Ceprotin

1 fiolka zawiera 500 j.m. białka C. Roztwór sporządzony przez odtworzenie proszku w 5 ml wody do wstrzykiwań zawiera około 100 j.m./ml białka C z osocza ludzkiego.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ceprotin 1 fiolka + rozp., proszek do sporz. roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Białko C jest glikoproteiną o właściwościach antykoagulacyjnych, wytwarzaną w wątrobie przy udziale witaminy K. Otrzymywane jest z osocza ludzkiego oczyszczonego za pomocą mysich przeciwciał monoklonalnych. Pod wpływem działania kompleksu trombina/trombomodulina ulega przemianie do aktywowanego białka C (APC) - proteazy serynowej, silnie hamującej krzepnięcie krwi, zwłaszcza w obecności kofaktora - białka S. Działanie APC polega na unieczynnieniu aktywowanych form czynników krzepnięcia V i VIII, co prowadzi do zmniejszenia tworzenia trombiny. Wykazano ponadto, że APC może mieć działanie profibrynolityczne. Podanie dożylne leku powoduje natychmiastowe, ale przejściowe zwiększenie stężenia białka C w osoczu. Terapia substytucyjna u pacjentów z niedoborem białka C ma na celu opanowanie powikłań zakrzepowych lub w przypadku podawania profilaktycznego - zapobiec ich wystąpieniu. U osób z bezobjawowym niedoborem białka C, biologiczny okres półtrwania wynosił 4,4-15,8 h, a odzyskanie in vivo wynosiło 25,9-83,2%. U pacjentów z ostrą zakrzepicą, zwiększanie stężenia białka C i biologiczny okres półtrwania mogą być znacznie zmniejszone.

Dawkowanie

Leczenie powinno być rozpoczynane pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w terapii substytucyjnej czynnikami/inhibitorami krzepnięcia, w ośrodkach gdzie możliwe jest monitorowanie aktywności białka C.Dawkę należy dobrać indywidualnie w oparciu o ocenę wyników badań laboratoryjnych. Początkowo należy uzyskać 100% aktywność białka C i utrzymywać ją powyżej 25% w okresie przeprowadzanego leczenia. W celu ustalenia stopnia odzyskania i biologicznego okresu półtrwania zaleca się podanie dawki wstępnej 60-80 j.m./kg mc. Przed i podczas leczenia preparatem zaleca się ustalenie stężenia białka C w osoczu za pomocą oznaczenia aktywności białka C z wykorzystaniem chromogennego substratu. W ostrych stanach zakrzepowych oznaczenia należy wykonywać co 6 h do czasu stabilizacji stanu pacjenta, a następnie 2 razy dziennie i zawsze bezpośrednio przed kolejnym podaniem leku. Z uwagi na duże rozbieżności w indywidualnej odpowiedzi na leczenie, wpływ białka C na parametry krzepnięcia powinien być kontrolowany regularnie. W przypadku przestawiania chorego na stałe leczenie profilaktyczne doustnymi antykoagulantami, podawanie białka C można przerwać dopiero po osiągnięciu stabilnego stanu homeostazy. Dawkowanie antykoagulantu należy rozpoczynać od małych dawek i stopniowo zwiększać.Preparat podaje się we wstrzyknięciu dożylnym z szybkością nie większą niż 2 ml/min. U dzieci o mc. < 10 kg szybkość podawania nie może być większa niż 0,2 ml/kg mc./min.

Wskazania

Leczenie plamicy piorunującej i martwicy skóry wywołanej kumaryną u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C. Ponadto lek jest wskazany w krótkotrwałej profilaktyce u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C, jeśli zachodzi przynajmniej jedno z poniższych uwarunkowań: zagrażający/nieuchronny zabieg operacyjny lub leczenie inwazyjne; podczas rozpoczynania leczenia pochodną kumaryny; jeżeli leczenie samą pochodną kumaryny jest niewystarczające; jeżeli leczenie pochodną kumaryny nie jest możliwe do przeprowadzenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na jakikolwiek składnik preparatu, na białko mysie lub na heparynę, z wyjątkiem użycia w celu opanowania zagrażających życiu powikłań zakrzepowych.

Środki ostrożności

Z uwagi na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, pacjent powinien być poinformowany o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości; w przypadku ich wystąpienia należy natychmiast przerwać podawanie leku. W przypadku wstrząsu należy postępować zgodnie z obowiązującym postępowaniem w leczeniu wstrząsu. W przypadku podawania preparatów przygotowywanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. U pacjentów otrzymujących regularnie lub w sposób powtarzany produkty z białkiem C powinno się wziąć pod uwagę przeprowadzenie odpowiednich szczepień (wirusowe zapalenie wątroby typu A i B). Z uwagi na śladową obecność heparyny w preparacie, należy liczyć się z możliwością wystąpienia małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT) maskowanej symptomatologią ostrej fazy niedoboru białka C. W przypadku podejrzenia HIT należy oznaczyć liczbę płytek we krwi i w razie konieczności przerwać podawanie preparatu. Brak doświadczenia dotyczącego leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (należy zachować szczególną ostrożność).

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pieczenie, kłujący ból w miejscu podania, dreszcze, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka, uogólniona pokrzywka, ból głowy, spadek ciśnienia, letarg, nudności, niepokój ruchowy, częstoskurcz, ucisk w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty i trudności w oddychaniu). Podczas badań klinicznych ponadto bardzo rzadko obserwowano gorączkę, wzrost białka C-reaktywnego, świąd. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano niepokój, krwiak opłucnej, nadmierne pocenie się, podwyższoną temperaturę ciała, zwiększone zapotrzebowanie na katecholaminy w celu utrzymania ciśnienia krwi. Przy podawaniu preparatu pacjentom z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C możliwe jest wytworzenie przeciwciał hamujących białko C.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone. Preparat można stosować wyłącznie w przypadku, gdy spodziewane korzyści leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i dziecka.

Interakcje

Nie są znane obecnie żadne interakcje z innymi lekami. U pacjentów, którzy rozpoczynają leczenie doustnymi antykoagulantami z grupy antagonistów witaminy K (np. warfaryną) może wystąpić przemijający stan nadkrzepliwości zanim pojawi się pożądany efekt przeciwzakrzepowy - w przypadku przestawiania na leczenie tymi lekami, podawanie białka C można przerwać dopiero po osiągnięciu stabilnego stanu homeostazy. Chociaż martwica skóry indukowana warfaryną może wystąpić u każdego pacjenta podczas wprowadzania leczenia doustnymi antykoagulantami, u osób z wrodzonym niedoborem białka C ryzyko to jest szczególnie duże.

Preparat zawiera substancję Protein C.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka Beriplex P/N 250 zawiera nominalnie: 200-480 j.m. czynnika II, 100-250 j.m. czynnika VII, 200-310 j.m. czynnika IX, 220-600 j.m. czynnika X oraz 150-450 j.m. białka C, 120-380 j.m. białka S. 1 fiolka Beriplex P/N 500 zawiera nominalnie: 400-960 j.m. czynnika II, 200-500 j.m. czynnika VII, 400-620 j.m. czynnika IX, 440-1200 j.m. czynnika X oraz 300-900 j.m. białka C, 240-760 j.m. białka S. Specyficzna aktywność czynnika IX wynosi 2,5 j.m./mg białka całkowitego. Lek zawiera sód (do 343 mg/100 ml).

1 fiolka zawiera ludzki kompleks protrombiny - nominalnie: 280-760 j.m. ludzkiego II czynnika krzepnięcia krwi, 180-480 j.m. ludzkiego VII czynnika krzepnięcia krwi, 500 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi, 360-600 j.m. ludzkiego X czynnika krzepnięcia krwi oraz 260-620 j.m. białka C i 240-640 j.m. białka S. Aktywność swoista leku wynosi ≥0,6 j.m./mg białka, wyrażona jako aktywność czynnika IX. Lek zawiera sód (75-125 mg/fiolka) i heparynę (100-250 j.m./fiolka, odpowiadających 0,2-0,5 j.m./j.m. czynnika IX).

1 fiolka zawiera 500 j.m. białka C. Roztwór sporządzony przez odtworzenie proszku w 5 ml wody do wstrzykiwań zawiera około 100 j.m./ml białka C z osocza ludzkiego.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

100 ml emulsji zawiera 20 g mieszaniny oczyszczonych olejów: z oliwek (ok. 80%) i sojowego (ok. 20%); w tym 4 g (20%) niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Wartość energetyczna: 8,36 MJ/l (2000 kcal/l), osmolarność: 270 mOsm/l, pH 7-8.

1 fiolka zawiera 500 j.m. lub 1000 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi. Aktywność swoista preparatu wynosi ok. 100 j.m. czynnika IX na mg białka. Lek zawiera sód (do 3 mmol (69 mg)/fiolkę 500 j.m., do 6 mmol (138 mg)/fiolkę 1000 j.m.).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.