Biodroxil®

1 kaps. zawiera 500 mg cefadroksylu; 1 tabl. powl. zawiera 1 g cefadroksylu; 5 ml przygotowanej zawiesiny zawiera 250 mg lub 500 mg cefadroksylu; zawiesina zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Biodroxil® but. 60 ml, proszek do sporz. zaw. doustnej 17,87zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna I generacji do podawania doustnego. Do wrażliwych drobnoustrojów Gram-dodatnich należą: gronkowce wytwarzające i niewytwarzające penicylinazę, paciorkowce β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes. Do wrażliwych drobnoustrojów Gram-ujemnych należą: Escherichia coli, gatunki Klebsiella, Proteus mirabilis, Moraxella (Branhamella) catarrhalis oraz Bacteroides spp. (oprócz Bacteroides fragilis i niektórych szczepów Haemophilus influenzae). Cefadroksyl po podaniu doustnym bardzo szybko się wchłania. Po doustnym podaniu lek osiąga skuteczne stężenie terapeutyczne w płucach, migdałkach, wątrobie, pęcherzyku żółciowym, przewodach żółciowych, gruczole krokowym, kościach, mięśniach, w torebce stawowej, a także w ślinie, plwocinie, płynie opłucnowym, żółci i mazi stawowej. Ponad 90% leku wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 h. T0,5 wynosi ok. 80-120 min, a wiązanie z białkami osocza ok. 20%.

Dawkowanie

Doustnie. W leczeniu zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące lek należy stosować przez co najmniej 10 dni. Dorośli i u dzieci o mc. większej niż 40 kg: 500-1000 mg 2 razy na dobę co 12 h, w zależności od ciężkości zakażenia. W zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz w niepowikłanych zakażeniach układu moczowego stosuje się 1000 mg raz na dobę. Dzieci o mc. poniżej 40 kg. Dzieci >6 lat: 500 mg 2 razy na dobę. Dzieci 1-6 lat (tylko zawiesina): 250 mg 2 razy na dobę. Dzieci Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dawkę leku należy ustalać na podstawie klirensu kreatyniny; należy również kontrolować stężenie cefadroksylu w surowicy. U pacjentów z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna. Pacjentom z niewydolnością nerek można podawać cefadroksyl w początkowej dawce od 500 mg do 1000 mg. Kolejne dawki podaje się zgodnie z następującym schematem: klirens kreatyniny 26-50 ml/min/1,73 m2 - 500-100 mg co 12 h; klirens kreatyniny 11-25 ml/min/1,73 m2 - 500-100 mg co 24 h; klirens kreatyniny 0-10 ml/min/1,73 m2 - 500-100 mg co 36 h. Cefadroksyl można usunąć z organizmu metodą hemodializy. Kapsułki i tabletki połykać w całości, popijając dużą ilością płynu; zawiesinę podawać z dużą ilością płynu. Stosować niezależnie od posiłków.

Wskazania

Leczenie zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefadroksyl takich jak: zakażenia górnych dróg oddechowych, szczególnie zapalenie gardła i migdałków podniebiennych wywoływane przez paciorkowce β-hemolizujące grupy A; niepowikłane zakażenia dróg moczowych wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis i Klebsiella pneumoniae; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez gronkowce i (lub) paciorkowce. Lek skutecznie eradykuje paciorkowce β-hemolizujące grupy A z gardła, ale preparat nie jest wskazany w zapobieganiu gorączce reumatycznej. Preparatu nie należy stosować w ciężkich zakażeniach ogólnoustrojowych, w których skuteczniejsze są cefalosporyny oporne na działanie β-laktamaz. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stwierdzona lub podejrzewana nadwrażliwość na cefalosporyny. Ciężkie reakcje alergiczne na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe w wywiadzie.

Środki ostrożności

Cefadroksyl nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, dlatego nie jest wskazany do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Penicylina jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zakażeń wywołanych przez Streptococcus pyogenes i w zapobieganiu gorączce reumatycznej. Dane dotyczące cefadroksylu nie uzasadniają jego stosowania w profilaktyce. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkimi alergiami lub astmą w wywiadzie. Cefadroksyl należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono nieciężką nadwrażliwość na penicyliny lub na inne, niebędące cefalosporynami antybiotyki β-laktamowe. 5-10% pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny ma również nadwrażliwość na cefalosporyny (nadwrażliwość krzyżowa). W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości na cefadroksyl, należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować odpowiednie leczenie. Ponieważ doświadczenie w stosowaniu cefadroksylu u wcześniaków i noworodków jest ograniczone, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z tej grupy. Przedłużone stosowanie cefadroksylu może spowodować namnożenie się opornych drobnoustrojów (np. drożdżaków). Cefadroksyl należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami żołądka i jelit (zwłaszcza z zapaleniem jelita grubego) w wywiadzie. Wywołana przez cefadroksyl biegunka może zaburzyć wchłanianie innych leków i osłabić ich działanie. Ze względu na ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, jeśli u pacjenta wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia cefadroksylem, należy natychmiast przerwać podawanie tego antybiotyku i wdrożyć odpowiednie postępowanie lecznicze (np. podać doustnie wankomycynę w dawce 250 mg 4 razy na dobę). Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność (należy dostosować dawkę). Wymuszona diureza prowadzi do zmniejszenia stężenia cefadroksylu we krwi. Należy kontrolować czynność nerek, wątroby oraz obraz krwi. W trakcie przedłużonego leczenia cefadroksylem mogą wystąpić objawy niedoboru witaminy K (tj. krwawienia) lub witaminy B (tj. zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, języka, zapalenie nerwów obwodowych, zmniejszenie łaknienia). Ciężkie, zagrażające życiu zakażenia oraz zakażenia, w których konieczne jest podawanie większych dawek lub kilkakrotne podawanie w ciągu doby, należy leczyć początkowo cefalosporynami w postaci dożylnej. Preparat w postaci zawiesiny zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: reakcje nadwrażliwości, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, zapalenie błony śluzowej języka, świąd, wysypka, wyprysk alergiczny, pokrzywka. Niezbyt często: kliniczne objawy wywołane rozwojem organizmów oportunistycznych (grzyby), np. grzybice pochwy, pleśniawki. Rzadko: eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza (ustępująca po odstawieniu leku), objawy choroby posurowiczej, zapalenie okrężnicy, cholestaza, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) i fosfatazy zasadowej, obrzęk naczynioruchowy, bóle stawów, śródmiąższowe zapalenie nerek, gorączka polekowa. Bardzo rzadko: kandydoza narządów płciowych, niedokrwistość hemolityczna o podłożu immunologicznym, reakcja alergiczna typu natychmiastowego (wstrząs anafilaktyczny), ból głowy, bezsenność, zawroty głowy, nerwowość, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu), zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, uczucie zmęczenia, dodatni wynik bezpośredniego i pośredniego testu Coombsa.

Ciąża i laktacja

Nie udowodniono bezpieczeństwa stosowania cefadroksylu podczas ciąży - należy zachować dużą ostrożność, zalecając cefadroksyl pacjentce w ciąży. Cefadroksyl przenika do mleka kobiecego i osiąga w nim małe stężenie. U karmionego piersią niemowlęcia może wystąpić uczulenie, biegunka lub kolonizacja błony śluzowej przewodu pokarmowego przez grzyby. Należy zachować dużą ostrożność, zalecając cefadroksyl pacjentce karmiącej piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią w czasie stosowania cefadroksylu. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna w okresie leczenia preparatem zaprzestać karmienia. W czasie leczenia i przez 2 dni po jego zakończeniu pokarm należy odciągać i usuwać.

Uwagi

W trakcie leczenia cefadroksylem i po jego zakończeniu fałszywie dodatni odczyn Coombsa. Dotyczy to również wyników tego testu przeprowadzanego u noworodków matek, które otrzymywały cefalosporyny przed porodem. Podczas stosowania cefadroksylu notowano fałszywie dodatnie wyniki testu wykrywającego glukozę w moczu z zastosowaniem metod redukcyjnych; należy stosować metody enzymatyczne, np. testy paskowe. Cefadroksyl może spowodować ból i zawroty głowy, nerwowość, bezsenność i uczucie zmęczenia, co wpływa niekorzystnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Cefadroksylu nie należy stosować jednocześnie z antybiotykami o działaniu bakteriostatycznym, takimi jak tetracykliny, erytromycyna, sulfonamidy lub chloramfenikol, ponieważ może wystąpić działanie antagonistyczne. Należy unikać stosowania cefadroksylu razem z innymi nefrotoksycznymi lekami, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe, polimyksyna B, kolistyna lub pętlowe leki moczopędne w dużych dawkach, gdyż podczas ich jednoczesnego stosowania może nasilić się działanie nefrotoksyczne. Jeśli w czasie długotrwałego stosowania leków przeciwzakrzepowych lub inhibitorów agregacji płytek krwi podaje się cefadroksyl, należy często kontrolować parametry krzepnięcia krwi w celu uniknięcia działań niepożądanych w postaci krwawienia. Jednoczesne stosowanie probenecydu może powodować większe, utrzymujące się długotrwale w surowicy oraz żółci stężenie cefadroksylu. Cefadroksyl może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Cefadroksyl wiąże się z kolestyraminą, co może zmniejszać jego biodostępność.

Preparat zawiera substancję Cefadroxil.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 500 mg cefadroksylu; 1 tabl. powl. zawiera 1 g cefadroksylu; 5 ml przygotowanej zawiesiny zawiera 250 mg lub 500 mg cefadroksylu; zawiesina zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 500 mg cefadroksylu; 1 tabl. do sporządzenia zawiesiny doustnej zawiera 1 g cefadroksylu; 5 ml gotowej zawiesiny zawiera 250 mg lub 500 mg cefadroksylu (w postaci monowodzianu). Kapsułki zawierają laktozę, proszek do sporządzenia zawiesiny doustnej zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.