Betahistinum 123ratio

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny (oraz odpowiednio: 70 mg, 140 mg lub 210 mg laktozy).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Betahistinum 123ratio 50 szt., tabl. 30,07 zł 2017-10-31

Działanie

Betahistyna działa agonistycznie na receptor histaminowy H1 w obrębie obwodowych naczyń krwionośnych. Nie wyjaśniono mechanizmu działania betahistyny w zespole Meniere'a. Skuteczność betahistyny w leczeniu zawrotów głowy może wynikać z jej zdolności do modyfikowania krążenia w obrębie ucha wewnętrznego lub z bezpośredniego działania na neurony jądra przedsionkowego. Betahistyna całkowicie wchłania się po podaniu doustnym, osiągając Cmax ok. 1 h po podaniu na czczo. Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie lub nie występuje. Jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnego kwasu 2-pirydylooctowego i wydalana z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): początkowo 8-16 mg 3 razy na dobę; dawka podtrzymująca 24-48 mg na dobę, w 2 dawkach podzielonych. Dawkę dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Poprawa może nastąpić dopiero po upływie kilku tygodni leczenia. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży <18 lat. Lek przyjmować podczas posiłku. Tabletki 16 mg oraz 24 mg są podzielne.

Wskazania

Choroba Meniere'a, charakteryzująca się następującymi objawami: zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu i nudnościami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na betahistynę lub pozostałe składniki preparatu. Guz chromochłonny nadnerczy (betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy i może indukować uwalnianie amin katecholowych z guza, powodując ciężkie nadciśnienie tętnicze).

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów: z astmą oskrzelową; z chorobą wrzodową (czynną i w wywiadzie); z pokrzywką, wysypką lub alergicznym nieżytem nosa (ryzyko nasilenia objawów); z ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, nudności, niestrawność. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja), skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości (w szczególności obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd), łagodne zaburzenia żołądkowe (np. wymioty, ból brzucha, wzdęcia); sporadycznie senność.

Ciąża i laktacja

Betahistyna nie powinna być stosowana w ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią znaczenie leku dla matki należy ocenić, porównując korzyści z terapii i potencjalne zagrożenia dla dziecka.

Uwagi

Betahistyna jest wskazana w leczeniu choroby Meniere'a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego - obie choroby mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie stwierdzono wpływu betahistyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; jednakże w przypadku wystąpienia senności należy unikać wykonywania czynności wymagających koncentracji.

Interakcje

Istnieją doniesienia o interakcji betahistyny z etanolem i z preparatem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także o nasilaniu działania betahistyny przez salbutamol. Inhibitory MAO, w tym MAO-B (np. selegilina) hamują metabolizm betahistyny - należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym MAO-B selektywnych). Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, teoretycznie możliwe są interakcje z preparatami przeciwhistaminowymi.

Cena

Betahistinum 123ratio, cena 100% 30,07 zł

Preparat zawiera substancję Betahistine dihydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

1 tabl. zawiera 8 mg lub 16 mg -dichlorowodorku betahistyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny.

1 tabl. zawiera 8 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 200 mg karbamazepiny.

1 tabl. zawiera 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

1 tabl. do ssania zawiera 60 mg mieszaniny mentolu i izowalerianianu mentylu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu. 1 tabl. powl. forte zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu; tabl. powl. forte zawierają laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1200 mg piracetamu; lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 kaps. zawiera 30 mg lub 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku); kapsułki zawierają laktozę oraz czerwień Allura (E129), ponadto kaps. 60 mg zawierają żółcień pomarańczową (E110).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie

Paraliż kleszczowy może wystąpić po ukąszeniu przez kleszcza. Paraliż kleszczowy może pojawić się u każdego, jednak najczęściej na jego objawy narażone są ...

więcej

Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty

Autyzm u dorosłych ma wiele obliczy. Trudno opisać dorosłego autyka, tak jak trudno sklasyfikować samą chorobę. Ania z diagnozy: "autyzm" właściwie się ...

więcej

Autyzm wysokofunkcjonujący Autyzm wysokofunkcjonujący

Autyzm wysokofunkcjonujący nie widnieje w medycznych klasyfikacjach, a mimo tego dość często można się natknąć na ten termin w różnych źródłach. Określa ...

więcej

Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, terapia Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, ...

Autyzm (a mówiąc poprawnie, zaburzenia ze spektrum autyzmu) to problem, którego obawia się wielu rodziców małych dzieci. Czym spowodowane są, związane z ...

więcej

Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu po bezsennej nocy? Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu ...

Podobno małe zaburzenia snu jeszcze nikomu krzywdy nie wyrządziły. Jednak wyobraźcie sobie, jak wiele wypadków drogowych było spowodowanych tym, że kierowcy byli ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.