Butapirazol

1 czopek zawiera 250 mg fenylobutazonu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Butapirazol 5 szt., czopki doodbytnicze 11,33zł 2017-10-31

Działanie

Fenylobutazon - pochodna pirazolu z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Hamuje aktywność cyklooksygenazy. Oprócz właściwości przeciwzapalnych wykazuje także działanie przeciwbólowe i słabe przeciwgorączkowe. Transportowany jest przez krew w postaci związanej z białkami osocza. W wątrobie indukuje enzymy mikrosomalne. Przy ich udziale fenylobutazon metabolizowany jest do pochodnych, z których oksyfenylobutazon jest produktem silnie działającym. T0,5 wynosi od 54 do 99 (średnio 77) h, zwiększa się do 105 h u pacjentów geriatrycznych w podeszłym wieku. W organizmie utrzymuje się 7-10 dni, łatwo się kumuluje. W 75% wydalany jest w moczu, pozostała część z kałem.

Dawkowanie

Doodbytniczo. Dorośli i młodzież powyżej 14 rż.: 1 czopek (250 mg) 1-2 razy na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni. Czopków nie należy dzielić. Podczas leczenia trwającego ponad 5 dni wskazana jest ponowna wizyta u lekarza i kontrola wskaźników morfologii krwi. Przyjmowanie leku w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Szczególne grupy pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów w podeszłym wieku. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby oraz u dzieci poniżej 14 rż.

Wskazania

Leczenie stanów zapalnych oraz bólu w: zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, dyskopatiach, ostrym napadzie dny moczanowej, zakrzepowym zapaleniu żył.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na fenylobutazon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy. Stan zapalny błony śluzowej przewodu pokarmowego. Zmiany w błonie śluzowej odbytnicy. Powiększenie ślinianek. Niewydolność krążenia. Nadciśnienie tętnicze. Ciężka niewydolność serca. Obrzęki. Niewydolność wątroby. Niewydolność nerek. Choroby tarczycy. Zmiany we wskaźnikach morfologii krwi. Nie stosować u pacjentów przyjmujących leki zaburzające czynność szpiku kostnego i u dzieci poniżej 14 rż.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego (pacjenci z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem i perforacją przewodu pokarmowego; pacjenci przyjmujący glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny; osoby w podeszłym wieku) - u tych pacjentów należy stosować najmniejszą możliwą dawkę terapeutyczną fenylobutazonu. Należy unikać jednoczesnego stosowania fenylobutazonu z innymi lekami z grupy NLPZ, łącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2, leczonych insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub serca, przyjmujących leki moczopędne lub leki o działaniu nefrotoksycznym, z hipowolemią o różnej etiologii, z łagodną lub umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu, z zatrzymaniem płynów lub obrzękami, z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), z zaburzeniami krzepnięcia krwi, u pacjentów z astmą, alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, przewlekłymi zakażeniami dróg oddechowych, obrzękiem Quinckego, pokrzywką oraz u pacjentów z alergią na inne leki, u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Leśniowskiego-Crohna, zaburzeniami czynności wątroby, porfirią oraz z małą masą ciała; zwłaszcza w przypadku leczenia przekraczającego 7 dni. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz w przypadku utrzymywania się lub pogorszenia nieprawidłowych wyników badań czynnościowych wątroby lub oznak klinicznych sugerujących wystąpienie zaburzeń czynności wątroby lek należy natychmiast odstawić. Lek może maskować objawy istniejącego zakażenia. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar). Dane te są niewystarczające, aby wykluczyć takie ryzyko w przypadku przyjmowania fenylobutazonu.

Niepożądane działanie

Często: nudności, wymioty, bóle nadbrzusza, biegunka. Częstość nieznana: agranulocytoza, trombocytopenia, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zmniejszenie krzepliwości krwi, reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne), hiperglikemia, obrzęki, bóle i zawroty głowy, zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia widzenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, owrzodzenia (wraz z krwawieniem) przewodu pokarmowego, powiększenie ślinianek, zapalenie wątroby, żółtaczka, wysypki skórne, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa - Johnsona, toksyczne martwiczego złuszczania naskórka, złuszczające zapalenie skóry, zapalenie i niewydolność nerek, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego. Ponadto agranulocytoza może objawiać się stanami zapalnymi błon śluzowych (jamy ustnej i gardła, odbytu i odbytnicy, narządów płciowych), zapaleniem gardła, gorączką (przewlekłą bądź nawracającą) oraz krwotokami. Natomiast objawami trombocytopenii są krwotoki i wybroczyny na skórze oraz błonach śluzowych. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią. Stosowanie fenylobutazonu może zaburzać płodność u kobiet - w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych w związku z niepłodnością należy rozważyć zakończenie stosowania preparatu. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.

Uwagi

Należy kontrolować obraz morfologiczny krwi, czynność wątroby i nerek w przypadku leczenia przekraczającego 7 dni. Lek nie powoduje zaburzenia sprawności psychofizycznej, zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Butapirazol nasila działanie: doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika, insuliny, sulfonamidów. Jednoczesne spożywanie alkoholu, leczenie kortykosteroidami zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, krwawień i perforacji przewodu pokarmowego. Lek nasila toksyczne działanie metotreksatu; osłabia działanie spironolaktonu. Probenecyd, sulfinpirazon i barbiturany osłabiają działanie fenylobutazonu. Podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami z grupy NLPZ mogą wystąpić reakcje alergiczne i nasilenie działań niepożadanych. Nie stosować łącznie z solami złota.

Preparat zawiera substancję Phenylbutazone.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 czopek zawiera 250 mg fenylobutazonu.

1 g maści zawiera 50 mg fenylobutazonu. Maść zawiera butylohydroksytoluen.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.