Buventol Easyhaler

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg lub 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka dostarczona zawiera 90 µg lub 180 µg salbutamolu w postaci siarczanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Buventol Easyhaler 200 dawek + pojemnik ochronny, proszek do inh. 44,37zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych. Działanie farmakologiczne wiąże się, przynajmniej częściowo z pobudzeniem przez receptory β-adrenergiczne wewnątrzkomórkowej cyklazy adenylowej, enzymu, który katalizuje przemianę ATP do cyklicznego ADP, co z kolei powoduje rozluźnienie mięśni gładkich oskrzeli. Działanie wziewnego salbutamolu na oskrzela występuje po kilku minutach i utrzymuje się zwykle przez 4 do 6 h. Po podaniu wziewnym 10-25% dawki dociera do płuc, pozostała część dawki jest połykana. Lek, który dostał się do dróg oddechowych jest wchłaniany w miąższu płucnym i przedostaje się do krążenia, nie jest metabolizowany w płucach. Po przejściu do krążenia ogólnego lek dociera do wątroby, jest metabolizowany, a następnie wydalany, głównie z moczem. T0,5 wynosi 2,7-5,5 h.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli: w celu złagodzenia napadów astmy, zaostrzeń astmy oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z odwracalną obturacją dróg oddechowych należy przyjąć 100-200 µg jak najszybciej po wystąpieniu objawów, w razie konieczności dawkę można podwoić, w przypadku utrzymywania się objawów dawkę można powtórzyć po kilku minutach; zapobieganie napadom astmy wywołanym przez wysiłek lub alergen: 100-200 µg 15-30 min. przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. Maksymalna dawka dobowa to 800 µg. W wyjątkowych sytuacjach u dorosłych można zastosować dawki nawet do 1 600 µg. Dzieci od 4 lat: łagodzenie napadu astmy lub przed wysiłkiem, a także przed przewidywanym kontaktem z alergenem: 100-200 µg 15-30 min. przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. Maksymalna dawka dobowa: 800 µg.

Wskazania

Objawowe leczenie napadów astmy. Objawowe leczenie zaostrzeń astmy oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Zapobieganie napadom astmy wywołanym przez wysiłek lub alergeny. Lek jest szczególnie zalecany w łagodzeniu objawów łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej astmy, pod warunkiem, że jego zastosowanie nie opóźnia rozpoczęcia podawania wziewnych kortykosteroidów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na salbutamol lub pozostałe składniki preparatu w wywiadzie. Salbutamolu w postaci inhalacji nie należy stosować w zapobieganiu poronieniu zagrażającemu lub w zapobieganiu porodowi przedwczesnemu.

Środki ostrożności

Lek nie jest wskazany u dzieci w wieku 2-adrenergicznych w celu złagodzenia objawów wskazuje na pogorszenie przebiegu astmy i zwiększenie ryzyka wystąpienia ostrego napadu (szczególnie, gdy szczytowy przepływ wydechowy zmniejsza się i (lub) staje się nieregularny); w takim przypadku należy zweryfikować dalsze leczenie. Tak długo, jak u pacjenta konieczne jest stosowanie wziewnego agonisty receptorów β2-adrenergicznych częściej niż raz w tygodniu, należy regularnie stosować leczenie przeciwzapalne. Ostrożnie stosować u pacjentów z nadczynnością tarczycy, niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem, zmniejszoną tolerancją glukozy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, niedokrwieniem mięśnia sercowego, tachyarytmią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu oraz u pacjentów równocześnie leczonych glikozydami nasercowymi. Rzadko po podaniu leku może wystąpić skurcz oskrzeli, w takim przypadku należy przerwać leczenie preparatem i jeśli to konieczne wprowadzić inną metodę leczenia. W przypadku infekcji oskrzeli lub obfitej wydzieliny oskrzelowej, konieczne jest odpowiednie leczenie w celu osiągnięcia jak najlepszej dyfuzji leku. Jedna dawka zawiera mniej niż 10 mg laktozy, co nie powinno wywołać objawów u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Niepożądane działanie

Często: rozszerzenie naczyń obwodowych i związane z tym niewielkie przyspieszenie czynności serca, kołatanie serca, drżenie mięśni. Niezbyt często: ból głowy, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka, obniżenie ciśnienia krwi, zapaść). Rzadko: skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, kaszel, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, kurcze lub ból mięśni, niepokój, zawroty głowy, bezsenność, u dzieci - nadpobudliwość. U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia czynności serca, ciśnienia krwi oraz zmiany w zapisie EKG.

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka (salbutamol przenika do mleka kobiecego).

Uwagi

Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną. W długotrwałym leczeniu, zamiast regularnego stosowania zaleca się tylko doraźne przyjmowanie leku. Płukanie jamy ustnej i gardła po inhalacji zapobiega podrażnieniom.

Interakcje

Nie stosować łącznie z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (np. propranololem). Należy ostrożnie stosować w połączeniu z innymi lekami działającymi na receptory adrenergiczne oraz u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe. Pacjenci leczeni inhibitorami MAO lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi w chwili rozpoczęcia leczenia salbutamolem powinni być hospitalizowani. Równoczesne stosowanie ksantyn, glikokortykosteroidów lub leków moczopędnych obniżających stężenie potasu może nasilić hipokaliemię.

Preparat zawiera substancję Salbutamol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg lub 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka dostarczona zawiera 90 µg lub 180 µg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka dostarczona zawiera 100 µg salbutamolu, co odpowiada 120 µg siarczanu salbutamolu. Lek zawiera laktozę.

1 dawka aerozolu zawiera 100 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka preparatu w postaci proszku do inhalacji (Ventolin Dysk) zawiera 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu; preparat zawiera laktozę.

5 ml syropu zawiera 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu salbutamolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg salbutamolu w postaci siarczanu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu). 1 dawka dostarczona poprzez ustnik zawiera 90 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

1 ml roztworu do nebulizacji zawiera 1 mg lub 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka inhalacyjna zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.