Ciprobay® 500

1 tabl. powl. zawiera 250 lub 500 mg ciprofloksacyny w postaci chlorowodorku (jednowodzian).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ciprobay® 500 10 szt., tabl. powl. 40,82zł 2017-10-31

Działanie

Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Wywiera działanie bakteriobójcze poprzez zaburzanie replikacji DNA bakterii w wyniku hamowania aktywności gyrazy DNA. Ciprofloksacyna jest aktywna wobec większości bakterii opornych na antybiotyki β-laktamowe, aminoglikozydy, makrolidy, polipeptydy, kotrimoksazol, doksycyklinę, pochodne nitrofuranu. Szczególnie silnie działa na bakterie Gram-ujemne, m.in. Haemophilus influenzae, Neisseria spp., Enterobacteriaceae (rodzaje Salmonella, Shigella, Citrobacter, Proteus, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Escherichia coli), Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Vibrio spp., Moraxella catarrhalis, Campylobacter spp., Legionella pneumophila. Spośród bakterii Gram-dodatnich najsilniej działa na Staphylococcus aureus i S. epidermidis. Wykazuje zmienne działanie wobec Streptococcus spp., Enterococcus faecalis, Mycoplasma hominis, Mycobacterium tuberculosis i M. fortuitum. Nie działa na Bacteroides fragilis, Enterococcus faecium, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Treponema pallidum, Nocardia asteroides. Wykazuje krzyżową oporność z innymi fluorochinolonami. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (70-80%), osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-30%. Doskonale przenika do płynów ustrojowych i tkanek, zwłaszcza do płuc, żółci, gruczołu krokowego, migdałków podniebiennych, kości, płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest częściowo metabolizowany w wątrobie. T0,5 wynosi 3-5 h. Ciprofloksacyna jest wydalana głównie w postaci nie zmienionej z moczem oraz jako metabolity.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia górnych dróg oddechowych: ostre nasilenie przewlekłego zapalenia zatok, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez 7-14 dni. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 750 mg 2 razy na dobę, przez 28 dni-3 miesiące. Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego: 250-500 mg 2 razy na dobę, przez 3 dni; u kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg w dawce pojedynczej. Powikłane zapalenie pęcherza moczowego, niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg 2 razy na dobę, przez 7 dni. Powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez co najmniej 10 dni, w szczególnych przypadkach (np. ropnie) leczenie można kontynuować powyżej 21 dni. Zapalenie gruczołu krokowego: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez 2-4 tyg. (ostre) lub 4-6 tyg. (przewlekłe). Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy i zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis: 500 mg w pojedynczej dawce. Zapalenie jądra i najądrza oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez co najmniej 14 dni. Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze, w tym Shigella spp. inne niż Shigella dysenteriae typu 1 oraz empiryczne leczenie biegunki podróżnych: 500 mg 2 razy na dobę, przez 1 dzień. Biegunka wywołana przez Shigella dysenteriae typu 1: 500 mg 2 razy na dobę, przez 5 dni. Biegunka wywołana przez Vibrio cholerae: 500 mg 2 razy na dobę, przez 3 dni. Dur brzuszny: 500 mg 2 razy na dobę, przez 7 dni. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram-ujemne: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez 5-14 dni. Zakażenia kości i stawów: 500-750 mg 2 razy na dobę, przez maksymalnie 3 miesiące. Leczenie zakażeń lub zapobieganie im u pacjentów z neutropenią (lek podawać w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi): 500-750 mg 2 razy na dobę, przez cały okres występowania choroby. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów, którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie (należy jak najszybciej rozpocząć leczenie): 500 mg 2 razy na dobę, przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis. Dzieci i młodzież. Mukowiscydoza: 20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę, przez 10-14 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek: 10-20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę, przez 10-21 dni. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie (należy jak najszybciej rozpocząć podawanie leku): 10-15 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 500 mg na jedną dawkę, przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis. Inne ciężkie zakażenia: 20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę. Podczas leczenia zakażeń wywołanych przez niektóre bakterie (Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp. lub Staphylococcus spp.) może być konieczne podawanie większych dawek cyprofloksacyny oraz stosowanie w skojarzeniu z innymi odpowiednimi środkami przeciwbakteryjnymi.Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek. Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca jest zależna od ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny: klirens kreatyniny >60 ml/min, stężenie kreatyniny 169 µmol/l: 250-500 mg co 24 h; pacjenci poddawani hemodializie i dializie otrzewnowej, stężenie kreatyniny >169 µmol/l: 250-500 mg co 24 h (po dializie). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna zmiana dawkowania. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniem czynności nerek i (lub) wątroby.Tabl. popijać płynem, nie rozgryzać. Można je podawać z posiłkami lub bez. Cyprofloksacyna szybciej wchłania się, gdy lek jest przyjmowany na pusty żołądek. Leku nie podawać z produktami nabiałowymi ani sokami owocowymi wzbogaconymi minerałami.

Wskazania

Dorośli. Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne: zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenie oskrzeli, zapalenie płuc. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowane przez bakterie Gram-ujemne. Zakażenia układu moczowego. Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy. Zapalenie jądra i najądrza, w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae. Zapalenie narządów miednicy mniejszej, w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae. Zakażenia układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych). Zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Zakażenia kości i stawów. Leczenie zakażeń u pacjentów z neutropenią. Zapobieganie zakażeniom u pacjentów z neutropenią. Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie). Dzieci i młodzież. Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy wywołane przez Pseudomonas aeruginosa. Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmieniczkowe zapalenie nerek. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie). Cyprofloksacynę można także zastosować do leczenia ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, jeśli uzna się to za konieczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cyprofloksacynę, inne chinolony lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Jednoczesne stosowanie z tyzanidyną.

Środki ostrożności

Monoterapia cyprofloksacyną nie jest przeznaczona do leczenia ciężkich zakażeń ani zakażeń, które mogą być wywołane przez bakterie Gram-dodatnie i beztlenowe. W takich zakażeniach cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Cyprofloksacyna nie jest zalecana do leczenia zakażeń streptokokowych układu oddechowego, ze względu na niewystarczającą skuteczność. Zapalenia jądra i najądrza oraz zapalenia narządów miednicy mniejszej mogą być wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae; cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Jeśli po 3 dniach nie zaobserwuje się poprawy klinicznej, należy rozważyć inne sposoby leczenia. W zakażeniach kości i stawów cyprofloksacynę należy stosować w leczeniu skojarzonym z innymi preparatami przeciwbakteryjnymi zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych. Ze względu na ryzyko wystąpienia artropatii, leczenie można rozpocząć wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Doświadczenie w leczeniu dzieci od roku do 5 lat jest ograniczone. W powikłanych zakażeniach układu moczowego należy rozważyć leczenie cyprofloksacyną, jeżeli nie można zastosować innych metod leczenia i decyzję należy oprzeć na wynikach dokumentacji mikrobiologicznej. Jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne należy przerwać stosowanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie. Leku nie należy stosować u pacjentów z chorobami (zaburzeniami) ścięgien, związanymi z wcześniejszym leczeniem chinolonami (w bardzo rzadkich przypadkach po mikrobiologicznym potwierdzeniu czynnika wywołującego zakażenie i po ocenie stosunku korzyści do ryzyka można zalecić pacjentom cyprofloksacynę do leczenia niektórych ciężkich zakażeń, jeśli standardowe leczenie było nieskuteczne lub występuje oporność bakterii). Ryzyko zaburzeń ścięgien może być zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Jeśli wystąpią objawy zapalenia ścięgien należy przerwać leczenie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z miastenią, z zaburzeniami o.u.n. (predysponującymi do wystąpienia drgawek) oraz z ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu typu torsades de pointes. W przypadku wystąpienia drgawek, depresji, psychozy, objawów neuropatii (ból, uczucie palenia, mrowienie, drętwienie, osłabienie) oraz objawów choroby wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd, tkliwość brzucha) lek należy odstawić. Zachować szczególną ostrożność w przypadku wystąpienia biegunki, podejrzewając u pacjenta rzekomobłoniaste zapalenie jelit preparat należy odstawić i zastosować odpowiednie leczenie. Przeciwwskazane jest wówczas podawanie leków hamujących perystaltykę. Podczas leczenia cyprofloksacyną może wystąpić krystaluria - pacjenci powinni być dobrze nawodnieni, należy unikać alkalicznego odczynu moczu. Należy unikać stosowania leku u pacjentów z niedoborem G-6-PD chyba, że uzna się, że potencjalna korzyść przeważa nad potencjalnym ryzykiem (wówczas należy obserwować czy u pacjenta nie występuje hemoliza). W trakcie lub po zakończeniu leczenia może być wyizolowany szczep bakteryjny oporny na cyprofloksacynę, mogący nie powodować objawów nadkażenia; w wyniku długotrwałego leczenia lub leczenia zakażeń szpitalnych i (lub) zakażeń wywołanych przez gatunki Staphylococcus i Pseudomonas ryzyko wyselekcjonowania opornych szczepów może być większe. Cyprofloksacyna hamuje CYP1A2, może więc spowodować zwiększenie stężenia w osoczu równocześnie przyjmowanych substancji metabolizowanych przez ten enzym (np. teofilina, klozapina, ropinirol, tyzanidyna); należy obserwować pacjenta, czy nie występują objawy przedawkowania tych leków. Nie zaleca się jednoczesnego podawania z metotreksatem.

Niepożądane działanie

Często: nudności, biegunka. Niezbyt często: nadkażenia grzybicze, eozynofilia, brak łaknienia, nadmierna aktywność psychomotoryczna, pobudzenie, ból i zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku; wymioty, bóle żołądka i jelit, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zwiększenie aktywności transaminaz, zwiększenie stężenia bilirubiny, wysypka, świąd, pokrzywka, bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyn, ból pleców, ból klatki piersiowej), bóle stawów, zaburzenie czynności nerek, osłabienie, gorączka, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi. Rzadko: zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko mogące zagrażać życiu), leukopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukocytoza, trombocytopenia, trombocytemia, reakcje alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy; hiperglikemia, splątanie i dezorientacja, reakcje lękowe, niezwykłe sny, depresja, omamy, parestezje, dyzestezje, niedoczulica, drżenie, drgawki, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu lub zaburzenie słuchu, tachykardia, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, omdlenia, duszność (w tym stan astmatyczny), upośledzenie czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, reakcje wrażliwości na światło, ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni, niewydolność nerek, krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, obrzęk, pocenie się (nadmierna potliwość), nieprawidłowe stężenie protrombiny, zwiększenie aktywności amylazy. Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, pancytopenia (zagrażająca życiu), hamowanie czynności szpiku kostnego (zagrażające życiu), reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny (zagrażający życiu), reakcja podobna do choroby posurowiczej; reakcje psychotyczne; migrena, zaburzenia koordynacji, zakłócenia chodu, zaburzenia węchu, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, zniekształcone widzenie kolorów, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, martwica wątroby (bardzo rzadko postępująca w zagrażającą życiu niewydolność wątroby), wybroczyny, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, zespół Stevensa-Johnsona (mogący zagrażać życiu), toksyczno martwicze oddzielanie naskórka (mogąca zagrażać życiu), osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii. Częstość nieznana: neuropatia obwodowa, arytmia komorowa, wydłużenie odstępu QT, torsades de pointes. U dzieci artropatia występowała często.

Ciąża i laktacja

Dostępne dane dotyczące podawania cyprofloksacyny kobietom w ciąży nie wskazują, aby wywoływała ona wady rozwojowe lub działała toksycznie na płód i noworodka. Jednak nie można wykluczyć, że lek może powodować uszkodzenie chrząstki stawowej u niedojrzałego organizmu ludzkiego lub płodu. Zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży. W związku z ryzykiem uszkodzenia chrząstek stawów stosowanie cyprofloksacyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Uwagi

Podczas leczenia należy unikać intensywnego światła słonecznego oraz promieniowania UV. Występująca in vitro aktywność cyprofloksacyny przeciw Mycobacterium tuberculosis może powodować fałszywie ujemne wyniki testów bakteriologicznych. Cyprofloksacyna może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn (ze względu na swoje działania neurologiczne).

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z tyzanidyną. Preparaty zawierające wielowartościowe kationy, substancje mineralne (np. jony wapnia, magnezu, glinu, żelaza), polimery wiążące fosforany (np. sewelamer), sukralfat, leki zobojętniające sok żołądkowy, leki o dużej pojemności buforowej (np. tabletki dydanozyny), które zawierają jony magnezu, glinu lub wapnia zmniejszają wchłanianie cyprofloksacyny z przewodu pokarmowego; cyprofloksacynę należy stosować 1-2 h przed lub 4 h po podaniu tych preparatów. Nie dotyczy to leków wpływających na wydzielanie soku żołądkowego z grupy inhibitorów H2. Probenecyd zakłóca wydzielanie cyprofloksacyny przez nerki, co powoduje zwiększenie jej stężenia w surowicy. Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie w surowicy: teofiliny, klozapiny, ropinirolu, tyzanidyny, kofeiny, pentoksyfiliny - pacjentów należy kontrolować pod kątem objawów przedawkowania, może być konieczne oznaczenie stężenia tych substancji w surowicy krwi, szczególnie teofiliny. Przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny i fenytoiny, stężenie fenytoiny w surowicy może ulec zmianie - zaleca się monitorowanie stężenia leku. Przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może nasilić się ich działanie- zaleca się częste kontrole INR. Nie zaleca się równoczesnego stosowania metotreksatu i cyprofloksacyny, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu w surowicy. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatu z produktami nabiałowymi lub popijania napojami wzbogaconymi w minerały (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem), ponieważ produkty te mogą zmniejszać wchłanianie leku. Wapń występujący w posiłkach nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.

Preparat zawiera substancję Ciprofloxacin hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

1 pojemnik (50 ml, 100 ml lub 200 ml) zawiera odpowiednio 100 mg, 200 mg lub 400 mg cyprofloksacyny w postaci monowodzianu chlorowodorku. 1 ml roztworu zawiera mleczan sodu i chlorek sodu.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny (w postaci chlorowodorku) oraz 0,25 mg fluocynolonu (w postaci acetonidu); lek zawiera p-hydroksybenzoesany.

1 ml roztworu lub 1 g maści do oczu zawiera 3 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku. Preparat w postaci kropli zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 250 lub 500 mg ciprofloksacyny w postaci chlorowodorku (jednowodzian).

1 ml roztworu zawiera 2 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg cyprofloksacyny w postaci jednowodnego chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.