Cefuroximum 123ratio

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefuroksymu (w postaci aksetylu).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cefuroximum 123ratio 10 szt., tabl. powl. 34,63zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk ß-laktamowy, cefalosporyna II generacji. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na cefuroksym: bakterie tlenowe Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę, Staphylococcus spp. koagulazo-ujemne, wrażliwe na metycylinę, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes); bakterie tlenowe Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis); bakterie beztlenowe (Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.); inne drobnoustroje: Borrelia burgdorferi. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Acinetobacter spp., Citrobacter spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Providencia rettgeri, Streptococcus pneumoniae. Drobnoustroje z wrodzoną opornością: Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia spp. oraz Legionella spp., Clamydophilia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae. Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego - najlepiej podany tuż po posiłku. Nieaktywny ester cefuroksymu w błonie śluzowej jelit jest hydrolizowany, uwalniając wolny cefuroksym, który przenika do krążenia. Cefuroksym osiąga maksymalne stężenie we krwi w ciągu 2-3 h po podaniu. Przenika m.in. do płynu opłucnowego, plwociny, kości, płynu maziówkowego i cieczy wodnistej. Do płynu mózgowo-rdzeniowego przenika w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%. Nie jest metabolizowany. Jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 we krwi wynosi 60-90 min; jest dłuższy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u noworodków.

Dawkowanie

Doustnie. Czas trwania cyklu leczenia wynosi zwykle 7 dni (może trwać 5-10 dni). Dorośli i dzieci ≥ 40 kg: ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich - 250 mg 2 razy na dobę; ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli - 500 mg 2 razy na dobę; choroba z Lyme - 500 mg 2 razy na dobę przez 14 dni (w zakresie od 10 do 21 dni). Dzieci : ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych - 10 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 125 mg 2 razy na dobę; zapalenie ucha środkowego lub, jeśli to właściwe, cięższe zakażenia u dzieci w wieku od 2 lat; zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich - 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę; choroba z Lyme - 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę, przez 14 dni (od 10 do 21 dni). Brak doświadczenia w stosowaniu preparatu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u tych pacjentów. U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki w celu zrównoważenia wolniejszego wydalania leku. Cefuroksym jest skutecznie usuwany podczas dializy. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥30 ml/min/1,73 m2 pc. (T0,5 - 1,4-2,4 h) modyfikacja dawki nie jest konieczna (standardowa dawka 125-500 mg 2 razy na dobę); u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-29 ml/min/1,73 m2 pc. (T0,5 - 4,6 h) standardowa dawka pojedyncza podawana co 24 h; u pacjentów z klirensem kreatyniny 2 pc. (T0,5 - 16,8 h) standardowa dawka pojedyncza podawana co 48 h; u pacjentów poddawanych hemodializie (T0,5 - 2-4 h) kolejną dawkę należy podawać na zakończenie każdej dializy. Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, więc zaburzenia czynności wątroby nie powinny mieć wpływu na farmakokinetykę leku. Tabl. należy podawać po posiłku, nie należy ich rozdrabniać, dlatego nie są one odpowiednie do leczenia pacjentów, którzy nie mogą połknąć tabletki. U dzieci można zastosować aksetyl cefuroksymu w postaci zawiesiny doustnej (tabletki i granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierające aksetyl cefuroksymu, nie są biorównoważne i nie można ich wzajemnie zastępować na podstawie przeliczenia miligramów na miligramy).

Wskazania

Zakażenia u dorosłych i dzieci od 3 miesięcy: ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, wczesna postać choroby z Lyme (borelioza). Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Natychmiastowa i (lub) ciężka reakcja nadwrażliwości na penicylinę lub inny antybiotyk ß-laktamowy w wywiadzie.

Środki ostrożności

Antybiotyk należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów, u których występowała reakcja alergiczna na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe, ponieważ występuje ryzyko wrażliwości krzyżowej. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, należy bezzwłocznie przerwać leczenie. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości ciężkie reakcje alergiczne na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk β-laktamowy. Należy zachować ostrożność, jeśli cefuroksym podaje się pacjentowi, u którego wcześniej występowała lekka lub umiarkowana nadwrażliwość na inne antybiotyki β-laktamowe. Podczas stosowania aksetylu cefuroksymu w leczeniu boreliozy może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera. Wynika ona z działania cefuroksymu na komórki bakterii Borrelia burgdorferi, wywołującej tę chorobę. Stosowanie leku może powodować nadmierny wzrost Candida. Przedłużone stosowanie może również powodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych (np. Enterococcus i Clostridium difficile), na skutek czego może być konieczne przerwanie leczenia. U pacjentów, u których w trakcie lub po zakończeniu leczenia cefuroksymem wystąpi biegunka należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu). Należy rozważyć przerwanie leczenia cefuroksymem oraz zastosowanie leczenia właściwego przeciwko Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit.

Niepożądane działanie

Często: nadmierny wzrost Candida, eozynofilia, ból i zawroty głowy, biegunka, nudności, ból brzucha, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: dodatni odczyn Coombs'a, małopłytkowość, leukopenia (czasami nasilona), wymioty, wysypki skórne. Częstość nieznana: nadmierny wzrost Clostridium difficile, niedokrwistość hemolityczna, gorączka polekowa, zespół choroby posurowiczej, anafilaksja, reakcja Jarischa-Herxheimera, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, żółtaczka (głównie zastoinowa), zapalenie wątroby, pokrzywka, świąd, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk naczynioruchowy. Profil bezpieczeństwa leku u dzieci jest zgodny z profilem u dorosłych.

Ciąża i laktacja

Lek można stosować w ciąży jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko. Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach w pokarmie kobiecym. Nie jest spodziewane wystąpienie działań niepożądanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, jednak nie można wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych. W związku z tym może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość uwrażliwienia. Cefuroksym stosować podczas karmienia piersią jedynie po dokonaniu wnikliwej oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Uwagi

Cefuroksym może powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego na zawartość glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest) - zaleca się oznaczanie stężenia glukozy we krwi metodą enzymatyczną - oksydazową lub heksokinazową; fałszywie dodatni wynik próby Coombsa; nie wpływa na wynik próby pikrynianowej na kreatyninę. Preparat może powodować zawroty głowy - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność aksetylu cefuroksymu w porównaniu z biodostępnością na czczo i mogą prowadzić do zniesienia efektu zwiększonego wchłaniania leku podanego po posiłku. Aksetyl cefuroksymu może wpływać na florę jelitową, prowadząc do zmniejszenia wchłaniania estrogenów i do zmniejszenia skuteczności złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Cefuroksym jest wydalany w procesie przesączania kłębuszkowego i wydzielania cewkowego. Jednoczesne zastosowanie probenecydu w znacznym stopniu zwiększa stężenie maksymalne, AUC oraz T0,5 cefuroksymu w fazie eliminacji. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować zwiększenie INR.

Preparat zawiera substancję Cefuroxime axetil.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefuroksymu (w postaci aksetylu).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefuroksymu (w postaci aksetylu).

1 tabl. drażowana zawiera 125 mg, 250 mg lub 500 mg cefuroksymu w postaci aksetylu (oraz odpowiednio 0,2 mg, 0,3 mg lub 0,4 mg aspartamu - E951).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefuroksymu (w postaci aksetylu).

1 tabl. zawiera 250 mg lub 500 mg cyfuroksymu w postaci aksetylu.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefuroksymu w postaci aksetylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.