Cefuroxim Kabi

1 fiolka zawiera 750 mg lub 1500 mg cefuroksymu (w postaci soli sodowej - odpowiednio: 1,8 mmol (39 mg) lub 3,6 mmol (78 mg) sodu).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cefuroxim Kabi 10 fiolek 20 ml, proszek do sporz. roztw. do wstrz. 161,01zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na cefuroksym - bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (metycylino-wrażliwe), Staphylococcus saprophyticus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes; bakterie tlenowe Gram-ujemne: Proteus mirabilis. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus pneumoniae, Citrobacter freundii, Citrobacter koseri, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis. Drobnoustroje z wrodzoną opornością: Enterococcus spp., Listeria monocytogens, Staphylococcus aureus (metycylino-oporne), Staphylococcus epidermidis (metycylino-oporne), Acinetobacter baumannii, Burkholderia cepacia, Campylobacter spp., Morganella morganii, Proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia spp, Stenotrophomonas maltophilia, Bacteroides spp., Clostridium difficile, Chlamydia spp., Chlamydophila spp., Legionella spp., Mycobacterium spp., Mycoplasma spp.. Po podaniu dożylnym dawki 750 mg lub 1500 mg, maksymalne stężenie we krwi (Cmax) wyniosło odpowiednio około 50 µg/ml i 100 µg/ml, po 15 min (tmax). Cmax, wynoszące 27 µg/ml zostało osiągnięte po około 45 min po podaniu domięśniowym 750 mg, a wykrywalne stężenie cefuroksymu utrzymuje się przez 8 h po podaniu dawki. Cefuroksym rozmieszcza się w organizmie w stężeniu większym od minimalnego stężenia hamującego rozwój większości patogenów i stwierdza się go w płynie opłucnowym, ślinie, kościach, w płynie maziówkowym i cieczy wodnistej oka, jednakże stężenie terapeutyczne w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane jest wtedy, gdy występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych. Cefuroksym jest metabolizowany w niewielkim stopniu (0,5 u dorosłych wynosi 70-80 min; jest 3- do 5-krotnie wydłużony u wcześniaków i noworodków donoszonych w pierwszych 3 tyg. życia; jest także wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Dawkowanie

Dożylnie lub domięśniowo. Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku) oraz młodzież (w wieku od 12 do 17 lat): w większości zakażeń 750 mg 3 razy na dobę; w cięższych zakażeniach 1500 mg 3 razy na dobę. W razie konieczności można zwiększyć dawkę cefuroksymu z podawanej 4 razy na dobę dawki 750 mg (całkowita dawka dobowa do 3 g) do podawanej 4 razy na dobę dawki 1500 mg (całkowita dawka dobowa do 6 g). Zaburzenia czynności nerek u pacjentów dorosłych i młodzieży: klirens kreatyniny >20 ml/min - nie ma konieczności zmniejszenia dawki; 10-20 ml/min - 750 mg co 12 h; Dzieci. Niemowlęta od 28. dnia życia i dzieci do 11 lat: 30-100 mg/kg mc./dobę w 3 lub 4 dawkach podzielonych. W większości zakażeń odpowiedź kliniczną na leczenie uzyskuje się po podaniu dawki 60 mg/kg mc./dobę.Lek można podawać w postaci 3-5 minutowego wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego. Wstrzyknięcie domięśniowe należy ograniczyć do szczególnych zaleceń i (lub) wyjątkowych sytuacji klinicznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści o ryzyka. Wstrzyknięcie domięśniowe nie jest wskazane, jeśli lek podaje się 3 razy na dobę; nie należy podawać domięśniowo dawek > 750 mg. Ze względu na niezgodność farmaceutyczną, nie należy mieszać cefuroksymu z antybiotykami aminoglikozydowymi.

Wskazania

Leczenie pozajelitowe następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefuroksym: zakażenia dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc), zakażenia górnych dróg moczowych. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefuroksym lub inne cefalosporyny.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z niewydolnością nerek zalecana jest modyfikacja dawki cefuroksymu, należy u tych pacjentów monitorować stężenie antybiotyku we krwi oraz kontrolować czynność nerek; w przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny Candida spp., Enterococcus spp. , Clostridium difficile), co może doprowadzić do konieczności przerwania leczenia. Wymioty oraz biegunka, które mogą wystąpić w trakcie podawania cefuroksymu, mogą osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych - w takim przypadku należy zastosować dodatkowe, barierowe metody antykoncepcyjne. Cefuroksym nie jest zalecany do stosowania u wcześniaków urodzonych przed 36. tyg. ciąży oraz u noworodków urodzonych o czasie w wieku do 27. dnia życia. Zawartość sodu: 1,8 mmol (39 mg) sodu w dawce 750 mg lub 3,6 mmol (78 mg) sodu w dawce 1500 mg należy uwzględnić u pacjentów stosujących dietę niskosodową.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, nudności, wymioty, zwiększone stężenia kreatyniny i mocznika we krwi (szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek), wysypka, pokrzywka, świąd, ból w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, zakrzepowe zapalenie żył i ból po podaniu dożylnym, uczucie gorąca i nudności po szybkim podaniu dożylnym. Niezbyt często: eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, nefrotoksyczność, ostra martwica kanalików nerkowych po zastosowaniu dużych dawek oraz związana ze stosowaniem u pacjentów w podeszłym wieku lub z wcześniej stwierdzoną niewydolnością nerek, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT i LDH) i stężenia bilirubiny we krwi. Rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, agranulocytoza, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wtórne zakażenie drobnoustrojami niewrażliwymi np. Candida spp., Enterococcus spp., Clostridium difficile (zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania), gorączka polekowa, zespół choroby posurowiczej. Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, niepokój, nerwowość, splątanie, wstrząs anafilaktyczny, żółtaczka. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, fałszywie dodatni wynik testu Coombs'a.

Ciąża i laktacja

Z danych otrzymanych z ograniczonej liczby zastosowań cefuroksymu w ciąży nie wynika szkodliwe działanie na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu lub noworodka. W związku z ograniczoną liczbą danych klinicznych cefuroksym można stosować w ciąży tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Cefuroksym przenika do mleka matki. Lek można stosować u kobiet karmiących piersią jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. U niemowlęcia karmionego piersią mogą wystąpić: biegunka, zakażenie grzybicze błon śluzowych, reakcje nadwrażliwości, może zatem pojawić się konieczność odstawienia dziecka od piersi.

Uwagi

Cefuroksym może powodować: dodatni wynik próby Coombs'a (co może fałszować wynik krzyżowej próby zgodności krwi); fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego wykrywającego cukier w moczu (zaleca się oznaczanie stężenia glukozy we krwi metodą enzymatyczną - oksydazową lub heksokinazową); nieistotne klinicznie zaburzenia wyników badań biochemicznych czynności nerek. Nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. Lek może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Stosowanie dużych dawek cefalosporyn z silnymi lekami moczopędnymi (np. furosemidem), aminoglikozydami lub amfoterycyną zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. Leki bakteriostatyczne (np. tetracykliny, antybiotyki makrolidowe, chloramfenikol) mogą zaburzać działanie bakteriobójcze cefalosporyn - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe cefuroksymu, zwiększa stężenie cefuroksymu we krwi i przedłuża jego działanie. Roztwory cefuroksymu są niezgodne z antybiotykami aminoglikozydowymi.

Preparat zawiera substancję Cefuroxime.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 250 mg, 500 mg, 750 mg lub 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej; zawartość sodu w fiolce wynosi odpowiednio: 14 mg, 28 mg, 42 mg lub 83 mg.

1 fiolka zawiera 750 mg lub 1500 mg cefuroksymu (w postaci soli sodowej - odpowiednio: 1,8 mmol (39 mg) lub 3,6 mmol (78 mg) sodu).

1 fiolka zawiera 750 mg lub 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej. 1 fiolka (750 mg) zawiera 42 mg sodu. 1 fiolka (1,5 g) zawiera 83 mg.

1 fiolka zawiera 750 mg lub 1500 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej; zawartość sodu w fiolce wynosi odpowiednio: 42 mg lub 83 mg.

1 fiolka zawiera 50 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej; 0,1 ml przygotowanego roztworu zawiera 1 mg cefuroksymu.

1 fiolka zawiera 750 mg lub 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.