Biseptol®

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Biseptol® but. 100 ml, zawiesina doustna 12,68zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwbakteryjny - połączenie sulfonamidu (sulfametoksazolu) z pochodną diaminopirymidyny (trimetoprimem) w stosunku 5:1 (ko-trimoksazol). Skojarzenie składników pozwoliło na uzyskanie, oprócz działania bakteriostatycznego, także działania bakteriobójczego. Sulfametoksazol blokuje syntezę kwasu dihydrofoliowego (konkurując z kwasem p-aminobenzoesowym), a trimetoprim blokuje przemianę kwasu dihydrofoliowego w kwas tetrahydrofoliowy (hamując reduktazę kwasu dihydrofoliowego). W efekcie prowadzi to do zahamowania syntezy puryn, DNA i RNA. Wykazuje szerokie spektrum działania, rzadko też powstają oporne szczepy bakteryjne. Hamuje in vitro rozwój bakterii Gram-dodatnich, m.in.: paciorkowców (Streptococcus pneumoniae, Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans), gronkowców (Staphylococcus aureus, Staphylococcus saprophyticus) oraz bakterii Gram-ujemnych, m.in.: większości pałeczek Enterobacteriaceae (Salmonella spp., Shigella spp., Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Enterobacter spp., Serratia spp., Escherichia coli), Moraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae, Morganella morganii, Yersinia spp., Brucella spp., Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Vibrio cholerae, Nocardia asteroides, a także Pneumocystis carinii, Chlamydia trachomatis. Nie działa na prątki, wirusy, większość bakterii beztlenowych i grzyby. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie oznaczenia wrażliwości in vitro. Ko-trimoksazol podany doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie w górnym odcinku jelita cienkiego. Po 60 min występuje lecznicze stężenie we krwi i tkankach, utrzymujące się ok. 12 h. Z białkami osocza sulfametoksazol wiąże się w ok. 60%, trimetoprim w ok. 45%. Oba składniki przenikają do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do płuc, migdałków podniebiennych, płynu mózgowo-rdzeniowego, gruczołu krokowego i nerek, płynu ucha środkowego, wydzieliny oskrzeli i pochwy, a także do mleka kobiecego i przez barierę łożyska. Oba związki są metabolizowane w wątrobie do nieczynnych pochodnych: sulfametoksazol w 20%, trimetoprim w 20-25%. Wydalane są głównie z moczem: 20% sulfametoksazolu i ok. 60% trimetoprimu w postaci niezmienionej, pozostała część w postaci metabolitów.

Dawkowanie

Doustnie. Dzieci: 30 mg sulfametoksazolu + 6 mg trimetoprimu/kg mc./dobę. W leczeniu szczególnie ciężkich zakażeń dawki można zwiększyć o 50%. Zazwyczaj, dzieci w wieku 6 tyg. do 5 mies.: 2,5 ml co 12 h; 6 mies. do 5 lat: 5 ml co 12 h; 6-12 lat: 10 ml co 12 h. Dorośli i dzieci w wieku >12 lat: zwykle 20 ml co 12 h. Dawka minimalna i do długotrwałego leczenia (>14 dni): 10 ml co 12 h. W leczeniu szczególnie ciężkich zakażeń: 30 ml co 12 h. Zakażenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii: maksymalnie 100 mg sulfametoksazolu + 20 mg trimetoprimu/kg mc./dobę, w 4 dawkach podzielonych podawanych co 6 h przez 14 dni. Pacjenci z niewydolnością nerek - CCr >30 ml/min: zwykła dawka; CCr 15-30 ml/min: 1/2 zwykłej dawki; CCr Czas trwania leczenia: w leczeniu ostrych zakażeń lek należy podawać jeszcze przez 2 dni po ustąpieniu objawów choroby, co najmniej 5 dni. Sposób podania. Stosować podczas lub bezpośrednio po posiłku, z dużą ilością płynu.

Wskazania

Zakażenia dróg oddechowych - nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, w przypadku gdy istnieją powody przemawiające za zastosowaniem sulfametoksazolu i trimetoprymu zamiast jednoskładnikowego antybiotyku. Zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego - wyłącznie po badaniu bakteriologicznym. Ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego i gruczołu krokowego. Zakażenia przenoszone drogą płciową: wrzód miękki. Zakażenia przewodu pokarmowego: dur brzuszny i paradury, czerwonka bakteryjna, cholera (jako leczenie wspomagające obok uzupełniania płynów i elektrolitów), biegunka podróżnych wywołana przez enterotoksyczne szczepy E. coli. Inne zakażenia bakteryjne (leczenie możliwie w połączeniu z innymi antybiotykami), np. nokardioza. Lek można zastosować po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka w porównaniu z innymi dostępnymi lekami, sprawdzeniu danych epidemiologicznych i oporności bakterii. Wskazania lecznicze są ograniczone do zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na kotrimoksazol. Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sulfonamidy, trimetoprim lub substancje pomocnicze preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek (CCr <15 ml/min). Zmiany w obrazie morfologicznym krwi. Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD). Wcześniaki, noworodki i niemowlęta w wieku <6 tyg. Końcowy okres ciąży i okres karmienia piersią. Nie stosować w leczeniu anginy paciorkowcowej.

Środki ostrożności

Unikać stosowania u niemowląt  <8. tyg. życia, w związku z predyspozycją młodych niemowląt do hiperbilirubinemii. Nie zaleca się stosowania u pacjentów ze stwierdzoną lub podejrzewaną porfirią (ryzyko nasilenia choroby). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych, w tym niewydolności nerek lub wątroby, reakcji skórnych, zahamowania czynności szpiku oraz małopłytkowości). Stosować ostrożnie u pacjentów z: niewydolnością wątroby lub nerek; niedoborem kwasu foliowego (np. w podeszłym wieku, uzależnionych od alkoholu, leczonych lekami przeciwdrgawkowymi oraz z zespołem złego wchłaniania); ciężkimi objawami alergii i (lub) astmą oskrzelową; ryzykiem hiperkaliemii i hiponatremii (monitorować stężenia potasu i sodu we krwi). U pacjentów leczonych długotrwale, w szczególności u pacjentów z niewydolnością nerek, należy regularnie kontrolować diurezę i parametry czynności nerek. Należy zwrócić uwagę, by pacjent otrzymywał i wydalał odpowiednią ilość płynów, w celu zapobiegania powstawaniu kryształów w moczu (u pacjentów z hipoalbuminemią ryzyko powstawania kryształów jest większe). Jeśli lek stosuje się dłużej niż 14 dni w dużych dawkach konieczna jest okresowa kontrola obrazu krwi. W przypadku stwierdzenia zmian w obrazie krwi, należy rozważyć podanie kwasu foliowego. Stosowanie leku należy przerwać, gdy pojawi się znamienne zmniejszenie liczby komórek krwi. Ko-trimoksazolu nie należy stosować u pacjentów z poważnymi chorobami hematologicznymi, z wyjątkiem szczególnych przypadków. Ko-trimoksazol stosowany u pacjentów poddawanych terapii cytostatykami nie wpływał lub wpływał nieznacznie na szpik kostny lub krew obwodową. Lek należy odstawić po wystąpieniu pierwszych objawów wysypki, zwłaszcza z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych, które to objawy mogą świadczyć o wystąpieniu zespołu Stevensa-Johnsona - SJS lub toksycznej nekrolizy naskórka- TEN (nie należy ponownie stosować sulfametoksazolu u pacjentów z rozpoznaniem SJS lub TEN związanym ze stosowaniem preparatu). U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka związana ze zastosowaniem preparatu, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić ko-trimoksazol i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ze względu na zawartość maltitolu lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy; ze względu na zawartość p-hydroksybenzoesanów lek może powodować reakcje alergiczne (również typu późnego).

Niepożądane działanie

Bardzo często: hiperkaliemia. Często: kandydoza, ból głowy, nudności, biegunka, wysypka. Niezbyt często: wymioty. Bardzo rzadko: leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość megaloblastyczna, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, methemoglobinemia, eozynofilia, plamica, hemoliza u pacjentów z niedoborem G-6-PD, zespół choroby posurowiczej, anafilaksja, alergiczne zapalenie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, gorączka polekowa, alergiczne zapalenie naczyń, choroba Schonleina-Henocha, guzkowe zapalenie tętnic, toczeń rumieniowaty układowy, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, depresja, omamy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, drgawki, zapalenie nerwów obwodowych, ataksja, zaburzenia równowagi, szumy uszne, zawroty głowy, kaszel, skrócony oddech, nacieki płucne (powyższe objawy ze strony układu oddechowego mogą być wczesnym wskaźnikiem nadwrażliwości oddechowej, która bardzo rzadko może być śmiertelna), zapalenie błony śluzowej języka i (lub) jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie błony naczyniowej oka, zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka i martwica wątroby (mogą być śmiertelne), nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, wysypka polekowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, ból stawów, ból mięśni, zaburzenie czynności nerek (czasami raportowane jako niewydolność nerek), śródmiąższowe zapalenie nerek. Działania niepożądane związane z zakażeniem Pneumocystis jiroveci (P. carinii) wywołującym pneumocystozowe zapalenie płuc (PJP). Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości, wysypka, gorączka, neutropenia, trombocytopenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, rabdomioliza, hiperkaliemia, hiponatremia. Obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości po podaniu dużych dawek, stosowanych w leczeniu PJP i wówczas konieczne jest przerwanie stosowania leku. Jeśli wystąpią objawy zahamowania czynności szpiku kostnego, należy podać pacjentowi folinian wapnia (5-10 mg/dobę). Ciężkie reakcje nadwrażliwości obserwowano u pacjentów z PJP, którzy ponownie byli leczeni trimetoprimem z sulfametoksazolem, czasami po kilkudniowej przerwie w stosowaniu. Rabdomiolizę obserwowano u pacjentów z pozytywnym mianem HIV, otrzymujących ko-trimoksazol zapobiegawczo lub w leczeniu PJP.

Ciąża i laktacja

Trimetoprim i sulfametoksazol przenikają przez łożysko i mogą powodować nieprawidłowości u płodu (wykazano związek między narażeniem na działanie antagonistów kwasu foliowego i występowaniem wad rozwojowych) - należy unikać stosowania ko-trimoksazolu w ciąży, szczególnie w I trymestrze, chyba że oczekiwane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Jeśli lek stosuje się w ciąży, należy rozważyć podawanie kwasu foliowego. Stosowanie w końcowym okresie ciąży jest przeciwwskazane. Znaczące ilości leku przenikają od matki do płodu i utrzymują się przez kilka dni u noworodka. Sulfametoksazol konkuruje z bilirubiną o wiązanie się z albuminami osocza, dlatego jeśli lek jest podawany matce w przed porodem, u noworodka może wystąpić i zaostrzyć się hiperbilirubinemia oraz związana z tym żółtaczka jąder podkorowych mózgu (to teoretyczne ryzyko jest szczególnie istotne u noworodków ze zwiększonym ryzykiem hiperbilirubinemii, czyli u urodzonych przed terminem lub z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej). Trimetoprim i sulfametoksazol przenikają do mleka kobiecego - nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, chyba że występują takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy. Ko-trimoksazol może wpływać na wyniki oznaczania stopnia konkurencyjnego wiązania się metotreksatu z białkami osocza, gdy jako białka do badań używa się bakteryjnej reduktazy dihydrofoliowej (nie odnotowuje się wpływu na wyniki, gdy metotreksat jest oznaczany za pomocą testu radioimmunologicznego); może zaburzać wyniki oznaczania kreatyniny za pomocą zasadowego pikrynianu Jaffe'go (zawyża stężenie kreatyniny o ok. 10%), zaburzenia funkcjonalne wydzielania kanalikowego kreatyniny mogą powodować fałszywy spadek szacowanego poziomu klirensu kreatyniny.

Interakcje

U pacjentów w podeszłym wieku, otrzymujących równocześnie ko-trimoksazol oraz leki moczopędne, zwłaszcza z grupy tiazydów, zwiększa się częstość występowania małopłytkowości ze skazą krwotoczną. Sulfametoksazol może wypierać warfarynę z albumin osocza i przedłużać czas protrombinowy u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe - kontrolować aktualny czas krzepnięcia. Wypiera metotreksat z połączeń z białkami, zwiększając zawartość wolnej frakcji metotreksatu we krwi. Jeśli leczenie ko-trimoksazolem jest uznane za właściwe u pacjentów otrzymujących inne leki działające antagonistycznie w stosunku do kwasu foliowego, jak metotreksat, należy rozważyć suplementację kwasu foliowego. Ko-trimoksazol wydłuża T0,5 fenytoiny (ryzyko nasilenia działania fenytoiny) - kontrolować stan pacjenta i stężenia fenytoiny we krwi. Nasila działanie leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika (ryzyko hipoglikemii). Stosowany z lekami, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi nasila hiperkaliemię - zachować ostrożność. Stosowany z pirymetaminą w dawkach >25 mg/tydzień (lek przeciwmalaryczny) zwiększa ryzyko wystąpienia niedokrwistości megaloblastycznej. U pacjentów po przeszczepieniu nerki, leczonych ko-trimoksazolem i cyklosporyną, obserwowano przemijające zaburzenia czynności przeszczepionej nerki, objawiające się zwiększeniem stężenia kreatyniny w surowicy; jest to prawdopodobnie wywołane działaniem trimetoprimu. Indometacyna może zwiększać stężenia sulfametoksazolu we krwi. Podczas jednoczesnego stosowania ko-trimoksazolu i ryfampicyny przez tydzień, obserwowano skrócenie T0,5 trimetoprimu; nie ma to jednak znaczenia klinicznego. Trimetoprym może hamować wydalanie i zwiększać stężenia we krwi leków, które w fizjologicznym pH występują w postaci kationu i są częściowo wydalane przez nerki (np. prokainamid, amantadyna); w takich warunkach zwiększone może być także stężenie trimetoprimu. Może zwiększać stężenie digoksyny we krwi (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku). Ko-trimoksazol stosowany z zydowudyną zwiększa ryzyko zaburzeń hematologicznych - należy kontrolować obraz krwi. Może osłabiać skuteczność trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Trimetoprym zwiększa narażenie na lamiwudynę o 40%. Lamiwudyna nie wpływa na farmakokinetykę trimetoprimu oraz sulfametoksazolu.

Preparat zawiera substancję Co-trimoxazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 tabl. zawiera 480 mg kotrimoksazolu (400 mg sulfametoksazolu i 80 mg trimetoprimu). 1 tabl. forte zawiera 960 mg kotrimoksazolu (800 mg sulfametoksazolu i 160 mg trimetoprimu). 5 ml syropu zawiera 240 mg kotrimoksazolu (200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu); syrop zawiera sorbitol.

1 ampułka - 5 ml koncentratu zawiera 400 mg sulfametoksazolu i 80 mg trimetoprimu, czyli 480 mg ko-trimoksazolu. Preparat zawiera sód, etanol i glikol propylenowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.