Bupivacaine WZF SPINAL 0,5% HEAVY

1 ml zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Bupivacaine WZF SPINAL 0,5% HEAVY 5 amp. 4 ml, roztw. do wstrz. 104,14zł 2017-10-31

Działanie

Lek miejscowo znieczulający z grupy amidów. Po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej początek działania jest szybki, a czas działania długi - zależny od zastosowanej dawki leku. T0,5 wynosi 2,7 h. Bupiwakaina jest metabolizowana głównie w wątrobie (głównym metabolitem jest pipekolilksylidyna). Bupiwakaina i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki; tylko 6% dawki leku jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat. Znieczulenie podpajęczynówkowe do zabiegów chirurgicznych w obrębie kończyn dolnych i stawu biodrowego oraz w obrębie jamy brzusznej (także do cięcia cesarskiego): zalecana dawka wynosi 2-4 ml preparatu (10-20 mg). Nie zaleca się podawania objętości większej niż 4 ml (20 mg). Działanie znieczulające pojawia się po upływie 5-8 minut od podania produktu i utrzymuje się przez 2-3 godziny w obrębie kończyn dolnych i stawu biodrowego oraz 45-60 minut w obrębie jamy brzusznej. Znieczulenie podpajęczynówkowe do zabiegów urologicznych: zalecana dawka wynosi 1,5-3 ml preparatu (7,5-15 mg). Działanie znieczulające pojawia się po upływie 5-8 minut od podania produktu i utrzymuje się przez 2-3 godziny. Bez względu na rodzaj podanego środka miejscowo znieczulającego - zakres segmentów objętych znieczuleniem jest indywidualny dla danego pacjenta i trudny do przewidzenia przed znieczuleniem. Dawki podane powyżej odnoszą się do pacjentów dorosłych o standardowej budowie ciała. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u kobiet w zaawansowanej ciąży, dawkę produktu należy zmniejszyć. Noworodki, niemowlęta oraz dzieci o masie ciała do 40 kg: zalecana dawka dla dzieci o m.c. <5 kg wynosi 0,40-0,50 mg/kg m.c., dla dzieci o m.c. 5-15 kg wynosi 0,30-0,40 mg/kg m.c., dla dzieci o m.c. 15-40 kg wynosi 0,25-0,30 mg/kg m.c.

Wskazania

Znieczulenie podpajęczynówkowe do zabiegów chirurgicznych (zabiegów urologicznych i zabiegów na kończynach dolnych trwających od 2 do 3 godzin lub do zabiegów w obrębie jamy brzusznej trwających 45 do 60 minut).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu lub inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej. Ogólne przeciwwskazania do stosowania znieczulenia podpajęczynówkowego, niezależnie od rodzaju stosowanego leku znieczulającego: ostre choroby o.u.n. (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy, zapalenie istoty szarej rdzenia kręgowego, krwawienie wewnątrzczaszkowe); zwężenie rdzenia kręgowego, czynne choroby (proces zapalny w obrębie kręgosłupa, gruźlica kręgosłupa, guzy) lub niedawne urazy kręgosłupa; posocznica; podostre zwyrodnienie rdzenia kręgowego w przebiegu niedokrwistości złośliwej; zakażenia ropne skóry w miejscu zamierzonego podania preparatu; wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny; zaburzenia krzepnięcia lub aktualne leczenie przeciwzakrzepowe.

Środki ostrożności

Lek może być stosowany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w wykonywaniu znieczulenia podpajęczynówkowego, postępowaniu w przypadku wystąpienia ostrych objawów toksycznych w warunkach możliwości prowadzenia tlenoterapii i resuscytacji, w ośrodkach zatrudniających przeszkolony personel. Należy bezwzględnie unikać podania leku donaczyniowo. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów w złym stanie ogólnym, podeszłym wieku, w zaawansowanej ciąży, z blokiem przedsionkowo-komorowym IIst. lub IIIst., zaawansowaną chorobą wątroby, ciężką niewydolnością nerek. Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III powinni być starannie monitorowani (EKG) w czasie znieczulenia. U pacjentów w podeszłym wieku lub w zaawansowanej ciąży istnieje większe ryzyko wystąpienia wysokiego lub całkowitego znieczulenia rdzeniowego (zaleca się mniejsze dawki). Ostrożnie stosować u pacjentów z hipowolemią (ryzyko pogłębienia hipotensji); z zaburzeniami neurologicznymi (SM, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne, zaburzenia nerwowo-mięśniowe).

Niepożądane działanie

Działania niepożądane po znieczuleniu podpajęczynówkowym mogą być skutkiem działania preparatu miejscowo znieczulającego, fizjologicznej reakcji na blokadę przewodnictwa nerwowego (niedociśnienie, bradykardia, zaburzenia oddawania moczu), bezpośredniego uszkodzenia związanego z nakłuciem (np. krwiak), pośredniego uszkodzenia związanego z nakłuciem (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień nadtwardówkowy) lub wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego po nakłuciu igłą (np. popunkcyjne bóle głowy). Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić: bardzo często (≥1/10) - niedociśnienie, bradykardia, nudności; często (≥1/100, <1/10) - popunkcyjne bóle głowy, wymioty, zaburzenia oddawania moczu, nietrzymanie moczu; niezbyt często (≥1/1000, <1/100) - parestezje, niedowład, dyzestezja, osłabienie mięśni, bóle pleców; rzadko (<1/1000) - zatrzymanie czynności serca, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, niezamierzone całkowite znieczulenie rdzeniowe, porażenia kończyn dolnych i inne porażenia, neuropatie, zapalenie pajęczynówki, zaburzenia oddychania.

Ciąża i laktacja

Preparat można stosować we wczesnym okresie ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Jeżeli bupiwakaina jest stosowana u kobiet w zaawansowanej ciąży, dawkę leku należy zmniejszyć. Bupiwakaina przenika do mleka matki w ilości nie wpływającej na stan karmionego dziecka.

Uwagi

W zależności od wielkości dawki, leki miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na czynności psychomotoryczne i koordynację ruchową.

Interakcje

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów otrzymujących inne środki miejscowo znieczulające lub leki o budowie strukturalnej przypominającej amidowe środki miejscowo znieczulające, np. leki przeciwarytmiczne klasy IB ze względu na ryzyko sumowania się efektów toksycznych. Badania interakcji bupiwakainy z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) nie były przeprowadzane, jednak podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność.

Preparat zawiera substancję Bupivacaine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

1 ml zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy i 5 µg epinefryny w postaci winianu.

1 ml zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.