Budenofalk®

1 dawka pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu. Preparat zawiera alkohol cetylowy i glikol propylenowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Budenofalk® 1 poj. 14 dawek, pianka doodbytnicza 359,00zł 2017-10-31

Działanie

Glikokortykosteroid o silnym miejscowym działaniu przeciwzapalnym. Działa głównie miejscowo w jelicie. Dokładny mechanizm działania budezonidu w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie jest w pełni poznany. Stosowany w podawanych doodbytniczo dawkach 2 mg, które są równie skuteczne klinicznie jak glikokortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym, praktycznie nie hamuje osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej. Budezonid w postaci pianki doodbytniczej podawany w dawkach do 4 mg budezonidu na dobę, praktycznie nie wpływał na stężenie kortyzolu w osoczu. Po podaniu doustnym, ogólnoustrojowa dostępność budezonidu wynosi około 10%. Budezonid wiąże się z białkami osocza w 85-90%. Jest metabolizowany w wątrobie do metabolitów o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Jest wydalany głównie z moczem. T0,5 wynosi 3-4 h.

Dawkowanie

Doodbytniczo. Dorośli. 1 rozpylenie na dobę. Najlepsze wyniki można uzyskać, jeśli przed podaniem preparatu opróżni się jelita. Czas trwania terapii ustala lekarz prowadzący. Ostre zapalenie ustępuje na ogół po upływie 6 do 8 tyg. Nie należy stosować preparatu po tym czasie.

Wskazania

Leczenie czynnego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, ograniczonego do odbytnicy i esicy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na budezonid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Miejscowe zakażenia jelita (bakteryjne, pełzakowe, grzybicze, wirusowe). Marskość wątroby z objawami nadciśnienia wrotnego, np. późne stadium pierwotnej marskości żółciowej wątroby.

Środki ostrożności

Leczenie preparatem powoduje mniejsze zwiększenie stężenia kortykosteroidów we krwi niż leczenie konwencjonalnymi steroidami doustnymi. Z tego powodu zamiana innego steroidu na preparat może spowodować wystąpienie objawów związanych ze zmniejszeniem stężenia steroidów we krwi. Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów z gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, chorobą wrzodową, jaskrą, zaćmą, obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy lub jaskry. Glikokortykosteroidy mogą upośledzać mechanizmy obronne organizmu i zwiększać podatność na nowe zakażenia. Choroba zakaźna może się objawiać w nietypowy sposób, a ciężkie zakażenia, takie jak posocznica lub gruźlica mogą być długo zamaskowane. Należy poinformować pacjentów, którzy nie chorowali wcześniej na ospę wietrzną, aby unikali kontaktów z osobami chorymi na ospę wietrzną lub półpasiec, a w razie ekspozycji bezzwłocznie zgłosili się do lekarza. Bierną immunizację za pomocą immunoglobuliny przeciw Varicella zoster należy zastosować u nieuodpornionych pacjentów, którzy otrzymują kortykosteroidy działające ogólnie lub otrzymywali je w ciągu ostatnich trzech miesięcy. Immunoglobulinę należy podać w ciągu 10 dni od czasu ekspozycji na ospę wietrzną. Środki ostrożności muszą być przestrzegane również w przypadku wystąpienia odry. Żywych szczepionek nie należy stosować u pacjentów z upośledzoną odpornością. Odpowiedź humoralna (wytwarzanie przeciwciał) na inne szczepionki może być zmniejszona. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby wydalanie preparatu oraz innych glikokortykosteroidów może być zmniejszone, a układowa dostępność biologiczna - zwiększona. Nie należy podawać budezonidu tym pacjentom. Preparat może powodować zahamowanie odpowiedzi osi podwzgórze-przysadka-nadnercza na stres. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub narażenia na innego rodzaju stres, zaleca się dodatkowe podanie glikokortykosteroidów działających ogólnie. Preparatu nie należy podawać dzieciom z powodu braku wystarczającego doświadczenia w tej grupie wiekowej.

Niepożądane działanie

Często: pieczenie i ból w obrębie odbytnicy. Niezbyt często: zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zwiększenie OB, leukocytoza, zwiększenie łaknienia, bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia węchu, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, parestezje w okolicy brzucha, szczelina odbytu, aftowe zapalenie jamy ustnej, częste uczucie parcia na stolec, hemoroidy, krwawienie z odbytu, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), zwiększenie wskaźników cholestazy (GGT, AP), trądzik, nadmierne pocenie się, zwiększenie aktywności amylazy, zmiany stężenia kortyzolu, osłabienie, zwiększenie masy ciała. W pojedynczych przypadkach mogą wystąpić typowe działania niepożądane występujące podczas podawania glikokortykosteroidów działających ogólnie: zaburzenia odpowiedzi immunologicznej (np. zwiększone ryzyko zakażeń), zespół Cushinga: twarz księżycowata, otyłość w obrębie tułowia, zaburzenia tolerancji glukozy, cukrzyca, zatrzymanie sodu z powstawaniem obrzęków, zwiększenie wydalania potasu, niedoczynność lub zanik kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zaburzenia wydzielania hormonów płciowych (np. brak miesiączki, hirsutyzm, impotencja); depresja, drażliwość, euforia, jaskra, zaćma, zespół rzekomego guza mózgu (z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego) u młodzieży, zwiększone ryzyko zakrzepicy, zapalenie naczyń (po odstawieniu leku długotrwale stosowanego), dolegliwości żołądkowe, owrzodzenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, wysypka alergiczna, rozstępy skórne, wybroczyny, podskórne wylewy krwi, opóźnione gojenie się ran, kontaktowe zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości (kości udowej i głowy kości ramiennej), rozlany ból mięśniowy i osłabienie mięśniowe, osteoporoza. Ze względu na miejscowe działanie preparatu, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest na ogół mniejsze niż podczas przyjmowania glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć możliwą ciążę, a podczas terapii stosować skuteczne środki antykoncepcyjne. Ponieważ nie wiadomo czy budezonid, podobnie jak inne kortykosteroidy, przenika do mleka kobiecego, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku.

Interakcje

Budesonid może nasilać działanie glikozydów naparstnicy, oraz leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu. Należy unikać jednoczesnego leczenia ketokonazolem lub innymi inhibitorami cytochromu P-450 3A (rytonawir, troleandomycyna, erytromycyna, cyklosporyna, sok grejpfrutowy), ponieważ zahamowanie tlenowej biotransformacji budezonidu może doprowadzić do zwiększenia stężenia budezonidu w osoczu. Leki pobudzające cytochrom P-450 3A, takie jak karbamazepina i ryfampicyna mogą zmniejszać układową, a także miejscową ekspozycję na budezonid w błonie śluzowej jelita. Dawka budezonidu może wymagać skorygowania. Substraty CYP3A, takie jak etynyloestradiol, współzawodniczą z budezonidem o przekształcenie metaboliczne. Jeżeli substancja współzawodnicząca ma większe powinowactwo do CYP3A, może to prowadzić do zwiększenia stężenia budezonidu w osoczu krwi. Jeżeli zaś budezonid wiąże się silniej z CYP3A, może dojść do zwiększenia stężeń substancji współzawodniczącej w osoczu krwi. W takich przypadkach może być konieczne skorygowanie dawki budezonidu lub substancji współzawodniczącej. U kobiet przyjmujących estrogeny lub doustne środki antykoncepcyjne zgłaszano zwiększenie stężenia w osoczu krwi i nasilenie działania kortykosteroidów. Nie obserwowano takiej interakcji podczas stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych o małej dawce hormonów.

Preparat zawiera substancję Budesonide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml zawiesiny zawiera 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu zmikronizowanego.

1 dawka aerozolu do nosa zawiera 32 µg lub 64 µg budezonidu. Preparat zawiera sorbinian potasu.

1 kaps. twarda (tj. 1 dawka inhalacyjna) zawiera 200 µg lub 400 µg budezonidu (oraz odpowiednio 20,78 mg lub 20,576 mg laktozy).

1 dawka pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu. Preparat zawiera alkohol cetylowy i glikol propylenowy.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera odpowiednio: 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

1 ml zawiesiny zawiera 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

1 dawka aerozolu inhalacyjnego zawiera 200 µg budezonidu.

1 kaps. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 3 mg budezonidu.

1 dawka zawiera 100 µg, 200 µg lub 400 µg budezonidu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy

Stłuszczenie wątroby to choroba, która występuje nie tylko u alkoholików. Są na nią narażone także osoby z nadwagą i otyłością, jak również ...

więcej

Autoimmunologiczne choroby wątroby Autoimmunologiczne choroby wątroby

Autoimmunologiczne choroby wątroby, to choroby które występują, gdy układ odpornościowy atakuje komórki wątroby. Szacuje się, że na choroby autoimmunologiczne cierpi około 5% ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.