Carteol LP 2%

1 ml kropli do oczu o przedłużonym uwalnianiu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (10 mg/100 ml).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Carteol LP 2% but. 3 ml, krople do oczu o przedł. uwalnianiu 21,38zł 2017-10-31

Działanie

Niekardioselektywny lek β-adrenolityczny o częściowym działaniu agonistycznym (umiarkowana, wewnętrzna aktywność sympatykomimetyczna - ISA) i nieznacznym działaniu stabilizującym błony. Preparat zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe (niezależnie od obecności jaskry), poprzez zmniejszenie wydzielania cieczy wodnistej. Działanie leku jest widoczne zazwyczaj po ok. 30 min od wkroplenia. Maksymalne działanie występuje między 2. a 4. h po podaniu i utrzymuje się po 24 h. Stabilny efekt obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe nie zmienia się z upływem czasu: może utrzymywać się przez rok. Wrażliwość na chlorowodorek karteololu może jednak zmniejszyć się, szczególnie po dłuższym stosowaniu. Lek praktycznie nie zmienia średnicy źrenicy i nie wpływa na akomodację. Preparat zawiera rozpuszczalny w wodzie polimer (kwas alginowy) o właściwościach fizycznych (takich jak bioadhezja i interakcje jonowe), które umożliwiają zmniejszenie częstości podawania do jednokrotnego na dobę. Średnie stężenia w osoczu po 2 mies. wielokrotnego podawania u pacjentów z jaskrą są mniejsze po podaniu leku w postaci kropli o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę niż po podaniu zwykłych kropli dwa razy na dobę.

Dawkowanie

Dorośli: 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) raz na dobę, rano. Stabilizacja ciśnienia wewnątrzgałkowego z zastosowaniem kropli zawierających karteolol wymaga czasami kilku tyg. Ocenę leczenia, która musi zawierać pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego i badanie rogówki, należy przeprowadzić na początku leczenia, a następnie w regularnych odstępach czasu po upływie ok. 4 tyg. leczenia. Lekarz okulista może, jeśli uzna to za konieczne, zalecić stosowanie jednego lub kilku dodatkowych leków przeciwjaskrowych (stosowanych miejscowo lub ogólnie) w skojarzeniu z karteololem w postaci kropli. Inne stosowane jednocześnie krople do oczu muszą być podane co najmniej 15 min przed zastosowaniem preparatu. Uciśnięcie kanału nosowo-łzowego lub zamknięcie powiek na 2 min zmniejsza układowe wchłanianie leku. Może to prowadzić do ograniczenia ogólnoustrojowych działań niepożądanych i zwiększyć działanie miejscowe. Zastępowanie innych leków. Jeśli karteolol w postaci kropli do oczu o przedłużonym uwalnianiu ma zastąpić inny lek przeciwjaskrowy w postaci kropli, stosowanie dotychczas przyjmowanego leku musi zostać przerwane po zakończeniu pełnego dnia leczenia. Stosowanie karteololu w postaci kropli o przedłużonym uwalnianiu rozpoczynamy od następnego dnia, podając 1 kroplę do chorego oka raz na dobę. Jeśli zastępujemy kilka leków przeciwjaskrowych karteololem, należy przerywać leczenie dotychczas stosowanymi lekami pojedynczo. Jeśli zastępujemy karteololem w postaci kropli leki zwężające źrenice, wówczas po ustąpieniu efektów działania leków miotycznych konieczne może być badanie refrakcji. Decyzji o zastosowaniu leku musi towarzyszyć pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, szczególnie na początku leczenia. Dzieci i młodzież (<18 lat) - nie przeprowadzono badań klinicznych leku u dzieci i młodzieży, dlatego krople te nie są zalecane do stosowania w tej grupie wiekowej.

Wskazania

Nadciśnienie wewnątrzgałkowe. Przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Reaktywne choroby dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa występująca aktualnie lub w przeszłości lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Jawna niewydolność serca. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. i IIIst. niekontrolowany rozrusznikiem. Zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego (w tym blok zatokowo-przedsionkowy). Bradykardia zatokowa. Nieleczony guz chromochłonny (pheochromocytoma). Należy brać pod uwagę przeciwwskazania do stosowania leków β-adrenolitycznych o działaniu ogólnym, pomimo tego, że ogólnoustrojowe działania niepożądane leków β-adrenolitycznych podawanych do oka występują tylko w wyjątkowych przypadkach.

Środki ostrożności

U pacjentów przyjmujących ogólnie działające β-adrenolityki wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane działania wynikające z ogólnego blokowania receptorów β-adrenergicznych mogą ulegać nasileniu. Należy starannie obserwować odpowiedź tych pacjentów na leczenie. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch leków blokujących receptory β-adrenergiczne podawanych miejscowo. W przypadku stosowania kropli w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem przesączania należy jednocześnie stosować leki zwężające źrenice. U tych pacjentów doraźnym celem leczenia jest powtórne otwarcie kąta przesączania. Wymaga to jednoczesnego stosowania leków miotycznych w celu zwężenia źrenicy, ponieważ karteolol ma niewielki wpływ na źrenicę lub nie wywiera go wcale. Podczas podawania leków zmniejszających wytwarzanie cieczy wodnistej (np. tymololu, acetazolamidu) opisywano przypadki odwarstwienia naczyniówki po zabiegu filtracyjnym. W trakcie długotrwałego leczenia może zmniejszyć się wrażliwość na karteolol, dlatego w celu zapewnienia skuteczności długotrwałego leczenia raz w roku należy sprawdzić, czy nie występuje tachyfilaksja. Okulistyczne leki β-adrenolityczne mogą powodować suchość oka - u pacjentów z chorobami rogówki należy zachować ostrożność. Podczas stosowania leku mogą wystąpić te same działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego i płuc, a także inne działania niepożądane, które obserwuje się podczas stosowania β-adrenolityków o działaniu ogólnym. Częstość występowania ogólnych działań niepożądanych po podaniu miejscowym do oka jest mniejsza niż po podaniu ogólnoustrojowym.  U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. chorobą niedokrwienną serca, dławicą Prinzmetala i niewydolnością serca) oraz niedociśnieniem, leczenie lekami β-adrenolitycznymi należy poddać szczególnie starannej ocenie oraz rozważyć zastosowanie innych substancji czynnych. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni być obserwowani pod kątem objawów nasilenia tych chorób i wystąpienia działań niepożądanych. Ze względu na wydłużenie czasu przewodzenia leki β-adrenolityczne należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist.. Należy zmniejszyć dawkę, jeśli częstość uderzeń serca w spoczynku zmniejszy się do wartości poniżej 50–55/min, a pacjenci mają objawy związane z bradykardią. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami/chorobami krążenia obwodowego (tj. ciężkimi postaciami choroby Raynauda lub zespołem Raynauda) należy leczyć z zachowaniem ostrożności. Lek powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną postacią przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i wyłącznie wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko. Leki β-adrenolityczne powinny być podawane z zachowaniem ostrożności pacjentom z tendencją do występowania samoistnej hipoglikemii lub pacjentom z niestabilną cukrzycą, ponieważ leki te mogą maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii. Stosowanie leków β-adrenolitycznych w leczeniu nadciśnienia spowodowanego leczonym guzem chromochłonnym wymaga ścisłego kontrolowania ciśnienia tętniczego. U pacjentów w wieku podeszłym lub z niewydolnością nerek i (lub) wątroby, w sytuacji kiedy leki β-adrenolityczne w postaci kropli do oczu są stosowane jednocześnie z lekami β-adrenolitycznymi podawanymi ogólnie, często konieczna jest modyfikacja dawkowania. Opisywano zaostrzenie łuszczycy podczas stosowania leków β-adrenolitycznych. Wskazania do stosowania leku u pacjentów z łuszczycą powinny być należycie rozpatrzone. Podczas stosowania leków β-adrenolitycznych, u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono atopię lub ciężką reakcję anafilaktyczną na wiele alergenów, może wystąpić zwiększona reaktywność przy powtórnym kontakcie z tymi alergenami. U pacjentów skłonnych do ciężkiej reakcji anafilaktycznej niezależnie od jej przyczyny, zastosowanie leków β-adrenolitycznych może prowadzić do zaostrzenia reakcji anafilaktycznej i oporności na leczenie epinefryną w normalnych dawkach, szczególnie w przypadku stosowania floktafeniny, jodowych środków kontrastowych, środków znieczulających lub leczenia odczulającego. Leki β-adrenolityczne podawane do oczu mogą blokować działanie leków β-adrenergicznych działających ogólnie, np. adrenaliny. Anestezjolog powinien być poinformowany o stosowaniu przez pacjenta karteololu. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia, 48-h przerwa powinna wystarczyć do odzyskania wrażliwości na katecholaminy. W niektórych sytuacjach leczenie lekami β-adrenolitycznymi nie powinno być przerywane: u pacjentów z niewydolnością wieńcową zaleca się kontynuowanie leczenia do zabiegu chirurgicznego, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia objawów związanych z nagłym odstawieniem leków β-adrenolitycznych; w nagłych przypadkach lub jeśli przerwanie leczenia jest niemożliwe, pacjentów należy zabezpieczyć przed zwiększoną aktywnością nerwu błędnego, podając atropinę w premedykacji i w późniejszym czasie, jeśli zajdzie taka potrzeba; powinno się używać środków znieczulających o jak najmniejszym wpływie depresyjnym na mięsień sercowy i uzupełniać objętość krwi krążącej. Leki β-adrenolityczne mogą także maskować objawy nadczynności tarczycy, szczególnie objawy sercowo-naczyniowe. Podczas stosowania leków β-adrenolitycznych ze względu na zmniejszenie wydzielania łez występuje ryzyko nietolerancji soczewek kontaktowych. Zawarty w preparacie chlorek benzalkoniowy może powodować podrażnienie oczu, odkładać się na soczewkach i odbarwiać miękkie soczewki kontaktowe - nie należy używać miękkich soczewek kontaktowych w trakcie stosowania preparatu. Przed zastosowaniem należy zdjąć soczewki i nie zakładać ich wcześniej niż 15 min po zastosowaniu preparatu.

Niepożądane działanie

Często: objawy przedmiotowe i podmiotowe podrażnienia oczu (np. palenie, pieczenie, swędzenie, łzawienie, zaczerwienienie), przekrwienie spojówek, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zaburzenia smaku. Niezbyt często: zawroty głowy, bóle mięśni, skurcze mięśni. Rzadko: pozytywny wynik badania na obecność przeciwciał przeciwjądrowych. Częstość nieznana: układowe reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), pokrzywka, miejscowe i uogólnione wysypki, świąd, reakcja anafilaktyczna, hipoglikemia, bezsenność, depresja, koszmary nocne, utrata pamięci, omdlenia, udar naczyniowy mózgu, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów przedmiotowych i podmiotowych miastenii, parestezje i ból głowy, zapalenie powiek, niewyraźne widzenie i odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym, zmniejszona wrażliwość rogówki, suchość oczu, erozja rogówki, opadanie powiek, podwójne widzenie, zmiany refrakcji (w niektórych przypadkach z powodu odstawienia leku zwężającego źrenice), bradykardia, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęki, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca, niedociśnienie, objaw Raynauda, zimne dłonie i stopy, skurcz oskrzeli (zwłaszcza u pacjentów z występującą uprzednio chorobą spastyczną oskrzeli), duszność, kaszel, nudności, niestrawność, biegunka, suchość w jamie ustnej, bóle brzucha, wymioty,  łysienie, wysypka łuszczycopodobna lub nasilenie łuszczycy, wysypka skórna, toczeń rumieniowaty układowy, chromanie,  zaburzenia seksualne, obniżone libido, impotencja, astenia/zmęczenie. U niektórych pacjentów z poważnym uszkodzeniem rogówki zgłaszano bardzo rzadkie przypadki zwapnienia rogówki związane ze stosowaniem kropli do oczu z zawartością fosforanów.

Ciąża i laktacja

Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.  Jeśli preparat podaje się do momentu porodu, noworodka należy starannie monitorować w ciągu pierwszych dni życia. Podczas stosowania chlorowodorku karteololu w dawkach terapeutycznych w postaci kropli do oczu nie jest prawdopodobne uzyskanie w mleku stężeń wystarczających do wywołania klinicznych objawów blokady β-adrenergicznej u niemowlęcia.

Uwagi

Substancja czynna zawarta w preparacie może dawać pozytywny wynik w testach antydopingowych. Stosowanie preparatu wiąże się wystąpieniem działań niepożądanych (w szczególności zaburzeń widzenia), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Nie prowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji chlorowodorku karteololu z innymi lekami. Sporadycznie opisywano rozszerzenie źrenic w wyniku jednoczesnego stosowania leków β-adrenolitycznych podawanych do oczu i adrenaliny (epinefryny). W przypadku jednoczesnego stosowania kropli do oczu zawierających epinefrynę konieczna jest obserwacja okulistyczna (ryzyko rozszerzenia źrenicy). Chociaż po podaniu do oka przenikanie leków β-adrenolitycznych do krwiobiegu jest niewielkie, to jednak istnieje ryzyko wystąpienia interakcji. Z tego względu należy brać pod uwagę interakcje występujące po podaniu leków β-adrenolitycznych o działaniu ogólnym. Istnieje możliwość wystąpienia działań addytywnych, które skutkują obniżeniem ciśnienia tętniczego i (lub) wystąpieniem znacznej bradykardii podczas jednoczesnego stosowania leku β-adrenolitycznego podawanego miejscowo do oczu ze stosowanymi doustnie blokerami kanału wapniowego, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami, guanetydyną. Niezalecane terapie skojarzone. Amiodaron - zaburzenia automatyzmu i przewodzenia (hamowanie kompensacyjnych mechanizmów współczulnych). Antagoniści wapnia (beprydyl, diltiazem i werapamil) - zaburzenia automatyzmu (nadmierna bradykardia, zahamowanie zatokowe), zaburzenia przewodzenia zatokowo-przedsionkowego i przedsionkowo-komorowego oraz niewydolność serca (działanie synergiczne). Takie skojarzone leczenie musi odbywać się pod ścisłą kontrolą kliniczną i kontrolą EKG, szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku i na początku leczenia. Leki β-adrenolityczne stosowane w niewydolności serca - zwiększone ryzyko występowania działań niepożądanych leków β-adrenolitycznych, szczególnie zwiększenie ryzyka bradykardii. Fingolimod - nasilenie bradykardii, które może prowadzić do zgonu; szczególne ryzyko związane jest z lekami β-adrenolitycznymi, ponieważ powstrzymują one mechanizmy kompensacji adrenergicznej; takie skojarzenie musi być stosowane pod ścisłą kontrolą kliniczną, a pacjenta należy poddać ciągłemu badaniu EKG przez 24 h po podaniu pierwszej dawki. Terapie skojarzone wymagające zachowania szczególnej ostrożności. Lotne środki znieczulające chlorowcowane - leki β-adrenolityczne zmniejszają kompensacyjną reakcję sercowo-naczyniową (blokada β-adrenergiczna powinna być zniesiona w trakcie zbiegów chirurgicznych za pomocą leków wpływających pobudzająco na receptory β-adrenergiczne); generalna zasada: nie należy przerywać podawania leków β-adrenolitycznych, ale jeśli jest to konieczne, należy unikać nagłego przerwania ich podawania; anestezjolog powinien być poinformowany o stosowaniu leków β-adrenolitycznych. Inhibitory cholinoesterazy (donezepil, galantamina, rywastygmina, neostygmina, pirydostygmina, takryna, ambenonium) - ryzyko wystąpienia nadmiernej bradykardii (dodatkowe działania nasilające bradykardię); konieczny jest stały nadzór kliniczny. Podczas jednoczesnego stosowania leków β-adrenolitycznych w postaci kropli do oczu i chinidyny zgłaszano przypadki nasilenia działania ogólnego leków β-adrenolitycznych stosowanych w postaci kropli do oczu i zwiększenia ich stężenia w osoczu krwi. Prawdopodobnie było to wynikiem hamowania metabolizmu leków β-adrenolitycznych przez chinidynę (odnotowano dla tymololu). Po podaniu dożylnym może wystąpić wzrost stężenia lidokainy we krwi (z powodu jej zmniejszonego klirensu wątrobowego) oraz ryzyko sercowych lub neurologicznych działań niepożądanych. Podczas stosowania tego połączenia oraz po zaprzestaniu leczenia lekiem β-adrenolitycznym należy prowadzić obserwację kliniczną i wykonywać badanie EKG, a także kontrolować poziom lidokainy w osoczu. W razie konieczności należy zmodyfikować schemat dawkowania lidokainy. Baklofen - nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi; należy monitorować ciśnienie tętnicze krwi i dostosować dawkę leku przeciwnadciśnieniowego, jeśli zachodzi taka konieczność. Klonidyna i inne działające ośrodkowo leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego (alfametylodopa, guanfacyna, moksonidyna, rylmenidyna) - w przypadku nagłego przerwania terapii lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego działającymi ośrodkowo następuje znaczący wzrost ciśnienia tętniczego; należy unikać nagłego przerywania leczenia tymi lekami; konieczny jest nadzór kliniczny. Insulina, pochodne sulfonylomocznika o działaniu hipoglikemizującym, glinidy - wszystkie leki β-adrenolityczne mogą maskować objawy hipoglikemii (kołatanie serca i częstoskurcz); większość niekardioselektywnych leków β-adrenolitycznych zwiększa częstość i nasilenie hipoglikemii - należy ostrzec pacjentów i zalecić zwiększenie częstości samodzielnych pomiarów stężenia glukozy we krwi zwłaszcza na początku leczenia. Leki powodujące torsade de pointes [leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) i klasy III (amiodaron, dofetylid, ibutylid, sotalol), niektóre neuroleptyki: fenotiazyny (chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, tryfluoperazyna), benzamidy (amisulpryd, sulpryd, tiapryd, sultopryd), butyrofenony (droperydol, haloperydol), inne neuroleptyki (pimozyd) i inne leki takie jak: beprydyl, cyzapryd, difenamil, erytromycyna iv, winkamina iv, mizolastyna, halofantryna, sparfloksacyna, petamidyna, moksyfloksacyna itp.] - zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu, szczególnie torsade de pointes; konieczny jest nadzór kliniczny i elektrokardiograficzny. Propafenon - zaburzenia kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia (hamowanie kompensacyjnego mechanizmu współczulnego); konieczny jest nadzór kliniczny i elektrokardiograficzny. Terapie skojarzone do rozważenia. NLPZ o działaniu ogólnym, w tym selektywne inhibitory COX-2 - zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego (NLPZ hamują działanie prostaglandyn rozszerzających naczynia, a pirazolowe NLPZ powodują zatrzymanie sodu i wody w organizmie). Leki α-adrenolityczne stosowane w urologii (alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulozyna, terazosyna) - nasilenie działania obniżającego ciśnienie, ryzyko zwiększenia niedociśnienia ortostatycznego. Amifostyna - nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze krwi. Dipirydamol - po dożylnym podaniu dipirydamolu występuje nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze krwi. Antagoniści wapnia (pochodne dihydropirydyny) - niedociśnienie, niewydolność serca u pacjentów z ukrytą lub niestabilną niewydolnością serca (inotropowo ujemne działanie pochodnych dihydropirydyny in vitro, o zmiennym stopniu nasilenia w zależności od leku, i możliwe nasilenie inotropowo ujemnego działania leków β-adrenolitycznych); obecność leku β-adrenolitycznego może także zmniejszyć odruchową reakcję współczulną, która pojawia się w przypadku nadmiernej odpowiedzi hemodynamicznej. Leki przeciwdepresyjne [pochodne imipraminy (trójpierścieniowe), leki przeciwpsychotyczne] - działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększenie ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego (działanie addytywne). Meflochina, pilokarpina - ryzyko nadmiernej bradykardii (nasilenie bradykardii).

Preparat zawiera substancję Carteolol hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli do oczu o przedłużonym uwalnianiu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (10 mg/100 ml).

Najczęściej wyszukiwane

1 ml roztworu zawiera 1 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny (w postaci chlorowodorku) oraz 0,25 mg fluocynolonu (w postaci acetonidu); lek zawiera p-hydroksybenzoesany.

1 g maści do oczu zawiera 5 mg erytromycyny.

1 ml roztworu zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny do oczu zawiera 1 mg deksametazonu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,3 mg bimatoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu tymololu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 5 mg trometamolu ketorolaku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg brynzolamidu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 15 mg azytromycyny dwuwodnej (co odpowiada 14,3 mg azytromycyny). 1 pojemnik jednodawkowy zawiera 3,74 mg azytromycyny dwuwodnej w 250 mg roztworu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć? SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć?

Soczewki kontaktowe (szkła kontaktowe) ułatwiają życie: pozwalają na swobodne uprawianie sportów, nie zaparowują i nie zsuwają się z nosa. Szkła kontaktowe występują ...

więcej

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME, makulopatia cukrzycowa) to druga po AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem) pod względem częstości występowania choroba oczu, która ...

więcej

Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie

Jaskra pierwotna otwartego kąta, określana również jako jaskra prosta przewlekła, jest najczęściej występującym typem jaskry w Polsce. Jaskra pierwotna otwartego kąta to ...

więcej

Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie błony naczyniowej oka to choroba oczu, o wielorakich przyczynach, często trudnych do ustalenia. Potencjalnie zagraża ona widzeniu, a na pewno prowadzi ...

więcej

Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie

Dalekowzroczność (nadwzroczność), to obok krótkowzroczności druga najczęstsza wada wzroku. Dalekowzroczność jest zaliczana do wad sferycznych, związanych z nieprawidłowym załamywaniem światła w układzie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.