Betaloc® ZOK 100

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu (co odpowiada 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianiu metoprololu).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Betaloc® ZOK 100 28 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 36,94zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny β1-adrenolityk. Metoprolol blokuje znajdujące się w sercu receptory β1, w dawkach znacznie mniejszych niż konieczne do zablokowania receptorów β2 w naczyniach obwodowych i oskrzelach. Selektywność jest zależna od dawki. Zastosowanie postaci o kontrolowanym uwalnianiu zwiększyło selektywność leku w stosunku do receptorów β1. Metoprolol ma niewielkie działanie stabilizujące błonę komórkową i nie pobudza receptorów β. Wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe. Ogranicza lub hamuje działanie amin katecholowych uwalnianych podczas wysiłku fizycznego lub stresu. Oznacza to, że odruchowe zwiększenie częstości rytmu serca, rzutu serca, kurczliwości mięśnia sercowego i ciśnienia tętniczego krwi spowodowane gwałtownym zwiększeniem stężenia amin katecholowych są zmniejszone przez metoprolol. Reakcja na stres polegająca na rozszerzeniu łożyska naczyniowego pod wpływem adrenaliny uwolnionej z nadnerczy nie jest znoszona przez zastosowanie metoprololu. W dawkach leczniczych metoprolol ma dużo mniejszy wpływ na skurcz błony mięśniowej oskrzeli niż nieselektywne β-adrenolityki oraz w mniejszym stopniu niż nieselektywne β-adrenolityki wpływa na uwalnianie insuliny i metabolizm węglowodanów. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lek obniża ciśnienie tętnicze przez całą dobę, zarówno w pozycji stojącej, leżącej, jak i podczas wykonywania wysiłku. Biodostępność preparatu podanego doustnie wynosi 30-40%. Tabletka preparatu zawiera kuleczki bursztynianu metoprololu, z których każda otoczona jest błoną polimerową, co powoduje kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Uwalnianie metoprololu nie zależy od pH soku jelitowego i następuje ze stałą szybkością przez około 20 h. Postać farmaceutyczna zapewnia stałe stężenie metoprololu we krwi i skuteczność przez 24 h od przyjęcia dawki. Metoprolol jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez CYP2D6. Zidentyfikowano trzy główne metabolity, z których żaden nie wykazuje klinicznie istotnego działania β-adrenolitycznego. Około 5% podanej dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część dawki wydalana jest jako metabolity.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: 50-100 mg raz na dobę. U pacjentów, u których dawka 100 mg nie jest wystarczająco skuteczna, można dołączyć do leczenia inny preparat obniżający ciśnienie tętnicze krwi, najlepiej z grupy diuretyków lub antagonistów wapnia, z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub zwiększyć dawkę metoprololu. Choroba niedokrwienna serca: 100-200 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć lub dołączyć do leczenia leki z grupy azotanów. Leczenie objawowej, przewlekłej niewydolności serca: leczenie można rozpocząć u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca, pacjent nie powinien mieć zaostrzeń niewydolności serca w ciągu ostatnich 6 tyg., a leczenie podstawowe nie powinno być zmieniane w ciągu ostatnich 2 tyg. Po rozpoczęciu leczenia niewydolności serca β-adrenolitykami może wystąpić przemijające zaostrzenie objawów choroby. W przypadku zaostrzenia objawów, u części pacjentów jest możliwe kontynuowanie leczenia tą samą lub zmniejszoną dawką metoprololu. U części pacjentów konieczne jest odstawienie leku. Leczenie ciężkiej niewydolności serca (grupa IV wg NYHA) powinni rozpoczynać lekarze z dużym doświadczeniem. Stabilna niewydolność serca grupy II wg NYHA: 25 mg raz na dobę przez pierwsze 2 tyg. leczenia; następnie dawkę można zwiększyć do 50 mg raz na dobę. Dawkę można dalej podwajać co 2 kolejne tygodnie, do dawki 200 mg. W leczeniu długotrwałym zalecana dawka wynosi 200 mg raz na dobę. Stabilna niewydolność serca grupy III i IV wg NYHA: początkowo 12,5 mg raz na dobę. Dawkę należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta. W czasie ustalania dawki pacjent powinien być pod ścisłą kontrolą lekarza, gdyż u niektórych pacjentów może dojść do zaostrzenia objawów niewydolności serca. Po 1-2 tyg. dawka może być zwiększona do 25 mg raz na dobę. Po kolejnych 2 tyg. dawkę można zwiększyć do 50 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy dobrze tolerują leczenie, dawkę można podwajać co kolejne 2 tygodnie do dawki maksymalnej 200 mg raz na dobę. U pacjentów, u których wystąpi bradykardia i (lub) niedociśnienie tętnicze krwi, konieczne może być zmniejszenie dawek innych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca lub zmniejszenie dawki metoprololu. Niedociśnienie tętnicze krwi występujące w czasie ustalania dawki metoprololu nie oznacza, że dawka ta nie będzie tolerowana w trakcie długotrwałego leczenia. Nie należy jednak zwiększać dawki leku do czasu stabilizacji ciśnienia tętniczego krwi. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego krwi należy szczególnie zwrócić uwagę na ocenę wydolności nerek. Zaburzenia rytmu serca: 100-200 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć. Zapobieganie nagłej śmierci sercowej i wystąpieniu ponownego zawału serca u pacjentów po przebyciu ostrej fazy zawału: dawka podtrzymująca 200 mg raz na dobę. Czynnościowe zaburzenia pracy serca z napadowymi zaburzeniami rytmu: 100 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć. Profilaktyka migreny: 100 -200 mg raz na dobę. Dzieci i młodzież z nadciśnieniem tętniczym w wieku ≥6 lat: 0,5 mg/kg mc. winianu metoprololu (0,48 mg/kg mc. bursztynianu metoprololu) raz na dobę. Ostateczna dawka podawana w mg powinna być jak najbardziej zbliżona do dawki oszacowanej w mg/kg mc. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej na dawkę 0,5 mg/kg mc., dawkę można zwiększyć do 1,0 mg/kg mc. (0,95 mg/kg mc. bursztynianu metoprololu) nie przekraczając dawki 50 mg (47,5 mg/kg mc. bursztynianu metoprololu). W przypadku braku odpowiedzi klinicznej na dawkę 1,0 mg/kg mc., dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 2,0 mg/kg mc. (1,90 mg/kg mc. bursztynianu metoprololu). Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania dawek >200 mg (190 mg bursztynianu metoprololu) raz na dobę u dzieci i młodzieży. Nie przeprowadzono badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Z reguły nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów z marskością wątroby; jeśli występują objawy bardzo ciężkiej niewydolności wątroby (np. u pacjentów z zespoleniem wrotno-czczym), należy rozważyć zmniejszenie dawki. Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podania. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej rano. Tabletki mogą być dzielone na pół, nie należy ich żuć ani kruszyć. Tabletki należy połknąć popijając co najmniej połową szklanki wody. Posiłek nie wpływa na biodostępność leku.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca. Leczenie objawowej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością lewej komory. Zapobieganie wystąpieniu nagłego zgonu sercowego lub ponownego zawału mięśnia sercowego u pacjentów po przebyciu ostrej fazy zawału. Zaburzenia rytmu serca, szczególnie w przypadku tachykardii nadkomorowych, ekstrasystolii pochodzenia komorowego i migotania przedsionków (w celu zwolnienia czynności komór). Czynnościowe zaburzenia pracy serca z napadowymi zaburzeniami rytmu. Profilaktyka migreny. Dzieci i młodzież w wieku 6-18 lat: nadciśnienie tętnicze.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na metoprolol, inne β-adrenolityki lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Wstrząs kardiogenny. Zespół chorego węzła zatokowego. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Niestabilna, zdekompensowana niewydolność serca (obrzęk płuc, niedokrwienie narządów lub niskie ciśnienie tętnicze krwi). Krótkotrwałe lub długotrwałe leczenie preparatami o działaniu inotropowym, działającymi agonistycznie na receptory β-adrenergiczne. Istotna klinicznie bradykardia zatokowa lub niedociśnienie tętnicze krwi. Podejrzenie świeżego zawału mięśnia sercowego, jeśli czynność serca wynosi 0,24 s lub ciśnienie skurczowe <100 mmHg. Pacjentów z niewydolnością serca, u których ciśnienie skurczowe w pozycji leżącej utrzymuje się <100 mmHg, należy ponownie zbadać przed wdrożeniem leczenia metoprololem. Znaczne zaburzenia krążenia obwodowego z zagrożeniem wystąpienia zgorzeli.

Środki ostrożności

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z: astmą oskrzelową lub innymi przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc (jednocześnie z metoprololem należy stosować leki rozszerzające oskrzela, może być konieczne zwiększenie dawki stosowanych jednocześnie β2-mimetyków), cukrzycą (istniej ryzyko wystąpienia zaburzeń metabolizmu węglowodanów lub maskowania objawów hipoglikemii, choć jest ono znacznie mniejsze niż w przypadku stosowania nieselektywnych β-adrenolityków), guzem chromochłonnym nadnerczy (metoprolol można stosować po uprzednim zablokowaniu receptorów α), dławicą piersiową typu Prinzmetala (ryzyko zwiększenia liczby i czasu trwania napadów dławicowych), chromaniem przestankowym, ciężką niewydolnością nerek, w ciężkim stanie ogólnym, jeżeli jednym z objawów jest kwasica metaboliczna. Dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia pacjentów z ciężką, stabilną niewydolnością serca (IV wg NYHA) są ograniczone - leczenie tej grupy pacjentów powinni rozpoczynać lekarze z dużym doświadczeniem. Do badań klinicznych dotyczących leczenia niewydolności serca nie byli kwalifikowani pacjenci z objawami niewydolności serca w przebiegu zawału mięśnia sercowego i z niestabilną chorobą niedokrwienną serca - nie stosować preparatu u tych pacjentów. Podczas stosowania metoprololu bardzo rzadko mogą nasilić się, występujące wcześniej zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (mogące prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego). Przed zabiegiem operacyjnym należy poinformować anestezjologa, że pacjent stosuje leki β-adrenolityczne; ich odstawienie na czas operacji nie jest zalecane. Nie należy nagle rozpoczynać stosowania dużych dawek metoprololu u pacjentów poddawanych zabiegom niezwiązanym z sercem, ponieważ może to spowodować bradykardię, niedociśnienie lub udar mózgu, w tym ze skutkiem śmiertelnym, u pacjentów z czynnikami ryzyka ze strony układu sercowo-naczyniowego. Metoprolol może zwiększać wrażliwości na alergeny i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych, a leczenie adrenaliną może nie zawsze przynosić oczekiwany skutek terapeutyczny (leczenie wstrząsu anafilaktycznego u pacjentów leczonych β1-adrenolitykami może być trudniejsze). Nie wolno nagle przerwać stosowania β-adrenolityków, ze względu na ryzyko zaostrzenia niewydolności serca, ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu; jeśli stosowanie metoprololu musi zostać przerwane, dawka powinna być stopniowo zmniejszana przez okres co najmniej 2 tyg. do dawki 25 mg na dobę (za każdym razem dawkę należy zmniejszyć o połowę, w stosunku do dawki podawanej poprzednio), a przez ostatnie 4 dni poprzedzające całkowite przerwanie stosowania metoprololu należy stosować dawkę 25 mg na dobę; jeśli u pacjenta pojawiają się jakiekolwiek objawy, wówczas zaleca się wydłużenie czasu odstawiania metoprololu. Nie należy podawać dożylnie werapamilu pacjentom leczonym β-adrenolitykami. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metoprololu i preparatów naparstnicy.

Niepożądane działanie

Często: bradykardia, uczucie zimna w obwodowych częściach kończyn, kołatanie serca, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy. Niezbyt często: zaburzenia snu, parestezje, przemijające zaostrzenie objawów niewydolności serca, wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, skrócenie oddechu, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową, ból w klatce piersiowej, zwiększenie masy ciała. Rzadko: trombocytopenia, koszmary senne, zaburzenia pamięci, splątanie, nerwowość, stany lękowe, omamy, depresja, zaburzenia widzenia, suchość i (lub) podrażnienie oczu, szumy uszne, wydłużony czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, obrzęki, omdlenia, zwiększenie aktywności aminotransferaz, skórne reakcje nadwrażliwości, zaostrzenie objawów łuszczycy, nadwrażliwość na światło, nadmierna potliwość, wypadanie włosów, zaburzenia smaku, przemijające zaburzenia libido. Pojedyncze doniesienia: ból stawów, zapalenie wątroby, skurcze mięśni, suchość w jamie ustnej, objawy zapalenia spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia koncentracji, zgorzel u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Leki β-adrenolityczne mogą powodować bradykardię u płodu i noworodka (zwłaszcza stosowane w ostatnim trymestrze ciąży i w okresie okołoporodowym). Leki β-adrenolityczne mogą powodować bradykardię u dziecka karmionego piersią. Metoprolol przenika do mleka matki, jednak wpływ na dziecko karmione piersią jest nieznaczący klinicznie, jeżeli matka stosuje lek w dawkach leczniczych.

Uwagi

Po zastosowaniu leku, u niektórych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub objawy zmęczenia upośledzające sprawność psychofizyczną, co należy wziąć pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Interakcje

Metoprolol jest metabolizowany z udziałem CYP2D6. Inhibitory CYP2D6, np. chinidyna, terbinafina, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, propafenon, difenhydramina, mogą zwiększać stężenie metoprololu we krwi - może być konieczne zmniejszenie dawki metoprololu. Nie należy stosować metoprololu jednocześnie z niżej wymienionymi lekami: barbiturany - przyspieszają metabolizm metoprololu poprzez indukcję enzymów; propafenon (inhibitor CYP2D6) - hamuje metabolizmu metoprololu i zwiększa jego stężenie we krwi nawet 2-5 razy, ponadto również wykazuje działanie blokujące receptory β-adrenergiczne; werapamil -  nasila działanie hamujące przewodzenie w węźle zatokowo-przedsionkowym oraz czynność węzła zatokowego (ryzyko bradykardii i niedociśnienia). Stosowanie metoprololu z następującymi lekami może powodować konieczność zmiany dawek tych leków: amiodaron - ryzyko wystąpienia istotnej klinicznie bradykardii (amiodaron cechuje się bardzo długim T0,5 - ok. 50 dni, co oznacza, że ryzyko wystąpienia interakcji zachodzi jeszcze długo po jego odstawieniu); leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid) - nasilenie działania inotropowego ujemnego, co może prowadzić do wystąpienia poważnych hemodynamicznych działań niepożądanych u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory (takiego połączenia należy unikać w zespole chorego węzła zatokowego oraz w zaburzeniach przewodzenia przedsionkowo-komorowego); NLPZ - znoszą działanie hipotensyjne β-adrenolityków (obserwowano głównie w przypadku stosowania indometacyny, nie zaobserwowano występowania tego rodzaju interakcji w przypadku stosowania diklofenaku, uważa się, że interakcje te nie zachodzą w przypadku sulindaku); glikozydy naparstnicy - wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ryzyko bradykardii; difenhydramina - zmniejsza (2,5-krotnie) przemianę metoprololu do α-hydroksymetoprololu, zachodzącą z udziałem izoenzymu CYP2D6 u pacjentów, u których szybko zachodzą procesy hydroksylacji, działanie metoprololu jest wówczas silniejsze; diltiazem - nasila działanie hamujące przewodzenie w węźle zatokowo-przedsionkowym oraz czynność węzła zatokowego (ryzyko bradykardii); adrenalina (epinefryna) - ryzyko nadciśnienia i bradykardii u pacjentów leczonych β-adrenolitykami (głównie nieselektywnymi; ryzyko to powinno być znacznie mniejsze w przypadku kardioselektywnych β-adrenolityków); fenylopropanolamina - ryzyko wystąpienia paradoksalnych reakcji hipertensyjnych u pacjentów przyjmujących duże dawki fenylopropanolaminy wraz β-adrenolitykiem; chinidyna - hamuje metabolizm metoprololu u pacjentów, u których szybko zachodzą procesy hydroksylacji, istnieje ryzyko zwiększenia stężenia metoprololu we krwi i nasilenia blokady receptorów β-adrenergicznych; ryfampicyna - może nasilać metabolizm metoprololu i zmniejszać jego stężenia we krwi; leki z grupy SSRI, np. paroksetyna, fluoksetyna, sertralina - hamują metabolizm metoprololu, ryzyko zwiększenia stężenia metoprololu we krwi; cymetydyna, hydralazyna - ryzyko zwiększenia stężenia metoprololu we krwi; leki przeciwcukrzycowe - nasilenie działania hipoglikemizującego, ponadto β-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii, może być konieczna zmiana dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych; β-adrenolityki stosowane miejscowo, np. krople do oczu - możliwe nasilenie ogólnoustrojowego działania metoprololu; inhibitory MAO - nasilenie działania hipotensyjnego; wziewne anestetyki - nasilenia działania kardiodepresyjnego; klonidyna - nagłe przerwanie leczenia skojarzonego, zwłaszcza przed odstawieniem β-adrenolityków, może zwiększać ryzyko powstania "nadciśnienia z odbicia", jeśli klonidyna jest stosowana jednocześnie z β-adrenolitykiem, należy najpierw stopniowo zakończyć podawanie metoprololu i następnie w ciągu kilku dni zakończyć podawanie klonidyny.

Preparat zawiera substancję Metoprolol succinate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg lub 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu, co odpowiada odpowiednio: 25 mg, 50 mg i 100 mg winianu metoprololu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu (co odpowiada 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianiu metoprololu).

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianiu metoprololu, co odpowiada 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianu metoprololu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg lub 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu, co odpowiada 25 mg, 50 mg i 100 mg winianu metoprololu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera: 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu co odpowiada odpowiednio: 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianu metoprololu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg, 142,5 mg lub 190 mg bursztynianu metoprololu (co odpowiada 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg winianu metoprololu). Tabletki zawierają sacharozę, glukozę i laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu (co odpowiada 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianiu metoprololu).

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera: 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu co odpowiada odpowiednio: 25 mg, 50 mg lub 100 mg winianu metoprololu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg lub 47,5 mg lub 95 mg bursztynianu metoprololu, co odpowiada 25 mg, 50 mg i 100 mg winianu metoprololu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.