Chlorprothixen Zentiva®

1 tabl. powl. zawiera 15 mg lub 50 mg chlorowodorku chlorprotiksenu. Preparat (rdzeń tabletki) zawiera laktozę i sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Chlorprothixen Zentiva® 50 szt., tabl. powl. 19,06zł 2017-10-31

Działanie

Pochodna tioksantenu o działaniu przeciwpsychotycznym. Mechanizm działania polega na blokowaniu postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych w mózgu oraz na blokowaniu receptorów α-adrenergicznych i hamowaniu uwalniania większości hormonów podwzgórzowych i przysadkowych. Lek zwiększa stężenie prolaktyny w wyniku zablokowania prolaktynostatyny. W przeciwieństwie do innych pochodnych tioksantenu, chlorprotiksen wykazuje wyraźne działanie sedatywne, ponieważ hamuje bodźce płynące do układu siatkowatego pnia mózgu. Działa także przeciwwymiotnie poprzez hamowanie chemoreceptorów w rdzeniu kręgowym. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a jego działanie pojawia się w ciągu 30 min. Przenika przez barierę krew-mózg, ma dużą objętość dystrybucji w organizmie. Wiąże się z białkami osocza w >99%. Jest intensywnie metabolizowany w wątrobie i wydalany w postaci metabolitów z moczem i kałem. T0,5 wynosi 8-12 h. Lek przenika przez barierę łożyskową i w niewielkich ilościach jest wydzielany do mleka matki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nerwice: zazwyczaj 15 mg 1-3 razy na dobę. Zaburzenia psychotyczne: zazwyczaj 50-100 mg 2-4 razy na dobę. Dawkę dobową należy podzielić tak, aby większa dawka została podana przed snem.

Wskazania

Leczenie psychoz endogennych i organicznych ze stanami pobudzenia ruchowego i agresywnością, niepokoju i bezsenności w nerwicach i zaburzeniach psychosomatycznych, psychoz alkoholowych. Lek do stosowania w chirurgii w premedykacji dla uspokojenia pacjenta i zmniejszenia reakcji neurowegetatywnych oraz w celu zapobiegania wymiotom pooperacyjnym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chlorprotiksen, pochodne tioksantenu lub inne składniki preparatu. Upośledzenie hemopoezy, nieprawidłowości w obrazie krwi. Depresja o.u.n. (w tym depresja o.u.n. przebiegająca w zatruciu lekami lub alkoholem). Stany śpiączkowe. Zapaść krążeniowa. Dzieci <6 lat.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów: z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, układu krążenia lub układu oddechowego (np. z zapaleniem płuc, astmą, rozedmą płuc), jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, cukrzycą, rozrostem gruczołu krokowego (zwiększone ryzyko zatrzymania moczu), niedorozwojem umysłowym, padaczką (lek obniża próg drgawkowy), skłonnością do omdleń, chorobą Parkinsona (nasilenie objawów pozapiramidowych), narażonych na działanie skrajnych temperatur, w podeszłym wieku, z chorobą alkoholową, nadużywających leków o hamującym działaniu na o.u.n. (ryzyko nasilenia działania hamującego) oraz w czasie leczenia elektrowstrząsami. Podczas stosowania leku u dzieci istnieje zwiększone ryzyko działania hepatotoksycznego z objawami zespołu Reye'a. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat - brak wystarczających badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. U pacjentów z nadwrażliwością na pochodne fenotiazyny istniej ryzyko nadwrażliwości na pochodne tioksantenu. Odnotowano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. U pacjentów stosujących leki z tej grupy często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie stosowania leku należy ocenić wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE i zastosować odpowiednie środki profilaktyczne. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem, stosujący leki przeciwpsychotyczne, mają nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących tych leków; przyczyna tego zwiększonego ryzyka nie jest znana. Lek nie jest przeznaczony do leczenia zaburzeń zachowania powiązanych z otępieniem. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość sacharozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Ryzyko rozwoju działań niepożądanych zwiększa się przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Jest również większe u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku. Często: senność, ból głowy, zawroty głowy, częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, zmęczenie, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: dystonia, akatyzja, objawy pozapiramidowe, suchość w ustach. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, apatia, wzmożony niepokój, napady padaczkopodobne, zaburzenia akomodacji, zatkany nos, nudności, zapalenie skóry (rzadko złuszczające), nadwrażliwość na światło, świąd, rumień, wyprysk, zaburzenia termoregulacji organizmu. Bardzo rzadko: upośledzenie hemopoezy (leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, pancytopenia, eozynofilia, agranulocytoza), hiperglikemia, złośliwy zespół neuroleptyczny - ZZN (w przypadku wystąpienia objawów ZZN preparat należy natychmiast odstawić i wdrożyć leczenia objawowe w oddziale OIOM lub w oddziale anestezjologii i reanimacji), późne dyskinezy, barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, złogi w soczewce, złogi w rogówce (ww. zaburzenia ze strony oka występują w przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami), zatrzymanie akcji serca, bradykardia, astma, obrzęk krtani, żółtaczka cholestatyczna (na tle reakcji immunopatologicznej), zespół toczniopodobny, nadmierne wydalanie kwasu moczowego z moczem, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, mlekotok, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Częstość nieznana: incydenty żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym przypadki zatorów tętnicy płucnej i zakrzepicy żył głębokich, priapizm, zespół odstawienia leku u noworodka. W rzadkich przypadkach możliwe jest również wystąpienie nadmiernego podniecenia, zwłaszcza u chorych maniakalnych lub schizoafektywnych (w takich przypadkach wskazana jest zamiana chlorprotiksenu na inny lek neuroleptyczny).

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie zaleca się karmienia piersią w trakcie stosowania preparatu.

Uwagi

Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Chlorprotiksen może powodować fałszywie dodatnie wyniki immunologicznego testu ciążowego z moczu, badania moczu na obecność bilirubiny, a także może powodować zmiany odstępu QT w ekg.

Interakcje

Stosowanie chlorprotiksenu z lekami nasennymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwbólowymi, rozkurczającymi mięśnie, neuroleptykami, lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym a także alkoholem, może nasilić działanie hamujące czynność o.u.n. Leki antycholinergiczne, antymuskarynowe, przeciwhistaminowe i przeciwparkinsonowskie nasilają działanie antycholinergiczne chlorprotiksenu. Chlorprotiksen może blokować α-adrenergiczne działanie adrenaliny, co przy jednoczesnym stosowaniu może prowadzić do hipotonii i tachykardii. Może osłabiać przeciwparkinsonowskie działanie lewodopy. Chlorprotiksen obniża próg drgawkowy - może być konieczna modyfikacja dawkowania leków przeciwpadaczkowych. Stosowany z pochodnymi fenotiazyny, metoklopramidem, haloperidolem lub rezerpiną zwiększa ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych. Może zwiększać stężenie prolaktyny we krwi - w przypadku jednoczesnego stosowania bromokryptyny może być konieczna modyfikacja jej dawkowania. Pochodne tioksantenu mogą maskować ototoksyczne działanie innych leków (szumy uszne, zawroty głowy itp.).

Preparat zawiera substancję Chlorprothixene.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 15 mg lub 50 mg chlorowodorku chlorprotiksenu. Preparat (rdzeń tabletki) zawiera laktozę i sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 325 mg paracetamolu, 200 mg gwajafenezyny, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.