Bonefos®

1 kaps. zawiera 400 mg klodronianu disodowego bezwodnego; kaps. zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Bonefos® 60 szt., tabl. powl. 775,97zł 2017-10-31

Działanie

Lek z grupy bisfosfonianów, analog naturalnych pirofosforanów. Hamuje resorpcję kostną wywołaną różnymi czynnikami, nie wywierając niekorzystnego wpływu na mineralizację i inne parametry jakościowe przemiany kostnej. Zmniejsza aktywność osteoklastów, stężenie wapnia we krwi oraz wydalanie wapnia i hydroksyproliny z moczem. U pacjentów z rakiem piersi i szpiczakiem mnogim zmniejsza ryzyko złamania kości. Po podaniu doustnym klodronian szybko się wchłania z przewodu pokarmowego; wchłanianie zachodzi w niewielkim stopniu (około 2%). Wchłanianie zmniejsza się, gdy lek jest przyjmowany z pokarmem lub lekami zawierającymi kationy dwuwartościowe. Klodronian wiąże się w niewielkim stopniu z białkami osocza. Eliminacja z organizmu jest dwufazowa: faza dystrybucji (T0,5 wynosi około 2 h) oraz faza eliminacji, która jest bardzo wolna, ponieważ klodronian silnie wiąże się z kośćmi. Jest wydalany głównie z moczem. Po kilku dniach od podania 80% leku jest wydalane z moczem. Lek związany z kośćmi (około 20% wchłoniętej dawki) jest wydalany znacznie wolniej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Klodronian jest wydalany głównie przez nerki, dlatego podczas leczenia należy zapewnić właściwą podaż płynów. Hiperkalcemia w chorobie nowotworowej. Zaleca się podawanie klodronianu w infuzji dożylnej. Jeżeli jednak stosuje się leczenie doustne, dawka początkowa wynosi 2400 do 3200 mg/dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie dawkę można stopniowo zmniejszać; po normalizacji stężenia wapnia - do 1600 mg/dobę. Osteoliza spowodowana chorobą nowotworową. W leczeniu doustnym zwiększonej resorpcji kostnej bez hiperkalcemii, dawkowanie ustala się indywidualnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 1600 mg/dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć, ale nie należy podawać dawki większej niż 3200 mg/dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek. W tej grupie pacjentów lek należy stosować szczególnie ostrożnie, ponieważ klodronian jest wydalany głównie przez nerki. Nie należy stosować długotrwale dawki większej niż 1600 mg/dobę. U pacjentów z lekką niewydolnością nerek (CCr 50-80 ml/min) - 1600 mg/dobę (nie zaleca się zmniejszania dawki); u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (CCr 30-50 ml/min) - 1200 mg/dobę; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr Sposób podania. Kapsułki należy połykać w całości. Zalecana dawka jednorazowa wynosi 1600 mg/dobę. W przypadku stosowania większej dawki dobowej, część dawki przekraczającą 1600 mg należy przyjąć oddzielnie jako drugą dawkę. Jednorazową dawkę dobową lub pierwszą dawkę (w przypadku dawki podzielonej) należy przyjąć rano na czczo, popijając szklanką wody. Nie należy jeść ani pić (oprócz zwykłej wody), jak również przyjmować innych leków doustnych przez 1 h po przyjęciu leku. W przypadku stosowania leku w dawkach podzielonych - 2 razy na dobę, pierwszą dawkę należy przyjąć wg zaleceń podanych powyżej. Drugą dawkę należy przyjąć pomiędzy posiłkami, co najmniej 2 h po posiłku i 1 h przed jedzeniem, piciem (oprócz zwykłej wody) oraz zażywaniem innych leków doustnych. Nie należy przyjmować klodronianu z mlekiem, posiłkami i lekami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe, gdyż zaburzają one wchłanianie klodronanu.

Wskazania

Hiperkalcemia w chorobach nowotworowych. Osteoliza spowodowana chorobą nowotworową.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne podawanie innych bisfosfonianów. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min). Ciąża i okres karmienia piersią. Nie stosować u dzieci.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek. W czasie leczenia należy podawać odpowiednią ilość płynów (jest to szczególnie ważne u pacjentów z hiperkalcemią lub niewydolnością nerek). Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy monitorować czynność nerek na podstawie stężenia kreatyniny, wapnia i fosforanów w osoczu. Ponadto podczas leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby (w tym monitorowanie aktywności aminotransferaz), morfologię oraz stężenia fosforanów we krwi. Stężenie wapnia należy kontrolować nie rzadziej niż w odstępach 4 tyg. Przed wdrożeniem leczenia bisfosfonianami u chorych ze współistniejącymi czynnikami ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, stosowanie kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena jamy ustnej) należy rozważyć wykonanie profilaktycznych zabiegów dentystycznych, a w trakcie terapii z użyciem bisfosfonianów należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych. Wykonywanie chirurgicznych zabiegów stomatologicznych u pacjentów z martwicą kości żuchwy powstałą w trakcie terapii bisfosfonianami może prowadzić do zaostrzenia tej jednostki chorobowej. Nie wiadomo, czy odstawienie bisfosfonianów zmniejszy ryzyko martwicy kości żuchwy u pacjentów wymagających wykonania zabiegów dentystycznych. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć odstawienie bisfosfonianów do czasu przeprowadzenia oceny. Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w obrębie uda, biodra lub pachwiny. Każdy pacjent z takimi objawami powinien zostać zbadany pod kątem niecałkowitego złamania kości udowej. Ze względu na zawartość laktozy, kapsułki nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: bezobjawowa hipokalcemia, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferaz (zwykle w zakresie wartości prawidłowych). Rzadko: objawowa hipokalcemia, zwiększone stężenie hormonu przytarczyc we krwi związane ze zmniejszonym stężeniem wapnia we krwi, zwiększone stężenie fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności aminotransferaz 2-krotnie powyżej normy, bez współistniejących zaburzeń czynności wątroby, skórne reakcje nadwrażliwości. Ponadto obserwowano: zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie spojówek, zapalenie nadtwardówki, zapalenie twardówki, zaburzenie parametrów oddechowych u pacjentów z astmą aspirynową, reakcje nadwrażliwości przebiegające jako zaburzenia oddychania, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi i białkomocz, niewydolność nerek (w rzadkich przypadkach zgony, zwłaszcza podczas jednoczesnego stosowania NLPZ, głównie diklofenaku), silne bóle kości, stawów i (lub) mięśni, nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej oraz pojedyncze przypadki martwicy kości żuchwy, głównie u pacjentów wcześniej leczonych aminobisfosfonianami, takimi jak zoledronian i pamidronian.

Ciąża i laktacja

W badaniach na zwierzętach wykazano, że klodronian przenika przez barierę łożyskową, jednak nadal nie wiadomo, czy lek przenika do krążenia płodowego u ludzi. Nie wiadomo również, czy klodronian może powodować uszkodzenie płodu i czy wpływa na płodność u ludzi. Dlatego nie należy stosować klodronianu u kobiet w ciąży z wyjątkiem przypadków, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie należy karmić piersią w czasie leczenia klodronianem.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie klodronianu z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie z lekami z grupy NLPZ (zwłaszcza diklofenakiem) może powodować zaburzenia czynności nerek. W skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększa się ryzyko wystąpienia hipokalcemii i hipomagnezemii. Przyjmowanie klodronianu jednocześnie z fosforanem estramustyny zwiększa stężenie fosforanu estramustyny we krwi o 80%. Podawanie preparatu z posiłkiem lub lekami zawierającymi kationy dwuwartościowe, np. z lekami zobojętniającymi HCl lub preparatami żelaza, znacznie zmniejsza jego biodostępność - nie należy zażywać jednocześnie.

Preparat zawiera substancję Clodronate disodium.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 400 mg klodronianu disodowego bezwodnego; kaps. zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.