Canbiox

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Canbiox 3 szt., tabl. powl. 13,41zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk makrolidowy z klasy azalidów. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na azytromycynę: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Chlamydia pneumoniae, Legionella spp., Mycobacterium avium, Mycoplasma pneumoniae. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (średnio wrażliwy na erytromycynę), Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę), Ureaplasma urealyticum. Drobnoustroje z wrodzoną opornością: Staphylococcus MRSA, MRSE, Echerichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis. Biodostępność azytromycyny po podaniu doustnym wynosi około 37%. Cmax występuje 2-3 h po podaniu leku. Azytromycyna szybko przenika do ognisk zakażenia w tkankach, osiągając w nich wielokrotnie większe stężenia niż we krwi. Jest wydalana z żółcią i moczem zarówno w postaci niezmienionej, jak i w postaci metabolitów. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-4 dni.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, młodzież i dzieci o mc. >45 kg: 500 mg raz na dobę przez 3 dni. Alternatywnie dawkę można podawać w ciągu 5 dni: 1. dnia 500 mg w dawce jednorazowej, w następnych dniach 250mg na dobę. W niepowikłanych zakażeniach cewki moczowej i szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis: jednorazowo 1 g. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR=10-80 ml/min) oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby. U dzieci o mc. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Połykać w całości.

Wskazania

Zakażenia bakteryjne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę: zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli oraz lekkie lub umiarkowanie ciężkie zapalenie płuc); zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie gardła i migdałków podniebiennych); ostre zapalenie ucha środkowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu lekkim lub umiarkowanym (np. zapalenie grudek chłonnych mieszków włosowych, zapalenie tkanki podskórnej, róża); niepowikłane zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Preparat nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu empirycznym zakażeń, w których co najmniej 10% wyizolowanych szczepów jest opornych na azytromycynę.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe, lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 10 ml/min) oraz u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi lub chorobami psychicznymi. Nie należy stosować preparatu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (jeśli w tej grupie pacjentów stosowanie azytromycyny jest konieczne, należy kontrolować czynność wątroby). Ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca nie należy stosować azytromycyny u pacjentów: z wrodzonym lub potwierdzonym nabytym wydłużeniem odstępu QT; leczonych innymi preparatami, które wydłużają odstęp QT (np. lekami przeciwarytmicznymi należącymi do klasy I A i III, cyzaprydem lub terfenadyną); z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią i hipomagnezemią); z istotną klinicznie bradykardią, zaburzeniami rytmu serca lub ciężką niewydolnością serca. Nie stosować jednocześnie z pochodnymi alkaloidów sporyszu (ryzyko zatrucia sporyszem). Nie stosować w ciężkich zakażeniach, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie dużych stężeń antybiotyku we krwi. Nie stosować w leczeniu zakażonych ran pooparzeniowych, ani jako lek pierwszego wyboru w paciorkowcowym zapaleniu gardła i migdałków oraz zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej. Często azytromycyna nie jest lekiem pierwszego wyboru w zapaleniu ucha środkowego i zapaleniu zatok. W przypadku chorób przenoszonych drogą płciową należy upewnić się, czy u pacjenta nie współistnieje zakażenie kiłą. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - w przypadku rozpoznania tej choroby nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia (np. zakażenia grzybiczego) - w przypadku nadkażenia, azytromycynę należy odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: nudności, wymioty, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej. Niezbyt często: zawroty głowy (zaburzenia równowagi), senność, ból głowy, drgawki, zaburzenia smaku i węchu, luźne stolce, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zaburzenia trawienia, reakcje alergiczne (w tym świąd i wysypka skórna), ból stawów, jadłowstręt, zapalenie pochwy. Rzadko: kołatanie serca, zaburzenia rytmu (w tym tachykardia komorowa), trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, przemijające, łagodne zmniejszenie Iiczby granulocytów obojętnochłonnych, parestezje, omdlenie, bezsenność, nadmierna ruchliwość, zaparcie, odbarwienie języka, zapalenie trzustki, odbarwienie zębów, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne (m.in. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica taksyczno-rozpływna naskórka), kandydoza, niedociśnienie, zmęczenie, złe samopoczucie, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica wątroby i niewydolność wątroby (które rzadko kończyły się zgonem), anafilaksja, w tym obrzęk (rzadko zakończony zgonem), zachowanie agresywne, pobudzenie, niepokój, nerwowość, depersonalizacja. U pacjentów w podeszłym wieku może wystąpić delirium. Istnieje także ryzyko wydłużenia odstępu QT i wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Informowano również o występowaniu zaburzeń słuchu, głuchoty, szumów usznych i dzwonieniu w uszach u pacjentów stosujących azytromycynę długotrwale i w dużych dawkach; większość z tych zaburzeń była przemijająca.

Ciąża i laktacja

W ciąży dopuszcza się stosowanie jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, gdy nie jest możliwe inne leczenie. Należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia azytromycyną.

Uwagi

Lek może spowodować zawroty głowy i drgawki, należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Nie stosować jednocześnie z pochodnymi alkaloidów sporyszu (np. ergotaminą), ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają Cmax azytromycyny - antybiotyk należy przyjmować 1 h przed lub 2 h po podaniu leku zobojętniającego. U pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny zaleca się częste kontrolowanie czasu protrombinowego, ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwzakrzepowego. Azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (czynnego klinicznie metabolitu zydowudyny) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej - znaczenie kliniczne tej obserwacji jest niejasne, jednak może ona być korzystna dla pacjentów. Nie obserwowano interakcji z dydanozyną. Stosowanie azytromycyny z ryfabutyną nie miało wpływu na stężenia we krwi żadnej z tych substancji, jednak obserwowano przypadki neuropenii w przypadku stosowania obu leków jednocześnie. Azytromycyna może zwiększać stężenie teofiliny i digoksyny we krwi. Należy zachować ostrożność podczas stosowania azytromycyny z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanymi przez CYP3A4. Przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną należy monitorować jej stężenie i odpowiednio dostosować dawkę. Stosowanie z chinidyną, cyzaprydem, terfenadyną lub pimozydem może powodować wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu i torsade de pointes. Ostrożnie stosować w połączeniu z astemizolem, triazolamem, midazolamem lub alfentanylem, gdyż opisano nasilenie działania tych leków podczas łącznego stosowania z innym antybiotykiem makrolidowym - erytromycyną. Jednoczesne stosowanie z nalfinawirem może zmieniać parametry farmakokinetyczne azytromycyny - modyfikacja dawki azytromycyny nie jest konieczna, jednak należy obserwować jej działania niepożądane. Nie obserwowano interakcji z indynawirem.

Preparat zawiera substancję Azithromycin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny w postaci jednowodnej (oraz odpowiednio 0,18 mg lub 0,36 mg lecytyny sojowej).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej). Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny. Preparat zawiera laktozę.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg azytromycyny, w postaci azytromycyny dwuwodnej. Preparat zawiera sacharozę.

5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 200 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej). Zawiesina zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.