Biofazolin®

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Biofazolin® 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. do wstrz. 5,06 zł 2018-06-18

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna I generacji do podawania domięśniowego i dożylnego. Działa na bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus, w tym szczepy wytwarzające penicylinazy (tylko szczepy metycylinowrażliwe), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pyogenes (paciorkowce β-hemolizujące grupy A), Streptococcus pneumoniae (tylko szczepy wrażliwe na penicylinę), Streptococcus viridans; bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Enterobacter aerogenes, Haemophilus influenzae. Cefazolina nie działa na gronkowce metycylinooporne, enterokoki, indolo-dodatnie szczepy Proteus (np. P. vulgaris), Enterobacter cloacae, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Serratia spp., Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus. Szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują oporność krzyżową na cefazolinę. Cmax występuje między 1. a 2. h po podaniu domięśniowym. W 74-86% wiąże się z białkami osocza. Osiąga duże stężenia w płynie opłucnowym, tkance kostnej i płynie stawowym oraz w żółci (choć nie jest wydalana z żółcią). Łatwo przenika przez zmienioną zapalnie błonę maziową i osiąga stężenie w płynie stawowym podobne do stężenia we krwi. Łatwo przenika przez łożysko do krwi pępowinowej i do płynu owodniowego. Do mleka karmiących matek przenika w niewielkiej ilości. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Cefazolina nie jest metabolizowana, wydalana jest przez nerki. T0,5 wynosi ok. 1,4 h.; w niewydolności nerek wydłuża się do 20-40 h. Cefazolina podawana dootrzewnowo jest dobrze tolerowana.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli - zakażenia o lżejszym przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie: 250-500 mg co 8 h; zapalenie płuc wywołane przez wrażliwe szczepy Streptococcus pneumoniae: 500 mg co 12 h; ostre niepowikłane zakażenia układu moczowo-płciowego: 1 g co 12 h; zakażenia o przebiegu umiarkowanym i ciężkim: 500 mg lub 1 g co 6 h lub 8 h; zakażenia zagrażające życiu (np. posocznica, zapalenie wsierdzia): 1-1,5 g co 6 h (maks. 12 g na dobę). Dzieci (od 2 mż.): 25-50 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych co 6 lub 8 h; w ciężkich zakażeniach dawkę zwiększa się do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. W profilaktyce okołooperacyjnej: 1 g na 30-60 min przed zabiegiem chirurgicznym (jeśli zabieg trwa powyżej 2 h, dodatkowo w czasie zabiegu podaje się 500 mg-1 g); w zabiegach o dużym ryzyku zakażenia: 500 mg-1 g co 6-8 h w ciągu 24 h od ich zakończenia (w kardiologii i ortopedii przez 3-5 dni). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek po pierwszej dawce, właściwej dla rodzaju i ciężkości zakażenia, dalsze dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek. Dorośli - CCr ≥55 m/min: dawkowanie bez zmian; 35-54 ml/min: 100% zalecanej dawki dobowej w 3 dawkach podzielonych co 8 h; 11-34 ml/min: 50% dawki co 12 godzin; ≤10 ml/min: 50% dawki co 18 lub co 24 h. Dzieci - CCr 40-70 ml/min: 60% zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych co 12 h; 20-40 ml/min: 25% zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych co 12 h; 5-20 ml/min: 10% zalecanej dawki dobowej raz na dobę. Sposób podania. Cefazolinę podaje się dożylnie w trwającym 3-5 min wstrzyknięciu lub w infuzji trwającej 20-30 minut, lub domięśniowo.

Wskazania

Leczenie nw. ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefazolinę: zakażenia układu oddechowego wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, paciorkowce β-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes) - cefazolina jest skuteczna w eliminowaniu paciorkowców z nosogardzieli; zakażenia układu moczowo-płciowego wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., niektóre szczepy z rodzaju Enterobacter i Enterococcus; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez S. aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), paciorkowce β-hemolizujące grupy A i inne paciorkowce; zakażenia dróg żółciowych wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., S. aureus, niektóre paciorkowce; zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus; posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp.; zapalenie wsierdzia wywołane przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), paciorkowce β-hemolizujące grupy A. Lekiem z wyboru w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom paciorkowcowym, w tym w zapobieganiu gorączce reumatycznej, jest penicylina. Nie ma danych potwierdzających skuteczność cefazoliny w późnym zapobieganiu gorączce reumatycznej. Należy wykonać posiew oraz określić wrażliwość bakterii na cefazolinę. Cefazolinę stosuje się w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym o zwiększonym ryzyku zakażenia (np. usunięcie pęcherzyka żółciowego u pacjentów wysokiego ryzyka, zwłaszcza po 70. rż., u pacjentów z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, z żółtaczką zastoinową, z kamicą) lub po zabiegach usunięcia przydatków czy resekcji macicy, lub u pacjentów, u których zakażenie w miejscu operowanym byłoby szczególnie groźne (np. w kardiochirurgii, w chirurgii kości i stawów, zwłaszcza wszczepianie endoprotez). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefazolinę lub inny antybiotyk cefalosporynowy.

Środki ostrożności

Przed podaniem antybiotyku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest większa u osób, u których w przeszłości wystąpiła nadwrażliwość na penicyliny (tzw. alergia krzyżowa). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka związana z zastosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia (np. grzybiczego lub opornymi szczepami bakterii) - w przypadku nadkażenia, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Zachować ostrożność u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (wskazana modyfikacja dawkowania antybiotyku). Nie zaleca się stosowania cefazoliny u wcześniaków i noworodków w 1. mż. (brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania). 1 g cefazoliny w postaci soli sodowej zawiera 52,6 mg sodu - należy to uwzględnić u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: grzybica jamy ustnej, eozynofilia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość, gorączka polekowa, anafilaksja, brak łaknienia, biegunka, rzadko - nudności i wymioty, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy w czasie lub po zakończeniu leczenia cefazoliną; zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia mocznika bez klinicznych objawów niewydolności nerek (opisywano pojedyncze przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek i inne zaburzenia czynności nerek u ciężko chorych pacjentów leczonych jednocześnie kilkoma lekami), świąd narządów płciowych i odbytu, zapalenie pochwy, zakażenia drożdżakowe narządów płciowych, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia mocznika bez klinicznych objawów niewydolności nerek, rzadko - ból i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego, zapalenie żyły po podaniu dożylnym.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Cefazolina podana przed cesarskim cięciem osiąga stężenie w krwi pępowinowej stanowiące 25-30% stężenia w krwi matki. Cefazolina w bardzo małej ilości przenika do mleka matki, może to spowodować biegunkę, kandydozę lub alergię u niemowląt.

Uwagi

Stosowanie cefazoliny może powodować fałszywie dodatni wynik w testach wykrywających glukozę w moczu, wykonywanych metodą redukcyjną; fałszywie dodatni wynik testów antyglobulinowych (w tym testu Coombsa u noworodków).

Interakcje

Probenecyd przedłuża wydalanie cefazoliny z moczem. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu nefrotoksycznym (silnie działające leki moczopędne, np. furosemid) może wywołać niekorzystne działanie na nerki. W skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi może się wydłużać czas protrombinowy i nasilać ryzyko krwawień.

Cena

Biofazolin®, cena 100% 5,06 zł

Preparat zawiera substancję Cefazolin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 1 g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 fiolka zawiera 1 g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanych na uwodnionym wodorotlenku glinu.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Preparat zawiera sacharozę, etanol, parahydroksybenzoesan metylu (E218) i propylu (E216).

Szczepionka dla dzieci: 1 fiolka 0,5 ml (1 dawka) zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka dla dorosłych: 1 fiolka 1 ml (1 dawka) zawiera 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B.

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w leczeniu grypy? Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w ...

Leki przeciwwirusowe na grypę wykazują większą skuteczność w leczeniu niż leki na grypę dostępne bez recepty. Preparaty stosowane w leczeniu antywirusowym zmniejszają ...

więcej

GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy

Leczenie grypy może być tylko objawowe i trzeba je zacząć, gdy tylko zauważymy jej objawy. W ciągu pierwszych 24 godzin możesz wspomóc ...

więcej

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie?

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Najlepiej codziennie. Regularne spożywanie czosnku wzmacnia system odpornościowy, a tym samym przyśpiesza proces usuwania ...

więcej

Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej leczenia Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej ...

Choć angina kojarzona jest głównie z latem, łatwo złapać ją także na wiosnę, kiedy po zimie w powietrzu krąży więcej bakterii i ...

więcej

Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na grypę? Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na ...

Zima to czas, kiedy jesteśmy dużo bardziej narażeni na rozwój przeziębienia i grypy oraz towarzyszących im objawów: kaszlu, kataru, bólu głowy i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.