BisoHEXAL 10

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
BisoHEXAL 10 30 szt., tabl. powl. 13,32 zł 2017-10-31

Działanie

Kardioselektywny lek ß-adrenolityczny o dużym powinowactwie do receptorów ß1 w sercu. Nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Nie ma istotnego klinicznie działania stabilizującego błonę komórkową. Poprzez hamowanie receptorów ß2 bisoprolol w niewielkim stopniu zwiększa napięcie mięśni gładkich (m.in. w oskrzelach). Działanie leku utrzymuje się przez ponad 24 h, co umożliwia podawanie w jednorazowej dawce dobowej. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi występuje po 1-3 h. Stopień wchłaniania leku nie zależy od spożycia pokarmów. Bisoprolol wiąże się z białkami osocza w 30%. W wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, nie więcej niż 10% wchłoniętej dawki leku jest metabolizowane w wątrobie. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo i powoli je zwiększając. Dawki należy dostosować do częstości rytmu serca i skuteczności leczenia. Doustnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg. Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę, a dawka maksymalna wynosi 20 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest na ogół konieczna, leczenie należy rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki. U chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową. Produkt leczniczy należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową przez 7 do 10 dni.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol, inne leki ß-adrenolityczne lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność serca lub incydenty dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim. Wstrząs kardiogenny. Blok przewodzenia przedsionkowo-komorowego IIst. i IIIst.(bez rozrusznika serca). Zespół chorej zatoki. Blok przewodzenia zatokowo-przedsionkowego. Objawowa bradykardia. Objawowe niedociśnienie tętnicze. Kwasica metaboliczna. Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ciężka postać zarostowej choroby tętnic obwodowych lub ciężka postać zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

U pacjentów leczonych bisoprololem nie należy podawać dożylnie leków z grupy antagonistów wapnia oraz leków przeciwarytmicznych, z wyjątkiem sytuacji, gdy leczenie stosuje się w oddziale OIOM. U pacjentów z łuszczycą w wywiadzie (także rodzinnym) bisoprolol i inne leki blokujące receptory ß-adrenergiczne mogą być stosowane tylko po starannym rozważeniu ryzyka i korzyści takiego leczenia. Podawanie leku pacjentom z reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie oraz pacjentom w trakcie leczenia odczulającego wymaga rozważenia korzyści i ryzyka. Szczególnie ostrożnie stosować w przypadkach: cukrzycy i zaburzeń metabolizmu glukozy; długotrwałej głodówki i nadmiernego wysiłku fizycznego; leczenia pacjentów z rozpoznanym guzem chromochłonnym nadnerczy (bisoprolol można stosować po uzyskaniu farmakologicznej blokady receptorów α), astmą oskrzelową i innymi chorobami obturacyjnymi oskrzeli, zaburzeniami krążenia obwodowego (w tym choroba i zespół Raynaud); nadczynnością tarczycy z tyreotoksydozą, blokiem przewodzenia przedsionkowo-komorowego Ist., niewydolnością wątroby i nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp), lub zespołem złego wchłaniania  glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bradykardia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca). Często: nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z niewydolnością serca); zawroty i ból głowy; nudności wymioty, biegunka, zaparcie; uczucie marznięcia lub drętwienia kończyn, niedociśnienie tętnicze; astenia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca), uczucie zmęczenia. Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca i bradykardia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); skurcz oskrzeli (u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych; osłabienie i kurcze mięśni; astenia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); depresja, zaburzenia snu. Rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez; zaburzenia słuchu; alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; świąd, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypka; zapalenie wątroby; zaburzenia potencji; koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie, łuszczyca lub wysypka łuszczycopodobna.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli leczenie bisoprololem uznane zostało za niezbędne, należy monitorować przepływ łożyskowy oraz rozwój płodu. W razie szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój płodu należy rozważyć alternatywne leczenie. Noworodki matek leczonych bisoprololem powinny być ściśle nadzorowane przez lekarza przez około 72 h po urodzeniu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii, obniżenia ciśnienia, hipoglikemii i zaburzeń oddechowych. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią z uwagi na brak danych dot. przenikania bisoprololu do mleka kobiecego.

Uwagi

Leczenia preparatem nie należy przerywać nagle - lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową leku przez 7-10 dni, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową serca. Leczenie preparatem wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia, podczas zwiększania dawki lub zmiany preparatu.

Interakcje

Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamil i dilitiazem (grozi głębokim nadciśnieniem tętniczym i blokiem przedsionkowo-komorowym), oraz z ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna (mogą nasilać niewydolność serca). Nagłe odstawienie klonidyny może wywołać nadciśnienie „z odbicia”. Działanie przeciwnadciśnieniowe bisoprololu może być nasilone przez inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi (np. inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia, leki uspokajające, psycholeptyczne). Jednoczesne stosowanie bisoprololu i leków przeciwarytmicznych (np. dizopiramid, chinidyna, amiodaron) może nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ujemne działanie inotropowe. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina i amlodypina) stosowani jednocześnie z bisoprololem zwiększają ryzyko nadciśnienia tętniczego a u pacjentów z niewydolnością serca i mogą pogarszać czynność skurczową komór. W okresie jednoczesnego leczenia bisoprololem i noradrenaliną, adrenaliną lub innymi lekami sympatykomimetycznym (także zawartymi w lekach przeciwkaszlowych, kroplach do nosa lub oczu), oraz NLPZ może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu. Glikozydy naparstnicy wydłużają czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zmniejszają częstość tętna. Inhibitory MAO nasilają hipotensyjny efekt działania bisoprololu i zwiększają ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Alkohol może nasilać działanie ß-adrenolityczne bisoprololu. Jednoczesne stosowanie bisoprololu i narkotycznych leków przeciwbólowych może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego (ujemny wpływ inotropowy obu leków może się sumować). Meflochina zwiększa ryzyko bradykardii. Pochodne sporyszu nasilają zaburzenia krążenia obwodowego.

Cena

BisoHEXAL 10, cena 100% 13,32 zł

Preparat zawiera substancję Bisoprolol fumarate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera połączenie fumaranu bisoprololu oraz peryndoprylu z argininą, odpowiednio: 5 mg+5 mg lub 5 mg+10 mg lub 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg, 5 mg, lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA); lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu. Tabletki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 kaps. twarda zawiera ramipryl i amlodypinę (w postaci bezylanu), odpowiednio: 5 mg+5 mg, 5 mg+10 mg, 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny.

1 tabl. zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy.

100 g preparatu zawiera 40 g wyciągu z nasion kasztanowca, 37 g nalewki z liści miłorzębu japońskiego, 10 g nalewki z kwiatostanu głogu, 10 g wyciągu z ziela jemioły, 3 g nalewki z ziela arniki. Dawka jednorazowa zawiera 10 mg escyny. Preparat zawiera 55-70% (v/v) etanolu.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny. Preparat zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

5 ml roztworu zawiera 25 mg urapidylu w postaci chlorowodorku.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie

Histiocytoza to grupa rzadko diagnozowanych chorób układu krwiotwórczego, które zalicza się do chorób z pogranicza nowotworowych i autoimmunoagresji. Choroby z tej grupy ...

więcej

Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania

Kibicowanie może powodować poważne problemy zdrowotne. Dopingowanie ulubionej drużyny powoduje nagły skok ciśnienia, przyspieszony puls, co jest szczególnie niebezpieczne dla kibiców zmagających ...

więcej

HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy, żylaki odbytu - co drugi Polak. Objawy choroby hemoroidalnej są bardzo nieprzyjemne, a przecież żylaki odbytu da ...

więcej

Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie tętnicze wtórne to najrzadziej występujący typ nadciśnienia. Nadciśnienie tętnicze wtórne rozpoznaje się u zaledwie 5 proc. chorych. Jego przyczyny można ustalić ...

więcej

Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie

Zespół pozakrzepowy to dość częsty problem zdrowotny, stanowiący przewlekłe powikłanie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG). Szacuje się,że aż 23-60% pacjentów po epizodzie zakrzepicy ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.