Budiair

1 dawka aerozolu inhalacyjnego zawiera 200 µg budezonidu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Budiair 200 dawek poj. z komorą inhalacyjną, aerozol inhalacyjny, roztwór 65,55zł 2017-10-31

Działanie

Glikokortykosteroid o silnym miejscowym działaniu przeciwzapalnym. Po wziewnym przyjęciu budezonidu, poprawa kontroli astmy może wystąpić w ciągu 24 h od rozpoczęcia leczenia, jednak największą skuteczność leczenia obserwuje się po kilku tygodniach nieprzerwanej terapii. Budezonid wykazuje szeroki zakres działań hamujących na aktywność kilku rodzajów komórek (np. eozynofile, makrofagi, komórki tuczne, limfocyty i neutrofile) i mediatorów (np. cytokiny, leukotrieny, eikozanoidy i histamina) uczestniczących w alergicznych i niealergicznych zakażeniach układu oddechowego. Zmniejsza nadmierne wydzielanie, nadwrażliwość oskrzeli i hamuje skurcze oskrzeli. Jest szybko wchłaniany przez błonę śluzową dróg oddechowych. Ok. 20 min po wziewnym podaniu budezonid tworzy estry z wewnątrzkomórkowymi kwasami tłuszczowymi w wyniku odwracalnego sprzęgania, przedłużając w ten sposób miejscowe przeciwzapalne działanie leku w płucach. 10-30% dawki przenika do krążenia ogólnego, po czym jest szybko i w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie do mało aktywnych metabolitów. Budezonid wiąże się z białkami osocza w 88%. Jest wydalany z moczem i kałem w postaci sprzężonych i niesprzężonych metabolitów. T0,5 wynosi ok. 3 h po podaniu wziewnym. Ekspozycja na budezonid może się zwiększyć u pacjentów z chorobami wątroby. U dzieci okres półtrwania jest znacznie krótszy niż u pacjentów dorosłych.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli i dzieci >12 lat: w ciężkiej astmie, w początkowym okresie leczenia kortykosteroidami wziewnymi lub po zmniejszeniu dawki bądź odstawieniu kortykosteroidów doustnych, zalecana dawka leku wynosi 200 µg (1 rozpylenie) 2-4 razy na dobę. W okresach zaostrzenia objawów astmy, dawkę dobową można zwiększyć maksymalnie do 1600 µg. Dawkę podtrzymującą ustala się indywidualnie i powinna być ona najmniejszą dawką zapewniającą kontrolę objawów astmy: 200 µg (1 rozpylenie) na dobę zazwyczaj jest wystarczające. Dzieci 6-12 lat: zazwyczaj 200 µg (jedno rozpylenie) na dobę. W razie konieczności dawkę leku można zwiększyć do 400 µg na dobę. Pacjenci nieleczeni kortykosteroidami: działanie terapeutyczne budezonidu występuje zazwyczaj w ciągu 10 dni od rozpoczęcia leczenia; jednak u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową, zaleca się krótkotrwałe leczenie skojarzone (przez ok. 2 tyg.) doustnymi kortykosteroidami. Należy rozpocząć od dawki całkowitej, a następnie stopniowo zmniejszać dawkę, aż do najmniejszej dawki, przy której będzie utrzymana odpowiednia kontrola objawów astmy za pomocą budezonidu w postaci aerozolu. Zaostrzenia astmy wywołane zakażeniami bakteryjnymi należy leczyć antybiotykami oraz poprzez zwiększenie dawki aerozolu. Pacjenci leczeni kortykosteroidami: Wprowadzenie do leczenia aerozolu inhalacyjnego może nastąpić wówczas, gdy stan pacjenta jest względnie stabilny. Budezonid w postaci aerozolu należy podawać jednocześnie z kortykosteroidami doustnymi przez około 10 dni; następnie dawkę kortykosteroidów doustnych należy stopniowo zmniejszać, aż do osiągnięcia minimalnej dawki, która w skojarzeniu z aerozolem zapewnia stabilizację stanu pacjenta. W wielu przypadkach możliwe jest całkowite odstawienie leków doustnych, jednak u niektórych pacjentów będzie konieczne kontynuowanie leczenia minimalną dawką kortykosteroidów doustnych. Podczas zmiany z leczenia doustnego na leczenie aerozolem, ogólnoustrojowe działanie steroidów może ulec osłabieniu, dając takie objawy, jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk, ból głowy, bóle mięśni i stawów oraz, w rzadkich przypadkach, nudności i wymioty; należy równocześnie zastosować właściwe leczenie tych objawów. W pewnych warunkach, takich jak stres fizyczny spowodowany ciężkimi zakażeniami, urazami lub zabiegami chirurgicznymi oraz w przypadku zaostrzenia astmy może być konieczne skojarzone leczenie budezonidem w postaci aerozolu i doustnymi kortykosteroidami.

Wskazania

Leczenie łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej przewlekłej astmy oskrzelowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Lek nie jest przeznaczony do przerywania ostrych napadów astmy, które wymagają zastosowania krótko działających leków rozszerzających oskrzela. U pacjentów z wrzodem trawiennym przewodu pokarmowego zaleca się prowadzenie ścisłego nadzoru medycznego przez cały czas trwania leczenia. Zmiana leczenia doustnymi kortykosteroidami na wziewny kortykosteroid i dalsze postępowanie lecznicze wymaga szczególnej ostrożności. U pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali kortykosteroidy doustne mogą wystąpić objawy zaburzenia czynności kory nadnerczy po zmianie leczenia na postać wziewną. Przywrócenie prawidłowej czynności nadnerczy po odstawieniu doustnych kortykosteroidów może być długotrwałe. Należy regularnie monitorować czynność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Także pacjenci, którzy wymagali leczenia doraźnie dużymi dawkami kortykosteroidów lub długotrwałego leczenia największymi zalecanymi dawkami wziewnych kortykosteroidów należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia niewydolności kory nadnerczy. Objawy niewydolności kory nadnerczy mogą wystąpić w przypadku narażenia na ciężkie sytuacje stresowe. W okresach zwiększonego stresu lub w przypadku planowanego leczenia chirurgicznego, należy rozważyć dodatkowe leczenie kortykosteroidami o działaniu ogólnoustrojowym. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać stosowanie budezonidu, ocenić stan pacjenta i, w razie konieczności, wprowadzić alternatywne leczenie. Jeżeli pomimo dobrze kontrolowanego leczenia, u pacjenta wystąpi ostry napad duszności, należy zastosować szybko działający, wziewny lek rozszerzający oskrzela i dokonać ponownej oceny pacjenta. Jeśli pomimo zastosowania maksymalnych dawek wziewnych kortykosteroidów objawy astmy nie zostaną opanowane w dostatecznym stopniu, konieczne może być zastosowanie krótkotrwałego leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnoustrojowo. Podczas długotrwałego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Z tego względu ważne jest, aby regularnie oceniać stan pacjenta i zmniejszyć dawkę kortykosteroidu wziewnego do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. Zaleca się regularne kontrolowanie wzrostu u dzieci długotrwale leczonych kortykosteroidami wziewnymi. Jeśli proces wzrostu jest spowolniony, należy dokonać oceny sposobu leczenia w celu zmniejszenia dawki kortykosteroidu, jeśli to możliwe, do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę astmy. Ponadto należy rozważyć skierowanie pacjenta do specjalisty w dziedzinie dziecięcych chorób układu oddechowego. Zaostrzenie klinicznych objawów astmy może być spowodowane ostrymi, bakteryjnymi zakażeniami dróg oddechowych i może wymagać zastosowania odpowiednich antybiotyków. W takim przypadku może być konieczne zwiększenie dawki budezonidu wziewnego i krótkotrwałe leczenie kortykosteroidami doustnymi. U pacjentów z aktywną i nieaktywną gruźlicą płuc oraz u pacjentów z grzybiczym, wirusowym lub innym zakażeniem dróg oddechowych konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. U pacjentów z nadmiernym wydzielaniem śluzu w drogach oddechowych może być konieczne krótkotrwałe leczenie kortykosteroidami doustnymi. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy regularnie monitorować czynność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, z uwagi na ryzyko zwiększenia ekspozycji na budezonid. Należy unikać jednoczesnego stosowania budezonidu i ketokonazolu, inhibitorów proteazy HIV lub innych silnych inhibitorów CYP3A4; jeśli nie jest to możliwe, należy zachować jak najdłuższy odstęp między podawaniem tych leków.

Niepożądane działanie

Często: kandydoza jamy ustnej i gardła, kaszel, chrypka, podrażnienie gardła, dysfagia. Rzadko: reakcje nadwrażliwości natychmiastowe i opóźnione (w tym: wysypka, zapalenie kontaktowe skóry, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny), przedmiotowe i podmiotowe objawy ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów (w tym: hamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży), zaburzenia psychotyczne, niepokój ruchowy, nerwowość, depresja oraz zmiany zachowania (głównie u dzieci), skurcz oskrzeli, atrofia skóry, świąd, rumień, siniaczenie, drażliwość. Bardzo rzadko: zaburzenia smaku, nudności, ból języka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, ból pleców, zmniejszona gęstość kości. Częstość nieznana: zaburzenia snu, niepokój, zwiększona aktywność psychomotoryczna, agresja, jaskra, zaćma. Istnieje zwiększone ryzyko zapalenia płuc u pacjentów z nowo rozpoznaną POChP, którzy rozpoczynają leczenie kortykosteroidami wziewnymi; jednak ocena badań klinicznych nie wykazywała zwiększonego ryzyka wystąpienia zapalenia płuc. Notowano, bardzo rzadko, występowanie ostrego przełomu nadnerczowego u pacjentów młodych przyjmujących długotrwale (kilka miesięcy lub lat) większe niż zalecane (około 1000 µg/dobę) dawki wziewnych kortykosteroidów.

Ciąża i laktacja

Podawanie leku w ciąży wymaga oceny korzyści dla matki, w stosunku do ryzyka dla płodu (dane epidemiologiczne wskazują, że budezonid stosowany w ciąży nie powoduje działań niepożądanych u płodu i (lub) noworodka). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu zapewniającą odpowiednią kontrolę objawów astmy. Budezonid jest wydzielany z mlekiem matki, jednakże podawany w dawkach terapeutycznych nie wykazuje żadnego wpływu na dziecko karmione piersią. Lek może być stosowany w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Lek zawiera etanol (

Interakcje

Inhibitory CYP3A4 np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, mogą wielokrotnie zwiększać ekspozycje ogólnoustrojową na budezonid - należy unikać jednoczesnego stosowania; jeśli nie jest to możliwe, przerwa między zastosowaniem obu leków powinna być jak najdłuższa, ponadto należy również rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu. Zwiększone stężenie budezonidu we krwi oraz nasilone działanie kortykosteroidów obserwowano u kobiet, którym podawano estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne, natomiast nie zaobserwowano żadnego wpływu u kobiet stosujących jednocześnie budezonid i złożone środki antykoncepcyjne zawierające małą dawkę hormonów. Lek zawiera niewielką ilość etanolu - istnieje możliwość interakcji z disulfiramem lub metronidazolem.

Preparat zawiera substancję Budesonide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka dostarczana (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 µg budezonidu i 4,5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu lub 320 µg budezonidu i 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. W przypadku inhalatora Easyhaler dostarczana dawka (z urządzenia dawkującego) zawiera podobną ilość substancji czynnej, co dawka odmierzona (z zasobnika). Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 3 mg budezonidu.

1 dawka zawiera 100 µg lub 200 µg budezonidu.

1 ml zawiesiny zawiera 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

1 dawka inhalacyjna zawiera 200 µg budezonidu mikronizowanego.

1 amp. (2 ml) zawiera 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg budezonidu.

1 dawka aerozolu do nosa zawiera 32 µg lub 64 µg budezonidu. Preparat zawiera sorbinian potasu.

1 dawka aerozolu donosowego zawiera 50 µg budezonidu.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera odpowiednio: 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie płuc: przyczyny, rodzaje, objawy i powikłania Zapalenie płuc: przyczyny, rodzaje, objawy i powikłania

Zapalenie płuc ma zazwyczaj ostre objawy. Zapalenie płuc jest groźną chorobą układu oddechowego. Może być powikłaniem przeziębienia lub grypy albo chorób zakaźnych ...

więcej

Jak się chronić przed smogiem? Jak się chronić przed smogiem?

Jak się chronić przed smogiem? To pytanie szczególnie ważne w Polsce - kraju, w którym, według raportu Światowej Organizacji Zdrowia, znajdują się ...

więcej

Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.