Betaserc ODT

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny (co odpowiada 15,63 mg betahistyny). Tabletki zawierają aspartam - E951(3,4 mg/tab.) oraz sacharozę (0,15 mg/tabl.).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Betaserc ODT 50 szt., tabl. ulegające rozpadowi w jamie ustnej 55,35zł 2017-10-31

Działanie

Mechanizm działania betahistyny jest wyjaśniony tylko częściowo. Betahistyna wpływa na układ histaminowy: działa zarówno jako częściowy agonista receptora histaminowego H1, jak i antagonista receptora histaminowego H3, również w tkance nerwowej oraz wykazuje nieistotny wpływ na aktywność receptora H2; zwiększa obrót i uwalnianie histaminy poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów H3 i ich regulację "w dół". Betahistyna może zwiększać przepływ krwi w okolicy ślimaka, jak również w całym mózgu: poprawia przepływ krwi w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, prawdopodobnie wskutek rozszerzenia naczyń przedwłośniczkowych w mikrokrążeniu ucha wewnętrznego; zwiększa przepływ krwi w mózgu. Betahistyna ułatwia kompensację przedsionkową: przyspiesza powrót prawidłowej funkcji przedsionka po jednostronnym przecięciu nerwu, poprzez pobudzanie i ułatwianie ośrodkowej kompensacji przedsionkowej, efekt ten charakteryzujący się wzmożeniem przemiany i uwalniania histaminy zachodzi pod wpływem działania antagonistycznego na receptor H3. Betahistyna zmienia generowanie impulsów w jądrach przedsionkowych: posiada zależne od dawki działanie hamujące na generowanie impulsów iglicowych przez neurony jąder przedsionkowych bocznego i przyśrodkowego. U pacjentów zawrotami głowy pochodzenia przedsionkowego i z chorobą Meniere'a betahistyna zmniejsza nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy. Po podaniu doustnym betahistyna wchłania się łatwo i prawie całkowicie. Wiąże się z białkami osocza w mniej niż 5%. Po wchłonięciu jest szybko i prawie całkowicie metabolizowana przy udziale enzymów MAO do nieaktywnego kwasu 2-pirydylooctowego - 2-PAA (metabolizm pierwszego przejścia), stąd jej całkowita biodostępność wynosi ok. 1%. Stężenie betahistyny we krwi jest bardzo małe. Stężenie 2-PAA we krwi (i moczu) osiąga wartość maksymalną po 1 h i zmniejsza się z okresem półtrwania wynoszącym około 3,5 h. 2-PAA jest łatwo wydalany z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. 2 razy na dobę. Dawka dobowa wynosi zwykle 24-48 mg, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta na lek. Poprawę można zaobserwować po kilku tyg. leczenia; najlepsze wyniki terapeutyczne uzyskuje się niekiedy po kilku mies. leczenia. Istnieją doniesienia, że rozpoczęcie leczenia od momentu wystąpienia objawów choroby zapobiega postępowi choroby i (lub) utracie słuchu w późniejszym etapie choroby. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Wydaje się, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci Sposób podania. Tabletkę należy umieścić na języku i pozwolić jej się rozpaść przed połknięciem, popijając wodą lub nie.

Wskazania

Leczenie objawowe u osób dorosłych choroby Meniere'a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na betahistynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

Pacjentów z astmą oskrzelową i chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia. Ze względu na zawartość aspartamu (źródło fenyloalaniny), lek może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Ze względu na zawartość sacharozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, nudności, zaburzenia trawienia. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja; łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, np. wymioty, ból żołądka i jelit, wzdęcia i gazy (podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi te dolegliwości); skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd.

Ciąża i laktacja

Betahistyny nie należy stosować w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących - należy ocenić potencjalne korzyści dla matki i ryzyko dla dziecka.

Uwagi

Betahistyna jest wskazana w chorobie Meniere'a i zawrotach głowy; obie choroby mogą mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych lek nie wpływał na powyższą zdolność lub wpływ ten był nieistotny.

Interakcje

Inhibitory MAO, w tym selektywne inhibitory MAO-B (np. selegilina) mogą hamować metabolizm betahistyny - zachować ostrożność. Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, mogą wystąpić interakcje z lekami antyhistaminowymi, wpływające na skuteczność każdego z leków. Nie przewiduje się zahamowania bez betahistynę enzymów cytochromu P450.

Preparat zawiera substancję Betahistine dihydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny; tabletki zwierają laktozę. 0,8 ml (jedno naciśnięcie pompki dozującej) zawiera 8 mg dichlorowodorku betahistyny; roztwór zawiera 50 mg/ml etanolu (96% obj.).

1 tabl. zawiera 8 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny.

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny (co odpowiada 15,63 mg betahistyny). Tabletki zawierają aspartam - E951(3,4 mg/tab.) oraz sacharozę (0,15 mg/tabl.).

1 tabl. zawiera 8 mg lub 16 mg dichlorowodorku betahistyny.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 8 mg lub 16 mg -dichlorowodorku betahistyny. Tabl. zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.