Cilan

1 tabl. powl. zawiera 0,5 mg, 1 mg, 2,5 mg lub 5 mg cylazaprylu (oraz odpowiednio: 62,478 mg, 61,956 mg, 123,39 mg lub 120,78 mg laktozy).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cilan 30 szt., tabl. powl. 26,56zł 2017-10-31

Działanie

Cylazapryl jest długo działającym inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), hamującym aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron i konwersję nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II - substancję o silnym działaniu naczynioskurczowym. Cylazapryl jest skuteczny we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego pierwotnego oraz w nadciśnieniu tętniczym pochodzenia nerkowego. Powoduje obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, zwykle bez składowej ortostatycznej. Cylazapryl jest substancją nieaktywną biologicznie - po wchłonięciu z przewodu pokarmowego jest przekształcany do aktywnego cylazaprylatu. Biodostępność cylazaprylatu wynosi ok. 60%. Cmax we krwi osiąga w ciągu 2 h po podaniu. Cylazaprylat jest wydalany w niezmienionej postaci głównie przez nerki, a jego efektywny T0,5 wynosi 9 h.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze: zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę; dawkę podtrzymującą ustala się indywidualnie, zwykle jest to 2,5-5 mg na dobę. Jeśli po zastosowaniu dawki 5 mg nie uzyskuje się normalizacji ciśnienia, można jednocześnie zastosować lek moczopędny w małej dawce (z innej grupy niż leki moczopędne oszczędzające potas). U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym leczonych lekami moczopędnymi 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia cylazaprylem należy odstawić lek moczopędny. Zalecana dawka początkowa cylazaprylu u tych pacjentów wynosi 0,5 mg raz na dobę. W razie konieczności, stosowanie leku moczopędnego można wznowić później. Przewlekła niewydolność serca. Preparat można stosować jednocześnie z glikozydami naparstnicy i (lub) z lekami moczopędnymi; zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg raz na dobę, pod ścisłym nadzorem lekarskim; dawkę należy zwiększyć do najmniejszej dawki podtrzymującej wynoszącej 1 mg na dobę i dalej do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej 1-2,5 mg na dobę. Dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z niewydolnością nerek: CCr >40 ml/min - dawka początkowa 1 mg raz na dobę, dawka maksymalna 5 mg raz na dobę; CCr 10-40 ml/min - dawka początkowa 0,5 mg raz na dobę, dawka maksymalna 2,5 mg raz na dobę); CCr Pacjenci w podeszłym wieku. Nadciśnienie: dawka początkowa - 0,5-1 mg raz na dobę, dawka podtrzymująca ustalana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta i tolerancji leku. Przewlekła niewydolność serca: dawka początkowa - 0,5 mg, dawka podtrzymująca - 1-2,5 mg; u pacjentów w podeszłym wieku z przewlekłą niewydolnością serca przyjmujących duże dawki leków moczopędnych należy bezwzględnie przestrzegać rozpoczynanie leczenia od dawki 0,5 mg na dobę. Dzieci. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania cylazaprylu u dzieci nie zostały ustalone - nie zaleca się stosowania. Sposób podania. Lek przyjmuje się raz na dobę, zawsze o tej samej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego. Leczenie przewlekłej niewydolności serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cylazapryl, inne inhibitory ACE lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z leczeniem inhibitorami ACE. Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR 2). II i III trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów ze zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, jak ma to miejsce w przypadku zwężenia zastawki aortalnej lub kardiomiopatii przerostowej. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia, zachować ostrożność u pacjentów: z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (związanymi ze stosowaniem leków moczopędnych, dietą z ograniczeniem soli, dializami, biegunką lub wymiotami), z ciężkim nadciśnieniem tętniczym renino-zależnym, z bardziej nasiloną niewydolnością serca, leczonych dużymi dawkami diuretyków pętlowych, pacjentów z hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek - należy uważnie obserwować tych pacjentów na początku leczenia i podczas zwiększania dawki; jeżeli to możliwe, należy odstawić na pewien czas lek moczopędny. Powyższe uwagi dotyczą również pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego, u których nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi może wywołać zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy. Przejściowe niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do podawania dalszych dawek leku, pod warunkiem zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w następstwie uzupełnienia objętości płynów. Jeżeli niedociśnienie tętnicze staje się objawowe, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie cylazaprylu. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu z zastosowaniem środków powodujących niedociśnienie tętnicze, cylazapryl może hamować powstawanie angiotensyny II, wtórnie do kompensacyjnie uwolnionej reniny - podawanie cylazaprylu należy przerwać na jeden dzień przed planowanym zabiegiem chirurgicznym; w przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego spowodowanego tym mechanizmem, można je skorygować poprzez zwiększenie objętości płynów. Zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z niewydolnością nerek (wskazana modyfikacja dawkowania) - regularnie kontrolować stężenie potasu oraz kreatyniny we krwi. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z CCr <10 ml/min. U pacjentów z objawową niewydolnością serca, niedociśnienie tętnicze występujące po podaniu dawki początkowej inhibitora ACE może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, po podaniu inhibitora ACE może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, zazwyczaj odwracalne po zakończeniu leczenia; dotyczy to szczególnie pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku, gdy współistnieje nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz niewydolności nerek - u tych pacjentów leczenie należy rozpocząć pod ścisłą kontrolą medyczną, od małych dawek oraz ostrożnie zwiększać dawkę; należy przerwać leczenie lekami moczopędnymi oraz monitorować czynność nerek przez pierwsze tygodnie leczenia cylazaprylem. Brak informacji dotyczących stosowania cylazaprylu u osób po przebytej ostatnio transplantacji nerki. Ze względu na ryzyko niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii i zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek), nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu RAA (np. poprzez łączne stosowanie inhibitora ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem); jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. Nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, np. u pacjentów z niewydolnością nerek, niewyrównaną cukrzycą, przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub leków zwiększających stężenie potasu w surowicy - regularnie monitorować stężenie potasu we krwi. Ze względu na ryzyko neutropenii i agranulocytozy zaleca się okresowe oznaczanie liczby leukocytów u pacjentów z chorobami tkanki łącznej (kolagenozy naczyń), przyjmujących leki immunopresyjne, allopurynol lub prokainamid, a także, gdy czynniki te współistnieją, w szczególności, jeśli uprzednio występowały zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z cukrzycą należy dokładnie monitorować glikemię podczas pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, u których wystąpiła żółtaczka lub zwiększyła się aktywność enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitorów ACE oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. U pacjentów dializowanych z użyciem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych - należy rozważyć zastosowanie leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy lub błon dializacyjnych innego rodzaju. U pacjentów wymagających leczenia odczulającego jadem owadów błonkoskrzydłych lub poddawanych zabiegowi LDL-aferezy z użyciem siarczanu dekstranu zaleca się czasowe przerwanie podawania inhibitorów ACE, ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. U pacjentów, u których wystąpi obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, błon śluzowych, głośni i lub krtani, cylazapryl należy natychmiast odstawić, wdrożyć odpowiednie leczenie i monitorować pacjenta, aż do całkowitego ustąpienia objawów obrzęku (obserwowano przypadki śmiertelne w wyniku obrzęku naczynioruchowego związanego z obrzękiem krtani lub języka). Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym niezależnym od przyjmowania inhibitorów ACE w wywiadzie, mogą mieć podwyższone ryzyko wystąpienia obrzęku podczas przyjmowania cylazaprylu. Obrzęk naczynioruchowy jelit powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów leczonych inhibitorami ACE. Bardziej narażeni na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego są pacjenci rasy czarnej. U pacjentów rasy czarnej cylazapryl może być mniej skuteczny. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy uwzględnić kaszel indukowany przez inhibitory ACE. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze (w tym objawowe niedociśnienie tętnicze), kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenia smaku, niestrawność, biegunka, zaparcia, skurcze mięśni, wysypka, świąd, osłabienie. Niezbyt często: zaburzenia nastroju lub zaburzenia snu, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk twarzy, kończyn, warg, błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani; pokrzywka, niewydolność nerek, impotencja, nadmierna potliwość. Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. Bardzo rzadko: splątanie, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego i udar (prawdopodobnie wtórnie do nasilenia niedociśnienia tętniczego u pacjentów z grup dużego ryzyka), eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia; niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6-PD. Może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi i (lub) hiperkaliemia (ustępujące po odstawieniu leku), szczególnie w przypadku niewydolności nerek, ciężkiej niewydolności serca oraz nadciśnienia naczyniowo-nerkowego.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży. Inhibitory ACE stosowane w ciąży powodują u noworodków małowodzie oraz niedociśnienie i (lub) bezmocz. Nie wiadomo, czy cylazapryl przenika do mleka kobiecego (jest obecny w mleku zwierząt) - nie stosować leku w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub znużenie - zachować ostrożność.

Interakcje

Podwójna blokada układu RAA, np. poprzez zastosowanie inhibitora ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa częstość występowania niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii - takie połączenie nie jest zalecane; jeśli takie skojarzenie jest konieczne, powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty łącznie z dokładnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. Inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Stosowanie cylazaprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR2). U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, zwłaszcza z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego na początku terapii inhibitorem ACE - ryzyko wystąpienia niedociśnienia można zmniejszyć odstawiając leki moczopędne, wyrównując zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej przed rozpoczęciem leczenia oraz przez zastosowanie małych, stopniowo zwiększanych dawek cylazaprylu. Podczas jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas (np.: spironolakton, triamteren, amiloryd), preparatów potasu, substytutów soli zawierających potas lub innych leków powodujących zwiększenie stężenia potasu we krwi (np. heparyna) może wystąpić hiperkaliemia - nie zaleca się stosowania cylazaprylu z tymi preparatami, a jeżeli jest to konieczne, należy zachować szczególną ostrożność i często kontrolować stężenie potasu we krwi. Cylazapryl zwiększa stężenie litu we krwi i nasila jego toksyczność - nie zaleca się łącznego stosowania, a jeżeli to konieczne należy systematycznie kontrolować stężenie litu. Stosowanie cylazaprylu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi i insuliną może zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę) mogą osłabiać hipotensyjne działanie preparatu; ponadto zwiększa się ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii (zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem rozwoju niewydolności nerek, np. w podeszłym wieku lub odwodnionych). Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, nitrogliceryną, innymi azotanami lub z lekami rozszerzającymi naczynia może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Leki przeciwpsychotyczne, TLPD, środki znieczulające ogólnie mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie inhibitorów ACE. Lek może być stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (stosowanym jako lek przeciwpłytkowy), lekami trombolitycznymi, β-adrenolitykami i (lub) azotanami.

Preparat zawiera substancję Cilazapril.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 1 mg, 2,5 mg lub 5 mg cylazaprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg cylazaprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg lub 5 mg cylazaprylu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,5 mg, 1 mg, 2,5 mg lub 5 mg cylazaprylu (oraz odpowiednio: 62,478 mg, 61,956 mg, 123,39 mg lub 120,78 mg laktozy).

1 tabl. zawiera 1 mg, 2,5 mg lub 5 mg cylazaprylu bezwodnego. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg cylazaprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.