Bilokord ASA

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Bilokord ASA 30 szt., kaps. 22,34zł 2017-10-31

Działanie

Lek złożony zawierający β-adrenolityk (bisoprolol) oraz kwas acetylosalicylowy. Bisoprolol jest silnym, wysoko selektywnym lekiem blokującym receptory β1-adrenergiczne, znacząco obniża aktywność reninową osocza. U pacjentów z dławicą piersiową zmniejsza częstość skurczów serca i tym samym zapotrzebowanie na tlen, dlatego jest skuteczny w eliminowaniu lub zmniejszaniu objawów. Kwas acetylosalicylowy hamuje agregację płytek: blokuje cyklooksygenazę w płytkach krwi, przez co hamuje syntezę tromboksanu A2, odgrywającego rolę w powikłaniach miażdżycowych. Biodostępność bisoprololu po podaniu doustnym wynosi 90%. W ok. 30% wiąże się z białkami osocza. W 50% jest metabolizowany w wątrobie do nieczynnego metabolitu, który następnie wydalany jest przez nerki; pozostałe 50% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki. T0,5 wynosi 10-12 h. Kwas acetylosalicylowy osiąga Cmax ok. 30 min po podaniu doustnym. Jest szybko metabolizowany, drogą hydrolizy, do kwasu salicylowego, który jest następnie sprzęgany z glicyną i kwasem glukuronowym; śladowe ilości są metabolizowane do kwasu gentyzynowego. Kwas salicylowy wiąże się z białkami osocza w ponad 90%. Jest wydalany przez nerki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 kaps. raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest wymagane dostosowanie dawkowania, ale u niektórych pacjentów dawka 5 mg bisoprololu na dobę może być wystarczająca. Zazwyczaj leczenie bisoprololem jest długotrwałe.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uprzednio ciśnienie tętnicze było odpowiednio kontrolowane podawanymi oddzielnie składnikami tego leku złożonego. Leczenie choroby niedokrwiennej serca u pacjentów, u których uprzednio objawy choroby były odpowiednio kontrolowane podawanymi oddzielnie składnikami tego leku złożonego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol, związki kwasu acetylosalicylowego lub inhibitory syntezy prostaglandyn (np. u niektórych pacjentów z astmą może wystąpić napad albo omdlenie) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Alergia na orzeszki ziemne i soję. Ostra niewydolność serca lub okres dekompensacji niewydolności serca, wymagający dożylnego stosowania leków inotropowych. Wstrząs kardiogenny. Blok zatokowo-przedsionkowy. Zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. (u pacjentów bez stymulatora serca). Objawowa bradykardia. Objawowe niedociśnienie tętnicze. Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka, przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ciężka postać miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych i zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy. Kwasica metaboliczna. Objawy ze strony przewodu pokarmowego lub ból żołądka występujący po uprzednim stosowaniu tego leku. Incydenty krwawienia z naczyń mózgowych w wywiadzie. Czynna choroba wrzodowa i (lub) krwawienie z żołądka lub jelit. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Skaza krwotoczna lub zaburzenia krzepnięcia, takie jak hemofilia i hipoprotrombinemia. Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Leczenie metotreksatem w dawkach >15 mg/tydzień.

Środki ostrożności

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Ze względu na bisoprolol, ostrożnie stosować u pacjentów: z cukrzycą ze znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi (mogą być maskowane objawy hipoglikemii); stosujących ścisłą dietę; z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist.; z dławicą Prinzmetala; z zarostowymi chorobami tętnic obwodowych (może dojść do nasilenia objawów, zwłaszcza na początku leczenia); z nadciśnieniem tętniczym krwi lub dławicą piersiową i towarzyszącą niewydolnością serca; podczas leczenia odczulającego (bisoprolol może zwiększać wrażliwości na alergeny i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych, a leczenie adrenaliną może nie zawsze przynosić oczekiwany skutek terapeutyczny). U pacjentów chorych na łuszczycę lub z łuszczycą w wywiadzie, β-adrenolityki można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Leczenie bisoprololem może maskować objawy tyreotoksykozy. U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol można stosować po uprzednim zablokowaniu receptorów a. Zgodnie z obecnymi zaleceniami, leczenia β-adrenolitykami nie powinno się przerywać w przypadku operacji chirurgicznej. Jeżeli uzna się za stosowne przerwanie leczenia przed zabiegiem operacyjnym, należy stopniowo zmniejszać dawkę i całkowicie odstawić bisoprolol na 48 h przed planowanym znieczuleniem. W przypadku astmy oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, zaleca się jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela; może być konieczne zwiększenie dawki β2-adrenomimetyków u pacjentów z astmą. Ze względu na kwas acetylosalicylowy, ostrożnie stosować u pacjentów: z astmą oskrzelową, alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa (kwas acetylosalicylowy może powodować ciężką pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy lub skurcz oskrzeli); z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby; z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek; u kobiet z bardzo obfitym krwawieniem miesiączkowym. Zalecane jest przerwanie stosowania kwasu acetylosalicylowego przed zabiegami chirurgicznymi (w tym ekstrakcją zęba), z powodu ryzyka przedłużającego się krwawienia lub nasilonego krwawienia; długość przerwy w leczeniu powinna zostać określona indywidualnie, zwykle jest to jeden tydzień. Nie zaleca się stosowania preparatu z lekami przeciwzakrzepowymi lub z lekami urykozurycznymi (z uwagi na kwas acetylosalicylowy); z antagonistami kanału wapniowego, typu werapamilu lub diltiazemu lub z ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (z uwagi na bisoprolol).

Niepożądane działanie

Bisoprolol. Często: nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, ból głowy, uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn. Niezbyt często: bradykardia, nasilenie istniejącej niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, osłabienie, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjna choroba dróg oddechowych w wywiadzie, osłabienie mięśni, skurcze mięśni, niedociśnienie, zaburzenia snu, depresja. Rzadko: zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zaburzenia słuchu, zmniejszenie wydzielania łez (należy to uwzględnić w przypadku stosowania soczewek kontaktowych), zapalenie wątroby, omdlenie, zaburzenia potencji, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienienie, wysypka), koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, wywołanie lub nasilenie objawów łuszczycy, wysypka łuszczycopodobna, łysienie. Kwas acetylosalicylowy. Bardzo często: zaburzenia żołądkowe (nadkwaśność i nudności). Często: wydłużenie czasu krwawienia (to działanie może trwać przez kilka dni po przerwaniu leczenia i może powodować zwiększoną podatność na krwawienie w przypadku zabiegu chirurgicznego lub może prowadzić do obfitszych krwawień miesiączkowych), wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, małe do umiarkowanego krwawienie z przewodu pokarmowego (długotrwałe lub powtarzające się krwawienie może prowadzić do niedokrwistości), biegunka. Niezbyt często: krwotok wewnątrzczaszkowy, krew w moczu, krwawienia z żołądka, choroba wrzodowa żołądka, pokrzywka, wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli. Rzadko: zespół krwotoczny (krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł, krwawe wymioty, utrata krwi z kałem, itp.), ból i zawroty głowy i szumy uszne (są to zwykle pierwsze oznaki przedawkowania). Bardzo rzadko: hipoglikemia, zmniejszenie wydalania kwasu moczowego (co u pacjentów predysponowanych może prowadzić do ostrej dny moczanowej), perforacja przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. rumień wielopostaciowy wysiękowy), ostra niewydolność nerek (zwłaszcza u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek, dekompensacją serca, zespołem nerczycowym lub stosujących jednocześnie leki moczopędne), wstrząs anafilaktyczny, nasilenie objawów alergicznych w alergii pokarmowej.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania w ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Leki β-adrenolityczne zmniejszają przepływ łożyskowy, co wiąże się z zahamowaniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem. Mogą wystąpić działania niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia) u płodu i noworodka. Wpływ kwasu acetylosalicylowego może obejmować opóźnienie porodu, przedwczesne (wewnątrzmaciczne) zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne u noworodka i niewydolność zastawki trójdzielnej, uszkodzenie nerek z możliwą niewydolnością nerek i małowodzie oraz zakrzepicę. Nie wiadomo, czy bisoprolol jest wydzielany z mlekiem ludzkim. Salicylany i ich metabolity są wydzielane w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Nie zaleca się karmienia piersią w czasie stosowania leku.

Uwagi

Leczenia bisoprololem nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca; zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki. Stosowanie leku może dawać pozytywne wyniki w testach antydopingowych. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia.

Interakcje

Bisoprolol. Nie zaleca się stosowania z następującymi lekami: antagoniści kanału wapniowego typu werapamil i w mniejszym stopniu typu diltiazem (niekorzystny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych β-adrenolitykiem może prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego); ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe, np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna (możliwe zmniejszenie ośrodkowej impulsacji współczulnej, zmniejszenie częstości tętna i frakcji wyrzutowej, rozszerzenie naczyń; nagłe przerwanie leczenia, zwłaszcza przed zakończeniem blokady receptorów β, może zwiększać ryzyko powstania nadciśnienia z odbicia). Ostrożnie stosować z następującymi lekami: leki przeciwarytmiczne klasy I, np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon (nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i nasilenie ujemnego działania inotropowego); antagoniści wapnia z grupy dihydropirydyny, np. felodypina i amlodypina (zwiększenie ryzyka niedociśnienia i dalszego pogorszenia wydolności komór u chorych z niewydolnością serca); leki przeciwarytmiczne klasy III, np. amiodaron (możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego); leki parasympatykomimetyczne (możliwe wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększenie ryzyka bradykardii); β-adrenolityki stosowane miejscowo, np. krople do oczu stosowane w jaskrze (możliwe nasilenie ogólnoustrojowego działania bisoprololu); insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe (zwiększone działanie hipoglikemizujące, β-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii); środki stosowane w znieczuleniu (osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia); glikozydy nasercowe (wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwolnienie częstości pracy serca); NLPZ (osłabienie hipotensyjnego działania bisoprololu); β-sympatykomimetyki, np. izoprenalina, dobutamina (wzajemne osłabienie działania); leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno receptory α i β, np. noradrenalina, adrenalina (zwężenie naczyń, co wywołuje zwiększenie ciśnienia i nasilenie objawów chromania przestankowego); leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki nasilające działanie przeciwnadciśnieniowe, np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny (ryzyko hipotensji). Połączenia leków do rozważenia: meflochina (nasilenie ryzyka bradykardii); inhibitory MAO, z wyjątkiem inhibitorów MAO-B (nasilenie działania hipotensyjnego i jednocześnie zwiększenie ryzyka przełomu nadciśnieniowego); ryfampicyna (niewielkie zmniejszenie okresu półtrwania bisoprololu, zwykle bez potrzeby dostosowania dawkowania); pochodne ergotaminy (nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego). Kwas acetylosalicylowy. Przeciwwskazane jest stosowanie z metotreksatem stosowanym w dawkach >15 mg na tydzień (zwiększenie toksyczności hematologicznej metotreksatu z powodu zmniejszonego klirensu nerkowego metotreksatu przez kwas acetylosalicylowy). Nie zaleca się stosowania z lekami urykozurycznymi, tj.: benzbromaron, probenecyd i sulfinpyrazon (zmniejszony wpływ na wydalanie kwasu moczowego poprzez konkurencję w procesie wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe). Ostrożnie stosować z następującymi lekami: leki moczopędne (ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek z powodu zmniejszonej filtracji kłębuszkowej poprzez zmniejszenie syntezy prostaglandyn; zalecane jest nawodnienie pacjenta i monitorowanie czynności nerek na początku leczenia); kortykosteroidy (możliwe zwiększenie ryzyka wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego i choroby wrzodowej); metotreksat stosowany w dawkach <15 mg na tydzień (zwiększenie toksyczności hematologicznej metotreksatu; w czasie pierwszych tygodni stosowania leczenia skojarzonego należy cotygodniowo kontrolować morfologię krwi; dokładne monitorowanie należy prowadzić w przypadku nawet łagodnych zaburzeń czynności nerek, jak również w przypadku pacjentów w podeszłym wieku); heparyny stosowane w dawce leczniczej lub u pacjentów w podeszłym wieku (ryzyko krwawienia; zalecane jest ścisłe monitorowanie wskaźników INR, APTT i (lub) czasu krwawienia). Połączenia leków do rozważenia: inne leki przeciwzakrzepowe, np. pochodne kumaryny, heparyny w dawkach profilaktycznych lub inne trombolityki lub inne leki przeciwpłytkowe tj. tyklopidyna, klopidogrel, tyrofiban, eptyfibatyd (zwiększone ryzyko krwawienia; należy monitorować wskaźniki hemostazy); NLPZ (zwiększone ryzyko krwawienia i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz dalsze wydłużenie czasu krwawienia); leki zobojętniające (możliwe zwiększenie wydalania kwasu acetylosalicylowego poprzez alkalizację moczu). Alkohol spożywany w czasie leczenia kwasem acetylosalicylowym może dodatkowo uszkadzać błonę śluzową przewodu pokarmowego i powodować dalsze wydłużenie przedłużonego czasu krwawienia.

Preparat zawiera substancje Acetylsalicylic acid, Bisoprolol fumarate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. dojelitowa zawiera: 75 mg kwasu acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i żółcień pomarańczową.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg hemifumaranu bisoprololu.

1 saszetka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego, 200 mg wapnia w postaci laktoglukonianu. Preparat zawiera wodorowęglan sodu i aspartam.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 325 mg kwasu acetylosalicylowego (ponadto 1 tabl. zawiera 0,385 sodu).

1 saszetka zawiera: 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA), 300 mg kwasu askorbowego, 50 mg kofeiny. Lek zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera odpowiednio 30 mg, 50 mg, 75 mg kwasu acetylosalicylowego. Tabletki 30 mg zawierają żółcień chinolinową (E 104), tabletki 50 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 124), tabletki 75 mg zawierają czerwień koszenilową (E 124).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.