Cirrus® Duo

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg dichlorowodorku cetyryzyny (o natychmiastowym uwalnianiu) oraz 120 mg chlorowodorku pseudoefedryny (o przedłużonym uwalnianiu). Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cirrus® Duo 14 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 28,78zł 2017-10-31

Działanie

Preparat złożony, połączenie leku przeciwhistaminowego z sympatykomimetykiem. Cetyryzyna jest silnym, wybiórczym antagonistą receptora histaminowego H1. Hamuje zależną od histaminy wczesną fazę reakcji alergicznej, zmniejsza migrację komórek reakcji zapalnej oraz uwalnianie mediatorów, związanych z późną fazą reakcji alergicznej. Szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi zazwyczaj w ciągu 1 h po podaniu na czczo. Jest wydalana w około 65% z moczem w postaci nie zmienionej. Pseudoefedryna obkurcza naczynia krwionośne, zmniejszając przekrwienie błony śluzowej nosa. Podana w postaci tabletek o przedłużonym działaniu osiąga maksymalne stężenie we krwi w ciągu 2 do 6 h po podaniu wielokrotnym. Jest wydalana z moczem w postaci nie zmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 12 rż.: 1 tabl. 2 razy na dobę (rano i wieczorem), w czasie posiłków lub między posiłkami. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać okresu występowania objawów i nie powinien być dłuższy niż 2 - 3 tyg. Po zmniejszeniu nasilenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, można kontynuować leczenie samą cetyryzyną, jeśli to konieczne. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek lub wątroby należy zmniejszyć dawkę do 1 tabl. na dobę. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania i popijać odpowiednią ilością płynu. Tabl. nie wolno przełamywać, żuć ani kruszyć.

Wskazania

Leczenie objawów sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takich jak: przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie, wodnista wydzielina z nosa (katar) oraz świąd nosa i spojówek. Lek jest przeznaczony do stosowania w przypadkach, gdy pożądane jest zarówno działanie przeciwalergiczne dichlorowodorku cetyryzyny, jak i zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa działanie chlorowodorku pseudoefedryny.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne, efedrynę, piperazynę lub jej pochodne, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie nadciśnienie tętnicze lub ciężka postać choroby niedokrwiennej serca. Ciężka niewydolność nerek. Niewyrównana nadczynność tarczycy. Ciężkie zaburzenia rytmu serca. Guz chromochłonny rdzenia nadnerczy. Jaskra lub zwiększone ciśnienie śródgałkowe. Zatrzymanie moczu. Udar mózgu w wywiadzie. Grupy wysokiego ryzyka wystąpienia udaru krwotocznego mózgu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jednocześnie: dihydroergotaminę, inhibitory monoaminooksydazy (MAO), a także w ciągu 2 tyg. po przerwaniu leczenia takimi lekami. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ponieważ połączenia substancji czynnych preparatu nie badano w tej grupie wiekowej oraz ze względu na zawartość pseudoefedryny.

Środki ostrożności

Ze względu na zawartość pseudoefedryny należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem tętniczym, tachykardią, zaburzeniami rytmu serca, chorobą niedokrwienną serca, umiarkowaną niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących: leki sympatykomimetyczne, takie jak leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, zmniejszające łaknienie oraz psychostymulujące, jak np. amfetamina i jej pochodne (nasilenie działania na układ krążenia); trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; leki przeciwnadciśnieniowe (osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego); alkohol lub leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego (nasilenie działania hamującego czynność ośrodkowego układu nerwowego oraz pogorszenie sprawności psychofizycznej); glikozydy nasercowe, takie jak digoksyna lub digitoksyna (ryzyko zaburzeń rytmu serca). Ponadto, należy również zachować ostrożność u pacjentów z chorobami, w których przeciwwskazane jest stosowanie leków cholinolitycznych, np. rozrost gruczołu krokowego lub utrudnione opróżnianie pęcherza moczowego. Szczególną ostrożność należy także zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru krwotocznego mózgu tj. jednoczesne stosowanie leków zwężających naczynia krwionośne (np. bromokryptyny, pergolidu, lizurydu, kabergoliny, ergotaminy) lub jakiegokolwiek innego leku zmniejszającego przekrwienie błony śluzowej (np. fenylopropanolaminy, fenylefryny, efedryny), podawanego doustnie lub donosowo), ponieważ skurcz naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego zwiększają ryzyko udaru krwotocznego mózgu. W związku z naczyniozwężającym działaniem pseudoefedryny zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ryzykiem występowania stanów nadkrzepliwości, na przykład w przebiegu chorób zapalnych jelit. Ostrożnie stosować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy przyjmują jednocześnie NLPZ (NLPZ i pseudoefedryna mogą zwiększać ciśnienie tętnicze). Stwierdzano przypadki nadużywania pseudoefedryny, podobnie jak w przypadku innych substancji działających pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy. Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: nerwowość, bezsenność; zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego), zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, senność; tachykardia; suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności; astenia. Niezbyt często: niepokój, pobudzenie. Rzadko: reakcje nadwrażliwości; omamy; drgawki, drżenie; zaburzenia rytmu serca; bladość, nadciśnienie tętnicze; wymioty; zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie stężenia bilirubiny); suchość skóry, wysypka, zwiększona potliwość, pokrzywka; dyzuria (bolesne lub utrudnione oddawanie moczu). Bardzo rzadko: zaburzenia psychotyczne; zaburzenia smaku, incydenty mózgowo-naczyniowe (udar mózgu); zapaść krążeniowa; niedokrwienne zapalenie okrężnicy; wysypka polekowa, obrzęk naczynioruchowy. Częstość nieznana: zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenicy, ból oka, zaburzenia widzenia, światłowstręt; duszność; zaburzenia erekcji.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią. Badanie na szczurach nie wykazało wpływu na płodność po podaniu doustnym dawki 160 mg/kg mc. (cetyryzyny w dawce 6,4 mg/kg mc. oraz pseudoefedryny w dawce 153,6 mg/kg mc.), co odpowiadało 2- do 3-krotnie większej ogólnoustrojowej ekspozycji na cetyryzynę niż po podaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi.

Uwagi

Lek należy odstawić na 3 dni przed wykonaniem alergicznych testów skórnych. Pacjenci planujący prowadzenie pojazdów, wykonywanie potencjalnie niebezpiecznych czynności lub obsługiwanie maszyn nie powinni przekraczać zalecanej dawki oraz powinni zwrócić uwagę na indywidualną reakcję organizmu na lek. W razie wystąpienia senności, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów, wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności i obsługiwania maszyn. Jednoczesne stosowanie cetyryzyny z alkoholem lub innymi substancjami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, może dodatkowo osłabiać zdolność reagowania i koncentrację. Cetyryzyna w dawkach większych niż zalecane może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy.

Interakcje

Nie były prowadzone badania interakcji dla skojarzenia cetyryzyny z pseudoefedryną. Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego podawania cetyryzyny oraz cymetydyny, ketokonazolu, erytromycyny, azytromycyny, antypiryny, pseudoefedryny, glipizydu, diazepamu, teofiliny. W badaniu po podaniu wielokrotnym teofiliny (400 mg raz na dobę) i cetyryzyny obserwowano niewielkie (o 16%) zmniejszenie klirensu cetyryzyny; natomiast jednoczesne podawanie cetyryzyny nie wpływało na ekspozycję na teofilinę. W szczególności jednoczesne podawanie cetyryzyny i makrolidów lub ketokonazolu nie powodowało istotnych klinicznie zmian w zapisie elektrokardiograficznym (EKG). W badaniu po podaniu wielokrotnym rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja organizmu na cetyryzynę uległa zwiększeniu o około 40%, podczas gdy ekspozycja organizmu na rytonawir uległa nieznacznej zmianie (-11%) podczas jednoczesnego podawania cetyryzyny. Podczas równoczesnego stosowania amin sympatykomimetycznych i inhibitorów MAO może wystąpić przełom nadciśnieniowy. W związku z długim okresem działania inhibitorów MAO istnieje możliwość wystąpienia takiej interakcji nawet 15 dni po przerwaniu podawania tych preparatów. Aminy sympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe leków blokujących receptory β-adrenergiczne oraz działających na układ współczulny, np. metylodopy, guanetydyny i rezerpiny. Jednoczesne stosowanie linezolidu z pseudoefedryną może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego u osób z prawidłowym ciśnieniem krwi. Podczas jednoczesnego stosowania pseudoefedryny z glikozydami nasercowymi, takimi jak digoksyna lub digitoksyna, może dojść do zwiększenia ekotopowej aktywności układu bodźcoprzewodzącego serca - należy unikać stosowania leku u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy nasercowe. Leki zobojętniające sok żołądkowy oraz inhibitory pompy protonowej zwiększają szybkość wchłaniania pseudoefedryny, natomiast kaolin zmniejsza ją. Jednoczesne stosowanie z halogenowanymi środkami do znieczulenia ogólnego może powodować lub nasilać komorowe zaburzenia rytmu. Nie stwierdzono, by posiłek wysokotłuszczowy zmieniał biodostępność obu substancji czynnych preparatu; jednak wtedy maksymalne stężenie cetyryzyny w osoczu występuje później i jest mniejsze.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg dichlorowodorku cetyryzyny (o natychmiastowym uwalnianiu) oraz 120 mg chlorowodorku pseudoefedryny (o przedłużonym uwalnianiu). Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny; preparat zawiera laktozę.

1 saszetka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; lek zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 300 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 12 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera sorbitol i czerwień koszenilową.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny i 80,62 mg laktozy.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny.

1 tabl. zawiera: 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.