuje się nasilone objawy lękowe. Rozpoczęcie leczenia od małej dawki początkowej zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działania lękotwórczego. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie narażeni na wystąpienie hiponatremii. Brak danych odnośnie stosowania leku w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min). Leku nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W toku badań klinicznych zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z nasiloną bradykardią lub u pacjentów z niedawno przebytym ostrym zawałem mięśnia sercowego, lub z niewyrównaną niewydolnością serca. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hipomagnezemia, zwiększają ryzyko ciężkich niemiarowości i powinny zostać wyrównane przed rozpoczęciem leczenia cytalopramem. Jeżeli w trakcie leczenia cytalopramem wystąpią objawy niemiarowości serca, leczenie należy odstawić i wykonać badanie EKG. Preparat zawiera laktozę - pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego preparatu.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zaburzenia snu, senność, bezsenność, ból głowy, suchość w ustach, nudności, zwiększone pocenie się, osłabienie. Często: zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, pobudzenie, zmniejszenie popędu płciowego, nerwowość, stany splątania, zahamowanie orgazmu (u kobiet), niezwykłe sny, apatia, drżenia, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, migrena, utrata pamięci, szumy uszne, kołatanie serca, ziewanie, zapalenie błony śluzowej nosa, biegunka, wymioty, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia z oddawaniem gazów, zwiększone wydzielanie śliny, świąd, bóle mięśni, bóle stawów, impotencja, zaburzenia wytrysku, niezdolność do wytrysku, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała, agresja, depersonalizacja, omamy, mania, zwiększenie popędu płciowego, omdlenia, rozszerzenie źrenic (które może prowadzić do ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania), bradykardia, tachykardia, pokrzywka, łysienie, wysypka, plamica, nadwrażliwość na światło, zatrzymanie moczu, krwotok miesiączkowy u kobiet, obrzęk. Rzadko: hiponatremia, napady drgawkowe typu grand mal, dyskineza, zaburzenia smaku, krwotoki, kaszel, zapalenie wątroby, gorączka, złe samopoczucie. Ponadto: trombocytopenia, nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hipokaliemia, napady panicznego lęku, bruksizm, niepokój, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, drgawki, zespół serotoninowy, zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, zaburzenia ruchowe, zaburzenia widzenia, wydłużony odstęp QT, niemiarowość komorowa, w tym zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, niedociśnienie ortostatyczne, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytnicy), nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, wybroczyny, obrzęki naczynioruchowe, mlekotok, krwotok maciczny u kobiet, priapizm u mężczyzn.  Badania epidemiologiczne prowadzone głównie z udziałem pacjentów w wieku 50 lat i starszych wskazują na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki z grupy SSRI i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Nagłe odstawienie leku prowadzi do objawów odstawiennych takich jak: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenia, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość oraz zaburzenia widzenia.

Ciąża i laktacja

Dostępne dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży wskazują na brak toksyczności powodującej wady rozwojowe płodu lub noworodka. Jednakże cytalopram nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne oraz po dokładnym rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści. Cytalopram jest wydzielany z mlekiem matki. Nie określono w jaki sposób leczenie może wpływać na karmione dziecko. Jeżeli terapia jest niezbędna, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią.

Uwagi

Leczenia nie należy przerywać nagle; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu 1-2 tyg. W czasie leczenia nie należy spożywać alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcje

Preparatu nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO. Badanie interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, w którym cytalopram (20 mg na dobę) podawano w skojarzeniu z selegiliną, selektywnym inhibitorem MAO-B (10 mg na dobę) nie wykazało klinicznie istotnych interakcji. Podawanie cytalopramu i selegiliny (powyżej 10 mg/dobę) jest przeciwwskazane. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie cytalopramu z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne z klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre środki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, w szczególności halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna), itd. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie cytalopramu z pimozydem. Należy zachować ostrożność w przypadku łącznego stosowania cytalopramu z litem lub tryptofanem. Zaleca się ostrożność w przypadku równoczesnego stosowania leków mogących wywołać hipokaliemię i hipomagnezemię, ponieważ w takich przypadkach zwiększa się ryzyko złośliwych arytmii. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, które mogą obniżać próg drgawkowy np. lekami przeciwdepresyjnymi (z grupy SSRI), lekami neuroleptycznymi (pochodnymi tioksantenu i pochodnymi butyrofenonu), meflochiną, bupropionem i tramadolem. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania cytalopramu w górnej granicy zakresu dawkowania w skojarzeniu z dużymi dawkami cymetydyny; nie zaleca się jednak ogólnego zmniejszenia dawki cytalopramu podawanego w skojarzeniu z cymetydyną. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w skojarzeniu z inhibitorami CYP2C19 (np. omeprazolem, ezomeprazolem, fluwoksaminą, lanzoprazolem, tyklopidyną). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania cytalopramu w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które są metabolizowane głównie z udziałem tego enzymu i mają mały wskaźnik terapeutyczny, np. flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w niewydolności serca) lub niektóre leki działające na o.u.n., metabolizowane głównie z udziałem CYP2D6, np. leki przeciwdepresyjne, takie jak dezypramina, klomipramina i nortryptylina lub leki przeciwpsychotyczne, takie jak rysperydon, tiorydazyna i haloperydol. Może być konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny może spowodować zwiększenie ich siły działania. Istnieje możliwość wystąpienia interakcji między cytalopramem a preparatami zawierającymi ziele dziurawca. Atypowe leki neuroleptyczne, pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, NLPZ i kwas acetylosalicylowy stosowane łącznie z cytalopramem mogą wpływać na czynność płytek krwi - należy zachować ostrożność. Nie stwierdzono interakcji z lewomepromazyną, imipraminą, warfaryną, digoksyną, karbamazepiną i klozapiną. Konieczne może być zmniejszenie dawki dezypraminy.

Preparat zawiera substancję Citalopram.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 20 mg lub 40 mg cytalopramu w postaci bromowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 20 mg cytalopramu w postaci bromowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 10mg, 20 mg lub 40 mg cytalopramu w postaci cytalopramu bromowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 20 mg cytalopramu w postaci bromowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 40 mg cytalopramu w postaci bromowodorku. Preparat zawiera mannitol.

1 tabl. powl. zawiera 24,98 mg bromowodorku citalopramu, co odpowiada 20 mg citalopramu.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg lub 40 mg cytalopramu.

1 tabl. powl. zawiera 20 mg cytalopramu, co odpowiada 24,98 mg bromowodorku cytalopramu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.