BisoHEXAL 10

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
BisoHEXAL 10 30 szt., tabl. powl. 13,32zł 2017-10-31

Działanie

Kardioselektywny lek ß-adrenolityczny o dużym powinowactwie do receptorów ß1 w sercu. Nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Nie ma istotnego klinicznie działania stabilizującego błonę komórkową. Poprzez hamowanie receptorów ß2 bisoprolol w niewielkim stopniu zwiększa napięcie mięśni gładkich (m.in. w oskrzelach). Działanie leku utrzymuje się przez ponad 24 h, co umożliwia podawanie w jednorazowej dawce dobowej. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi występuje po 1-3 h. Stopień wchłaniania leku nie zależy od spożycia pokarmów. Bisoprolol wiąże się z białkami osocza w 30%. W wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, nie więcej niż 10% wchłoniętej dawki leku jest metabolizowane w wątrobie. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo i powoli je zwiększając. Dawki należy dostosować do częstości rytmu serca i skuteczności leczenia. Doustnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg. Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę, a dawka maksymalna wynosi 20 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest na ogół konieczna, leczenie należy rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki. U chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową. Produkt leczniczy należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową przez 7 do 10 dni.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol, inne leki ß-adrenolityczne lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność serca lub incydenty dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim. Wstrząs kardiogenny. Blok przewodzenia przedsionkowo-komorowego IIst. i IIIst.(bez rozrusznika serca). Zespół chorej zatoki. Blok przewodzenia zatokowo-przedsionkowego. Objawowa bradykardia. Objawowe niedociśnienie tętnicze. Kwasica metaboliczna. Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ciężka postać zarostowej choroby tętnic obwodowych lub ciężka postać zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

U pacjentów leczonych bisoprololem nie należy podawać dożylnie leków z grupy antagonistów wapnia oraz leków przeciwarytmicznych, z wyjątkiem sytuacji, gdy leczenie stosuje się w oddziale OIOM. U pacjentów z łuszczycą w wywiadzie (także rodzinnym) bisoprolol i inne leki blokujące receptory ß-adrenergiczne mogą być stosowane tylko po starannym rozważeniu ryzyka i korzyści takiego leczenia. Podawanie leku pacjentom z reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie oraz pacjentom w trakcie leczenia odczulającego wymaga rozważenia korzyści i ryzyka. Szczególnie ostrożnie stosować w przypadkach: cukrzycy i zaburzeń metabolizmu glukozy; długotrwałej głodówki i nadmiernego wysiłku fizycznego; leczenia pacjentów z rozpoznanym guzem chromochłonnym nadnerczy (bisoprolol można stosować po uzyskaniu farmakologicznej blokady receptorów α), astmą oskrzelową i innymi chorobami obturacyjnymi oskrzeli, zaburzeniami krążenia obwodowego (w tym choroba i zespół Raynaud); nadczynnością tarczycy z tyreotoksydozą, blokiem przewodzenia przedsionkowo-komorowego Ist., niewydolnością wątroby i nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp), lub zespołem złego wchłaniania  glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bradykardia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca). Często: nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z niewydolnością serca); zawroty i ból głowy; nudności wymioty, biegunka, zaparcie; uczucie marznięcia lub drętwienia kończyn, niedociśnienie tętnicze; astenia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca), uczucie zmęczenia. Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca i bradykardia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); skurcz oskrzeli (u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych; osłabienie i kurcze mięśni; astenia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); depresja, zaburzenia snu. Rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez; zaburzenia słuchu; alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; świąd, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypka; zapalenie wątroby; zaburzenia potencji; koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie, łuszczyca lub wysypka łuszczycopodobna.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli leczenie bisoprololem uznane zostało za niezbędne, należy monitorować przepływ łożyskowy oraz rozwój płodu. W razie szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój płodu należy rozważyć alternatywne leczenie. Noworodki matek leczonych bisoprololem powinny być ściśle nadzorowane przez lekarza przez około 72 h po urodzeniu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii, obniżenia ciśnienia, hipoglikemii i zaburzeń oddechowych. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią z uwagi na brak danych dot. przenikania bisoprololu do mleka kobiecego.

Uwagi

Leczenia preparatem nie należy przerywać nagle - lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową leku przez 7-10 dni, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową serca. Leczenie preparatem wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia, podczas zwiększania dawki lub zmiany preparatu.

Interakcje

Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamil i dilitiazem (grozi głębokim nadciśnieniem tętniczym i blokiem przedsionkowo-komorowym), oraz z ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna (mogą nasilać niewydolność serca). Nagłe odstawienie klonidyny może wywołać nadciśnienie „z odbicia”. Działanie przeciwnadciśnieniowe bisoprololu może być nasilone przez inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi (np. inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia, leki uspokajające, psycholeptyczne). Jednoczesne stosowanie bisoprololu i leków przeciwarytmicznych (np. dizopiramid, chinidyna, amiodaron) może nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ujemne działanie inotropowe. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina i amlodypina) stosowani jednocześnie z bisoprololem zwiększają ryzyko nadciśnienia tętniczego a u pacjentów z niewydolnością serca i mogą pogarszać czynność skurczową komór. W okresie jednoczesnego leczenia bisoprololem i noradrenaliną, adrenaliną lub innymi lekami sympatykomimetycznym (także zawartymi w lekach przeciwkaszlowych, kroplach do nosa lub oczu), oraz NLPZ może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu. Glikozydy naparstnicy wydłużają czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zmniejszają częstość tętna. Inhibitory MAO nasilają hipotensyjny efekt działania bisoprololu i zwiększają ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Alkohol może nasilać działanie ß-adrenolityczne bisoprololu. Jednoczesne stosowanie bisoprololu i narkotycznych leków przeciwbólowych może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego (ujemny wpływ inotropowy obu leków może się sumować). Meflochina zwiększa ryzyko bradykardii. Pochodne sporyszu nasilają zaburzenia krążenia obwodowego.

Preparat zawiera substancję Bisoprolol fumarate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera połączenie fumaranu bisoprololu oraz peryndoprylu z argininą, odpowiednio: 5 mg+5 mg lub 5 mg+10 mg lub 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera połączenie fumaranu bisoprololu i amlodypiny (w postaci bezylanu), odpowiednio: 5 mg+5 mg, 5 mg+10 mg, 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Osocze: czym jest i jaką pełni funkcję? Kiedy podajemy osocze? Osocze: czym jest i jaką pełni funkcję? Kiedy podajemy ...

Osocze to płynna, niekomórkowa część krwi, która stanowi w przybliżeniu ok. 55% jej całkowitej objętości. Zawieszone w osoczu składniki komórkowe tworzą pozostałe ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.