Carbomedac

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Carbomedac 1 fiolka 100 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwnowotworowy, pochodna platyny. Wykazuje działanie porównywalne do działania cisplatyny w stosunku do szerokiego zakresu różnego rodzaju nowotworów, niezależnie od miejsca ich występowania. Karboplatyna, podobnie jak cisplatyna, indukuje zmiany w strukturze nadspiralnej DNA, które są analogiczne do "efektu skrócenia DNA". Istnieje liniowa zależność pomiędzy dawką i stężeniem we krwi całkowitej i wolnej, ultraprzesączalnej platyny. AUC dla całkowitej platyny także wykazuje zależność liniową z dawką, gdy klirens kreatyniny wynosi ≥ 60 ml/min. Po podaniu karboplatyny obserwowane wartości końcowego T0,5 w fazie eliminacji wolnej ultraprzesączalnej platyny i karboplatyny wynoszą odpowiednio około 6 h i 1,5 h. Podczas fazy wstępnej, większość ultraprzesączalnej platyny występuje jako karboplatyna. Końcowy T0,5 całkowitej platyny we krwi wynosi 24 h. Większość leku jest wydalona z moczem w pierwszych 6 h.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli: pacjenci dotychczas nieleczeni, z prawidłową czynnością nerek (CCr >60 ml/min) - 400 mg/m2 pc., co 4 tyg. Alternatywnym sposobem określenia dawki może być zastosowanie wzoru Calverta: dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml x min) x [GFR ml/min + 25]. Docelowa wartość AUC wynosi: w przypadku monoterapii karboplatyną u pacjentów dotychczas nieleczonych - 5-7 mg/ml x min; w przypadku monoterapii karboplatyną u pacjentów wcześniej leczonych - 4-6 mg/ml x min; w przypadku terapii skojarzonej karboplatyną i cyklofosfamidem u pacjentów dotychczas nieleczonych - 4-6 mg/ml x min. Na podstawie wzoru Calverta całkowitą dawkę karboplatyny oblicza się w mg, nie w mg/m2. Wzoru Calverta nie należy stosować u pacjentów uprzednio intensywnie leczonych, tzn. jeżeli otrzymywali jakąkolwiek z poniższych terapii: mitomycyna C; nitrozomocznik; leczenie skojarzone doksorubicyną, cyklofosfamidem i cisplatyną; leczenie skojarzone z zastosowaniem pięciu lub więcej środków; radioterapia ≥ 4500 radów, zogniskowana w polu 20 x 20 cm lub na więcej niż jednym polu. Podczas początkowych cykli leczenia karboplatyną należy cotygodniowo kontrolować morfologię krwi (określić nadir wartości hematologicznych) i w razie potrzeby zmodyfikować dawkowanie w kolejnych cyklach. Leczenia nie należy powtarzać wcześniej niż po upływie 4 tygodni od poprzedniego cyklu leczenia i (lub) dopóki liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi co najmniej 2000 komórek/mm3, a liczba płytek krwi co najmniej 100 000 komórek/mm3. Zaleca się obniżenie dawki początkowej o 20-25 % u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka, jak wcześniejsze leczenie powodujące zahamowanie czynności szpiku kostnego lub niski stopień stanu sprawności (punktacja 2-4 wg skali ECOG-Zubroda lub Zaburzenia czynności nerek: zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia jest wymagane w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (CCr 30-59 ml/min), należy często kontrolować zarówno nadir hematologiczny jak i czynności nerek; karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z CCr Pacjenci w podeszłym wieku: dostosowanie dawkowania na początku lub w późniejszym okresie leczenia może być konieczne w zależności od stanu fizycznego pacjenta. Sposób podania: podawać w infuzji dożylnej, trwającej 15-60 min. Do przygotowania lub podania karboplatyny nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów do podawania dożylnego zawierających aluminium, ponieważ może ono wejść w kontakt z karboplatyną i prowadzić tworzenia się osadu i (lub) do osłabienia aktywności przeciwnowotworowej. Przed podaniem infuzji koncentrat należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do stężenia 0,4-2 mg/ml lub 0,9% roztworem NaCl do stężenia 2 mg/ml.

Wskazania

Zaawansowany rak jajnika pochodzenia nabłonkowego: leczenie pierwszego rzutu lub leczenie drugiego rzutu, po niepowodzeniu leczenia innymi lekami. Drobnokomórkowy rak płuca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na karboplatynę lub inne związki zawierające platynę. Ciężka mielosupresja. Krwawienia z guzów. Uprzednio istniejące ciężkie zaburzenia czynności nerek (CCr <30 ml/min). Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Karboplatyna działa mielotoksycznie, dlatego w trakcie leczenia i po zakończeniu leczenia karboplatyną należy kontrolować morfologię krwi obwodowej; zaleca się badania liczby krwinek na początku leczenia i raz w tyg. podczas leczenia karboplatyną, aby ocenić nadir hematologiczny w celu dostosowania następnej dawki. Leczenie karboplatyną w skojarzeniu z innymi lekami mielosupresyjnymi należy bardzo dokładnie zaplanować w odniesieniu do dawkowania i czasu, w celu zminimalizowania działań addytywnych. U pacjentów z ciężką mielosupresją może być wymagane wspomagające leczenie transfuzją krwi. Mielosupresja może mieć cięższą postać i utrzymywać się dłużej u pacjentów intensywnie wcześniej leczonych, w złym stanie ogólnym i w wieku >65 lat. Ponadto mielosupresja spowodowana karboplatyną jest ściśle związana z klirensem nerkowym leku, dlatego przed leczeniem i w trakcie leczenia należy dokładnie ocenić parametry czynności nerek; u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub otrzymujących jednocześnie inne leki potencjalnie nefrotoksyczne wystąpienie cięższej i dłużej trwającej mielotoksyczność jest bardziej prawdopodobne. W normalnych warunkach nie należy powtarzać kursów karboplatyny częściej niż co miesiąc. Ponadto należy regularnie wykonywać badania czynności wątroby oraz dokonywać oceny neurologicznej pacjenta. Premedykacja lekami przeciwwymiotnymi może zmniejszyć występujące podczas leczenia nudności i wymioty. W związku z ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznych po podaniu karboplatyny, pacjentów należy dokładnie obserwować i stosować odpowiednie leczenie wspomagające; częstość występowania reakcji alergicznych może być większa w przypadku wcześniejszej ekspozycji na lek zawierający platynę, jednak reakcje uczuleniowe obserwowano także już po pierwotnej ekspozycji na karboplatynę. Nie udowodniono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności podawania karboplatyny u dzieci.

Niepożądane działanie

Bardzo często: mielosupresja - małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość (zwykle odwracalna i nie ulega kumulacji w przypadku stosowania karboplatyny w monoterapii i w zalecanej dawce i częstości podawania), nefrotoksyczność (zwykle nie wymaga działań zapobiegawczych takich jak nawadnianie dużymi ilościami płynów lub wymuszona diureza, niemniej jednak może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika lub kreatyniny we krwi), zmniejszenie stężenia elektrolitów we (sodu, magnezu, potasu i wapnia; bez objawów klinicznych), nudności, wymioty (także ciężkie), bolesne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, podkliniczne obniżenie ostrości słuchu, obejmujące ubytek słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4000-8000 Hz), nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwykle łagodne lub umiarkowane; częściej zwiększona jest aktywność fosfatazy alkalicznej niż AlAT, AspT lub stężenie całkowitej bilirubiny), hiperurykemia, astenia. Często: powikłania krwotoczne (zwykle niewielkie), zaburzenia czynności nerek (CCr <60 ml/min), biegunka, zaparcie, zapalenie błon śluzowych, łagodne reakcje nadwrażliwości (np. wysypka skórna, pokrzywka, rumień, gorączka bez określonej przyczyny lub świąd), szumy w uszach, neurotoksyczność (neuropatia obwodowa, parestezje i zmniejszenie głębokich odruchów ścięgnistych, łysienie, zmęczenie. Niezbyt często: wtórne nowotwory (nie ustalono związku przyczynowego), powikłania infekcyjne, objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (często wydają się one związane z jednoczesnym leczeniem przeciwwymiotnym), gorączka i dreszcze bez stwierdzonego zakażenia, reakcje w miejscu podania (np. ból, rumień, obrzęk, pokrzywka i martwica). Rzadko: neutropenia z gorączką, hiponatremia, zmiany smaku, jadłowstręt, anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy lub reakcje rzekomoanafilaktyczne (obejmujące skurcz oskrzeli, pokrzywkę i obrzęk twarzy), przemijające zaburzenia wzroku, czasami obejmujące przemijającą utratę wzroku (zwykle u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych dużymi dawkami karboplatyny), ciężka niewydolność wątroby, w tym ostra martwica wątroby (po podaniu większych niż zalecane dawek karboplatyny), zespół hemolityczno-mocznicowy. Bardzo rzadko: ostra białaczka promielocytowa (6 lat po stosowaniu karboplatyny w monoterapii i wcześniejszej radioterapii). Pojedyncze przypadki: zagrażające życiu zakażenia i krwawienia, zdarzenia sercowo-naczyniowe, tj. niewydolność serca, zatorowość oraz zdarzenia mózgowo-naczyniowe, tj. udar mózgu (nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego), nadciśnienie. W przypadku podawania dawek karboplatyny większych niż zalecane w skojarzeniu z innymi ototoksycznymi lekami zgłaszano klinicznie istotną utratę słuchu u pacjentów pediatrycznych.

Ciąża i laktacja

Jeśli karboplatyna jest stosowany podczas ciąży, pacjentka powinna zostać poinformowana o możliwym ryzyku dla płodu (ryzyko działania embritoksycznego i teratogennego). Kobietom, które są w ciąży lub zaszły w ciążę podczas leczenia należy zapewnić konsultacje genetyczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Karmienie piersią musi być przerwane, jeżeli kobieta jest leczona karboplatyną. Mężczyźni leczeni karboplatyną powinni unikać poczęcia dziecka podczas leczenia oraz przez 6 mies. po zakończeniu terapii. Leczenie karboplatyną może spowodować nieodwracalną bezpłodność - przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości kriokonserwacji nasienia.

Uwagi

Karboplatyna może powodować nudności i wymioty pośrednio zaburzając zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

U pacjentów otrzymujących równocześnie karboplatynę oraz inne leki nefrotoksyczne istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia cięższej i dłużej trwającej nefrotoksyczności. Nie zaleca się stosowania karboplatyny z aminoglikozydami lub innymi lekami o działaniu nefrotoksycznym. Należy unikać równoczesnego podawania karboplatyny i środków chelatujących (ryzyko zmniejszenia działania przeciwnowotworowego karboplatyny); jednak sole dietyloditiokarbaminianu nie wpływały na działanie przeciwnowotworowe karboplatyny. Karboplatyna może zmniejszać stężenia fenytoiny we krwi z ryzykiem wystąpienia napadów padaczkowych; może zaistnieć konieczność zwiększenia dawki fenytoiny.

Preparat zawiera substancję Carboplatin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

1 ml roztworu zawiera 10 mg karboplatyny.

1 ml koncentratu do sporz. roztw. do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

1 ml koncentratu do sporz. roztw. do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.