Cefaleksyna TZF

1 kaps. twarda zawiera 500 mg cefaleksyny w postaci jednowodnej.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Cefaleksyna TZF 16 szt., kaps. twarde 23,61zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna I generacji do podawania doustnego. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej. Oporna jest na działanie β -laktamazy bakterii Gram-ujemnych i β-laktamazy gronkowcowej. Cefaleksyna aktywna jest w zakażeniach wywołanych przez Staphylococcus aureus (w tym także szczepy wytwarzające penicylinazę), Streptococcus pneumonie, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis. Po podaniu doustnym prawie całkowicie (80%) wchłania się z przewodu pokarmowego. Wchłanianie leku u noworodków i niemowląt jest znacznie wydłużone. Wiązanie z białkami osocza wynosi 6-15%. Cmax w surowicy osiąga w ciągu 1 h. T0,5 wynosi około 1 h (u niemowlaków 5 h, u dzieci w wieku 9-12 mies. 2,5 h). Przenika do płynu pozakomórkowego, nie wnika do komórek. Stężenie terapeutyczne stwierdzono w gruczole krokowym, kościach, żółci, skórze. Łatwo przenika przez łożysko i do mleka matki. Wydalana jest w postaci niezmienionej głównie z moczem, niewielka ilość usuwana jest z żółcią. Cefaleksyna jest usuwana z krwi podczas hemodializy i dializy otrzewnowej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.:zwykle od 1-4 g/dobę w dawkach podzielonych. W umiarkowanych i niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych, anginie paciorkowcowej, zakażeniach skóry i tkanek miękkich srednia dawka dobowa wynosi 250 mg co 6 h. lub 500 mg co 12 h. W ciężkich zakażeniach lub infekcjach wywołanych przez drobnoustroje średnio wrażliwe na antybiotyk, należy stosować większe dawki. Jeżeli konieczne jest podanie dawki większej niż 4 g/dobę należy rozważyć podawanie cefalosporyny pozajelitowo. Dzieci poniżej 12 lat: 25-50 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, zwykle co 12 h. W ciężkich zakażeniach dawki można podwoić. Czas leczenia. Lek stosuje się 2-3 dni po ustąpieniu objawów choroby. Leczenie zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące powinno trwać minimum 10 dni. Leczenia zapalenia pęcherza moczowego należy kontynuować przez 7-14 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne zmniejszenie dawek lub wydłużenie odstępu między kolejnymi podaniami. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podania. Lek należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody, niezależnie od posiłków.

Wskazania

Zakażenia dróg oddechowych. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia układu moczowo-płciowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefalosporyny, penicyliny lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku pacjentowi należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne alergeny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na cefaleksynę należy przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku podawania leku pacjentom z niewydolnością nerek lub chorobami układu pokarmowego w wywiadzie (szczególnie zapaleniem okrężnicy). Długotrwałe podawanie może spowodować nadmierny rozwój niewrażliwych drobnoustrojów, w takim przypadku antybiotyk należy odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Antybiotyki o szerokim spektrum działania (w tym cefalosporyny) mogą wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, w takim przypadku należy przerwać podawanie leku, a w umiarkowanych i ciężkich przypadkach zastosować odpowiednie leczenie.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, nudności. Niezbyt często: eozynofilia, wysypka, pokrzywka, świąd, przemijające zwiekszenie aktywności AlAT i AspAT. Rzadko: świąd odbytu i narządów płciowych, zapalenie pochwy, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, reakcja anafilaktyczna, zawroty i ból głowy, bol brzucha, wymioty, niestrawność, rzekomobloniaste zapalenie jelita, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, obrzęk naczynioruchowy, przemijające śródmiąższowe zapalenie nerek, zmęczenie. Częstość nieznana: kandydoza pochwy, omamy, pobudzenie, dezorientacja, bóle stawów, zapalenie stawów, gorączka, dodatnie wyniki bezpośrednich testów Coombsa, fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu.

Ciąża i laktacja

Zachować ostrożność stosując cefaleksynę w ciąży lub w okresie karmienia piersią (cefaleksyna jest wydzielana do mleka kobiecego i przenika przez łożysko).

Uwagi

Brak danych odnośnie wplywu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentów mogą pojawić się fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa (w tym noworodków, których matki były leczone przed porodem cefalosporynami) oraz wyniki oznaczeń glukozy w moczu (należy wykonać testy enzymatyczne).

Interakcje

Probenecyd zwalnia proces eliminacji cefaleksyny przez nerki i może zwiększać jej stężenie w surowicy.

Preparat zawiera substancję Cefalexin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. twarda zawiera 500 mg cefaleksyny w postaci jednowodnej.

1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg cefaleksyny w postaci jednowodzianu; kapsułki zawierają błękit patentowy. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 250 mg cefaleksyny w postaci jednowodzianu; zawiesina zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.